- 08 Απρ 2015, 00:38
#98187
bebes έγραψε:Πριν 3 χρονια ειχα ρωτησει καποιον που ειχε εταιρεια διακριβωσης οργανων (με τον οποιο συνεργαζομαι), αν διακριβωνει τα ρανταρ η αστυνομια και καθε ποτε.
Η απαντηση ηταν οτι ΔΕΝ διακριβωνουν τον εξοπλισμο τους.
Οποτε φανταζομαι οτι αν σε "γραψουν" με μη διακριβωμενο οργανο μπορεις ευκολα να αθωοθείς αν γινει δικαστηριο.
Σε παραβασεις με τροφιμα, αν φτασουν σε δικαστηριο και γνωριζει ο δικηγορος τι να ρωτησει, αν αποδειχθει οτι το οργανο που χρησιμοπιηθηκε δεν ειναι διακριβωμενο ή εχει ληξει το πιστοποιητικο του, η παραβαση ακυρωνεται.
Γιατι να μην γινεται το ιδιο και με τα ρανταρ που μετρανε ταχυτητα;
Υπάρχουν πολλά να γράψω για το συγκεκριμένο θέμα. Θα προσπαθήσω αν είμαι όσο πιο σύντομος γίνεται.
Αν φτάσεις στο δικαστήριο και αποδειχθεί ότι το όργανο δεν ήταν διακριβωμένο, τότε, εννοείται, ότι ο δικαστής, κατά 99%, θα σε αθωώσει. Το πρόβλημα είναι πώς φτάνεις στο δικαστήριο, αφού για να πας πρέπει να πληρώσεις πρώτα την κλήση και μετά να κάνεις τις απαραίτητες κινήσεις, πράγμα που συνεπάγεται κόστος, που δύσκολα κάποιος το επωμίζεται, ειδικά για κλήσεις με μικρά ποσά, αλλά και χρόνο και κόπο που είναι τα κυριότερα.
Τώρα, πάμε στο θέμα διακρίβωση. Τα όργανα αυτά έχουν 3 διαδικασίες που πρέπει να περάσουν πριν χρησιμοποιηθούν. Οι 2 διαδικασίες είναι από εύκολες, έως γελοίες, ενώ η τρίτη θέλει χρόνο. Πάμε να τα δούμε 1-1 τι γίνεται ακριβώς και θα ασχοληθώ μόνο με τα πιστόλια αρχικά.
Όταν ξεκινάει για πρώτη φορά το πιστόλι, δηλαδή όταν γίνεται boot, περνάει μια διαδικασία self test (που λένε και στα ελληνικά), από την οποία, αν όλα πάνε καλά, δε θα δεις τίποτε. Αν κάτι πάει στραβά θα βγάλει σήμα λάθους, οπότε τέλος οι μετρήσεις, αφού δεν θα αφήνει από μόνο του να γίνουν μετρήσεις.
Η 2η διαδικασία είναι ο έλεγχος που πρέπει να κάνει ο Αστυνομικός πριν χρησιμοποιήσει το πιστόλι. Αυτοί οι έλεγχοι διαφέρουν από εταιρεία σε εταιρεία και μπορεί να είναι από τίποτε (μερικές εταιρείες λένε ότι δεν χρειάζεται) μέχρι και μετρήσεις σε πρότυπες αποστάσεις. Αυτές οι διαδικασίες δεν τηρούνται ποτέ στην Ελλάδα, αν και ορισμένες εταιρείες τις έχουν ως υποχρεωτικές κατά την έναρξη της βάρδιας (ουσιαστικά μία φορά την ημέρα), ενώ στις ΗΠΑ πολλά τμήματα απαιτούν την ίδια διαδικασία περισσότερες φορές (π.χ. κάθε φορά που αλλάζει χέρια το πιστόλι ή κατά την έναρξη και λήξη της βάρδιας).
Η 3η διαδικασία είναι η διακρίβωση που γίνεται ανάλογα με το κράτος από μία φορά το εξάμηνο μέχρι και μία φορά στα δύο χρόνια. Στις ΗΠΑ, αν θυμάμαι καλά, οι περισσότερες πολιτείες απαιτούν μία φορά στους 6 μήνες, ενώ στην Ελλάδα απαιτείται μία φορά στα δύο χρόνια (αν θυμάμαι καλά από τότε που το έψαξα). Τώρα, στο θέμα διακρίβωσης. Για να κάνει μια εταιρεία διακρίβωση οργάνου, πρέπει και η ίδια να έχει διακριβωθεί, πράγμα που γίνεται, στην Ελλάδα, μόνο από την ΥΠΗΔ, της Π.Α. (εκτός κι αν κάτι έχει αλλάξει στο μεταξύ). Επειδή η ΥΠΗΔ δεν είχε διαδικασία διακρίβωσης για τα πιστόλια laser*, καμία εταιρεία στην Ελλάδα δεν έκανε τις διακριβώσεις των πιστολιών εδώ, αλλά τα έστελνε στο εξωτερικό (π.χ. τα Traffipatrol στην Γερμανία). Αν αυτό γίνεται, έστω και μία φορά κάθε 2 χρόνια, είναι ένα σοβαρό ζήτημα που δεν μπορώ να το απαντήσω, αν δεν κοιτάξω τα χαρτιά των πιστολιών. Από την άλλη, για κυνηγήσεις νομικά κάτι τέτοιο θα πρέπει να γράφουν πάνω στην κλήση το serial number του πιστολιού (όπως στις ΗΠΑ), ώστε να ξέρεις τι να ψάξεις. Εδώ, είναι σχεδόν βέβαιο (κρίνοντας από το πόσο απατεώνες είναι όλοι, κράτος και ιδιώτες), ότι έχουν ένα πιστόλι που το πιστοποιούν συνέχεια και όλα τα υπόλοιπα βγάζουν τη δουλειά, οπότε, αν πας και ζητήσεις να δεις στο τμήμα το πιστόλι θα σου δείξουν το καλό που έχουν και θα το παρουσιάσουν σαν αυτό να ήταν που σε μέτρησε.
Για τα radar το ζήτημα είναι ακόμη πιο πολύπλοκο, μιας και, όταν βρίσκονται στις κάμερες, είναι εκτεθειμένα συνεχώς στις καιρικές συνθήκες με αποτέλεσμα η συχνότητά τους να αλλάζει συνεχώς (κάτι το φυσιολογικό ως ένα σημείο). Πολλές φορές, λοιπόν, μου έχει τύχει με τον ανιχνευτή να κάνω πέρασμα από κάμερα που λειτουργεί και ο ένας ανιχνευτής να μην την πιάνει καθόλου και ο άλλος, ο πιο καλός, να την ανιχνεύει σε συχνότητα που είναι εκτός των ορίων που έχουν τεθεί για τις ελληνικές (και ευρωπαϊκές) κάμερες αυτής της μπάντας (αυτό το φαινόμενο ήταν ιδιαιτέρως εμφανές στις πινακίδες ένδειξης ταχύτητας). Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα για τις κάμερες στα οχήματα που δέχονται κραδασμούς, ακραία φαινόμενα (βροχή, παγετός, χτυπήματα από πέτρες κτλ) και κακομεταχείριση. Αυτός είναι και ο λόγος που έχουν μειωθεί αυτού του είδους τα μπλόκα, αφού χρειάζεται συντήρηση και χρήματα δεν υπάρχουν (εδώ δεν έχουν για βενζίνη, θα έχουν για διακρίβωση του radar που κοστίζει όσο οι βενζίνες για 3 μήνες περιπολία;).
Ευχαριστώ.
* Αυτό ίσχυε κατά το παρελθόν, αλλά ίσως σήμερα να έχει αλλάξει η κατάσταση. Δεν είναι, άλλωστε, δύσκολο να κάνεις copy-paste την διαδικασία από το εξωτερικό και να την εφαρμόζεις κι εδώ. Κυρίως θέματα χρονισμού απασχολούν τα πιστόλια laser, οπότε δεν είναι κάτι το εξαιρετικό ή διαφορετικό από τα αντίστοιχα συστήματα της Π.Α. που ελέγχονται εδώ.