- 30 Δεκ 2023, 15:23
#850811
Chris έχεις στρεβλές αντιλήψεις για το δικαίωμα ελευθερίας ιδεών και έκφρασης, το δημοκρατικό διάλογο, τα επιχειρήματα ... Δυσάρεστη αλλά υπαρκτή κοινωνική μειοψηφία.
Για τα υπόλοιπα μέλη του φόρουμ θα συζητήσω πιο αναλυτικά αυτά που διαβάζουμε και τη σημασία τους, πάντα κατά την κρίση μου.
Το γεγονός ότι σήμερα έχουν "επαγγελματική αναγνώριση" τα πτυχία κολεγίων σημαίνει πολύ απλά ότι δεν χρειάζεται τα κολέγια να γίνουν πανεπιστήμιο για να ασκούν επάγγελμα, όπως απόφοιτοι παν/μιων, όσα παιδιά μέχρι σήμερα δεν περνάνε στο πανεπιστήμιο και πληρώνουν για σπουδές σε ένα κολλέγιο .. είτε έχουν καλύψει την ΕΒΕ είτε όχι, κλπ. Αυτό ήδη γίνεται.
Δηλαδή ως προς την πρόσβαση σε επαγγέλματα για όσους έχουν χρήματα αλλά υστερούν σε γνώσεις ως απόφοιτοι Λυκείου (δεν πιάνουν την ΕΒΕ κλπ) δεν θα αλλάξει τίποτα. Είναι εντελώς άκυρα αυτά τα επιχειρήματα.
Τι μπορεί να συμβεί ως προς την "ακαδημαϊκή αναγνώριση" που δεν έχουν οι απόφοιτοι κολεγίων. Ας πούμε ότι αποκτά κάποιος πτυχίο κολεγίου με μέρος των σπουδών στην Ελλάδα και μετά γίνεται δεκτός και παίρνει μάστερ από ένα καλό αναγνωρισμένο πανεπιστήμιο του εξωτερικού. Στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει δεκτός για διδακτορικό.
Να το πάμε και παραπέρα, ας πούμε ότι συνεχίζει διδακτορικό στο εξωτερικό, δουλεύει στην έρευνα, ανακαλύπτει ό,τι πιο σημαντικό θεωρείτε (ChatGPT για τον Chris), έχει διεθνή αναγνώριση .... αλλά στην Ελλάδα θα εξακολουθεί να θεωρείται ανίκανος να γίνει δεκτός και σε μεταπτυχιακό πρόγραμμα, πόσο μάλλον να πάρει θέση ΔΕΠ σε δημόσιο πανεπιστήμιο!
Κατ' αρχάς, μπορεί να κρίνει ο καθένας μας εάν τα παιδιά που δεν πιάνουν την ΕΒΕ νοιάζονται για την ακαδημαϊκή αναγνώριση-σταδιοδρομία και όχι την επαγγελματική αναγνώριση που ήδη έχουν εξασφαλίσει τα κολέγια.
Αν αντί κολέγια είναι πανεπιστήμια, οι απόφοιτοί του θα μπορούν για γίνουν δεκτοί σε ένα πρόγραμμα Μάστερ δημόσιου πανεπιστημίου της χώρας. Για εισαγωγή σε ανώτατες σπουδές β' και γ' κύκλου αξιολογούνται οι γνώσεις και ικανότητα ανταπόκρισης στις ακαδημαϊκές απαιτήσεις από τους κατ' εξοχήν ειδικούς, τους καθηγητές του προγράμματος. Δεν θα είναι ανορθολογισμός και οπισθοδρομικότητα αν δεν δίνονται ευκαιρίες σε κάποιον(α) που στα 18 είχε μείνει πίσω αλλά στη συνέχεια προόδευσε (με κόστος)?
Περί της μη απομόνωσης. Ζούμε, ειδικά η νεότερες γενιές, σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον, γυρίζουμε από χώρα σε χώρα, σπουδάζουμε, εργαζόμαστε (είτε από επιλογή μας είτε ακολουθώντας την οικογένεια). Είναι τραγελαφικό να σε αναγνωρίζουν έξω και στη χώρα σου να είσαι "ανύπαρκτος", ενώ αναγνωρίζουν ως ειδικούς της επιστήμης άτομα που έρχονται με σπουδές εξ ολοκλήρου π.χ. σε ένα πρώην polytechnic (ΤΕΙ) της Αγγλίας, παιδιά από οικογένειες με περισσότερα χρήματα που τα έστειλαν απευθείας εκεί. Ακόμα χειρότερα ότι αναγνωρίζουμε πτυχία σπουδών εξ αποστάσεως από ένα ιδιωτικό κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο του εξωτερικού
Για να το κλείνω, έχουμε φάει το γάϊδαρο και συζητάμε την ουρά. Και πολλή υποκρισία!
Προσωπικά δεν περιμένω οι ρυθμίσεις να μας φέρουν καλύτερα πανεπιστήμια. Αλλά δεν θα αποκλείουν όπως τώρα να δούμε και τίποτα καλό, π.χ. εάν "εθνικοί ευεργέτες" θελήσουν να αφήσουν την περιουσία τους να δοξαστούν με ένα μη κρατικό μη κερδοσκοπικό πανεπιστήμιο.
Τέλος, δεν μπορώ να αμφισβητήσω τις απόψεις έγκριτων συνταγματολόγων ότι επιτρέπεται η ίδρυση παραρτημάτων ξένων πανεπιστημίων. Το γεγονός ότι δεν είχε προχωρήσει έως σήμερα, θεωρώ ότι ήταν θέμα πολιτικού κόστους και ωριμότητας στην κοινωνία.
Στο χώρο του αριστερού συνδικαλισμού είναι προφανώς ένα συμβολικό θέμα για συσπείρωση και θα παίξει. Την ίδια ώρα έχουν καταπιεί αμάσητα τα επι-πληρωμή προπτυχιακά προγράμματα Ιατρικής των δημόσιων πανεπιστημίων (ενώ υποτίθεται δεν επαρκούν οι χώροι διδασκαλίας, οι θέσεις στις κλινικές, κλπ.), τα δίδακτρα στα μεταπτυχιακά δημόσιων πανεπιστημίων, κλπ. Πολλή υποκρισία, ειδικά όταν μιλάνε καθηγητές πανεπιστημίων που έχουν ιδρύσει μεταπτυχιακά επί πληρωμή ακόμα και για αντικείμενα που αφορούν αποκλειστικά κοινωνική προσφορά.