- 27 Νοέμ 2023, 12:10
#847293
Μα το πρόβλημα δεν είναι που δεν μιλάς για εναλλακτικές, αλλά που κριτικάρεις το πουλέν. Ακόμη και αν υπήρχε σοβαρή εναλλακτική, πάλι θα θέλαμε τον Κούλη (και την ΝΔ) που αγαπάμε. Κι αν γράφεις οτιδήποτε δεν αρέσει, είσαι γκρινιάρης και τοξικός.
Λέμε για την αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, για την οικονομική πολιτική που δεν βοηθάει το σύνολο του κόσμου, για την Ελλάδα που έχει πέσει στην τελευταία θέση στην ΕΕ, για τους νέους που αναγκάζονται να μεταναστεύουν γιατί δεν έχουν προοπτικές, και σου λένε ποια είναι η εναλλακτική λοιπόν; Είναι υποχρέωσή μου να βρω την εναλλακτική; Υποχρέωσή μου είναι να κρίνω αυτά που βλέπω και να φέρομαι (και να ψηφίζω ασφαλώς) ανάλογα.
Έχουμε έναν ηλίθιο για πθ, έχει αποτύχει παντού, μας έχει σκίσει η ακρίβεια, αλλά όταν τα λέμε αυτά, είμαστε τοξικοί και γκρινιάρηδες. Δεν είναι αυτός ηλίθιος, εμείς είμαστε οι κακοί λόγω τοξικότητας.
Εντωμεταξύ, τα άρθρα υπάρχουν εκεί έξω ακόμη και σε άκρως φιλοκυβερνητικά μέσα και το γράφουν ξεκάθαρα το πρόβλημα:
Τα "δύσκολα" είναι μπροστά για το χρέος παρά την επενδυτική βαθμίδαhttps://www.capital.gr/oikonomia/375219 ... -bathmida/Τα ορόσημα του 2032
Όλα τα παραπάνω έχουν ως στόχο το χρέος να μειωθεί και ως ποσοστό του ΑΕΠ αλλά και ως απόλυτο μέγεθος όσο πιο κοντά γίνεται στο 100% του ΑΕΠ μέχρι και το 2032, το οποίο αποτελεί χρονιά-ορόσημο για το χρέος.
Τούτο, διότι εκείνη τη χρονιά, με βάση τη συμφωνία του 2018 για τη διευθέτηση του χρέους, λήγει η περίοδος χάριτος των δανείων συνολικού ύψους 230 δισ. ευρώ που πήρε η Ελλάδα την περίοδο 2012-2015 από το EFSF και τον ESM και, πλέον, θα είναι υποχρεωμένη να αποπληρώνει τοκοχρεολύσια για το σύνολο του χρέους της.
Θεωρητικά, αν η Ελλάδα έχει το 2032 χρέος στο 150% του ΑΕΠ, όσο περίπου θα φτάσει στο τέλος του 2024 (151,3% του ΑΕΠ προβλέπει ο Προϋπολογισμός), θα βρεθεί με ένα κόστος εξυπηρέτησης του χρέους στο 25% του ΑΕΠ της, δηλαδή περίπου 55 δισ. ευρώ. Με το ίδιο ύψος χρέους φέτος, οι χρηματοδοτικές ανάγκες φτάνουν το 2024 στο 9% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 20 δισ. ευρώ, λόγω της περιόδου χάριτος για τα ευρωπαϊκά δάνεια. Το κόστος δανεισμού δεν θα μειωθεί κάτω από το 3,4% - 4%, με βάση τους υπολογισμούς της Κομισιόν για τα επόμενα 20 χρόνια. Τούτο, με δεδομένο ότι, ακόμα και αν μειωθούν τα επιτόκια της ΕΚΤ από το τέλος του 2024 ή τις αρχές του 2025, θεωρείται αδύνατο να επανέλθουν στα επίπεδα του -0,5% - 0% όπου βρέθηκαν από το 2023, μέχρι και τον Ιούλιο του 2022, οπότε και ξεκίνησαν οι αυξήσεις των επιτοκίων για να επανέλθει ο πληθωρισμός στο 2%.
Στο υποθετικό σενάριο, το 2032 η Ελλάδα θα έχει περιορίσει σημαντικά και τα ταμειακά της διαθέσιμα σε ένα ποσό της τάξης των 4-5 δισ. και, πλέον, θα είναι αναγκασμένη να δανείζεται απευθείας από τις αγορές για να καλύπτει τις ανάγκες της, όπως κάνουν και όλες οι ευρωπαϊκές χώρες. Με χρέος 150% του ΑΕΠ, όση πρόοδο και αν έχει πετύχει στα υπόλοιπα πεδία, η πιστοληπτική της ικανότητα δεν θα έχει αναβαθμιστεί πάνω από τη βαθμίδα "Α-".
Είναι σαφές ότι, με μια νέα ευρωπαϊκή ή παγκόσμια κρίση, μια κρίση χρέους ή μια εγχώρια δημοσιονομική ανατροπή από κάποιο απρόβλεπτο γεγονός, η Ελλάδα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη, αν όχι τραγική, κατάσταση. Ακόμα και αν οι αιτίες της κρίσης θα είναι καθαρά εξωγενείς, η τότε κυβέρνηση θα έχει να ελπίζει μόνο σε νέα διευθέτηση χρέους, στην οποία έχουν δεσμευτεί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας από το 2018, με το τέλος του τρίτου Μνημονίου.
Είναι, λοιπόν, σαφές γιατί πίσω από τα χαμόγελα για την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας όλοι παραδέχονται σήμερα ότι ο δρόμος μέχρι και την απαλλαγή του μεγάλου βάρους από το χρέος θα είναι μακρύς και δύσκολος και θα πρέπει να είναι κοινός στόχος όχι μόνο της σημερινής, αλλά και πολλών από τις επόμενες ελληνικές κυβερνήσεις.
Υπάρχει λοιπόν αυτή την στιγμή ένα χρέος για το οποίο δεν πληρώνουμε χρεωλύσια, και θα ξεκινήσουμε το 2032. Μιλάμε για μια τεράστια θηλειά. Όταν το 2018 ρυθμίστηκε το χρέος, είχαν στο μυαλό τους πως θα είχαμε υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για όλα τα χρόνια μέχρι το 2032. Αυτό ΔΕΝ συνέβη ΠΟΤΕ στην πρώτη 4ετία του Κουλιστάν. Γιατί είχαμε COVID19, γιατί είχαμε καταστροφες (με πρώτη και κύρια την κυβέρνηση της ΝΔ), γιατί είχαμε άλλα σχεδόν 50δις δανεισμό, και γιατί είχαμε και πληθωρισμό που "τακτοποίησε" τα παραπάνω και έτσι την "γλιτώσαμε".
Τώρα όμως δεν υπάρχει άλλος χρόνος και τώρα, έχουμε νέο φορολογικό για τους ΕΕ και σύντομα να δούμε και τι άλλο. Σε μια αγορά ήδη νεκρή, γιατί το χρήμα κυκλοφορεί μόνον στην οικοδομή και μόνον για ελάχιστους, οι υπόλοιποι με το ζόρι βγάζουν το μήνα και θα συνεχίσουν έτσι γιατί ο πληθωρισμός αυξάνεται ταχύτερα από τα εισοδήματά τους.
Όταν λοιπόν απλώς γίνονται διαπιστώσεις, δεν είναι γκρίνια. Είναι η πραγματικότητα, και η πραγματικότητα είναι αυτή, ανεξάρτητα του αν ψηφίστηκε πανυγηρικά ο Κούλης μας. Μην ξεχνάτε πως ο ίδιος λαός ψήφισε πανηγυρικά και τον Τσίπρα, δεν γίνεται να πανηγυρίζετε μόνον για την "σωστή" ψήφο, σωστά; Δεν γίνεται τώρα ο λαός να ψηφίζει "σωστά" και τότε "λάθος" (ισχύει προφανώς και το αντίστροφο).
Η ψήφος λοιπόν είναι άσχετη από όλα τα παραπάνω. Η ακρίβεια, η χαμηλή αγοραστική δύναμη, η έλλειψη προοπτικής, το τεράστιο χάσμα πλουσίων-φτωχών, η αδύναμη μεσαία τάξη, καταλήγουν σε μια απλή πρόβλεψη: ζοφερό μέλλον για τον πολύ κόσμο σε ετούτη την χώρα. Αρχιτέκτονας αυτής της κατάστασης, ήταν τα μνημόνια, που είχαν καταστροφικές πολιτικές τις οποίες εφάρμοσαν όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις (με το πιστόλι στον κρόταφο μεν, αλλά δεν τους πίεσε κανείς να αναλάβουν από την άλλη...) ενώ άξιος συνεχιστής είναι η μεταμνημονιακή κυβέρνηση του Μητσοτάκη, που έχει κάνει τεράστια και ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτά που λέω παραπάνω.
