Σχετικά με την αναισθησία:
Έχω μείνει με την εντύπωση ότι στους αναισθησιολόγους δεν υπάρχουν και μεγάλα περιθώρια για λάθη. He makes a booboo, you die.Θα σου πω ότι κάνεις μεγάλο λάθος, υπάρχουν τεράστια περιθώρια για λάθη μικρά ή μεγάλα. Μπορεί να μην μπορέσει να σώσει κάποιον αλλά είναι απίθανο να σκοτώσει κάποιον. Κάθε ασθενής είναι διαφορετικός και αλλάζει από χρόνο σε χρόνο, κάθε αναισθησιολόγος είναι διαφορετικός και κάθε αναισθησία είναι διαφορετική.
Εγώ πριν 3 χρόνια έκανα αφαίρεση μισού θυρεοειδή και ξύπνησα σε δόσεις (όπως μου είπαν χρειάστηκε να μου βάλουν αντίδοτο γιατι σταμάτησα να αναπνέω) και ήμουν ελαφρά ζαλισμένος για λίγες ώρες. Πριν 1 μήνα έκανα χολοκυστεκτομή, χειρουργείο κοιλιάς και ξύπνησα άψογα, καμία ενόχληση, καμία ανάμνηση. 2-3 ώρες μετά το χειρουργείο έφαγα ινδικό (νοσοκομείου) χωρίς πρόβλημα. Η γυναίκα μου έχει κάνει αρκετές γενικές αναισθησίες και πάντα ξυπνάει άμεσα και τελείως σε σημείο που θεωρεί την γενική αναισθησία παιχνιδάκι. Και άλλοι είναι τελείως γκόλ (πονοκέφαλο, ζαλάδα, ναυτία, εμετό) για 24-36+ ώρες. Είναι φυσιολογικό, όπως άλλοι περνάνε μια ίωση εύκολα και άλλοι πεθαίνουν
Και είναι πάρα πολλές οι συνταγές αναισθησίας και τα φάρμακα που μπορεί να χρησιμοποιηθούν. Και κάθε τι μπορεί να επηρεάσει διαφορετικά τον καθένα. Και δεν είναι όλοι οι ασθενείς ενός αναισθησιολόγου καλά ή άσχημα. Αυτό θα ήταν δείγμα ανικανότητας του αναισθησιολόγου.

