Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By nomarxis
#858423 Εκ πείρας, έστω κι' αν είναι νωρίς ακόμα για σίγουρα συμπεράσματα..
Η πρώην και τα παιδιά (8 και 4 χρονών), γεννημένοι στην Ελβετία και μεγαλωμένοι σε πόλη (σαν τα Γιάννενα) έφυγαν πέρυσι το καλοκαίρι για ένα χωριό 20 λεπτά έξω από την Καλαμπάκα..
Ένα καλό έχει που δεν περνά ο δρόμος Καλαμπάκας - Γρεβενών μέσα απ' το χωριό και ότι ο Ε65 θα περνά ξυστά με έξοδο κοντά!
Στο χωριό υπάρχει 2θεσιο Δημοτικό σχολείο και Νηπιαγωγείο... οπότε για τα επόμενα λογικά 4 με 6 ακόμα χρόνια που ο μεγάλος θα πάει Γυμνάσιο είναι εκεί το σχολείο.
Δηλαδή, όλη την ημέρα είναι εκεί, και πάνε στη πόλη μόνο για δραστηριότητες και ψώνια...το 20λεπτο λογιζεται σαν τον χρόνο που θέλει κάποιος στην Πάτρα ή Αθήνα για την ίδια υπόθεση..
Για παιδιά που έφυγαν από κάπου που πήγαιναν όπου ήθελαν όποτε ήθελαν και οι γονείς ήταν ήσυχοι, η επιλογή χωριό κάπου στην Καλαμπάκα φαντάζει ιδανικότερη από κάθε Τρίκαλα Γιάννενα ή πόσο μάλλον Αθήνα... καθαρά από θέμα άγχους, διαθέσιμου χρόνου, φύσης και ελευθερίας...
Σε 4 5 χρόνια θα δείξει, αλλά η επιλογή του χωριού για μένα είναι θέμα καθαρά γονιών...μην το ρίχνουμε στα παιδιά...αν αντέχει κάποιος το χωριό και τις εκεί συνθήκες θα βρει τρόπο ώστε και τα παιδιά εν τέλει να νιώθουν και να ζουν καλά...
Αν υπάρχει γκρίνια για το θέατρο, το σινεμά, το μπαρ, το ίντερνετ, λογικά θα ξενερώσουν όλοι, μικροί και μεγάλοι...

Σαν αλλαγή-μετανάστευση:
Από την αυστηρά οργανωμένη πόλη και την πολύ καλή ποιότητα ζωής της Ελβετίας, στο χωριό του "χύμα" και της ελληνικής κουλτούρας το θεωρώ πιο σωστό από την οποιαδήποτε πόλη (από Τρίκαλα μέχρι Αθήνα)
Άβαταρ μέλους
By markvag
#858427
g8777 έγραψε:Ανοιξε το myAlpha mobile σου.


Πρέπει να στείλεις τουλάχιστον 5ψήφιο ποσό, αλλιώς το απορρίπτει αυτόματα. Δεν είμαστε ψιλικατζήδες εμείς! :rtfm: :x
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#858437 Όποιος θεωρεί πως οι "παραδοσιακές" δραστηριότητες στα χωριά, αρκούν στα παιδιά που μεγαλώνουν εκεί, απλούστατα κάνει λάθος. Από το άρθρο που παρατέθηκε, είναι φανερό πως οι κάτοικοι της Αετομηλίτσας, ΔΕΝ μοιράζονται την ίδια άποψη/γνώμη.
Ο άνδρας της Ολυμπίας αναφέρει πως στο μυαλό του δεν είναι μόνο τα τρέχοντα έξοδα των παιδιών, αλλά και οι οικονομίες που Θα χρειαστεί να κάνει για να πάνε φροντιστήριο ή αργότερα να σπουδάσουν. Οι ανάγκες είναι πολύ διαφορετικές από τότε που ήταν ο ίδιος παιδί, τονίζει ωστόσο το θέμα των χρημάτων δεν είναι το μόνο. Σε κάθε τύπο οι ανάγκες των οικογενειών είναι διαφορετικές. "Τα παιδιά χρειάζονται δραστηριότητες", λέει η γυναίκα του, εξηγώντας πως στα χωριό δεν υπάρχει τίποτα αυτή τη στιγμή και οι οικογένειες αναγκάζονται να πηγαινοέρχονται τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα στην Καλαμπάκα, μια απόσταση μισής ώρας και ατελείωτων στροφών, για να έχουν την ευκαιρία τα παιδιά να χάνουν αγγλικά λογοθεραπεία ή κάποιο άθλημα.

Οι κάτοικοι της Αετομηλίτσας (όχι ο HF,, για να μην παρεξηγούμαστε από κάποιους που μπερδεύονται...) λοιπόν, θεωρούν πως τα παιδιά τους χρειάζονται περισσότερες δραστηριότητες από το να παίζουν στην αυλή ή στην πλατεία του χωριού και τρέχουν μέχρι την Καλαμπάκα. Επιπλέον, η λογοθεραπεία δεν είναι ακριβώς δραστηριότητα, αλλά συνταγογραφούμενη ιατρική πράξη αν δεν κάνω λάθος.
Επίσης, η φασούλα με το εν λόγω χωριό με τους μπόλικους πολύτεκνους, στο Twitter βλέπω έχει ενεργοποιήσει τα ακροδεξιά αντανακλαστικά, που βρήκαν ευκαιρία να πουν πως "μια χαρά είναι οι γυναίκες στην Αετομηλίτσα, προσέχουν το σπίτι τους, τον άντρα τους και τα παιδιά τους, και κάνουν μπόλικα από δαύτα, δεν κοιτάνε την καριέρα και τα λούσα".

Είδα πριν πως γράφει κάποιος για σχολείο διθέσιο. Επειδή έχω κάνει 4 (τέσσερα) χρόνια σε μονοθέσιο, να σας πως πως το μειονέκτημα αυτό ελάχιστα παιδιά μπορούν να το ξεπεράσουν, για την ακρίβεια ο τρόπος είναι ένας: ο δάσκαλος να επιλέξει να παρανομήσει και να μην κάνει όλη την ύλη που προτείνει το υπουργείο.
:s_hang

Σκεφτείτε μόνον ένα παιδί που είναι σε ένα νηπιαγωγείο σήμερα σε μια πόλη τι δραστηριότητες κάνει (δεν λέω απλώς μπορεί, γιατί εγώ βλέπω όλα τα παιδιά των γνωστών μας να έχουν πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες, που πραγματικά ζηλεύω που εγώ δεν είχα σαν παιδί): από αθλήματα με γυμναστές, γλώσσες (τα Αγγλικά είναι πλέον υποχρεωτικά και στα νηπιαγωγεία) μέχρι ρομποτική, μουσική, θεατρολογία, κλπ κλπ και όλα αυτά πριν πάνε καν σχολείο, στην προσχολική εκπαίδευση.
Αν κάποιος νομίζει πως αυτά τα παιδιά δεν έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα από τα παιδάκια που μεγαλώνουν σε χωριό, εγώ πάω πάσο, δεν έχω κάτι άλλο να πω.
:s_hang
Να πω επίσης πως για το παιδί, το δάσος έχει πολύ λιγότερα να πει από το οποιοδήποτε πάρκο ή παιδική χαρά, επίσης ακόμη και η Αθήνα, έχει δάση αν θέλει κάποιος να πάει, από την Πάρνηθα (καμμένη μεν, αλλά έχει ακόμη δάσος), μέχρι το τεχνητό στην Καισαριανή, όποιος έχει πάει θα έχει δει οικογένειες, παιδάκια και όχι μόνον.
:roll:
Τέλος, κάτι ακόμη: αυτή την στιγμή ΚΑΙ η επαρχία (εννοώντας τα χωριά και τις μικρές πόλεις) έχει δουλειές. Προφανώς όχι σαν την Αθήνα, προφανώς όχι παντού, αλλά δεν είναι πως δεν υπάρχουν. Αλλά ο κόσμος, ΔΕΝ τις προτιμάει. Γιατί άραγε;
:s_roses
Άβαταρ μέλους
By Asimov
#858444 Γιατί είναι για λύπηση ένα παιδάκι προσχολικής που κάνει μουσικοκινητική, ζωγραφική ή κολύμπι;
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#858445 Τα αγγλικά, το κολύμπι και την ρομποτική; Ή τα αγγλικά στο νηπιαγωγείο; Σοβαρά τώρα;
Κάποιοι μάλλον έχετε περίεργη άποψη για τις ικανότητες των παιδιών.
Άβαταρ μέλους
By George_Prix
#858446 Παντως αυτο το τοπικο ειναι πραγματικη τρελα. Ολοι αραδιαζουν λογικα επιχειρηματα και ολοι εχουν αδικο τελικα :shifty:

Εχουν αδικο, γιατι με τα επιχειρηματα τους προσπαθουν να αποδειξουν οτι η επιλογη τους (επαρχια ή μεγαλουπολη) ειναι η "σωστη". Ενω το μονο σωστο στη συγκεκριμενη περιπτωση, ειναι το να μενει ο καθενας εκει που περναει καλυτερα :s_whiteflag
Άβαταρ μέλους
By g8777
#858447
Σκεφτείτε μόνον ένα παιδί που είναι σε ένα νηπιαγωγείο σήμερα σε μια πόλη τι δραστηριότητες κάνει (δεν λέω απλώς μπορεί, γιατί εγώ βλέπω όλα τα παιδιά των γνωστών μας να έχουν πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες, που πραγματικά ζηλεύω που εγώ δεν είχα σαν παιδί): από αθλήματα με γυμναστές, γλώσσες (τα Αγγλικά είναι πλέον υποχρεωτικά και στα νηπιαγωγεία) μέχρι ρομποτική, μουσική, θεατρολογία, κλπ κλπ και όλα αυτά πριν πάνε καν σχολείο, στην προσχολική εκπαίδευση.



Ακομα και αν εχεις την οικονομικη ανεση (.......) να ανταπεξελθεις, πραγματικα θα υποβαλλεις ενα παιδι προσχολικης ηλικιας σε διαβιωση στο πισω καθισμα ενος αυτοκινητου προς τουρνε για τις "δραστηριοτητες"; :dizzy: :dizzy: :dizzy: :dizzy:
Ποσες δραστηριοτητες αρκουν αληθεια, πού ειναι το ταβάνι; Και αν στην συγκλονιστικα σπανια περιπτωση που το παιδι αλλαξει γνωμη, δεν "τραβαει", τι κανεις; Του επιβαλλεις να συνεχισει την -οποια- ρομποτικη/σκακι/μπαλετο κλπ επειδη ........ μορφωση :s_empathy ;

Τελικα....
--------> μελλοντικοι αγχωτικοι, συμπλεγματικοι ενηλικες.

Α , ναι.

Ο ΗΦ μενει ΑΚΡΙΒΩΣ στο κεντρο του κυκλου δραστηριοτητων :metalo:

Ερχεται στις οθονες μας.
Άβαταρ μέλους
By dimik
#858448 Εικόνα


Το παιδί θέλει ποιοτικό χρόνο με τους γονείς, να χορέψει, να τραγουδήσει, να αγκαλιαστεί, να μιλήσει αγγλικά, γαλλικά, πορτογαλικά και την δική τους "μυστική" γλώσσα, να του μιλήσει ο γονιός για τα ρομπότ, για την φύση, για τους πλανήτες, να προκαλέσει την φαντασία του, να λύσει κάθε του απορία και να θέσει το παράδειγμα να γίνει το στήριγμα και "μοντέλο" για την υπόλοιπη του ζωή.

Χρόνο για να μορφωθεί θα έχει άπλετο όταν μεγαλώσει, η προσχολική ηλικία δεν θα ξαναέρθει και είναι πολύ κρίσιμη για να την περνάει σε θρανία και γυμναστήρια.
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#858449 Εντάξει παιδιά, σε τέτοια θέματα που αφορούν παιδιά, αφήνω αυτούς που γνωρίζουν καλύτερα, τα δικά μου λόγια δεν έχουν την ίδια βαρύτητα. Εσείς τα παιδιά σας, μην τα πάτε πουθενά. Ούτε κολύμπι, αφήστε τα με σωσίβιο μέχρι την εφηβεία.
Άβαταρ μέλους
By pro
#858450 Οι περισσότερες δραστηριότητες καλύπτουν τις επιθυμίες, τα απωθημένα, τα μεράκια, τα κόμπλεξ, τις ενοχές και τις ανάγκες των γονέων - όχι των παιδιών. Τα παιδιά χρειάζονται αρκετό ελεύθερο χρόνο, ο οποίος πλέον είναι είδος προς εξαφάνιση από πολύ τρυφερές ηλικίες. Πλέον δεν υπάρχει το αυθόρμητο ούτε στο παιχνίδι, 5-6 παίζουμε μπάσκετ, 6-7 ζωγραφίζουμε και 7-8 παίζουμε με λέγκο. Το αποτέλεσμα είναι ότι η πλειοψηφία των παιδιών τα αντιμετωπίζει όλα αυτά σαν αγγαρεία.
Άβαταρ μέλους
By skous
#858452
dimik έγραψε:Εικόνα


Το παιδί θέλει ποιοτικό χρόνο με τους γονείς, να χορέψει, να τραγουδήσει, να αγκαλιαστεί, να μιλήσει αγγλικά, γαλλικά, πορτογαλικά και την δική τους "μυστική" γλώσσα, να του μιλήσει ο γονιός για τα ρομπότ, για την φύση, για τους πλανήτες, να προκαλέσει την φαντασία του, να λύσει κάθε του απορία και να θέσει το παράδειγμα να γίνει το στήριγμα και "μοντέλο" για την υπόλοιπη του ζωή.

Χρόνο για να μορφωθεί θα έχει άπλετο όταν μεγαλώσει, η προσχολική ηλικία δεν θα ξαναέρθει και είναι πολύ κρίσιμη για να την περνάει σε θρανία και γυμναστήρια.
Τα παιδάκια (ειδικά της πόλης) της προσχολικής ηλικίας θέλουν να παίξουν και να κοινωνικοποιηθούν, αλλά και να βελτιώσουν τις κινητικές τους ικανότητες! Αυτα κανείς γονιός δεν μπορεί να τα καλύψει απο μόνος του. Εκτος αν ειμαστε παλαιο-χριστιανοι.
Και 2000 φορες να πηγαινει σε οποιοδηποτε αθλημα απο το να περνάει την ωρα του στο ταμπλετ/κινητο/τηλεόραση.

Και συμφωνώ με HF, ειδικά στην Ελλάδα εγκληματικό να μην ξέρουν να κολυμπάνε μόνα τους (όχι να επιπλέουν) παιδιά που ξεκινάνε το δημοτικό.


< >