Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#886367
Χρήστος Λάππας έγραψε:Istanbul mayor, formally arrested, and charged with corruption

https://www.bbc.com/news/articles/c0egjvj8vdro



Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε την στάση του Κεμαλικού Κόμματος και του Στρατεύματος.
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#886368 Δεν μπορούν να κάνουν κάτι. Ο Ερντογάν έβγαλε (και βγάζει) από την μέση οποιονδήποτε μπορεί να τον απειλήσει. Αμφιβάλλω αν θα φύγει από την εξουσία πριν πεθάνει από φυσικά αίτια.
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#886465 Economist: Η Τουρκία πλησιάζει στο σημείο χωρίς επιστροφή

Η Τουρκία πλησιάζει το σημείο καμπής απ’όπου δεν θα υπάρχει επιστροφή στη Δημοκρατία, εκτιμά ο Economist σε σημερινό του άρθρο, συνοψίζοντας τις εξελίξεις των τελευταίων ημερών, με τη σύλληψη και προφυλάκιση του Εκρέμ Ιμάμογλου, αλλά και τις τεράστιες διαδηλώσεις που συνεχίστηκαν χθες για πέμπτο 24ωρο.

Οπως αναφέρεται στο δημοσίευμα, ο δήμαρχος Κωνσταντινούπολης «θα περάσει μήνες, ίσως και χρόνια, στη φυλακή».

Το δημοτικό συμβούλιο, όπου το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) διατηρεί την πλειοψηφία, θα εκλέξει έναν αναπληρωτή δήμαρχο στις 26 Μαρτίου.

Μέχρι σήμερα, πλήθη διαδηλωτών έχουν κατακλύσει τους δρόμους της Κωνσταντινούπολης προς υποστήριξη του δημάρχου τους, ενώ χθες, οι εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη του προεδρικού υποψηφίου για τις εκλογές του 2028 μετατράπηκαν σε «ψήφο εμπιστοσύνης» στον διωκόμενο δήμαρχο», με πάνω από 14 εκατομμύρια πολίτες να ψηφίζουν υπέρ της υποψηφιότητας Ιμάμογλου.

Εικόνα
Ακόμη μια νύχτα έντασης η χθεσινή, με χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης υπέρ του προφυλακισμένου δημάρχου τους – Φωτ.: AP Photo/Khalil Hamra

«Η Τουρκία πλησιάζει το σημείο χωρίς επιστροφή. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, η κυβέρνησή της αποτελούσε ακόμη αυτό που οι πολιτικοί επιστήμονες αποκαλούν ένα ανταγωνιστικό αυταρχικό καθεστώς: Παρότι ο πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ασκεί ανεξέλεγκτες εκτελεστικές εξουσίες και ελέγχει de facto τα δικαστήρια και τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης, οι εκλογές στην Τουρκία παρέμειναν ως επί το πλείστον ελεύθερες. Ομως στις 19 Μαρτίου η αστυνομία συνέλαβε τον Ιμάμογλου, ο οποίος έχει αναδειχθεί ως ο ισχυρότερος αντίπαλος του Ερντογάν, μαζί με δεκάδες άλλους, συμπεριλαμβανομένων των κορυφαίων συμβούλων του και άλλων τοπικών αξιωματούχων. Αυτό που απομένει, πλησιάζει την απροκάλυπτη απολυταρχία» γράφει χαρακτηριστικά ο Economist.

economist-η-τουρκία-πλησιάζει-στο-σημείο-χωρί-563529229
Όπως σημειώνεται, ακόμη και αν ο Ιμάμογλου αφεθεί ελεύθερος πριν από τις προσεχείς εκλογές (που αναμένονται το 2028 ή νωρίτερα), θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα πιθανώς ανυπέρβλητο εμπόδιο, καθώς μία ημέρα πριν από τη σύλληψή του, οι αρχές ανακάλεσαν το πανεπιστημιακό του δίπλωμα.

Η εξέλιξη αυτή, σύμφωνα με την τουρκική νομοθεσία, τον καθιστά ακατάλληλο για υποψηφιότητα, καθώς το αξίωμα του προέδρου είναι ανοικτό μόνο για πτυχιούχους. «Τόσο η αντιπολίτευση όσο και ανεξάρτητοι παρατηρητές λένε ότι η κίνηση αυτή ήταν καθαρά πολιτική. Λένε ότι το ίδιο ισχύει και για τις ποινικές κατηγορίες που έχουν απαγγελθεί σε βάρος του δημάρχου, οι οποίες περιλαμβάνουν υποκίνηση τρομοκρατικής οργάνωσης, διαφθορά και χειραγώγηση κρατικών διαγωνισμών» προσθέτει ο Economist.

Στο δημοσίευμα επιχειρείται μία μίνι ανασκόπηση των δικαστικών περιπετειών του Ιμάμογλου τα τελευταία χρόνια. Οπως επισημαίνεται, αφού νίκησε τον υποψήφιο του Ερντογάν στις δημαρχιακές εκλογές του 2019, αναγκάστηκε να θέσει εκ νέου υποψηφιότητα μερικούς μήνες αργότερα, αφού οι αρχές ανέτρεψαν τα αποτελέσματα.

Το 2022 καταδικάστηκε σε φυλάκιση άνω των δύο ετών, εν αναμονή της έφεσης, αφού αποκάλεσε τους αξιωματούχους που του στέρησαν την πρώτη του νίκη «ανόητους».

Εικόνα
Το βράδυ της Κυριακής κλιμακώθηκαν οι ταραχές, με τους διαδηλωτές να δέχονται επιθέσεις με δακρυγόνα και πλαστικές σφαίρες – Φωτ.: REUTERS/Alexandros Avramidis

Βρέθηκε στο επίκεντρο δεκάδων άλλων δικαστικών ερευνών. Πέρυσι, κέρδισε χωρίς περιθώριο αμφισβήτησης τις δημοτικές εκλογές, εξασφαλίζοντας στο CHP την καλύτερη επίδοσή του στις κάλπες από τη δεκαετία του 1970.

economist-η-τουρκία-πλησιάζει-στο-σημείο-χωρί-563529556
«Η μακροχρόνια επιβίωση του Ιμάμογλου είναι ακριβώς αυτό που τον έκανε τόσο επικίνδυνο για τον ηγέτη της Τουρκίας και τόσο ελκυστικό στους ψηφοφόρους» εκτιμά ο Economist.

Και προσθέτει: «Εδώ και μήνες απολαμβάνει ένα άνετο προβάδισμα έναντι του Ερντογάν στις δημοσκοπήσεις. Ως υποψήφιος για την προεδρία έχει πολλά πλεονεκτήματα: Ανήκει σε ένα κοσμικό κόμμα, αλλά απευθύνεται στους θεοσεβούμενους. Διοικεί τη μεγαλύτερη πόλη της Ευρώπης, αλλά κατάγεται από την καρδιά της Τουρκίας. Έχει χάρισμα».

«Ο Ερντογάν και οι άνθρωποί του πρέπει να έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι θα είναι μια ασταμάτητη δύναμη», σημειώνει στον Economist ο Σόνερ Καγκάπταϊ του Washington Institute, ενός αμερικανικού think tank.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Ερντογάν «πήρε ένα μεγάλο ρίσκο ποντάροντας στο ότι το όφελος από την απομάκρυνση ενός κορυφαίου αντιπάλου αξίζει το κόστος της αποδόμησης της δημοκρατίας της Τουρκίας».

«Τουλάχιστον έως έναν βαθμό μπορεί να έχει δίκιο: η αντίδραση της Ευρώπης ήταν υποτονική. Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις ελπίζουν στη συμμετοχή της Τουρκίας σε μια ειρηνευτική δύναμη μετά από μια κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία και σε εναν διευρυμένο ρόλο στην ευρωπαϊκή ασφάλεια γενικότερα. Η Αμερική, από την πλευρά της, δεν έχει αντιδράσει σχεδόν καθόλου», τονίζεται επίσης.

Εικόνα
«Εν μέσω των νεφών από τα δακρυγόνα, η τουρκική δημοκρατία χάνεται από το προσκήνιο», σχολιάζει το δημοσίευμα του Economist – Φωτ.: REUTERS/Cagla Gurdogan

O Economist επικαλείται, μάλιστα, τις πληροφορίες πως ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο να ξεμπλοκάρει την πώληση μαχητικών αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία.

«Ο Ερντογάν φιλοδοξεί να επισκεφθεί τον Λευκό Οίκο τον επόμενο μήνα. Δεδομένου ότι ο Τραμπ δεν ανησυχεί ιδιαίτερα για τις παραβιάσεις των δημοκρατικών διαδικασιών, ο ισχυρός άνδρας της Τουρκίας μπορεί κάλλιστα να κλείσει τα εισιτήριά του», σχολιάζει αιχμηρά το δημοσίευμα.

Οπως, πάντως, επισημαίνεται, οι αγορές αντέδρασαν με ανησυχία στις συλλήψεις και τις ογκώδεις διαδηλώσεις, με τους δείκτες του τουρκικού χρηματιστηρίου να υποχωρούν κατά 16,3% και την τουρκική λίρα να βρίσκεται σε αυξημένη πίεση.

«Εν τω μεταξύ, εν μέσω των νεφών από τα δακρυγόνα, η τουρκική δημοκρατία χάνεται από το προσκήνιο», καταλήγει το δημοσίευμα.

https://www.kathimerini.gr/world/563529 ... epistrofi/
Άβαταρ μέλους
By glf
#886510 Στο America απίθανες κυβερνητικές καταστάσεις.

The Trump Administration Accidentally Texted Me Its War Plans
U.S. national-security leaders included me in a group chat about upcoming military strikes in Yemen. I didn’t think it could be real. Then the bombs started falling.

By Jeffrey Goldberg
Άβαταρ μέλους
By kubiak
#886515
glf έγραψε:Στο America απίθανες κυβερνητικές καταστάσεις.

The Trump Administration Accidentally Texted Me Its War Plans
U.S. national-security leaders included me in a group chat about upcoming military strikes in Yemen. I didn’t think it could be real. Then the bombs started falling.

By Jeffrey Goldberg
Φοβερό από τη μια, λογικό από την άλλη...
Άβαταρ μέλους
By Lalfamaz
#886520 Εγώ γιατί βλέπω την αρχή του τέλους του Ερντογάν; Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι η αντιπολίτευση και ο Ιμάμογλου αιφνιδιάστηκαν από τον Ερντογάν. Άλλωστε στην Τουρκία η φυλακή είναι μέρος της πολιτικής σταδιοδρομίας, η οποία μάλιστα συνήθως σηματοδοτεί την εκτόξευσή της και όχι την λήξη της. Γι' αυτό που δεν είμαι σίγουρος είναι τι ρόλο θα παίξει ο Ιμάμογλου. Θα την βγάλει καθαρή από το εξπρές του Μεσονυκτίου για να βγει επόμενος Πρόεδρος ή θα παίξει εν αγνοία του την Ιφιγένεια για να προκύψει ως νέος Πρόεδρος άλλο πρόσωπο της αντιπολίτευσης; :hmmm:
Σε κάθε περίπτωση μάλλον το τσίμπησε το ηπαμερικάνικο δόλωμα (της δήθεν ανοχής και αδιαφορίας των ΗΠΑ υπό την Προεδρία του Τραμπάκουλα) ο Ερντογάν και την έκανε την |λογοκρισία|.
Δεν νομίζω ότι οι ΗΠΑ θα ήθελαν έναν παντοδύναμο Ερντογάν (ο οποίος είναι απρόβλεπτος και αρέσκεται να το παίζει σε τετραπλό ταμπλό) ενόψει των νέων γεωπολιτικών εξελίξεων με Ρωσία, Κίνα, Ιράν, Ισραήλ.
Καιρός γαρ εγγύς.
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#886530 Έχω υπηρετήσει υπό τον Στγο Ζιαζια. Μαχίμι και πατριώτης!

Αυτά που λέει είναι ακριιβώς τα ίδια που σκέφτομαι κι εγώ:

"Ο στρατηγός ε.α. κ. Ζιαζιάς κάνει ιστορική αναδρομή στην ελληνική εκστρατεία στην Ουκρανία το 1919 και στην εμπλοκή της Ελλάδας στον ρωσικό εμφύλιο πόλεμο εναντίον των μπολσεβίκων. Υπενθυμίζει ότι αυτό είχε ως αποτέλεσμα την εχθρική στάση της Σοβιετικής Ένωσης που έγινε αισθητή στην Μικρασιατική Καταστροφή, όταν βοήθησαν με 11 εκατομμύρια ρούβλια τον Κεμάλ Ατατούρκ στην εκστρατεία του που αφάνισε τους Έλληνες της Μικράς Ασίας.
Ο επίτιμος αρχηγός ΓΕΣ θέτει το ερώτημα αν η χώρα έχει διδαχθεί από την Ιστορία ή αν είναι έτοιμη να κάνει ξανά τα ίδια λάθη, τονίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να διατηρήσει ανεξάρτητη στάση και να εστιάσει στο εθνικό συμφέρον, αποφεύγοντας να αναμειχθεί στο Ουκρανικό, καθώς οι συνέπειες μπορεί να είναι δραματικές.

Το μήνυμά του είναι ξεκάθαρο: η Ελλάδα δεν πρέπει να εμπλακεί στρατιωτικά στην Ουκρανία, γιατί το κόστος μπορεί να είναι πολύ μεγαλύτερο από το όποιο όφελος."

https://www.msn.com/el-gr/news/other/%C ... b64b&ei=13


@g8777, ο Πόλεμος είναι πολύ σημαντική υπόθεση για να τον αφήσουμε στους πολιτικούς και τους πολίτες. Κατάλαβες Τζιακομ;
Άβαταρ μέλους
By g8777
#886534
REALZEUS έγραψε:
@g8777, ο Πόλεμος είναι πολύ σημαντική υπόθεση για να τον αφήσουμε στους πολιτικούς και τους πολίτες. Κατάλαβες Τζιακομ;


Εντωμεταξύ, όση ώρα μετραγες τα βλήματα στα κουμπουρια :s_sarcastic , οι μεγαλύτερες πουτανες από καταβολής πολιτισμού

"Μέσω της ηγεσίας σας, ενσωματώνετε τις αξίες της χριστιανικής μας πίστης και την αγάπη για το Ευαγγέλιο. Μου θυμίζετε τον μεγάλο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, ο οποίος ίδρυσε και έχτισε την υπέροχη πόλη της Κωνσταντινούπολης - τη γενέτειρά μου, γνωστή σήμερα ως Iστανμπουλ. Είναι μεγάλη μου τιμή να σας παρουσιάσω αυτόν τον Τίμιο Σταυρό, το ίδιο το σύμβολο που οδήγησε τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο στη νίκη. Όπως του αποκάλυψε ο Χριστός σε ένα όραμα, «Ἐν τούτῳ νίκα» — ‘Πήγαινε με αυτό και γίνε νικητής'. Αυτός ο σταυρός είναι ένα αιώνιο σύμβολο ειρήνης και ένα ανίκητο τρόπαιο, ένα σημάδι θεϊκής δύναμης και καθοδήγησης. Με αυτόν τον σταυρό, προσεύχομαι να φέρετε ειρήνη στον κόσμο και να κάνετε την Αμερική ανίκητη»."


https://www.sigmalive.com/news/all/1270 ... kis-binteo


:s_empathy
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#886559 Ανάλυση Die Zeit: Χωρίς πόλεμο, δεν υπάρχει Πούτιν

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν τρέφεται από τον πόλεμο και θα είναι πρακτικά αδύνατο να πειστεί να εγκαταλείψει τις πρακτικές του, ακόμη και από τον Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνει σε ανάλυσή της η έγκυρη εφημερίδα Die Zeit της Γερμανίας.

Οπως σχολιάζει ο αρθρογράφος της εφημερίδας, Μίχαελ Τούρμαν, που έχει χρηματίσει και ανταποκριτής της εφημερίδας στη Μόσχα, «ακόμα κι αν τα πράγματα πάνε καλά με την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν βρίσκεται στην πραγματικότητα σε δύσκολη θέση».

Επισημαίνει συγκεκριμένα πως οι Ρώσοι στρατιώτες σημειώνουν αργά αλλά σταθερά κέρδη στο ουκρανικό μέτωπο, αλλά ο Πούτιν πρέπει να αντιμετωπίσει τη δημόσια ανυπομονησία του Τραμπ, ο οποίος έστειλε τον απεσταλμένο του, Στιβ Γουίτκοφ, στη Μόσχα για να μεσολαβήσει για κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Μετά τις τελευταίες συνομιλίες, ο Γουίτκοφ είπε ότι ο Ρώσος πρόεδρος «ενεργεί με καλή πίστη και συνείδηση» και οι Πούτιν και Τραμπ αναμένεται να συναντηθούν προσωπικά σύντομα. Ο Γουίτκοφ λέει ότι αναμένει από τις συνομιλίες να καταλήξουν σε μια «μακροχρόνια ειρήνη».

Στο μυαλό του Πούτιν

Η προσπάθεια να μπει κανείς στο μυαλό του Πούτιν δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της 25χρονης ηγεμονίας του, ο Ρώσος πρόεδρος έχει προσφέρει μερικές ενδείξεις για το πώς θα μπορούσε να χειριστεί αυτήν την ειρηνευτική διαδικασία τους επόμενους μήνες. Και ο Γουίτκοφ μπορεί να δοκιμάσει μερικές εκπλήξεις, προειδοποιεί ο πολύπειρος αναλυτής.

Ο Πούτιν μιλάει συχνά για διαπραγματεύσεις, και το κάνει με ευκολία, τονίζει η ανάλυση της Die Zeit: Θέλει να κρατήσει ζωντανές τις ελπίδες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα σπέρνει σύγχυση για τις πραγματικές του προθέσεις. Κανείς όμως δεν πρέπει να ξεγελιέται. Ο Πούτιν δεν επιθυμεί να επιστρέψει στις ημέρες των συνομιλιών του Μινσκ ή στις ασταθείς ειρηνευτικές συμφωνίες πριν το 2022. Αυτό θα ήταν ένα βήμα προς τα πίσω για αυτόν και θα υπονόμευε τη δύναμή του. Αντίθετα, κάνει ό,τι μπορεί για να καθυστερήσει την ειρηνευτική διαδικασία, την οποία ο Τραμπ προσπάθησε να επιταχύνει. Θα το βαλτώσει με ατελείωτες «αποχρώσεις», «λεπτομέρειες» και νέες απαιτήσεις για το τι πρέπει να κάνει η Ουκρανία προτού καν σκεφτεί την κατάπαυση του πυρός, κατά τον Μίχαελ Τούρμαν.

Ο Πούτιν δεν θέλει συμφωνίες με την Ε.Ε. ή το ΝΑΤΟ. Αφότου ανέκαμψε ο Τραμπ στην προεδρία, ο Πούτιν βλέπει τη λεγόμενη «συλλογική Δύση» κοντά στην κατάρρευση. Και δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο από το να της δώσει μια τελευταία ώθηση.

Απώτερος στόχος

Αυτό που έχει σημασία για αυτόν τώρα, σύμφωνα με τη γερμανική ανάλυση, δεν είναι μόνο ό,τι έχει κερδίσει στην Ουκρανία, αλλά αυτό που εξακολουθεί να ελπίζει να επιτύχει μαζί με τον Τραμπ και την Κίνα: Τη διάλυση αυτού που αποκαλεί «παγκόσμια τάξη που υπαγορεύει η Δύση». Αντί να καταλήξει σε συμβιβασμό και να επιστρέψει στην ειρηνική συνύπαρξη στην Ευρώπη, ο Πούτιν θέτει τις βάσεις για έναν μακροχρόνιο πόλεμο, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε με επιχειρήσεις πληροφοριών είτε με προπαγάνδα.

Η μάχη ενάντια στα δυτικά ιδεώδη, θεσμούς και κοινωνίες είναι πλέον ο ακρογωνιαίος λίθος της λαβής του στην εξουσία. Αναδιαμορφώνει το έθνος του για μια εποχή που ορίζεται από ατελείωτες συγκρούσεις.

Η Ουκρανία είναι μόνο το ένα πεδίο. Εκεί, ίσως δεχθεί ακόμη και μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός, αλλά μόνο με τους όρους του. Αυτό θα σήμαινε τέλος στις παραδόσεις όπλων της Δύσης στο Κίεβο, την εξάρθρωση του ουκρανικού στρατού και την εγκατάσταση ενός καθεστώτος υπέρ της Μόσχας. Αλλά η Ευρώπη είναι μέρος της μεγαλύτερης σκηνής. Από εκεί θέλει οι δυνάμεις των ΗΠΑ, μαζί με τα όπλα τους, να φύγουν εντελώς, ώστε η Ρωσία να επεκτείνει την «ομπρέλα ασφαλείας» της.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Πούτιν οραματίζεται τη Ρωσία να ενώνει τις δυνάμεις της με την Κίνα για να κυριαρχήσει στη διεθνή τάξη. Αλλά ένας βασικός λόγος που δεν θα τερματίσει τις μάχες βρίσκεται εντός των συνόρων του. Υστερα από ένα τέταρτο του αιώνα στην εξουσία, ο Πούτιν έχει κάνει τον πόλεμο το καθοριστικό αφήγημα της διακυβέρνησής του. Εχει γίνει το μεγαλύτερο και ίσως το τελευταίο του έργο, εκτιμά η ανάλυση του Γερμανού αρθρογράφου.

Η αντιπαράθεση με τη Δύση —είτε με τις Ηνωμένες Πολιτείες είτε μόνο με την Ευρώπη— είναι κεντρικής σημασίας για τη στήριξη της κυριαρχίας του. Οταν ξεκίνησε την τελευταία εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η αντίδραση στο εσωτερικό της Ρωσίας δεν ήταν καμιά πατριωτική έξαρση αλλά περισσότερο ένα μούδιασμα. Κάτω από αυτό κρύβονταν ο φόβος και η μοιρολατρία. Βυθίζοντας τη Ρωσία σε αυτό που ορίζει ως παγκόσμια σύγκρουση, ο Πούτιν δικαιολογεί την εξουσία του. Μόνο αυτός, υποστηρίζει, μπορεί να σώσει τη Ρωσία σε αυτόν τον υπαρξιακό αγώνα.

Οπως ο πρόεδρος της Δούμας, Βιάτσεσλαβ Βολόντιν, δήλωσε κάποτε με κάθε σοβαρότητα «χωρίς τον Πούτιν, δεν υπάρχει Ρωσία». Από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, ο κόσμος έχει καταλάβει και κάτι άλλο: Χωρίς τον Πούτιν, δεν υπάρχει πόλεμος. Αλλά όσο καθυστερεί, ο Πούτιν το βλέπει αντίστροφα: Χωρίς πόλεμο, δεν υπάρχει Πούτιν. Γι’ αυτό ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί, είτε κοντά είτε μακριά, είτε ζεστός, είτε ψυχρός, είτε υβριδικός. Το σημαντικό είναι να κρατάμε τον εχθρό στον ορίζοντα.

«Πουτινική» εκπαίδευση

Στα 72 του χρόνια, ο Πούτιν ξέρει ότι ο βιολογικός χρόνος του τελειώνει. Για να αποτρέψει την επόμενη γενιά από το να αμφισβητήσει την κληρονομιά του ή να αρχίσει να αναρωτιέται εάν ένας δυτικός προσανατολισμός μπορεί να μην είναι τελικά τόσο κακή ιδέα, ο Πούτιν έχει δώσει μια ειδική αποστολή στο εκπαιδευτικό σύστημα. Τα σχολεία θα υπηρετήσουν πλέον πλήρως την υπόθεση της νίκης. Μια νέα γενιά νέων πουτινιστών καλλωπίζεται για έναν Πουτινισμό που θα συνεχίσει να ζει ακόμα και όταν δεν θα υπάρχει πια ο ίδιος ο Πούτιν.

Στα μαθήματα χειροτεχνίας, οι μαθητές διδάσκονται πώς να φτιάχνουν πατερίτσες, νάρθηκες και προσθετικά για τραυματίες στρατιώτες. Οι δάσκαλοι βάζουν τους μαθητές τους να γράφουν γράμματα γεμάτα ενθάρρυνση προς τους «άντρες στο μέτωπο». Νέα σχολικά βιβλία μεταφέρουν τα σημεία συζήτησης του Πούτιν στο μυαλό της επόμενης γενιάς. Ο ίδιος ο Πούτιν έχει προτείνει οι βετεράνοι του πολέμου της Ουκρανίας να γίνουν «μια μελλοντική ελίτ» στα χέρια της οποίας η μοίρα της Ρωσίας μπορεί να βρίσκεται με ασφάλεια.

Οπως γράφει η ανάλυση του Γερμανού πρώην ανταποκριτή στη Μόσχα, για να καταλάβει κανείς γιατί ο Πούτιν πέρασε τρία χρόνια διώχνοντας όλους τους μεσολαβητές για την ειρήνη και γιατί τώρα καθυστερεί τις συνομιλίες με τον Τραμπ, πρέπει να μπει στη νοοτροπία του: Αν έπρεπε πράγματι να κυβερνήσει υπό τις δύσκολες συνθήκες μιας πραγματικής ειρήνης με την Ουκρανία και την Ευρωπαϊκή Ενωση, η στροφή του στην Κίνα θα έχανε τη δυναμική της, οι Ρώσοι θα ήθελαν να ξαναχτίσουν τους δεσμούς με τη Δύση, η κυβέρνηση θα έχανε τη δικαιολογία της για να κρατά τον πληθυσμό υπό αυστηρό έλεγχο, η οικονομία, που τώρα χτίστηκε γύρω από τις ανάγκες του πολέμου, θα έπρεπε να αναθεωρηθεί οδυνηρά σε ένα μοντέλο εν καιρώ ειρήνης και η διατήρηση της εξουσίας από τον Πούτιν θα χρειαζόταν ένα νέο αφήγημα.

Αντί να σκέφτεται τους στρατιωτικούς χάρτες με τους στρατηγούς του, θα έπρεπε να ασχολείται με την ταπεινή καθημερινότητα της διακυβέρνησης εν καιρώ ειρήνης: Υποστήριξη βετεράνων με αναπηρία, αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, ρύθμιση του συστήματος υγείας, σταθεροποίηση του ρωσικού νομίσματος και αναζήτηση τού τι μπορεί να πουλήσει η Ρωσία στον κόσμο μόλις στερέψει η ζήτηση πετρελαίου. Κανένα από αυτά δεν είναι θέματα που ενδιαφέρουν τον Πούτιν στο παραμικρό, τονίζει η ανάλυση στην Die Zeit.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Πούτιν θα υψώσει όλα τα εμπόδια που μπορεί για να αποφύγει τη «διαρκή ειρήνη» για την οποία μιλούν οι απεσταλμένοι του Τραμπ. Αυτό που τον χωρίζει από την Ευρώπη, και μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου, είναι μια θεμελιωδώς στρεβλή αίσθηση τού τι θεωρείται φυσιολογικό.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, η ειρήνη είναι η φυσική κατάσταση των πραγμάτων και ο πόλεμος είναι μια αφόρητη εξαίρεση που πρέπει να σταματήσει το συντομότερο δυνατό. Για τον Πούτιν, είναι το αντίστροφο. Από τα 25 χρόνια που είναι στην εξουσία, έχει περάσει τα 20 διεξάγοντας πόλεμο — στην Τσετσενία, τη Γεωργία, την Αφρική, τη Συρία και τα τελευταία 11 χρόνια, στην Ουκρανία. Για τον Πούτιν, ο πόλεμος είναι ο κανόνας, καταλήγει η ανάλυση στη γερμανική εφημερίδα.

Πηγή: Die Zeit

https://www.kathimerini.gr/world/563530 ... ei-poytin/
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#886692
g8777 έγραψε:
REALZEUS έγραψε:
@g8777, ο Πόλεμος είναι πολύ σημαντική υπόθεση για να τον αφήσουμε στους πολιτικούς και τους πολίτες. Κατάλαβες Τζιακομ;


Εντωμεταξύ, όση ώρα μετραγες τα βλήματα στα κουμπουρια :s_sarcastic , οι μεγαλύτερες πουτανες από καταβολής πολιτισμού

"Μέσω της ηγεσίας σας, ενσωματώνετε τις αξίες της χριστιανικής μας πίστης και την αγάπη για το Ευαγγέλιο. Μου θυμίζετε τον μεγάλο Ρωμαίο Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο, ο οποίος ίδρυσε και έχτισε την υπέροχη πόλη της Κωνσταντινούπολης - τη γενέτειρά μου, γνωστή σήμερα ως Iστανμπουλ. Είναι μεγάλη μου τιμή να σας παρουσιάσω αυτόν τον Τίμιο Σταυρό, το ίδιο το σύμβολο που οδήγησε τον Αυτοκράτορα Κωνσταντίνο στη νίκη. Όπως του αποκάλυψε ο Χριστός σε ένα όραμα, «Ἐν τούτῳ νίκα» — ‘Πήγαινε με αυτό και γίνε νικητής'. Αυτός ο σταυρός είναι ένα αιώνιο σύμβολο ειρήνης και ένα ανίκητο τρόπαιο, ένα σημάδι θεϊκής δύναμης και καθοδήγησης. Με αυτόν τον σταυρό, προσεύχομαι να φέρετε ειρήνη στον κόσμο και να κάνετε την Αμερική ανίκητη»."


https://www.sigmalive.com/news/all/1270 ... kis-binteo


:s_empathy


Μου αρέσει ρε μπαγάσα που μου πετάς ασχετοσύνες! :inlove:


Χρήστος Λάππας έγραψε:Ανάλυση Die Zeit: Χωρίς πόλεμο, δεν υπάρχει Πούτιν

Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν τρέφεται από τον πόλεμο και θα είναι πρακτικά αδύνατο να πειστεί να εγκαταλείψει τις πρακτικές του, ακόμη και από τον Ντόναλντ Τραμπ, σημειώνει σε ανάλυσή της η έγκυρη εφημερίδα Die Zeit της Γερμανίας.

Οπως σχολιάζει ο αρθρογράφος της εφημερίδας, Μίχαελ Τούρμαν, που έχει χρηματίσει και ανταποκριτής της εφημερίδας στη Μόσχα, «ακόμα κι αν τα πράγματα πάνε καλά με την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν βρίσκεται στην πραγματικότητα σε δύσκολη θέση».

Επισημαίνει συγκεκριμένα πως οι Ρώσοι στρατιώτες σημειώνουν αργά αλλά σταθερά κέρδη στο ουκρανικό μέτωπο, αλλά ο Πούτιν πρέπει να αντιμετωπίσει τη δημόσια ανυπομονησία του Τραμπ, ο οποίος έστειλε τον απεσταλμένο του, Στιβ Γουίτκοφ, στη Μόσχα για να μεσολαβήσει για κατάπαυση του πυρός μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.

Μετά τις τελευταίες συνομιλίες, ο Γουίτκοφ είπε ότι ο Ρώσος πρόεδρος «ενεργεί με καλή πίστη και συνείδηση» και οι Πούτιν και Τραμπ αναμένεται να συναντηθούν προσωπικά σύντομα. Ο Γουίτκοφ λέει ότι αναμένει από τις συνομιλίες να καταλήξουν σε μια «μακροχρόνια ειρήνη».

Στο μυαλό του Πούτιν

Η προσπάθεια να μπει κανείς στο μυαλό του Πούτιν δεν είναι εύκολη υπόθεση. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της 25χρονης ηγεμονίας του, ο Ρώσος πρόεδρος έχει προσφέρει μερικές ενδείξεις για το πώς θα μπορούσε να χειριστεί αυτήν την ειρηνευτική διαδικασία τους επόμενους μήνες. Και ο Γουίτκοφ μπορεί να δοκιμάσει μερικές εκπλήξεις, προειδοποιεί ο πολύπειρος αναλυτής.

Ο Πούτιν μιλάει συχνά για διαπραγματεύσεις, και το κάνει με ευκολία, τονίζει η ανάλυση της Die Zeit: Θέλει να κρατήσει ζωντανές τις ελπίδες στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, ενώ ταυτόχρονα σπέρνει σύγχυση για τις πραγματικές του προθέσεις. Κανείς όμως δεν πρέπει να ξεγελιέται. Ο Πούτιν δεν επιθυμεί να επιστρέψει στις ημέρες των συνομιλιών του Μινσκ ή στις ασταθείς ειρηνευτικές συμφωνίες πριν το 2022. Αυτό θα ήταν ένα βήμα προς τα πίσω για αυτόν και θα υπονόμευε τη δύναμή του. Αντίθετα, κάνει ό,τι μπορεί για να καθυστερήσει την ειρηνευτική διαδικασία, την οποία ο Τραμπ προσπάθησε να επιταχύνει. Θα το βαλτώσει με ατελείωτες «αποχρώσεις», «λεπτομέρειες» και νέες απαιτήσεις για το τι πρέπει να κάνει η Ουκρανία προτού καν σκεφτεί την κατάπαυση του πυρός, κατά τον Μίχαελ Τούρμαν.

Ο Πούτιν δεν θέλει συμφωνίες με την Ε.Ε. ή το ΝΑΤΟ. Αφότου ανέκαμψε ο Τραμπ στην προεδρία, ο Πούτιν βλέπει τη λεγόμενη «συλλογική Δύση» κοντά στην κατάρρευση. Και δεν θα ήθελε τίποτα περισσότερο από το να της δώσει μια τελευταία ώθηση.

Απώτερος στόχος

Αυτό που έχει σημασία για αυτόν τώρα, σύμφωνα με τη γερμανική ανάλυση, δεν είναι μόνο ό,τι έχει κερδίσει στην Ουκρανία, αλλά αυτό που εξακολουθεί να ελπίζει να επιτύχει μαζί με τον Τραμπ και την Κίνα: Τη διάλυση αυτού που αποκαλεί «παγκόσμια τάξη που υπαγορεύει η Δύση». Αντί να καταλήξει σε συμβιβασμό και να επιστρέψει στην ειρηνική συνύπαρξη στην Ευρώπη, ο Πούτιν θέτει τις βάσεις για έναν μακροχρόνιο πόλεμο, είτε με στρατιωτικά μέσα, είτε με επιχειρήσεις πληροφοριών είτε με προπαγάνδα.

Η μάχη ενάντια στα δυτικά ιδεώδη, θεσμούς και κοινωνίες είναι πλέον ο ακρογωνιαίος λίθος της λαβής του στην εξουσία. Αναδιαμορφώνει το έθνος του για μια εποχή που ορίζεται από ατελείωτες συγκρούσεις.

Η Ουκρανία είναι μόνο το ένα πεδίο. Εκεί, ίσως δεχθεί ακόμη και μια προσωρινή κατάπαυση του πυρός, αλλά μόνο με τους όρους του. Αυτό θα σήμαινε τέλος στις παραδόσεις όπλων της Δύσης στο Κίεβο, την εξάρθρωση του ουκρανικού στρατού και την εγκατάσταση ενός καθεστώτος υπέρ της Μόσχας. Αλλά η Ευρώπη είναι μέρος της μεγαλύτερης σκηνής. Από εκεί θέλει οι δυνάμεις των ΗΠΑ, μαζί με τα όπλα τους, να φύγουν εντελώς, ώστε η Ρωσία να επεκτείνει την «ομπρέλα ασφαλείας» της.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο Πούτιν οραματίζεται τη Ρωσία να ενώνει τις δυνάμεις της με την Κίνα για να κυριαρχήσει στη διεθνή τάξη. Αλλά ένας βασικός λόγος που δεν θα τερματίσει τις μάχες βρίσκεται εντός των συνόρων του. Υστερα από ένα τέταρτο του αιώνα στην εξουσία, ο Πούτιν έχει κάνει τον πόλεμο το καθοριστικό αφήγημα της διακυβέρνησής του. Εχει γίνει το μεγαλύτερο και ίσως το τελευταίο του έργο, εκτιμά η ανάλυση του Γερμανού αρθρογράφου.

Η αντιπαράθεση με τη Δύση —είτε με τις Ηνωμένες Πολιτείες είτε μόνο με την Ευρώπη— είναι κεντρικής σημασίας για τη στήριξη της κυριαρχίας του. Οταν ξεκίνησε την τελευταία εισβολή στην Ουκρανία το 2022, η αντίδραση στο εσωτερικό της Ρωσίας δεν ήταν καμιά πατριωτική έξαρση αλλά περισσότερο ένα μούδιασμα. Κάτω από αυτό κρύβονταν ο φόβος και η μοιρολατρία. Βυθίζοντας τη Ρωσία σε αυτό που ορίζει ως παγκόσμια σύγκρουση, ο Πούτιν δικαιολογεί την εξουσία του. Μόνο αυτός, υποστηρίζει, μπορεί να σώσει τη Ρωσία σε αυτόν τον υπαρξιακό αγώνα.

Οπως ο πρόεδρος της Δούμας, Βιάτσεσλαβ Βολόντιν, δήλωσε κάποτε με κάθε σοβαρότητα «χωρίς τον Πούτιν, δεν υπάρχει Ρωσία». Από τις 24 Φεβρουαρίου 2022, ο κόσμος έχει καταλάβει και κάτι άλλο: Χωρίς τον Πούτιν, δεν υπάρχει πόλεμος. Αλλά όσο καθυστερεί, ο Πούτιν το βλέπει αντίστροφα: Χωρίς πόλεμο, δεν υπάρχει Πούτιν. Γι’ αυτό ο πόλεμος πρέπει να συνεχιστεί, είτε κοντά είτε μακριά, είτε ζεστός, είτε ψυχρός, είτε υβριδικός. Το σημαντικό είναι να κρατάμε τον εχθρό στον ορίζοντα.

«Πουτινική» εκπαίδευση

Στα 72 του χρόνια, ο Πούτιν ξέρει ότι ο βιολογικός χρόνος του τελειώνει. Για να αποτρέψει την επόμενη γενιά από το να αμφισβητήσει την κληρονομιά του ή να αρχίσει να αναρωτιέται εάν ένας δυτικός προσανατολισμός μπορεί να μην είναι τελικά τόσο κακή ιδέα, ο Πούτιν έχει δώσει μια ειδική αποστολή στο εκπαιδευτικό σύστημα. Τα σχολεία θα υπηρετήσουν πλέον πλήρως την υπόθεση της νίκης. Μια νέα γενιά νέων πουτινιστών καλλωπίζεται για έναν Πουτινισμό που θα συνεχίσει να ζει ακόμα και όταν δεν θα υπάρχει πια ο ίδιος ο Πούτιν.

Στα μαθήματα χειροτεχνίας, οι μαθητές διδάσκονται πώς να φτιάχνουν πατερίτσες, νάρθηκες και προσθετικά για τραυματίες στρατιώτες. Οι δάσκαλοι βάζουν τους μαθητές τους να γράφουν γράμματα γεμάτα ενθάρρυνση προς τους «άντρες στο μέτωπο». Νέα σχολικά βιβλία μεταφέρουν τα σημεία συζήτησης του Πούτιν στο μυαλό της επόμενης γενιάς. Ο ίδιος ο Πούτιν έχει προτείνει οι βετεράνοι του πολέμου της Ουκρανίας να γίνουν «μια μελλοντική ελίτ» στα χέρια της οποίας η μοίρα της Ρωσίας μπορεί να βρίσκεται με ασφάλεια.

Οπως γράφει η ανάλυση του Γερμανού πρώην ανταποκριτή στη Μόσχα, για να καταλάβει κανείς γιατί ο Πούτιν πέρασε τρία χρόνια διώχνοντας όλους τους μεσολαβητές για την ειρήνη και γιατί τώρα καθυστερεί τις συνομιλίες με τον Τραμπ, πρέπει να μπει στη νοοτροπία του: Αν έπρεπε πράγματι να κυβερνήσει υπό τις δύσκολες συνθήκες μιας πραγματικής ειρήνης με την Ουκρανία και την Ευρωπαϊκή Ενωση, η στροφή του στην Κίνα θα έχανε τη δυναμική της, οι Ρώσοι θα ήθελαν να ξαναχτίσουν τους δεσμούς με τη Δύση, η κυβέρνηση θα έχανε τη δικαιολογία της για να κρατά τον πληθυσμό υπό αυστηρό έλεγχο, η οικονομία, που τώρα χτίστηκε γύρω από τις ανάγκες του πολέμου, θα έπρεπε να αναθεωρηθεί οδυνηρά σε ένα μοντέλο εν καιρώ ειρήνης και η διατήρηση της εξουσίας από τον Πούτιν θα χρειαζόταν ένα νέο αφήγημα.

Αντί να σκέφτεται τους στρατιωτικούς χάρτες με τους στρατηγούς του, θα έπρεπε να ασχολείται με την ταπεινή καθημερινότητα της διακυβέρνησης εν καιρώ ειρήνης: Υποστήριξη βετεράνων με αναπηρία, αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης, ρύθμιση του συστήματος υγείας, σταθεροποίηση του ρωσικού νομίσματος και αναζήτηση τού τι μπορεί να πουλήσει η Ρωσία στον κόσμο μόλις στερέψει η ζήτηση πετρελαίου. Κανένα από αυτά δεν είναι θέματα που ενδιαφέρουν τον Πούτιν στο παραμικρό, τονίζει η ανάλυση στην Die Zeit.

Αυτός είναι ο λόγος που ο Πούτιν θα υψώσει όλα τα εμπόδια που μπορεί για να αποφύγει τη «διαρκή ειρήνη» για την οποία μιλούν οι απεσταλμένοι του Τραμπ. Αυτό που τον χωρίζει από την Ευρώπη, και μεγάλο μέρος του υπόλοιπου κόσμου, είναι μια θεμελιωδώς στρεβλή αίσθηση τού τι θεωρείται φυσιολογικό.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, η ειρήνη είναι η φυσική κατάσταση των πραγμάτων και ο πόλεμος είναι μια αφόρητη εξαίρεση που πρέπει να σταματήσει το συντομότερο δυνατό. Για τον Πούτιν, είναι το αντίστροφο. Από τα 25 χρόνια που είναι στην εξουσία, έχει περάσει τα 20 διεξάγοντας πόλεμο — στην Τσετσενία, τη Γεωργία, την Αφρική, τη Συρία και τα τελευταία 11 χρόνια, στην Ουκρανία. Για τον Πούτιν, ο πόλεμος είναι ο κανόνας, καταλήγει η ανάλυση στη γερμανική εφημερίδα.
Πηγή: Die Zeit

https://www.kathimerini.gr/world/563530 ... ei-poytin/


Άρες μάρες κουκουμάρες η Βελτ. Η Ρωσία είναι μια χώρα που έχει περάσει άπειρα χρόνια της ύπαρξής της υπό πόλεμο. Οι Γερμανοι για ακόμα μια φορά δεν καταλαβαίνουν την ψυχοσύνθεση των Ρώσων.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#886701
glf έγραψε:Στο America απίθανες κυβερνητικές καταστάσεις.

The Trump Administration Accidentally Texted Me Its War Plans
U.S. national-security leaders included me in a group chat about upcoming military strikes in Yemen. I didn’t think it could be real. Then the bombs started falling.

By Jeffrey Goldberg


Ποιός θα περίμενε τέτοια επίπεδα ανικανότητας από τηλεπερσόνες που ξαφνικά βρίσκονται να διαχειρίζονται μία κολοσσιαία οργάνωση! :lol: :lol:

Η αλήθεια είναι βέβαια πως αυτό ξεπέρασε τις προσδοκίες μου... :lol: :lol: