Δηλαδή περνάς έναν ολόκληρο αγώνα (μην πω ολόκληρο ΣΚ) στο απόλυτο πουθενά, είσαι τέταρτος μακριά από όλους και ο μόνος λόγος που φτάνεις τους μπροστά στο τέλος, είναι γιατί έχουν λιώσει τα λάστιχά τους με τις μάχες. Από το πουθενά λοιπόν και επειδή ο teammate σου κλείνει τον Perez, περνάς τον Μεξινακό και είσαι στο βάθρο! Και ακολουθεί στροφή που δεν μπορείς να περάσεις και μετά ευθεία με drs. Ο teammate σου έχει λιωμένα λάστιχα. Ο Perez είναι κολλημένος πίσω σου. Και εσύ τι κάνεις ρε φίλε; Βουτάς? ΒΟΥΤΑΣ??? Δηλαδή άνιωθος τελείως;
Από ποια σκοπιά να το δεις και να βγάλεις άκρη; Ακόμα κι απ' τη σκοπιά ότι πλέον δεν είσαι Ferrari και τρέχεις για την πάρτη σου, εκεί κάθεσαι κολλημένος πίσω από Leclerc να εξασφαλίσεις ότι θα έχεις καλή έξοδο και drs για να μην σου επιτεθεί ο Perez και αν είσαι τόσο βλαμμένος που δε σε νοιάζει που η Ferrari πρέπει να εξασφαλίσει το 2-3 με τον teammate σου να σε έχει διαλύσει όλο το ΣΚ και εσύ να κρατήσεις πίσω τον Perez, έχεις μια πολύ καλή ευκαιρία μόνο στο τελευταίο πέρασμα από την ευθεία τερματισμού. Αλλά ούτε αυτό δε νιώθεις και μετά γουάτ χάπεντ γουάτ χάπεντ.



Γιατί οι τρεις (συν)διεκδικητές θα κόβουν ο ένας από τον άλλο πολύτιμους βαθμούς

