- 10 Νοέμ 2024, 00:00
#876090
Γιάννης Μπουτάρης: Εφυγε από τη ζωή ο εμβληματικός δήμαρχος της Θεσσαλονίκης
Newsroom09.11.2024 • 22:48
Εφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών ο Γιάννης Μπουτάρης. Υπήρξε από τους σημαντικότερους οινολόγους και οινοποιούς της Ελλάδας, ενώ ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης τάραξε τα νερά της πόλης. Μάλιστα μέχρι και σήμερα, υπηρετούσε την αγαπημένη του Θεσσαλονίκη από τη θέση του μέλους του δημοτικού συμβουλίου.
«Επιστρέφω ως ένας ενεργός πολίτης που ανησυχεί για την πόλη του», τόνιζε σε συνέντευξή του στον Σταύρο Τζίμα στην «Κ», τον Σεπτέμβριο του 2023 λίγο πριν από τις δημοτικές εκλογές. Είχε μείνει τέσσερα χρόνια μακριά από τα δημόσια δρώμενα, πολλά για έναν άνθρωπο της δράσης, όπως ήταν ακόμα και στα 82 του ο Γιάννης Μπουτάρης.
Η διαδρομή στη Θεσσαλονίκη
Είχε κερδίσει δύο συνεχόμενες δημοτικές εκλογές το 2010 και το 2014. Κατά τη θητεία του στον δήμο Θεσσαλονίκης είχαν πραγματοποιηθεί σημαντικά έργα, ενώ δήλωνε πάντα ενεργός πολίτης που εξέφραζε πάντα ανοικτά την ανησυχία του για την πορεία της πόλης. Μάλιστα είχε ανακηρυχθεί δια ψηφοφορίας ως «δήμαρχος του μήνα» σε παγκόσμιο επίπεδο, για τον Οκτώβριο του 2012, από τον ιστότοπο citymayors.com.
Η ενασχόλησή του με τους αμπελώνες
«Από παιδί ήξερα πως στο αμπέλι θα ρίζωνε η ζωή μου», έλεγε πριν από λίγα χρόνια σε μια συνέντευξη για τον «Οινοχόο» της «Καθημερινής». Στο βιβλίο που κυκλοφόρησε, το κρασί δεν ήταν ο μοναδικός πρωταγωνιστής. Οι γονείς του και οι άνθρωποι που τον καθόρισαν· η Αθηνά, η γυναίκα της ζωής του, τα παιδιά και τα εγγόνια του· η σχέση με τον αδελφό του, Κωνσταντίνο Μπουτάρη· οι επιχειρήσεις και τα γλέντια· τα ρίσκα και οι επιτυχίες· ο αλκοολισμός και οι απώλειες· οι εξευτελισμοί και οι επιτυχίες· η πολιτική, ο Αρης και ο Αρκτούρος – όλα μπερδεύονταν γλυκά σε ένα συναρπαστικό ανάγνωσμα.
Ο παππούς του, Γιάννης Μπουτάρης, ίδρυσε το πρώτο οινοποιείο της οικογένειας στη Νάουσα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο ίδιος απέκτησε ιδιόκτητο αμπελώνα στο Γιαννακοχώρι Ημαθίας, όπου φύτεψε αμιγή ποικιλία ξινόμαυρου, εφαρμόζοντας πρωτοποριακές, για την περιοχή, τεχνικές. Παράλληλα αναφέρεται πως η συγκεκριμένη δραστηριότητα του Μπουτάρη έδωσε ώθηση στην αμπελουργία της Νάουσας.
Εχει διατελέσει πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικού Οίνου, καθώς και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης. Ανέπτυξε και οικολογική δράση, καθώς ίδρυσε τον οργανισμό «Αρκτούρος» για την προστασία της αρκούδας, των άγριων ζώων και της φύσης των ελληνικών δασών.
Γιάννης Μπουτάρης: Ζωή ριζωμένη στο αμπέλι
«Στο πρόγραμμα απεξάρτησης ανακάλυψα ποιος είμαι»
Εχει ομολογήσει δημόσια, ότι κατά τη δεκαετία του 1980 έδινε μάχη με τον αλκοολισμό, τον οποίο κατάφερε να νικήσει. «Πουλούσα κρασιά και ταυτόχρονα μαχόμουν κατά του αλκοολισμού, ακούγεται παράλογο. Ομως δεν φταίει το κρασί το ευλογημένο, όταν κανείς πέσει με τα μούτρα και πνιγεί στις λίμνες του αντί να το απολαύσει συνειδητά. Ανάλογα με τη χρήση που του κάνεις, αλλάζει μορφή, κι από την ευφορία σε πάει στον ξεπεσμό. Προσωπικά δεν κατάφερα ποτέ να μεθύσω με κρασί, το σεβάστηκα και με σεβάστηκε. Για το ουίσκι δεν θα πω το ίδιο, οι δυο μας βγάλαμε τα μάτια μας. Κάθε βράδυ, πριν πάω να κατακτήσω τον κόσμο, άρχιζα μαζί του ένα παιχνίδι καθαρά ερωτικό. Φλέρταρα με το σχήμα του ποτηριού και περίμενα να ακούσω τον ήχο του πάγου καθώς έπεφτε μέσα. Χάιδευα το μπουκάλι πριν το ανοίξω, το μύριζα, έβλεπα το ποτό να ρέει μαλακά στο γυαλί, ανακάτευα τον πάγο με το δάχτυλο, το έγλειφα και συνέχιζα να ντύνομαι και να σενιάρομαι. Κουστούμι, γραβάτα, μαντίλι (βαλμένο στην τσέπη ανάποδα, με τις μύτες προς τα κάτω), αισθανόμουν βασιλιάς παρά το τσάκισμα από τη δουλειά. Κάποτε ήρθε η στιγμή να κάνω ταμείο και στον λογαριασμό είχα μπει χοντρά μέσα. Δεν θα ρεφάριζα με τη ζωή μου», είχε δηλώσει σχετικά στην «Κ».
Τα παιδιά του
«Μια παλιά ρήση λέει «φυτεύω αμπέλι για το εγγόνι μου». Δεν νομίζω ότι έκανα αμπέλια για να αφήσω κάτι πίσω μου, τα έκανα επειδή ήταν η δουλειά μου και επιθυμούσα να την υπηρετώ με συνέπεια. Υπάρχει μια ματαιοδοξία στην αντίληψη της συνέχισης, ισχύει και για το Μπουταρέικο. «Bute» στα βλάχικα είναι το βαένι και «are» σημαίνει έχω. Δεν ξέρω αν οι μακρινοί μου πρόγονοι ήταν κρασάδες ή καβατζήδες, η πατημασιά τους όμως στη μακεδονική γη χάραξε την πορεία που εγώ ακολούθησα. Τα αγόρια μου μπήκαν εκούσια στον τομέα, δεν θέλησα να τους κάνω να νιώσουν όπως εγώ στην ανάλογη περίπτωση. Είπαμε, αφήνω χώρο στους άλλους και παίρνω τον δικό μου, δίχως να τον ζητώ. Αυτονόητα πράγματα που ισχύουν και για τα παιδιά μου. Οταν μου γυρεύουν μια συμβουλή, ειδικά μετά την απώλεια της Αθηνάς με την οποία μοιραζόμασταν τέτοιες καταστάσεις, δυσκολεύομαι να δώσω. Κι όταν το κάνω, πρόκειται για πατρική, όχι για φιλική συμβουλή. Μιλώ στα παιδιά βασιζόμενος στον κοινό νου, αποφεύγω τον διδακτισμό, τα αφήνω να διανύουν τις προσωπικές τους διαδρομές» είχε δηλώσει στην «Κ».
https://www.kathimerini.gr/society/5633 ... ource=push
