- 12 Φεβ 2023, 15:46
#804679
Τι να σου πω Δημητρη για μενα δεν κανει , αλλά το δικο μου αισθητηριο , οπως και του καθε ανθρωπου ειναι τελειως διαφορετικο , αυτο που μου βρωμαει εμενα σε αλλον ειναι αριστουργημα . Γι αυτο ειπα διαφημηση και οχι προτεινω να διαβασετε . Εχω παψει απο πολυ καιρο να προτεινω , ας πουμε με εναν ξαδερφο μιλουσαμε χθες που ειχε και βιβλιοπωλειο και μου ελεγε οτι ο Θεμελης ειναι εκπληκτικος , εγω αυτα τα απορρίπτω ουτε τα πιανω στα χερια μου , σε μενα παιζουν κοινωνικοοικονομικα κριτηρια πρωτα απ ολα , ας πουμε αν ο κοκος ειχε γραψει και ειχε παρει πουλιτζερ η νομπελ σε μενα η μονη χρησιμοτητα θα ηταν ανναμα στο τζακι . Δεν με ενδιαφερουν οι πλουσιοι και τα προβληματα τους η οι ιδεες τους οπως ελεγε και ο φιλος μου ο Ζαρπας που κατεληξε ταξιτζης στην Θεσσαλονικη (εξυπνοτερος και απο τον g και τελειος χειριστης του λογου)
Τζόναθαν Κόου: “Έχω παραιτηθεί από την ιδέα ότι ένα βιβλίο μπορεί να αλλάξει τον κόσμο”
https://www.news247.gr/sunday-edition/t ... 99024.html
Η στροφή προς τα δεξιά στη βρετανική πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια είναι αξιοσημείωτη. Όλα όμως πηγάζουν από τη δεκαετία του ’80. Τότε ήταν που αποφασίσαμε ότι το κίνητρο του κέρδους πρέπει να υπερισχύει των πάντων. Από τότε τα πάντα -το κράτος πρόνοιας, το NHS, οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας- έχουν αποψιλωθεί και καταστραφεί. Το κόστος στέγασης είναι τρελό, οι συντάξεις στον δημόσιο τομέα είναι περίπου το 1/3 των αντίστοιχων σε Γερμανία και Γαλλία, το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης είναι υψηλότερο, οι φοιτητές μας φορτώνονται ένα χρέος 30,000 λιρών με το που αποφοιτούν. Είναι απίστευτο ότι οι άνθρωποι τα αποδέχονται όλα αυτά γιατί ακόμη νομίζουν για κάποιο λόγο ότι επειδή έχουν γεννηθεί Βρετανοί, είναι οι πιο τυχεροί άνθρωποι στον πλανήτη. Ο βρετανικός (στην πραγματικότητα αγγλικός) εξαιρετισμός είναι μια πολύ ισχυρή δύναμη.
Όσον αφορά τη βρετανική βασιλική οικογένεια, η σημασία τους θα ξεφτίσει γρήγορα μέσα στις λίγες επόμενες δεκαετίες. Στους νέους δεν τους καίγεται καρφί για όλους αυτούς.
Με αφορμή και τις διαδηλώσεις στην Γαλλία για τις συντάξεις, το παραπάνω φαίνεται ακόμη πιο έντονο.
Το νέο του βιβλίο είναι το παρακάτω:
«Μπόρνβιλ: Το διαιρεμένο βασίλειο» (μτφρ. Άλκηστις Τριμπέρη, εκδ. Πόλις), το τελευταίο του βιβλίο που κυκλοφορεί πια και στη χώρα μας.
Στο μυθιστόρημα, με αφετηρία το 1945, ανατέμνει την ιστορία μιας οικογένειας που ζει και εργάζεται στο Μπόρνβιλ, ένα φιλήσυχο προάστιο του Μπέρμιγχαμ όπου λειτουργεί το ομώνυμο, ξακουστό εργοστάσιο σοκολάτας. Και ταυτόχρονα την ιστορία μιας ολόκληρης χώρας μέσα από επτά σημαντικά, το καθένα με τον τρόπο του γεγονότα, από την τελετή στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ ως το Brexit και τον κορωνοϊό. Στο επίκεντρο βρίσκεται η Μαίρη Λαμπ, ο χαρακτήρας που εμπνεύστηκε από την εκλιπούσα μητέρα του, Τζάνετ Κόου.
Ενδιαφέρον πάντως που δεν βρήκα κάποιος να έχει προτείνει το "Τι ωραίο πλιάτσικο" εδώ μέσα, ας είμαι εγώ ο πρώτος λοιπόν (kudos στον Asimov βέβαια, να τα λέμε όλα!
).https://www.protoporia.gr/kooy-tzona8an ... 78344.html
