Συμφωνώ μέχρι κεραίας για τα "πρωτοφανή" που τα έχουν καραμέλα. Είναι γνωστή η πολιτική ρητορική σε όλων των ειδών τις δύσκολες καταστάσεις. Κάποτε είχαμε το "ξεκαθάρισμα λογαριασμών νονών της νύχτας", που έβγαζε λάδι την ανημπόρια (και την απροθυμία) των αρχών να ασχοληθούν. Τώρα ήρθε το "πρωτοφανές". Μεθαύριο θα βρεθεί κάτι άλλο.
Αν μείνουμε όμως αυστηρά στα γεγονότα, στα πλαίσια των σκέψεων εδώ μέσα, είναι πράγματι τραγικές οι συνθήκες και η καταστροφή. Ότι το ζούμε πια 3 φορές τον χρόνο, και όλο πιο συχνά (τα φαινόμενα, όχι την κρατική ανεπάρκεια), είναι άλλη μια ένδειξη της πλήρους κλιματικής κατάρρευσης, ασχέτως από ποιους ανθρώπινους ή φυσικούς παράγοντες. Με τρομάζει. Η δε πλήρης απουσία οποιασδήποτε πρόληψης (και η ρητορική ότι δεν τρέχει και τίποτα) είναι καταδικαστική. Είναι η πολιτική κατάρρευση ή κομματική, ό,τι θέλετε κρατήστε (εγώ και τα δύο).
υγ. Θυμάμαι από το Πολυτεχνείο ακόμη, παρακολούθησα εκτός σειράς μια διάλεξη περί φυσικών καταστροφών. Ο εισηγητής επιχειρηματολογούσε ότι η δυσμενέστερη περίπτωση είναι οι πλημμύρες (σε σχέση με φωτιές, σεισμούς, ανέμους, κλπ). Χωρεί πολλή συζήτηση, και δεν το αναφέρω γι' αυτό, αλλά κάθε φορά που βρισκόμαστε μπρος σε τέτοια φαινόμενα, τον θυμάμαι, αναλογιζόμενος την αμέτρητη δύναμη του νερού που κάπου πρέπει να πάει, δεν εξαφανίζεται, δε "σβήνει", δε χωνεύεται, χώρια με όλα αυτά που κουβαλεί στο διάβα του. Έκτοτε, έπαψα να φοβάμαι τους σεισμούς (υπάρχουν και χειρότερα δηλαδή..) και ζω σε μια περιοχή που τους έχουμε φίλους.
«Πολλοὶ δὲ ἔσονται πρῶτοι ἔσχατοι καὶ ἔσχατοι πρῶτοι»
(Ματθ.ιθ΄30 / Μάρκ.ι΄31)
(Ματθ.ιθ΄30 / Μάρκ.ι΄31)
