Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#848569
markvag έγραψε:Το μόνο που ενδιαφέρονται είναι να βγει μία ηλίθια και ανούσια ύλη και να βάζουν συνεχώς διαγωνίσματα στα παιδιά, εξαντλώντας τα. Τα περισσότερα βιβλία δεν διαβάζονται, το προσωπικό έχει αφεθεί στην τύχη του, όπως επίσης και το σύστημα γενικώς. Είναι ένα σύστημα συνεχούς εξέτασης αποστήθισης άχρηστων και ακατανόητων κειμένων... Α, και μέτρησης απουσιών. Καμία ουσία, καμία κριτική σκέψη, καμία εκμάθηση του πως τα παιδιά πρέπει να ψάχνουν, να κρίνουν, να ερευνούν, καμία προτροπή ή δημιουργία βάσεων για το πως θα πρέπει να χρησιμοποιούν τον θησαυρό γνώσεων που έχουν όλα τα παιδιά στο χέρι τους 24/7 (ιντερνετ).

Μια μικρή παρένθεση πάντως, σε σχέση με το θέμα της αποστήθισης και του πόσο ανούσια είναι.

Πάνω κάτω αυτό πίστευα κι εγώ για πολλά πολλά χρόνια. Τι σημασία έχει να αποστηθίζεις, όταν μπορείς να μάθεις να ψάχνεις κλπ.

Έχω συνειδητοποιήσει πλέον πως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.
Η ικανότητα να αποθηκεύεις ένα μεγάλο όγκο πληροφοριών και λεπτομερειών, όχι μιας μεθόδου η τρόπου σκέψης, αλλά απλά σκέτα πληροφορία λεπτομέρειας, ακόμα και για πράγματα που δεν παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον, δεν μπορεί να αντικατασταθεί από το ψάξιμο.
Γιατί το ψάξιμο παίρνει πολύ χρόνο, γιατί μπορεί να μην είναι καν εύκολα εφικτό (δεν είναι όλα τα πράγματα indexed στο google), γιατί μπορεί να σημαίνει οτι δεν ξέρεις καν ότι θα έπρεπε να ψάξεις.

Αυτό το βλέπω πλέον καθημερινά στη δουλειά μου.
Αναπτύσσουμε για παράδειγμα ένα σύστημα το οποίο διασυνδέεται με δεκάδες άλλα εξωτερικά συστήματα, χρησιμοποιεί υπηρεσίες ενός οικοσυσυστήματος με εκατοντάδες δυνατότητες, το ίδιο το σύστημα που έχουμε φτιάξει έχει εκατοντάδες μέρη και χρησιμοποιεί δεκάδες βοηθητικά συστήματα τα οποία επίσης έχουμε αναπτύξει. Βασίζεται σε εκατοντάδες βιβλιοθήκες και έχει χιλιάδες παραμέτρους.
Αυτό το σύστημα καλείται να προσαρμοστεί/επεκταθεί σε μια πληθώρα εξειδικευμένων περιστάσεων και απαιτήσεων.

Το κάθε πράγμα που καλούμαστε να δημιουργήσουμε θα χρειαστεί να αλληλεπιδράσει, εξαρτάται από και πιθανώς έχει συνέπειες σε πολλά από τα ανωτέρω.

Ε, κάποιοι άνθρωποι έχουν αυτή τη δυνατότητα να έχουν "αποστηθίσει" ένα συγκλονιστικό μέρος όλων των παραπάνω λεπτομερειών και πραγμάτων, τις οποίες έχουν τη δυνατότητα να ανακαλούν "on the spot".
Τελικά είναι και οι "κορυφαίοι επαγγελματίες" της ομάδας, και η ικανότητά τους να παράγουν λύσεις είναι unmatched (που λένε και στο χωριό). [Εννοείται πως αυτή δεν ειναι η μόνη ικανότητά τους που τους κάνει να ξεχωρίζουν, μιλάμε γα εξαιρετικά ευφυείς ανθρώπους.]

Το ψάξιμο σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι λύση. Γιατί αν είναι να σου πάρει από αρκετές ώρες μέχρι 2 μέρες να ψάχνεις (είπαμε, δεν είναι τα πάντα στο google), τότε απλά δεν υπάρχει χρόνος να για να παράγεις με την ταχύττηα που πρέπει να παράγεις. Και συνηθως απλά τελικά θα κάνεις κάνει αγνοώντας παραμέτρους και καταλήγοντας σε κάτι χειρότερης ποιότητας.

Δεν ξέρω αν το σχολείο βοηθάει αυτή την ικανότητα αποστήθισης. Αλλά μην μηδενίζουμε αυτή την ικανότητα, είναι εξίσου σημαντική με την ικανότητα ψαξίματος.
Άβαταρ μέλους
By Corto Maltese
#848570
KiloMeater έγραψε:Το ποιος φταίει είναι δίκη σου εκτίμηση .
Εγώ εκτίμησα τη δυσκολία των θεμάτων και την αντικειμενική ανικανότητα να απαντηθούν.

Ως τι; Ως ειδικός; Ως γονέας; Ως ξερόλας; :hmmm:
Άβαταρ μέλους
By markvag
#848574
mjacob έγραψε:
Δεν νομίζω ότι κάναμε κάτι (πολύ) διαφορετικό πάντως :hmmm:


H ύλη έχει αυξηθεί, βλέπω πράγματα που κάναμε εμείς πχ στην Α Λυκείου, πλέον τα κάνουν Β-Γ Γυμνασίου... Επιπλέον υπάρχει μεγαλύτερη εντατικοποίηση με εξετάσεις, ύλη, κτλ... Πράγμα που οδηγεί σε μεγαλύτερη πίεση να προχωρήσει η ύλη, χωρίς απαραίτητα να δίνεται ιδιαίτερη βάση στην κατανόηση.

mjacob έγραψε:
Πάνω κάτω αυτό πίστευα κι εγώ για πολλά πολλά χρόνια. Τι σημασία έχει να αποστηθίζεις, όταν μπορείς να μάθεις να ψάχνεις κλπ.

Έχω συνειδητοποιήσει πλέον πως δεν είναι ακριβώς έτσι τα πράγματα.


Συμφωνώ. Ωστόσο μία διευκρίνηση (με την οποία πιστεύω θα συμφωνήσεις): Υπάρχουν πράγματα που πρέπει να μάθεις απ' έξω (πχ το Πυθαγόρειο θεώρημα) και υπάρχουν πράγματα που δεν χρειάζεται να γνωρίζεις (πχ την ακριβή ημερομηνία μίας μάχης). Επιπλέον, ΟΛΑ είναι απολύτως άχρηστα αν δεν υπάρχει η κατανόησή τους, το γιατί είναι αυτό που είναι, πως έγινε, πως χρησιμοποιείται, κτλ. Χωρίς αυτά, είναι σαν να ξέρω απ' έξω την ακριβέστατη περιγραφή ενός κατσαβιδιού, αλλά να πάω να το χρησιμοποιήσω για να βγάλω ένα καρφί από τον τοίχο.

Και δυστυχώς εκεί είναι που χωλαίνει απίστευτα το σχολείο. Μένει στην αποστήθιση, χωρίς καμία εμβάθυνση στο πιο ουσιαστικό κομμάτι. Το πιο "αστείο" και χαρακτηριστικό πιστεύω, που είναι ταυτόχρονα για γέλια και για κλάματα, είναι τα πειράματα που περιγράφονται στα βιβλία της φυσικής και της χημείας, τα οποία οι μαθητές καλούνται να μάθουν απ' έξω, χωρίς ΠΟΤΕ να τα βλέπουν να γίνονται. Δεν υπάρχουν εργαστήρια, δεν υπάρχουν υλικά, δεν υπάρχει η διάθεση να ασχοληθεί κανείς. Έτσι λοιπόν, οι πιο καλοί μαθητές έχουν μάθει απ' έξω μία σειρά από πειράματα, χωρίς να έχουν κάνει ποτέ κανένα πείραμα! => Ανούσια αποστήθιση!
Άβαταρ μέλους
By Corto Maltese
#848578 Δεν είναι ακριβώς έτσι. Ως διδάσκων δεν είμαι υπέρ της αποστήθισης ως αποκλειστικής μεθόδου αλλά έχει μερικά θετικά. Αν έρθεις εσύ και σου πω ότι αυτό το λέμε κεροστίλβη, αυτό κλινοπυρόξενο και αυτό λαβραδόριο θα με κοιτάς σαν να μιλάω Κλίγκον. Αν τα διαβάσεις επίσης. Η ουσία είναι αλλού. Όταν στα ξαναπώ δε θα σου είναι τόσο ξένες έννοιες ή λέξεις. Και στο τέλος θα έχεις εξοικειωθεί με αυτές τις έννοιες, έστω και μέσω του ανούσιου διαβάσματος. Μπορεί να μην μαθαίνεις τα κορεσμένα διαλύματα απλά διαβάζοντας χωρίς να κάνεις σχετικό πείραμα, αλλά αν το διαβάσεις μία και μετά άλλη μία, μετά θα σου είναι πιο εύκολο να προχωρήσεις.

Εννοείται πως υπάρχουν κάποια που δεν έχει κανένα νόημα, αλλά από ότι βλέπω στις 2 πρώτες τάξεις του Γυμνασίου έχουν μειωθεί πολλά. Δε θα μάθεις πχ την ημερομηνία της Στάσης του Νίκα, αλλά τα αίτιά της. Το αχρηστότερο μάθημα βέβαια του Γυμνασίου παραμένουν τα Αρχαία από το Αρχαίο κείμενο με close second την Ορθόδοξη Κατήχηση ή Θρησκευτικά όπως το λένε.
Άβαταρ μέλους
By g8777
#848962
«Σαν να παίξαμε τελικό και τον χάσαμε», ανέφερε στην «Κ» χαμογελώντας έμπειρος εκπαιδευτικός, σχολιάζοντας την απήχηση που είχαν στην κοινή γνώμη τις προηγούμενες ημέρες τα κακά αποτελέσματα των Ελλήνων μαθητών στον τελευταίο διαγωνισμό PISA (Programme for International Student Assessment) που οργάνωσε ο ΟΟΣΑ το 2022.

Οι επιδόσεις τους είναι οι χειρότερες της τελευταίας δεκαετίας και στις τρεις δεξιότητες που αξιολογεί ο διαγωνισμός – την κατανόηση κειμένου, τα μαθηματικά και τις φυσικές επιστήμες. Μάλιστα, ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι πως στην κατάταξη η Ελλάδα σταθερά βρίσκεται στην τρίτη και τελευταία ομάδα χωρών, που σημειώνουν χαμηλότερες επιδόσεις από τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ στις τρεις εξεταζόμενες ενότητες.

Στην άκρη του νήματος για να ξετυλιχθούν οι αιτίες της κακοδαιμονίας βρίσκεται η χαλαρότητα με την οποία οι μαθητές των δημόσιων σχολείων αντιμετωπίζουν τον διαγωνισμό. Δεν συμβαίνει το ίδιο με τους μαθητές των ιδιωτικών.

Οπως παρουσιάζει η «Κ», οι επιδόσεις τους είναι πολύ καλύτερες των δημόσιων σχολείων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε σύγκριση με τον μέσο όρο του ΟΟΣΑ. Μάλιστα, μιλώντας στην «Κ» ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ιδιωτικών Σχολείων Χαράλαμπος Κυραϊλίδης ανέφερε ότι «οι επιδόσεις των μαθητών των ιδιωτικών δείχνουν ότι προπορεύονται των δημόσιων κατά δύο εκπαιδευτικά χρόνια».

Πίσω από αυτά βέβαια κρύβονται ο τρόπος με τον οποίο είναι δομημένο το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα, που επιτρέπει τη «βαριά» παπαγαλία, αλλά και ο στόχος της οικογένειας το παιδί να περάσει στο πανεπιστήμιο. «Ενδιαφέρονται μόνο για τα βασικά μαθήματα, που θα τους φανούν χρήσιμα στις Πανελλαδικές. Το σχολείο είναι χρησιμοθηρικό. Αποτέλεσμα είναι οι μαθητές να χάνουν το ενδιαφέρον τους. Αυτό πλέον παρατηρείται ακόμη και από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού», τονίζει στην «Κ» ο φυσικός Λεωνίδας Καστανάς.

Ειδικότερα, ένας πρώτος λόγος για να εξηγηθεί η ελληνική αποτυχία είναι η χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν οι μαθητές τον διαγωνισμό PISA. Η συμμετοχή των μαθητών είναι μεν υποχρεωτική αλλά τα παιδιά μετέχουν ανώνυμα. Οπότε… «ελάχιστοι δίνουν βάρος, υπάρχει ένα κλίμα θυμηδίας στα σχολεία», λέει ο κ. Καστανάς. Το κλίμα αυτό ενισχύεται και από την ΟΛΜΕ, η οποία είναι
σΕικόνατΕικόνααΕικόναθΕικόναεΕικόναρΕικόνα
ά
αρνητική

στην αξιολόγηση του προγράμματος PISA, με τις
αΕικόναριΕικόναστεΕικόναρές παρατάξεις να δίνουν τον έντονο τόνο στις αντιδράσεις καθώς απαξιώνουν οτιδήποτε προέρχεται από τον («νεοφιλελεύθερο», όπως λένε) ΟΟΣΑ.

Εκτός βέβαια από τις αντιδράσεις των συνδικαλιστών η ενσυνείδητη συμμετοχή των μαθητών στον PISA εξαρτάται και από το πολιτισμικό και πολιτικό πλαίσιο κάθε λαού. Για παράδειγμα στα μαθηματικά, έξι ασιατικές χώρες –η Σιγκαπούρη, το Μακάο (Κίνα), η Ταϊπέι (Κίνα), το Χονγκ Κονγκ, η Ιαπωνία και η Κορέα– πέτυχαν τις υψηλότερες επιδόσεις από όλες τις συμμετέχουσες χώρες. «Πρόκειται για πολιτικά συστήματα και λαούς με ισχυρότερη πειθαρχία», παρατηρεί ο κ. Καστανάς. Από τις χώρες της Ευρώπης, τις υψηλότερες επιδόσεις πέτυχαν η Εσθονία, η Ελβετία και η Ολλανδία.

«Βεβαίως, δεν είναι άμοιρες ευθυνών οι ηγεσίες του ελληνικού υπουργείου Παιδείας που ανέχονται την υπονόμευση του διαγωνισμού», δήλωσε χθες στην «Κ» στέλεχος του υπουργείου Παιδείας, με επιτελική θέση την τελευταία δεκαετία.

Η χαλαρότητα αυτή είναι μεγαλύτερη στα δημόσια σχολεία σε σχέση με τα ιδιωτικά. Ενδεικτικές είναι οι επιδόσεις των ιδιωτικών σχολείων. Στα τρία βασικά εξεταζόμενα πεδία, ενώ ο μέσος όρος τόσο του γενικού πληθυσμού των Ελλήνων μαθητών όσο και των μαθητών δημοσίων σχολείων είναι χαμηλότερος από τους αντίστοιχους μέσους όρους του ΟΟΣΑ, οι μαθητές των ελληνικών ιδιωτικών σχολείων πέτυχαν σε όλα υψηλότερες βαθμολογίες από τον μέσο όρο των ιδιωτικών σχολείων του ΟΟΣΑ. Συγκεκριμένα, στην κατανόηση κειμένου ο μέσος όρος των μαθητών των ελληνικών ιδιωτικών σχολείων είναι 504 μονάδες, υψηλότερος των ιδιωτικών σχολείων των χωρών του ΟΟΣΑ (498 μονάδες).

Η επίδοση των μαθητών των ιδιωτικών σχολείων στα Μαθηματικά είναι 498 μονάδες και ο μέσος όρος των ιδιωτικών σχολείων του ΟΟΣΑ είναι 494. Στις φυσικές επιστήμες οι αντίστοιχες επιδόσεις είναι 510 και 507 μονάδες.

Κοινωνικές ανισότητες
Από την άλλη, δεν είναι μόνο η αδιάφορη στάση των μαθητών των δημόσιων σχολείων που εξηγεί τις καλύτερες επιδόσεις των ιδιωτικών. «Οι διαχρονικά υψηλότερες επιδόσεις των μαθητών των ιδιωτικών σχολείων στο πρόγραμμα PISA δεν είναι συμπτωματικές.

Τα ιδιωτικά σχολεία, εξαιτίας του πολύπλευρου εκπαιδευτικού προγράμματοςΕικόνα, της καινοτομίαςΕικόνα, του πειραματισμούΕικόνα, της παιδαγωγικής αυτονομίαςΕικόνα, μπορούν να αμβλύνουν μεγάλο μέρος από τις παθογένειες του εκπαιδευτικού συστήματος. Φυσικά, αυτό το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί χωρίς το στελεχιακό δυναμικό των ιδιωτικών σχολείων και τους εκπαιδευτικούς τουςΕικόνα», παρατηρεί ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ιδιωτικών Σχολείων Χαράλαμπος Κυραϊλίδης. Βεβαίως δεν πρέπει να αγνοούμε ότι μαθητές από υψηλότερο κοινωνικοοικονομικό οικογενειακό στάτους –όπως αυτό παρατηρείται στους γονείς μαθητών των ιδιωτικών σε σχέση με τα δημόσια σχολεία– έχουν και καλύτερες επιδόσεις στον διαγωνισμό PISA.

«Εντοπίσαμε ακόμη ότι, στις περισσότερες χώρες, οι διαφορές στα εκπαιδευτικά αποτελέσματα που σχετίζονται με τις κοινωνικές ανισότητες είναι πεισματικά επίμονες. Στο σημείο αυτό αξίζει να δούμε πιο προσεκτικά τι κάνουν οι χώρες που έχουν αυξήσει το ποσοστό των ανθεκτικών μαθητών, εκείνων δηλαδή των μαθητών που παρά το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό και πολιτισμικό υπόβαθρο καταφέρνουν να έχουν υψηλές επιδόσεις», σημείωσε στην «Κ» η κ. Χρύσα Σοφιανοπούλου, εθνική συντονίστρια του προγράμματος PISA του ΟΟΣΑ και αναπληρώτρια καθηγήτρια του Τμήματος Πληροφορικής και Τηλεματικής του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου Αθηνών.

«Ενδιαφέρονται μόνο για τα βασικά μαθήματα, που θα τους φανούν χρήσιμα στις Πανελλαδικές. Χάνουν το ενδιαφέρον τους, ακόμη και από τις τελευταίες τάξεις του δημοτικού».

«Προκειμένου όλα τα σχολεία, δημόσια και ιδιωτικά, και όλοι οι εκπαιδευτικοί να μπορούν να ανταποκριθούν σε ένα σύγχρονο περιβάλλον όπου η έλευση της τεχνητής νοημοσύνης θα σαρώσει κάθε μηχανιστικό τρόπο μάθησης, πρέπει το σύνολο του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος να αποβάλει αγκυλώσεις ετών και να κινηθεί με θάρρος στο μέλλον», τονίζει ο κ. Κυραϊλίδης. Και σε αυτό συμφωνούν και οι εκπαιδευτικοί αλλά και τα στελέχη της εκπαίδευσης.


«Το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα είναι προσανατολισμένο στη θεωρία και όχι στην πρακτική εφαρμογή της στην καθημερινότητα, όπως το PISA που εξετάζει πόσο ο μαθητής μπορεί να λύσει προβλήματα που συνδέουν τη ζωή με την επιστήμη», παρατήρησε, μιλώντας χθες στην «Κ», στέλεχος του υπουργείου Παιδείας. «Οι Ελληνες μαθητές μπορούν να παπαγαλίσουν τη θεωρία αλλά δεν είναι ικανοί να την εφαρμόσουν στην πράξη. Και βέβαια στο πίσω μέρος του μυαλού μαθητών, αλλά και των γονιών, είναι η επιτυχία σε μία καλή σχολή ΑΕΙ. Αυτό διατρέχει τον τρόπο που αντιμετωπίζουν το σχολείο. Γνωρίζω ότι μαθητές σε ιδιαίτερα μαθήματα φτάνουν να παπαγαλίζουν τον τρόπο επίλυσης μιας πράξης μαθηματικών!».

Η χαλαρότητα των μαθητών και ο προσανατολισμός του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος στη θεωρία συνδέονται και με τις στρεβλώσεις στην υποχρεωτική εκπαίδευση. Κατ’ αρχάς, το πρόβλημα των ελλείψεων σε εκπαιδευτικούς είναι ετήσιο με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η εκπαιδευτική διαδικασία. Από την άλλη, δεν υπάρχει αξιολόγηση στα δημόσια σχολείαΕικόνα με αποτέλεσμα να δημιουργείται ένα κλίμα ήσσονος προσπάθειας εκ μέρους των εκπαιδευτικών. Και γιατί όχι, αφού όλοι γνωρίζουν –γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί– πως η βασική δουλειά γίνεται στο φροντιστήριο», λέει στην «Κ» καθηγητής λυκείου της Αττικής.

«Ακόμη κι αν σε κάποιο σχολείο εμφανιστούν πολλά αρνητικά σχόλια για τη δουλειά ενός εκπαιδευτικού, ο διευθυντής δεν μπορεί να κάνει κάτι, διότι θα θεωρηθεί ότι προσβάλλει το επαγγελματικό κύρος του εκπαιδευτικού. Ξέρετε πόσες τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν στα γυμνάσια και τα λύκεια…» παρατηρεί στην «Κ» ο ίδιος εκπαιδευτικός. «Ενα τέτοιο κλίμα υπονομεύει τις προσπάθειες εξαιρετικών συναδέλφων», σχολιάζει ο κ. Καστανάς.

«Η εξιδανίκευση των εκπαιδευτικών συστημάτων άλλων χωρών είναι λάθος. Και εκεί υπάρχουν προβλήματα. Ωστόσο πρέπει να παραδεχθούμε ότι το ελληνικό σχολείο αφέθηκε “αδέσποτο” τα τελευταία 50 χρόνια χωρίς αξιολόγηση και εποπτικό μηχανισμό. Παραδόθηκε στους συνδικαλιστές οι οποίοι αντιδρούν σε κάθε τι που δεν υπηρετεί τη συντεχνιακή λογική τους. Αλλωστε, όλοι ξέρουν ότι το “παιχνίδι” παίζεται εκτός σχολείου, στα φροντιστήρια. Εκεί δίνουν βάρος οι μαθητές, αφού ο βασικός τους στόχος είναι να εισαχθούν στο πανεπιστήμιο», σημειώνει στην «Κ» πρώην στέλεχος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ).

Από την πλευρά του, στέλεχος της νυν ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, μιλώντας στην «Κ», παραδέχεται ότι «η απόδοση Εικόνατων ΕικόναμεταρρυθμίσεωνΕικόνα της ΕικόνατελευταίαςΕικόνα τετραετίας που έδωσαν βάρος στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων των μαθητών με την αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών και όχι στην αποστήθιση δεν φαίνεται σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, απαιτεί χρόνο. Ταυτόχρονα πρέπει να παραδεχθούμε ότι όλες οι κυβερνήσεις έχουν θέσει ως κύριο αντίπαλο την παπαγαλία και μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχουν οργανωθεί η ευέλικτη ζώνη, τα εργαστήρια δεξιοτήτων, η ερευνητική εργασία, ώστε οι μαθητές να αναπτύξουν δεξιότητες και κριτική σκέψη. Εχουμε επενδύσει σε χρόνο και χρήμα κατά της αποστήθισης αλλά με πενιχρά αποτελέσματα», τονίζει.

Πάντως, σε ερώτηση της «Κ» ο πρόεδρος του ΙΕΠ Σπύρος Δουκάκης δεν θέλησε να σχολιάσει τα αποτελέσματα, λέγοντας «περιμένουμε να δούμε τα συνολικά δεδομένα για να έχουμε μια πλήρη εικόνα για να προχωρήσουμε σε διαχείριση του ζητήματος».


https://www.kathimerini.gr/society/5627 ... scholeion/



Θελω την αποψη του Κορτου για τα keypoints που επεσημανα.


Μηπως επρεπε να ειναι σε μεγαλυτερη γραμματοσειρα; :hmmm:
Άβαταρ μέλους
By saxon_747
#848970
g8777 έγραψε:
Από την πλευρά του, στέλεχος της νυν ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας, μιλώντας στην «Κ», παραδέχεται ότι «η απόδοση Εικόνατων ΕικόναμεταρρυθμίσεωνΕικόνα της ΕικόνατελευταίαςΕικόνα τετραετίας που έδωσαν βάρος στην καλλιέργεια των δεξιοτήτων των μαθητών με την αλλαγή των προγραμμάτων σπουδών και όχι στην αποστήθιση δεν φαίνεται σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, απαιτεί χρόνο.


Γράμματα μπορεί να μη μάθουν, θα γίνουν όμως καλοί αθλητές.

Αντιδράσεις για την ατάκα Μιχαηλίδου: «Δεν είναι πρόβλημα να περπατούν δύο χλμ για το σχολείο. Το λεει και ο ΠΟΥ, κάνει καλό»


https://www.naftemporiki.gr/politics/15 ... anei-kalo/
Άβαταρ μέλους
By mousatos
#848971 Στα φροντιστήρια γίνεται η δουλειά, έτσι κι αλλιώς.

Υποθέτω στη σημερινή εποχή δε χρειάζεται κάν να πας εκεί, γίνεται και εξ-αποστάσεως.
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#848974
saxon_747 έγραψε:Γράμματα μπορεί να μη μάθουν, θα γίνουν όμως καλοί αθλητές.

Αντιδράσεις για την ατάκα Μιχαηλίδου: «Δεν είναι πρόβλημα να περπατούν δύο χλμ για το σχολείο. Το λεει και ο ΠΟΥ, κάνει καλό»


https://www.naftemporiki.gr/politics/15 ... anei-kalo/


Πανηλιθια απάντηση μεν, πιστεύουμε όμως, δε, ότι οντως 1-1.5 χλμ για μαθητή γυμνασίου-λυκείου είναι υπερβολικά;

Εεπ από το σπίτι μου πάντως, δεν υπάρχει δημόσιο πλησιέστερο του 1.4χλμ
Άβαταρ μέλους
By g8777
#848975 2 χλμ.

Για 1993 ήταν αυτονόητη απόσταση.

Για 2023 , πέφτει μέχρι και κυβέρνηση .
Άβαταρ μέλους
By markvag
#848977 Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η απόσταση, αλλά είναι διττό:

1) Η Δόμνα είναι ηλίθια.

2) Τα παιδιά αναγκάζονται να κουβαλάνε πολύ βαριές τσάντες, χωρίς λόγο. Μιλάμε για υπερβολικό βάρος για έναν ενήλικα, όχι για παιδί πχ δημοτικού... :rant:
Άβαταρ μέλους
By g8777
#848979 Σε τετοια ζητηματα η μονη αποψη που μπορω να μπιστεφτω ειναι του Γιαννικ Μαρκο.

Γιαννικ.

Η πιστα σου ανηκει. :inlove: :inlove:
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#848980
markvag έγραψε:Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η απόσταση, αλλά είναι διττό:

1) Η Δόμνα είναι ηλίθια.

2) Τα παιδιά αναγκάζονται να κουβαλάνε πολύ βαριές τσάντες, χωρίς λόγο. Μιλάμε για υπερβολικό βάρος για έναν ενήλικα, όχι για παιδί πχ δημοτικού... :rant:

Υπαρχει κι ενα τριτο. Οι πολεις μας δεν εχουν πεζοδρομια πλατια να μπορουν να περπατησουν ανθρωποι. Σε παρα πολλες περιοχες ειναι στενα, με δεντρα χαμηλα, κολωνες, κλπ που αναγκαζουν τους πεζους να κατεβουν στον δρομο. Αντε τωρα να βρεχει, να περπατας στον δρομο, να αποφευγεις τα νερα που τρεχουν, να σε κανουν λουτσα τα αυτοκινητα, με ομπρελα και τσαντα 8-9 κιλα στην πλατη.
Άβαταρ μέλους
By gianik
#848981
g8777 έγραψε:Σε τετοια ζητηματα η μονη αποψη που μπορω να μπιστεφτω ειναι του Γιαννικ Μαρκο.

Γιαννικ.

Η πιστα σου ανηκει. :inlove: :inlove:



Ουρσουλινες...κ ησυχάζεις.... :iconcool:
Άβαταρ μέλους
By g8777
#848982
PaNick67 έγραψε:
markvag έγραψε:Το πρόβλημα δεν είναι τόσο η απόσταση, αλλά είναι διττό:

1) Η Δόμνα είναι ηλίθια.

2) Τα παιδιά αναγκάζονται να κουβαλάνε πολύ βαριές τσάντες, χωρίς λόγο. Μιλάμε για υπερβολικό βάρος για έναν ενήλικα, όχι για παιδί πχ δημοτικού... :rant:

Υπαρχει κι ενα τριτο. Οι πολεις μας δεν εχουν πεζοδρομια πλατια να μπορουν να περπατησουν ανθρωποι. Σε παρα πολλες περιοχες ειναι στενα, με δεντρα χαμηλα, κολωνες, κλπ που αναγκαζουν τους πεζους να κατεβουν στον δρομο. Αντε τωρα να βρεχει, να περπατας στον δρομο, να αποφευγεις τα νερα που τρεχουν, να σε κανουν λουτσα τα αυτοκινητα, με ομπρελα και τσαντα 8-9 κιλα στην πλατη.


Ειπαμε :adminpower:

Γιαννικ. :adminpower: :adminpower:

Παιρνει το αποπανω ποστ και το ντυνει με λυρισμο , αναδυει την απογνωση ενος θυληκου γονεα μπροστα στον Γολγοθα της καθημερινοτητας.

Σαν τους παλιους χτισταδες στο Τσεπελοβο, πελεκαει τις λεξεις με απαραμιλλη μαστορια. :inlove: :inlove: :inlove:

Γιαννικ.



ΣΗΚΩ.

ΑΝΕΒΑ.


:adminpower:

Say the γαμωline. :rtfm:


edit.


ΤΙΝΑΦΤΑΡΕ.

Κατεβα λιγο, πηγαινε καμαρινι να μυρισεις κουραμπιε και ξανανεβα. :adminpower: :adminpower: :adminpower: