Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By otso
#87859
F&G έγραψε:
NickTG έγραψε:
F&G έγραψε:
Το νου σου. Μην παθεις οτι κι εγω.


Το μόνο που βλέπω να έπαθες είναι πως ανακάλυψες ότι δεν είσαι τόσο σημαντικός και δεν σε έχουν όσο ανάγκη νομίζεις.

Ναι ετσι ειναι.Μαλιστα μου το επιβεβαιωσε και η νεα μου συντροφος.
Εχεις δικιο Νικ the Greek!

στα σοβαρα τωρα χωρισες;
Άβαταρ μέλους
By blackpug106
#87862
QsisVTS έγραψε:
blackpug106 έγραψε:
QsisVTS έγραψε:
ακόμα και σε περίπτωση απιστίας βρε παιδί μου, ο κερατάς φταίει γιατί δεν έκανε τα πράγματα που έπρεπε ή γιατί δεν είχε σωστή κρίση ώστε να καταλάβει με ποιον έχει να κάνει


ωραιος προλογος :yahoo: :yahoo:

πρόλογος για ποιο πράγμα;


για τα περι ευθυνης...

οταν περασεις το επιπεδο γκομενος - γκομενα και πας στο συζυγος - συζυγος (γαμος, συμφωνο διαβιωσης, συμφωνια κυριων) με σκοπο την οικογενεια, αυτο που εγραψες το ακουω βερεσε,

σαν μια φτηνη δικαιολογια, σα να βγαινεις απο STOP χωρις να ελεγξεις και να ζητας τα ρεστα απο τον αλλο γιατι ετρεχε....

τι θα πει σου σηκωθηκε και η συζυγος δεν ηταν εκει ή κοιμοταν πτωμα απ την κουραση? βαλτον σε μια αγελαδα... :s_tongue
σου μουσκεψε και ηθελες να το γεμισεις με κατι και ο συζυγος ηταν στη δουλεια ή εχει θεματα αγχους, βαλε ενα αγγουρι... :s_tongue

εισαι κει για να βοηθησεις τον αλλον οσο χαλια και να ειναι αυτος -η. για τον κοινο σας σκοπο, την οικογενεια... και οχι να λακισεις στις δυσκολιες σε ξενη αγκαλια και σε ξενα συναισθηματα... :iconcool:
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#87878 αν ο άλλος δεν έχει όρεξη να κάνετε σεξ (δε μιλάω μια φορά, μιλάω συστηματικά) τότε τι σχέση ακριβώς έχετε;

εννοείται ότι δυσκολίες υπάρχουν, αλλά αν αρχίσεις και παραμελείς τον άλλον ή κάνεις γενικά |λογοκρισία|, τότε τα θέλει και ο κώλος σου

αντίστοιχα φταίει και ο άλλος όταν ενώ ξέρει τα κουσούρια σου ελπίζει ότι θα αλλάξεις, ή δεσμεύεται μαζί σου (ακόμα και σε γάμο) χωρίς να γνωρίσει όπως πρέπει πρώτα

για μένα δεν υπάρχει δικαιολογία, στο 99% των περιπτώσεων φταίνεται και οι 2 μαζί

το ποσοστό της ευθύνης μπορεί να μοιραστεί μεταξύ των δύο, αλλά πολύ δύσκολα θα φταίει μόνο ο ένας

ακόμα και στους γάμους
Άβαταρ μέλους
ByF&G
#87911
otso έγραψε:
F&G έγραψε:
NickTG έγραψε:
F&G έγραψε:
Το νου σου. Μην παθεις οτι κι εγω.


Το μόνο που βλέπω να έπαθες είναι πως ανακάλυψες ότι δεν είσαι τόσο σημαντικός και δεν σε έχουν όσο ανάγκη νομίζεις.

Ναι ετσι ειναι.Μαλιστα μου το επιβεβαιωσε και η νεα μου συντροφος.
Εχεις δικιο Νικ the Greek!

στα σοβαρα τωρα χωρισες;


Όπως είπα έχω ανοιχτή ημερομηνία. Για το παιδί κάθομαι και επειδη έχω ευθύνη απέναντί του. Βέβαια πέρα απο την πλάκα μερικών που απλά δεν έχουν ιδέα ή με πειράζουν και καλά και το ρίχνουν στον πόνο μου κτλ κτλ έχω μια σύζυγο που κάνει ότι μπορεί να διορθώσει την κατάσταση. Θέλει να δώσει σε μένα ότι μου έλλειπε.Αυτό σημαίνει ότι απο την στιγμή που εγω βρήκα γκόμενα άλλαξε και επιμένει να με διεκδικεί ακόμα και τώρα. Κάθε αλλο απο επιβεβαίωση ζητάω απο εδω μεσα η την σύντροφο που λέω. Νουβέλα μυθιστορημα Αρλεκιν πέσ΄το όπως θες ουτε που με νοιάζει τι θα πουν καποιοι. Εγω έτσι είμαι.
Α και οι ανασφάλειες. Ναι ναι ναι όποσδήποτε ανασφάλειες. :slap: Ένα παιχνίδι κάνω .
Και λοιπόν? Τι να βεβαιώσω? Ότι με θέλουν οι γυναίκες? :) Μπορεί αυτό να διορθώσει πράγματα? Όχι φυσικά. Αλλά ομολογώ ότι ξελαμπικάρησα με τα γαμήσια που έριξα ! Ένιωσα άλλος άνθρωπος. :lol: Θυμήθηκα τα παλιά.
Αλλά ντάξ.
Συνεχίστε. Δώστε μου πόνο . :shifty:
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#87964 εγώ πάντως δε το καταλαβαίνω αυτό το "κάθομαι για το παιδί"

γιατί αν δε κάτσεις δε θα είναι πια παιδί σου; ή δε θα μπορείς να είσαι πατέρας του παιδιού σου;

αφού σου έκανε ό,τι σου έκανε η γυναίκα σου (σύμφωνα με αυτά που λες) και της έκανες κι εσύ ό,τι της έκανες (σύμφωνα πάλι με αυτά που λες) ποιο το νόημα να ζείτε κάτω από την ίδια στέγη;

και για να πάω και σε αυτά που έλεγε το κόκκινο τέρας, το παιδί σου δεν αντιλαμβάνεται ότι κάτι δε πάει καλά;
αυτό δεν επηρέαζει τη ψυχολογία του; θα ήταν ή δε θα ήταν καλύτερα αν οι γονείς του απλά συνέχιζαν τη ζωή τους και ήταν πιο ευτυχισμένοι; :hmmm:
ένας σωστός και πολιτισμένος χωρισμός πιστεύω ότι είναι καλύτερος από ένα προβληματικό γάμο, οπότε το "μενω για το παιδί" δε με πείθει σαν επιχείρημα

εκτός αν σκοπεύεις να τα ξαναβρείς με τη γυναίκα σου όχι μόνο για το παιδί, αλλά επειδή αγαπιέστε στη πραγματικότητα ξερωγώ και καταλάβατε και οι δυο σας τα λάθη σας και να κοπούν οι όποιες |λογοκρισία| εκατέρωθεν.

αλλιώς το να συντηρείτε μια άρρωστη κατάσταση, δε ξέρω που θα σας οδηγήσει τελικά όλους (μαζί με το παιδί σου, το οποίο αν είναι έξυπνος όπως λές θα καταλαβαίνει μια χαρά τι γίνεται)

βέβαια όταν λέω να χωρίσετε δεν εννοώ κατινιές, δικαστήρια, ποιον αγαπάς παιδί μου πιο πολύ, ο μπαμπάς σου είναι |λογοκρισία|, η μαμά σου είναι μαλάκω και τέτοια γραφικά.. γιατί εκεί θα πάω με το μέρος του red monster και θα σου πω ότι το παιδί θα βγει τελείως προβληματικό, το χω δει πολλές φορές από πρώτο χέρι

αν φοβάσαι κάτι τέτοιο και κάθεσαι ναι μεν κατανοητό, αλλά και πάλι όχι σωστό
Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 12 Μαρ 2015, 10:00, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Άβαταρ μέλους
By Dodger
#87966
QsisVTS έγραψε:...........................


Έχω μιλήσει με πολλά παιδιά χωρισμένων γονιών, αυτοί που οι γονείς τους "μένανε μαζί για τα παιδιά", λέγανε ότι αυτό είναι ότι χειρότερο μπορούν να κάνουν 2 άνθρωποι στα παιδιά τους. Από κει και πέρα, ότι τους φωτίσει ο Θεός.
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#87970
Dodger έγραψε:
QsisVTS έγραψε:...........................


Έχω μιλήσει με πολλά παιδιά χωρισμένων γονιών, αυτοί που οι γονείς τους "μένανε μαζί για τα παιδιά", λέγανε ότι αυτό είναι ότι χειρότερο μπορούν να κάνουν 2 άνθρωποι στα παιδιά τους. Από κει και πέρα, ότι τους φωτίσει ο Θεός.

ναι κι εγώ αυτό πιστεύω

γενικά υπάρχουν 4 περιπτώσεις (πάω από τη θεωρητικά καλύτερη στη χειρότερη)

1) γονείς μαζί όλα καλά, παιδιά νορμάλ (σε ο,τι αφορά αυτό το παράγοντα)
2) γονείς χωρισμένοι πολιτισμένα, παιδιά νορμάλ σε ποσοστό τουλάχιστον 90%
3) γονείς μαζί, αλλά που θα έπρεπε να χωρίσουν, παιδιά αρκετά προβληματικά
4) γονείς χωρισμένοι αλλά όχι σε πολισμένο επίπεδο, παιδιά για τα σίδερα

οπότε κάποιος σαν γονιός διαλέγει και παίρνει, αλλά δεν έχει ευθύνη μόνο για όσα κάνει, αλλά και για όσα θα έπρεπε να κάνει και δεν κάνει

εγώ είμαι παιδί της τρίτης κατηγορίας, ειλικρινά δεν καταλάβα γιατί οι δικοί μου δε το διέλυαν το μαγαζί..
έχω ακούσει και το επιχείρημα "για τα παιδιά" κυρίως σε σχέση με το οικονομικό μέρος

η κοπέλα μου που είναι στη 2η κατηγορία είναι πολύ πιο στα καλά της. δεν έχει μεν την εικόνα της πατρικής φιγούρας μες στο σπίτι (και δεν χάνει και κάτι, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα..), αλλά όταν βλέπει πχ τους δικούς μου να κάνουν συνεχώς χαμούς και να μη μπορούν να κάτσουν λίγο χωρίς να αρχίσουν τους διαπληκτισμούς, απορεί πραγματικά με αυτή τη κατάσταση..
δεν έχει ζήσει αυτή τη κατάσταση και αυτό της έκανε περισσότερο καλό από ότι εμένα που τόσα χρόνια μου είχαν ζαλίσει τα @@ με τις διαφορές τους

στα 30 μου λοιπόν λέω ότι μακάρι να είχαν χωρίσει

ακόμα και αν ζούσα με λιγότερα υλικά αγαθά επειδή θα υπήρχαν δύο σπίτια και μπορεί να είχα και άλλα μπάσταρδα αδέρφια (οπότε θα έπρεπε να τα μοιράσουμε περισσότερο), θα ήμουν πολύ καλύτερα στα μυαλά μου από ότι είμαι τώρα

οπότε ναι μεν υποστηρίζω το γάμο, αλλά όχι να υπάρχει για να υπάρχει, αυτό είναι ανευθυνότητα
Τελευταία επεξεργασία από QsisVTS και 12 Μαρ 2015, 10:14, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Άβαταρ μέλους
By dimik
#87971
QsisVTS έγραψε:
Dodger έγραψε:
QsisVTS έγραψε:...........................


Έχω μιλήσει με πολλά παιδιά χωρισμένων γονιών, αυτοί που οι γονείς τους "μένανε μαζί για τα παιδιά", λέγανε ότι αυτό είναι ότι χειρότερο μπορούν να κάνουν 2 άνθρωποι στα παιδιά τους. Από κει και πέρα, ότι τους φωτίσει ο Θεός.

ναι κι εγώ αυτό πιστεύω

γενικά υπάρχουν 4 περιπτώσεις (πάω από τη θεωρητικά καλύτερη στη χειρότερη)

1) γονείς μαζί όλα καλά, παιδιά νορμάλ (σε ο,τι αφορά αυτό το παράγοντα)
2) γονείς χωρισμένοι πολιτισμένα, παιδιά νορμάλ σε ποσοστό τουλάχιστον 90%
3) γονείς μαζί, αλλά που θα έπρεπε να χωρίσουν, παιδιά αρκετά προβληματικά
4) γονείς χωρισμένοι αλλά όχι σε πολισμένο επίπεδο, παιδιά για τα σίδερα

οπότε κάποιος σαν γονιός διαλέγει και παίρνει, αλλά δεν έχει ευθύνη μόνο για όσα κάνει, αλλά και για όσα θα έπρεπε να κάνει και δεν κάνει



Εγώ πάλι πιστεύω ότι τίποτα απο αυτά δεν έχει σημασία, μαζί, χώρια, χωρισμένοι, κάτω απο την ίδια στέγη.....αυτό που μετράει είναι τα μυαλά που κουβαλάνε οι γονείς και ο τρόπος που διαπαιδαγωγούν τα παιδιά δίνοντας τους πρώτα απο όλα σωστά παραδείγματα είτε αγαπημένου είτε χωρισμένου ζευγαριού.
Άβαταρ μέλους
By QsisVTS
#87972 μια γενική κατηγοριόποιηση έκανα που νομίζω ότι πιάνει το 99% των περιπτώσεων (έκανα και ένα μεγάλο edit)

προφανώς στις δύο πρώτες υποννοώ σωστή διαπαιδαγώγηση και στις άλλες δύο όχι

το πώς θα βγει ένα παιδί βέβαια έχει να κάνει και με πολλά άλλα, εγώ έπιασα μόνο το παράγοντα γονείς μαζί/χώρια, αγαπημένοι ή όχι

αυτό περνάει στο παιδί γιατί συνεπάγεται ένα σωρό πράγματα

στο κάτω κάτω τι σόι σωστή διαπαιδαγώγηση κάνεις όταν λες ψέματα στο παιδί σου και το καταλαβαίνει (εκτός αν είναι λοβοτομημένο) και τι σόι διαπαιδαγώγηση κάνεις όταν δε μπορείς να φερθείς πολιτισμένα; (σε περίπτωση μη πολιτισμένου χωρισμού)

και αυτά μέρος της διαπαιδαγώγησης είναι, όχι μόνο να του λες ότι πρέπει να διαβάζει και να μη χτυπάει τα άλλα παιδάκια
η όλη συμπεριφορά του γονέα αποτελεί διαπαιδαγώγηση

και επειδή δεν έχουν όλα τα άτομα μυαλό να φιλτράρουν αυτά που βλέπουν και να λένε "αυτή τη μάλακία που έκανε ο γονιός μου εγώ δε θα τη κάνω" ή να λένε: "αυτό που έκανε ο γονιός μου με κάνει περήφανο γιατί είναι σωστό, θα προσπαθήσω να κάνω κι εγώ το ίδιο" , μπορεί να γίνει αρκετά μεγάλη ζημιά στο όποιο παιδί.

θέλει εξυπνάδα και κοινή λογική για όλα αυτά και ναι μεν το πρώτο είναι μεν χάρισμα αλλά το δεύτερο πρέπει να το μάθει κάποιος, αλλά αν οι γονείς είναι τελείως τσόκαρα τότε είναι καθαρά θέμα τύχης το αν θα βγει ένα σωστό ή όχι άτομο
Άβαταρ μέλους
By red_monster
#87974 Υπάρχουν παιδιά που μέσα από ανάλογες καταστάσεις βγαίνουν πιο δυνατά και ώριμα, και άλλα που -ακριβώς επειδή είναι παιδιά- αντιδρούν απρόβλεπτα και πολλές φορές καταστροφικά....
Άβαταρ μέλους
By bihlas87
#88024 Κι εγώ στην δεύτερη κατηγορία ανήκω, 10 χρονών πρέπει να ήμουν τότε. Ανθρώπινα πράγματα, χωρίς διατροφες, διεκδικήσεις και ιστορίες. Στην ίδια πόλη οι γονείς, κοινές παροχές και από τους δύο, πηγαινοερχόμουν σε όποιον ήθελα κλπ. Από τα 16 μου που μετακόμισε ο πατέρας στην Αθήνα μένω ουσιαστικά μόνος μου χωρίς να με ζαλίζει κανένας, like a motherfucking BOSS!

< > 4
Άβαταρ μέλους
By Panosss
#88028 Ιδού ^ τα ολέθρια αποτελέσματα του διαζυγίου κυρίες και κύριοι!!
Θα γινόταν μπίχλας αν δεν χώριζαν οι δικοί του; :lol:
Άβαταρ μέλους
ByF&G
#88041 Qsisvts μην παρεις τη θεση του κοκκινου τρρατος γιατι δεν συμβαινει τιποτε ουτε ΘΑ συμβει ετσι οπως τα λεει το κοκκινο τερας!

Δεν αφηνεις ετσι ευκολα το παιδι σου .
Τροφη για σκεψη!!!!
Άβαταρ μέλους
By red_monster
#88043
F&G έγραψε:Qsisvts μην παρεις τη θεση του κοκκινου τρρατος γιατι δεν συμβαινει τιποτε ουτε ΘΑ συμβει ετσι οπως τα λεει το κοκκινο τερας!

Δεν αφηνεις ετσι ευκολα το παιδι σου .
Τροφη για σκεψη!!!!



Τι ακριβώς είπα εγώ ?
:dizzy: