markvag έγραψε:Ο μόνιμος φόβος των Ρώσων είναι το έδαφός τους
Αυτός είναι ο μόνιμος φόβος όσων χωρών συνορεύουν με εχθρικές χώρες. Οι ΗΠΑ πολεμούσαν για χρόνια με το Μεξικό, η Γαλλία με την Γερμανία κλπ κλπ κλπ!
markvag έγραψε:REALZEUS έγραψε:Οι Ρώσοι δεν κατέλαβαν αυτά τα εδάφη κατά τύχη, ήξεραν τι έκαναν. Οι επιβουλείς τους (Ναπολέων, Χίτλερ) δεν ήξεραν όμως...
Ο μόνιμος φόβος των Ρώσων είναι το έδαφός τους. Εξηγώ: Οι περισσότερες χώρες έχουν κάποιο φυσικό σύνορο (στον έναν ή τον άλλον βαθμό), ένα βουνό, μία οροσειρά, ένα ποτάμι, μία θάλασσα, κτλ. Η Ρωσία δεν έχει κάτι τέτοιο. Η "καρδιά" του ρωσικού πληθυσμού είναι ουσιαστικά ένα μισοφέγγαρο που ξεκινάει από την Πετρούπολη στον Βορά και καταλήγει κάπου μεταξύ Κασπίας και Μαύρης Θάλασσας. Και περιβάλλεται από παντού από απέραντες πεδιάδες, πολύ εύκολο να τις διασχίσει ένας εχθρός.
Και μετά τα μαθήματα των Μογγόλων μέχρι σχετικά πρόσφατα (ουσιαστικά τα προβλήματα με νομαδικές επιδρομές στη Ρωσία σταμάτησαν πάνω κάτω στην εποχή του Πέτρου του Μεγάλου), ο σταθερός στόχος όλων των κυβερνήσεων στη Ρωσία είναι να μετατοπιστεί το σύνορο όσο πιο μακριά γίνεται από την καρδιά της χώρας. Γιατί έτσι, θα μπορέσει να κερδίσει χρόνο και να φθείρει τον εχθρό. Δίνοντας περιοχές που "μπορεί" να χάσει (έστω και προσωρινά).gto250swb έγραψε:Όσο για τους Αμερικανούς, τους υποτιμάς λιγο, αν οι Γερμανοί είναι οι καλύτεροι τακτικιστες τα Αμερικάνα κερδίσανε ένα βιομηχανικό πόλεμομε..............
τη βιομηχανία. Logistics και ξερό ψωμί. Το Ντιτρόιτ κέρδισε τον πόλεμο όχι ο Παττον. Και εγώ στη θέση τους το ίδιο θα έκανα. Όπως λες σε μια δημοκρατία οι απώλειες έχουν και ένα πολιτικό βάρος. Η διεξαγωγή ενός πολέμου είναι και προϊόν μια κοινωνικής δομής. Αλλά ουτε νομίζω να τίθεται θέμα ανδρείας ή τακτικών ικανοτήτων, και Γερμανοί κάνανε γκάφες και οι σοβιετικοί που ήταν Uber στρατοί για τους πιουριστες. Σα γενικό σχόλιο πέρα από τη πλάκα θα απέφευγα μια στερεοτυπική κρίση κουλτούρας και στρατιωτικών επιδόσεων (όπως ο Δίας γράφει υποτιμητικά για τους Γάλλους πχ.), δε γνωρίζω ένα πολιτισμό που να μην είχε μια ιστορική περίοδο στρατιωτικής υπεροχής και τροπαίων.
Συμφωνώ απολύτως. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να το παίζει γενναίος ένας στρατός όταν μπορεί να κερδίσει πετώντας απλά βιομηχανική παραγωγή στον εχθρό! Οι γενναιότητες και λοιπές αηδίες είναι για εκτός του πολέμου, εκεί σημασία έχει η νίκη. Και αν μπορείς να κερδίσεις με μικρό σχετικά ρίσκο για τη δική σου μεριά, θα είσαι ανόητος να μην το κάνεις!REALZEUS έγραψε: Άρα κερδίζει σήμερα η Ουκρανία, ελέγχοντας 13% λιγότερο έδαφος;![]()
Η νίκη της Ουκρανίας είναι ίδια με τη νίκη της Φινλανδίας σε δύο πολέμους ενάντια στην ΕΣΣΔ: η επιβίωση ως ανεξάρτητο κράτος (και όχι ως προτεκτοράτο στυλ Λευκορωσίας). Ενάντια στους δηλωμένους στόχους του φασιστοειδούς Πούτιν.
Αντίστοιχα, μία χώρα μπορεί πολύ εύκολα να κερδίσει όλες τις μάχες και να χάσει. Και το πρώτο που έχασε η Ρωσία είναι το όνομα της υπερδύναμης.
Τι γράφεις ρε Μάρκο;
Τι κέρδισε η Φινλανδία σε εδάφη;
Επίσης οι ΗΠΑ δεν θεωρούνταν υπερδύναμη μετά την ήττα στο Βιετνάμ;
Πραγματικά δεν ξέρω τι σκατά Δυτικό παπά έχετε φάει, που μια μεγάλη Δύναμη κερδίζει στο πεδίο, αλλά επειδή διαβάζετε στα δυτικά ΜΜΕ ότι δεν κερδίζει, νομίζετε δεν είναι Υπερδύναμη. Άρα οι ΗΠΑ δεν είναι υπερδύναμη από το 1975, που έπεσε η Saigon.

με..............
τη βιομηχανία. Logistics και ξερό ψωμί. Το Ντιτρόιτ κέρδισε τον πόλεμο όχι ο Παττον. Και εγώ στη θέση τους το ίδιο θα έκανα. Όπως λες σε μια δημοκρατία οι απώλειες έχουν και ένα πολιτικό βάρος. Η διεξαγωγή ενός πολέμου είναι και προϊόν μια κοινωνικής δομής. Αλλά ουτε νομίζω να τίθεται θέμα ανδρείας ή τακτικών ικανοτήτων, και Γερμανοί κάνανε γκάφες και οι σοβιετικοί που ήταν Uber στρατοί για τους πιουριστες. Σα γενικό σχόλιο πέρα από τη πλάκα θα απέφευγα μια στερεοτυπική κρίση κουλτούρας και στρατιωτικών επιδόσεων (όπως ο Δίας γράφει υποτιμητικά για τους Γάλλους πχ.), δε γνωρίζω ένα πολιτισμό που να μην είχε μια ιστορική περίοδο στρατιωτικής υπεροχής και τροπαίων.