- 14 Απρ 2024, 17:28
#862391
Νικολαε θα ξεκινησω με το ανθρωπιστικο σκελος της υποθεσης. Σεβομαστε τη διαφορετικοτητα του καθενος. Ειτε στον τροπο σκεψης ειτε σε οποια του επιλογη. Για μενα το σημαντικοτερο ειναι να ειναι ο αλλος χαρουμενος. Γιατι οποιος ειναι δυστυχισμενος, προσπαθει (εστω και χωρις να το καταλαβαινει) να κανει και τους αλλους δυστυχισμενους. Και μας παιρνει η μπαλα ολους σα κοινωνια οσο δεν ειμαστε συνολικα χαρουμενοι. Με το ιδιο σκεπτικο ψηφιζω κιολας. Οχι οτι συμφερει εμενα, αλλα οτι πιστευω οτι θα κανει καλο σε ολους συνολικα. Να περναω εγω καλα και να μιζεριαζει ο φιλος, ο γνωστος, ο αδερφος, δε μου λεει ΤΙΠΟΤΑ.
Προσωπικα ειτε ειναι ο αλλος πλουσιος ή φτωχος, ειτε ξοδευει με λογικη ή ακομα κι αν κανει παραλογα εξοδα, αν ειναι γκεη ή στρειτ, Μπαοκι ή Γαυρος, Λουιτσα ή Μαξιτσα, μου κανει ΑΚΡΙΒΩΣ το ιδιο, αρκει να ειναι αυτος χαρουμενος χωρις να ενοχλει τους αλλους με τις πραξεις/επιλογες του.
Οσον αφορα τα λεφτα, εβγαλα στη ζωη μου περισσοτερα απο οσα ειχα ονειρευτει μεσα σε μια καλη εργασιακη 10ετια που ειχα. Αλλα επειδη ειμαι τετοιος (πες το και προβληματικος) σαν ανθρωπος, τα εκανα ολα πτνα, οπως παντα. Θα μπορουσα να πω "παιρνω ενα καλο αμαξακι κι ενα καλο σπιτακι και χαιρομαι τη ζωη με τα παιδακια μου και την οικογενεια μου".
Αλλα οχι, δε σκεφτηκα αυτο. Δεν ηθελα απλα ενα αμαξακι καλυτερο απο τη γρια. Ηθελα το γαμημενο το Χ6. Και οχι ενα Χ6 με 100κ που παλι σουπερ ειναι, αλλα το Χ6 το Μ. Και οχι μονο το Χ6 το Μ, αλλα φορτωμενο με την Αρτα και τα Γιαννενα πανω απο εξτρα. Μανι μανι το εφτασα το ονειρο-αμαξι σχεδον στα 250κ δηλαδη. Με τον ιδιο αρρωστημενο τροπο σκεφτομαι το επομενο σπιτι που δε χωραμε πλεον εδω μεσα. Οτι σπιτι βλεπω και μου αρεσει, κοστιζει οσο 1-2-3 τεμαχια Χ6 Μ. Ομοιως με οποιαδηποτε αγορα κανω στη ζωη μου ή θα παρω αυτο που γουσταρω ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ή θα μεινω με το ιδιο τηλεφωνο για 5 χρονια και το ιδιο αμαξι για 20 χρονια. ΟΛΑ Η ΤΙΠΟΤΑ.
Την υπολοιπη ιστορια την ξερετε πανω κατω... Επειδη δε μου φτανανε τα "πολλα" (για τα δικα μου δεδομενα) λεφτα που ειχα βγαλει και ηθελα ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ πολλα για ικανοποιησω την αρρωστια μου, σκεφτηκα οτι το ΧΑΑ θα μου τα αβγατισει και εβαλα... ξαναβαλα... ξαναβαλα... και σχεδον τα εκμηδενισα ολα. ΑΣ ΠΡΟΣΕΧΑ. Λιβ εντ λερν. Αλλα ακομα και στον αγωνα με το ΧΑΑ που χανω προς στιγμην, ειμαστε ακομα στο πρωτο ημιχρονιο. Και ειδατε και προχθες οτι τη μεγαλη μπαλιτσα την παιζω προς το τελος του αγωνα μετα την αναπαυλα και τις ανασες στα γερασμενα μου πνευμονια. Εκει που η μπαλα ειναι καυτη και φοβουνται ολοι να την ακουμπησουν, δειχνω την κλαση τσαμπιο λιγκ που εχω και το μεταλλο απο το οποιο ειμαι φτιαγμενος. ΤΙΤΑΝΙΟ το λενε το υλικο!
Νομιζω το ειχα ξαναπει εδω μεσα οτι περιμενω να παντελονιασω κατι λεφτα... Πουλησαμε λοιπον ενα σπιτακι (μισο δικο μου) στο χουργιο της μανας μου που δεν ειχα πατησει εδω και 20 χρονια και πηρα μια ανασα τον τελευταιο καιρο. Απο το μερτικο μου τα μισα τα εχωσα την αλλη μερα στο ΧΑΑ για να φτιαξω το μουαγιε (μεσο ορο κτησης μετοχης για τους οικονομολογους) και τα αλλα μισα τα κρατησα καβατζα παλι για τον ιδιο λογο. Για να τα ξαναχωσω στο ΧΑΑ αν πεσει κι αλλο. Απλα το ΧΑΑ δεν εχει πεσει εδω και πολυ καιρο και στο ενδιαμεσο ταρακουνηθηκα με την υγεια. Οποτε για πρωτη φορα εβαλα τον εαυτο μου πανω απο το ΧΑΑ και σκεφτηκα "θα τα φαω τα γαμημενα, οσο ειμαι ακομα ζωντανος". Και τι πηρα? Μια ψησταρια, ενα τηλεφωνο, ενα ρολοι και 2-3 μαλακιτσες ακομα. ΠΙΝΑΤΣ μπροστα στην περιουσια που εχω χασει (υπενθυμιζω σκορ πρωτου ημιχρονου) στο ΧΑΑ.
Οσον αφορα το να παω τη γρια απο τα 150 στα 200 αλογα κλαιν. Δε μπορεις να φανταστεις ποσο λιγη χαρα θα μου δινανε μονο 50 αλογα σε ενα σκαρι που εχω σιχαθει να βλεπω μπροστα μου.. Πιο αγχος θα εβγαζα μπας και μεινω στο δρομο και φαω 3 ωρες να περιμενω την οδικη ή φαω καμια 10αρια μερες χωρις αμαξι, παρα 50 επιπλεον αλογατακια (κλαιν). Της εκανα κατι μαζεματα που ηθελε, της εκανα το σερβις, της εβαλα τα καλυτερα πατουμενα τα Μισλεν τα Παιλοτ και ειναι χαρουμενη κι αυτη.
Α και για να μην ξεχνιομαστε, ας επαναλαβω κατι για οσους νομιζουν οτι αραδιαζω παραμυθια... Το ψεμα ΔΕΝ ειναι ενα απο τα δεκαδες μου κουσουρια. Ειπαμε, ειμαι παλαιας κοπης και τα τηρω αυτα που μου μαθανε ο πατερας μου και ο παππους μου ο Γιωργης