nass έγραψε:Οσο για τους τραπεζίτες, αν προσέξεις ότι πχ. στο ΔΣ της UBS είναι ο πρώην διοικητής της Bundesbank (Axel Weber) θα καταλάβεις ότι μιλάμε πρακτικά για το ίδιο πράγμα, κυβερνήσεις και τραπεζίτες η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος. Αρα τι ακριβώς θέλεις να γίνει, να πάει ο πχ. Κωστόπουλος ή ο αγαπημένος του mjacob Σάλλας σπίτι του ? Ε ΚΑΙ ? Τι θα αλλάξει αυτό πλην της ικανοποίησης της λαϊκής δίψας για αίμα ?
Εντάξει, αν απλώς πάνε σπίτι τους, η αλήθεια είναι ότι δεν θα έχουν γίνει και πολλά.
Βέβαια, το να αποδίδεται δικαιοσύνη δεν μπορείς να το λες απλώς "ικανοποίηση της λαϊκής δίψας για αίμα". Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να συζητήσουμε για την καθαυτή αξία της απόδοσης δικαιοσύνης.
Από εκεί και πέρα, προφανώς το σημαντικό είναι να καταφέρεις να έχεις μια -κατά το δυνατόν- τήρηση ενός ρυθμιστικού πλαισίου. Σαφώς και δεν γίνεται απόλυτα, σαφώς και θα υπάρχουν "παρτάκια", αλλά εδώ το Πάρτυ του είχε γ@μήσει τη μαμά.
Τέλος πάντων, ως συνήθως με τον 'α' ή 'β' τρόπο χρειάζεσαι ικανούς ανθρώπους με κάποιο όραμα. Και στην πολιτική, και στις τράπεζες και στις βιομηχανίες, και σε όλα τα "κεντρικά" πράγματα του "καπιταλισμού". Μια συστημική τράπεζα όπως και μια καίρια βιομηχανία -είτε μας αρέσει είτε όχι- θα είναι ισότιμος παίχτης (από άποψη δύναμης και ικανότητας δημιουργίας καταστάσεων) με την όποια κυβέρνηση.
Εδώ όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη αποδεικνύονται λίγα. Πολύ λίγα για τις ανάγκες της χώρας. Και, να πω την αλήθεια, νομίζω πως σε όλη την Ευρώπη αποδεικνύονται λίγοι. Δεν υπάρχει ο στόχος του να γίνει η Ευρώπη "1η στον κόσμο". Η Γερμανία αρκείται να είναι τριτο-τέταρτη, και οι υπόλοιποι να τα έχουν καλά με τη Γερμανία.
Αλλά σε περιόδους κρίσης είναι game of thrones η φάση. You either win or you die, όποιος φοβάται πέφτει και κοιμάται κ.ο.κ.


Συμφωνώ με αυτό ? Οχι αλλά είναι fact of life και δύσκολα θα αλλάξει πριν περάσουν πολλά χρόνια (μακάρι να αλλάξει και από άποψη τραπεζική να γυρίσουμε στο 1992). Και αυτήν ακριβώς τη ρεαλιστική επιλογή (σώζουμε τις τράπεζες γιατί θα διαλυθεί το σύμπαν) την έκαναν και οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι πολιτικοί.
, οριζεται επιτοκιο 14% (οταν τα επιτοκια ηταν 20%) και η τοποθετηση τους σε ομολογα και εντοκα γραμματια του ελ. Δημοσιου. Στη συνεχεια εχουμε τη στηριξη του χρηματιστηριου με τα αποθεματικα των ταμειων τη περιοδο 99 – 02 (ΠΑΣΟΚαρα) και τα δομημενα ομολογα τη περιοδο 04 – 07 (γνωστα και ως δομημενα Αλογοσκουφη).


Λίγο το χεις δηλαδή ένας λωποδήτης περιοπής να μην μπορεί να ξανανακατευτεί στα πράγματα και οι διάδοχοί του να το σκεφτουν δυο φορές πριν κάνουν κάτι παρόμοιο.