- 26 Ιουν 2023, 23:22 #823342 Spot on ανάλυση πάντως.
Τόση δουλίτσα που έκανε για σιχαμένο ο Τσίπρας, μια τιμητική θέση ΠτΔ θα ήταν το λιγότερο.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 26 Ιουν 2023, 23:51 #823346

Τη Σάκκαρη δε βλέπω

Ηταν απασχολημενη στα σοσιαλ

- 27 Ιουν 2023, 00:05 #823351 Αποτίμηση Καζάκη

Τελικά, ποιο είναι το μήνυμα αυτών των εκλογών;

Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη μπόρεσε τελικά να κερδίσει αυτοδυναμία με 158 έδρες. Όσες είχε και στο προηγούμενο κοινοβούλιο. Μόνο που τις κέρδισε με μια πολύ σημαντική μείωση ψήφων. Με 2.251.618 ψήφους τον Ιούλιο του 2019, η ΝΔ είχε ποσοστό 39,85% και 158 έδρες. Ενώ σ’ αυτές τις εκλογές με πάνω από 138 χιλιάδες λιγότερες ψήφους, η ΝΔ κατέκτησε ποσοστό 40,55% και 158 έδρες.

Η διαφορά αυτή δεν οφείλεται μόνο στον εκλογικό νόμο, αλλά και στην αυξημένη αποχή. Στις εκλογές αυτές σε σχέση με τις αντίστοιχες της 21ης Μαΐου, συμμετείχαν στην εκλογική διαδικασία πάνω από 794 χιλιάδες λιγότεροι ψηφοφόροι. Δηλαδή, το 7,67% του εκλογικού σώματος, όπως αυτό εμφανίζεται στις εκλογές της 25ης Ιουνίου.

Πρόκειται για ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων που πήγαν να ψηφίσουν στις εκλογές της 21ης Μαΐου, αλλά δεν προσήλθαν στις κάλπες της Κυριακής. Η αποχή ήταν αυτή που έκρινε τελικά τα αποτελέσματα, αλλά και την αυτοδυναμία.

Στις εκλογές της 25ης Ιουνίου, όλοι έχασαν ψήφους με εξαίρεση τη Νίκη. Το κόμμα Σπαρτιάτες κατόρθωσε να εισέλθει στο κοινοβούλιο με τις ψήφους της Χρυσής Αυγής του Ιουνίου 2019 αυξημένους κατά 76 χιλιάδες, που τους άντλησε κατά κύριο λόγο από τον συρφετό της εξωκοινοβουλευτικής ακροδεξιάς, η οποία γνώρισε πρωτοφανή συντριβή.

Χαρακτηριστικό της συντριβής αυτής είναι και το γεγονός ότι τα κόμματα που συνασπίστηκαν υπό την επιχειρηματική ομπρέλα του κ. Εμφιετζόγλου με τίτλο Πατριωτικός Συνασπισμός είχαν ως άθροισμα ψήφων στις εκλογές της 21ης Μαΐου άνω των 90 χιλιάδων. Ενώ στις εκλογές της 25ης Ιουνίου μπόρεσαν όλοι μαζί να συγκεντρώσουν μόλις και μετά βίας 26 χιλιάδες. Χωρίς να ξεχνάμε τις 48 χιλιάδες ορφανές ψήφους του ακροδεξιού σχήματος Κρανιδιώτη-Τζήμερου της 21ης Μαΐου.

Επομένως, οι ψήφοι των Σπαρτιατών δεν συνιστούν κανενός είδους έκπληξη. Απλά συσπειρώθηκαν οι ψήφοι της παραδοσιακής ακροδεξιάς στην Ελλάδα. Τίποτε το περισσότερο. Κι επομένως δεν συνιστούν κανενός είδους «στροφή», όπως λένε ποικίλοι αναλυτές για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.

Το γεγονός ότι τυχοδιωκτικά σχήματα της ακροδεξιάς σαν τους Σπαρτιάτες, έχουν ακροατήριο δεν οφείλεται στον δικό τους πολιτικό λόγο, αλλά στην ιστορικά πρωτοφανή απαξίωση της παραδοσιακής δεξιάς και αριστεράς της μεταπολίτευσης. Είναι τέτοιας έκτασης η απαξίωση, ώστε να φαντάζουν «πατριωτικά» σχήματα και τυχοδιώκτες, που όχι μόνο δεν έχουν καμιά πατριωτική και δημοκρατική αναφορά, αλλά κάτω από τον «πατριωτικό» μανδύα τους ζέχνει η πτωμαΐνη του χιτλερισμού των «καθαρόαιμων Λαών», των ταγμαλητών του εμφυλίου και του δωσιλογισμού.

Και απευθύνονται σε ποιους; Σε όσους η ανιστόρητη εμπάθεια, η πολιτική αδιαφορία και η πνευματική αναπηρία τους επιτρέπει μόνο να αντιλαμβάνονται τον «πατριωτισμό» ως ιδεολόγημα, ως ιδεοληψία. Όχι ως δύναμη έμπνευσης από τους μακραίωνους κοινωνικοπολιτικούς αγώνες του λαού για εθνική απελευθέρωση, εθνική ανεξαρτησία και αυτοδιάθεση. Όχι ως δύναμη ενότητας του λαού και του έθνους για την υπεράσπιση της πατρίδας και της δημοκρατίας, πέρα από διαχωρισμούς και διχόνοιες αριστεράς και δεξιάς, πιστών και απίστων. Αλλά ως ιδεολόγημα νέων φυλετικών διαχωρισμών και εμφυλίων.

Αυτού του είδους οι «πατριώτες», που ενθουσιάζονται με άναρθρες κραυγές δήθεν πατριωτικής έξαρσης, μοιάζουν με τους «πειρατές της πολυθρόνας», όπως τους περιέγραφε ένας ανώνυμος, την εποχή όπου η εξιδανίκευση των πειρατικών περιπετειών στη βικτοριανή Αγγλία βρισκόταν στο απόγειό της δημοφιλίας της: «Όσο πιο πράος, τόσο πιο πειρατής. Κάθεται αναπαυτικά στην πολυθρόνα του, μακριά από τη θάλασσα. Και η λογική επαινεί τη θέση του: Έχει όλη τη διασκέδαση και κανένα από τα δεινά, κυριαρχεί στις κυρίες και καταστρέφει τους εχθρούς του. Και εξαπατά το ίδιο τη θηλιά και τον όλεθρο!».
Αυτός ήταν ο «πειρατής της πολυθρόνας!». Ακριβώς όπως και ο «πατριώτης της πολυθρόνας!» Το ίδιο με τον «αριστερό της πολυθρόνας!»

Σ’ αυτές τις εκλογές ο μεγάλος ηττημένος είναι το κόμμα του κ. Τσίπρα. Όχι μόνο έχασε σε ψήφους κοντά τις 256 χιλιάδες, αλλά και σε ποσοστό σε σχέση με τις εκλογές της 21ης Μαΐου. Το ίδιο έπαθε και το συγγενές ιδεολογικά κόμμα του κ. Βαρουφάκη, το οποίο ουσιαστικά συνετρίβη.

Τα αποτελέσματα αυτά δείχνουν πειστικά, τουλάχιστον για όποιον θέλει να τα αντιληφθεί, ότι η αριστερά των ΜΚΟ, των ΛΟΑΤΚΙ και των «ανοικτών συνόρων», συνιστά πλέον προσβολή για τη μεγάλη πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Κι αυτό είναι καλό. Είναι η ενστικτώδης αντίσταση μιας κοινωνίας εναντίον του σύγχρονου φυλετικού κοσμοπολιτισμού των υπερεθνικών ελίτ.

Η αριστερά του ευρωπαϊσμού και του υπερεθνικού κοσμοπολιτισμού, που ταυτίζει τον πατριωτισμό του απλού κόσμου με τον φασιστικό εθνικισμό, μας τελείωσε και μάλιστα οριστικά.

Όποιος επιμείνει σ’ αυτού του είδους την αριστερά και συνεχίζει να προτάσσει την αριστερή του καθαρότητα, θα εισπράττει τα ίδια με τον κ. Βαρουφάκη. Οι συνεργασίες του κ. Βαρουφάκη και το αφήγημα της δήθεν «ριζοσπαστικής αριστεράς» λειτούργησαν ως βαρίδια και επιτάχυναν την πτώση του συγκεκριμένου μορφώματος. Αν και οφείλω να ομολογήσω ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του ίδιου του κ. Βαρουφάκη, είναι ο εαυτός του κι ένας νοσηρός ναρκισσισμός που του επιτρέπει να πάντα, τις μεγαλύτερες αμετροέπειες.

Όσο για τον ΣΥΡΙΖΑ και ειδικά για τον κ. Τσίπρα, το μέλλον του φαίνεται σκοτεινό. Ήδη το ΠΑΣΟΚ που συστεγάζεται στο συγκεκριμένο κόμμα, άρχισε να την κάνει με ελαφρά πηδηματάκια. Έχουμε ξαναπεί ότι η εξαφάνιση του συγκεκριμένου μορφώματος, όπως συνέβη και με το ομογάλακτό του κόμμα του κ. Νταλέμα στην Ιταλία, συνιστά μια αναγκαία και βαθιά προοδευτική διαδικασία. Απελευθερωτική δυνάμεων που παραμένουν εγκλωβισμένες σ’ αυτό.

Την εξέλιξη του κ. Βαρουφάκη θα πρέπει να την προσέξει ιδιαίτερα και η κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία αντί να αυξήσει τις ψήφους της στις εκλογές της Κυριακής, έχασε πάνω από 5 χιλιάδες σε σύγκριση μ’ εκείνες της 21ης Μαΐου. Κι αυτό παρά το γεγονός της εκλογικής κατάρρευσης του ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό το είδος πολιτικής εικόνας της κ. Κωνσταντοπούλου φαίνεται ότι έπιασε ταβάνι κι αν δεν υπήρχε η αυξημένη αποχή, η είσοδος της Πλεύσης στη Βουλή ίσως να παρέμενε όνειρο θερινής νυκτός. Πολύ περισσότερο όταν από άποψη θέσεων και κοινωνικών αναφορών δεν διαφέρει εν πολλοίς από το κόμμα Βαρουφάκη. Κι αυτό, αν έχει αίσθηση πραγματικότητας, θα πρέπει να κρατά την κ. Κωνσταντοπούλου ξύπνια τα βράδια.

Μόνο το ΚΚΕ διαφέρει. Κι αυτό γιατί ο μέσος ψηφοφόρος του το αντιλαμβάνεται ως συνέχεια και συνέπεια του παλιού ιστορικού ΚΚΕ, έστω κι αν εδώ και δεκαετίες δεν έχει καμιά σχέση μ’ αυτό. Γι’ αυτό και ψηφίζουν αυτό που νομίζουν, έχουν την εντύπωση ότι ιστορικά συνιστά το κόμμα αυτό, χωρίς να δίνουν καμιά σημασία στις πολιτικές της ηγεσίας του, χωρίς να γνωρίζουν καν τις θέσεις και τις πρακτικές του. Χωρίς να νοιάζονται για τις συνθηκολογήσεις του με το καθεστώς.

Στην πραγματικότητα είναι μια ανώδυνη ψήφος τόσο για το σύστημα, από το οποίο αντλεί το βιοπορισμό του εν λόγω κόμμα, όσο και για τον ίδιο τον ψηφοφόρο του, που θέλει μεν να φανεί ριζοσπαστικός, αλλά χωρίς τις αγωνίες, τους αγώνες και τις προσωπικές θυσίες που συνεπάγεται κάτι τέτοιο. Θέλει να είναι κομμουνιστής, όπως ο «πειρατής της πολυθρόνας!»

Μ’ αυτή την έννοια το σημερινό ΚΚΕ είναι το alter ego της Νίκης και το Σπαρτιατών. Συνιστά το alter ego της ίδιας πολιτικής θεολογίας, της θεολογίας του εθνικού διχασμού και του εμφύλιου σπαραγμού.

Το μόνο κόμμα που μπόρεσε να αυξήσει τις ψήφους του έναντι της 21ης Μαΐου, είναι η Νίκη. Κι αυτό απ’ ότι φαίνεται οφείλεται κυρίως στον πόλεμο που επέλεξαν οι μιντιάρχες να εξαπολύσουν στο κόμμα του «θρησκευτικού μεσαίωνα». Ο δε κ. Βελόπουλος πλήρωσε με σοβαρή μείωση ψήφων την επιλογή αναμέτρησης με τη Νίκη, αλλά και τον εναγκαλισμό του με τους «καραμανλικούς».

Σε κάθε περίπτωση τα εκλογικά αποτελέσματα εμφανίζουν ένα σημαντικό ποσοστό το οποίο αρνείται να υποταχθεί στις πολιτικές επιλογές αυτού του κοινοβουλίου κατοχής και εκποίησης της πατρίδας. Απ’ αυτό το ποσοστό προέρχεται και το σχεδόν 8% των ψηφοφόρων, το οποίο απείχε όχι γιατί έχει ενδώσει στις θεωρίες των ηλιθίων, είτε των επιτηδείων, που βλέπουν την αδιαφορία και την αποχή ως «επαναστατική πράξη», αλλά γιατί δεν αποδέχεται τις θεωρίες περί «χαμένης ψήφου», δεν αποδέχεται τις δεδομένες επιλογές της συγκεκριμένης εκλογικής αναμέτρησης.

Το ποσοστό αυτό δε είναι δεδομένο ως προς τα πού θα καταλήξει από μόνο του. Είναι όμως ικανό – με τους κατάλληλους πολιτικούς καταλύτες – να αποτελέσει την «κρίσιμη μάζα», που θα ανατρέψει τα πάντα. Το ίδιο το καθεστώς εκ βάθρων. Ιδίως στην πολύ δύσκολη – ίσως την πιο δύσκολη για την ύπαρξη της χώρας μας – περίοδο που ανοίγει μετεκλογικά.

Όμως κάτι τέτοιο προϋποθέτει συσπείρωση σε πατριωτική και δημοκρατική βάση, πέρα και έξω από διαχωρισμούς και διχόνοιες ιδεολογίας. Για να γίνει κάτι τέτοιο χρειάζονται – και η ιστορία όλων των επαναστατικών κινημάτων από την αρχαιότητα έως σήμερα το έχει περίτρανα αποδείξει – τρεις θεμελιώδεις προϋποθέσεις:

1. Τη μάχη της εναλλακτικής ενημέρωσης, ώστε ο σκεπτόμενος κόσμος να μην χάνεται στις δαιδαλώδεις ατραπούς της παραπληροφόρησης και της κατευθυνόμενης ειδησεογραφίας.

2. Τη μάχη τη διαφώτισης, η οποία στην ουσία είναι η μάχη της εκλογίκευσης των κάθε λογής φοβιών που καλλιεργεί συστηματικά στη μάζα ο ψυχολογικός πόλεμος των επιτελείων του καθεστώτος.

3. Τη μάχη της αυτοοργάνωσης μέσα στην ίδια την κοινωνία, στις γειτονιές, τις πόλεις και τα χωριά της, έτσι ώστε να μάθει ο ίδιος ο κόσμος τι σημασία έχει η δύναμη της οργάνωσης μέσα από την δική του συνεργασία, επαφή και συνεννόηση για τον κοινό σκοπό.

Μόνο μια δύναμη που ξέρει να διεξάγει με αποτελεσματικότητα τις τρεις αυτές μάχες, που ξέρει να τις μετατρέπει σε υλική δύναμη, σε γνώση και ηθικό για τον απλό κόσμο και κυρίως για τους σκεπτόμενους, μπορεί να λειτουργήσει ως καταλύτης αυτής της προσπάθειας. Και κακά τα ψέματα, δεν ξέρω τι θα προκύψει αύριο. Δεν ξέρω αν θα εμφανιστούν νέες δυνάμεις, ικανές να δώσουν αποτελεσματικά τη μάχη συσπείρωσης της «κρίσιμης μάζας», αλλά μέχρις στιγμής η μοναδική δύναμη που εξ ιδρύσεώς της το κάνει και ξέρει πώς να το κάνει είναι το ΕΠΑΜ. Κανείς άλλος.

Κι επομένως το για εμάς στο ΕΠΑΜ βαραίνει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο αυτό που τόνιζε ο Καζαντζάκης στην Ασκητική του και όποιος γνωρίζει καλά ιστορία ξέρει ότι συνιστά το Πιστεύω κάθε αληθινού επαναστάτη από την εποχή του Ομήρου έως τις μέρες μας:

«Η Κραυγή κηρύχνει μέσα μου επιστράτεψη. Φωνάζει! «Εγώ, η Κραυγή, είμαι ο Κύριος, ο Θεός σου! Δεν είμαι καταφύγι. Δεν είμαι σπίτι κι ελπίδα. Δεν είναι Πατέρας, δεν είμαι Γιός, δεν είμαι Πνεύμα. Είμαι ο Στρατηγός σου!

»Δεν είσαι δούλος μου μήτε παιχνίδι στις απαλάμες μου. Δεν είσαι φίλος μου, δεν είσαι παιδί μου. Είσαι ο σύντροφός μου στη μάχη.

»Κράτα γενναία τα στενά που σου μπιστεύτηκα, μην τα προδώσεις! Χρέος έχεις και μπορείς στο δικό σου τομέα να γίνεις ήρωας. Αγάπα τον κίντυνο. Τι είναι το πιο δύσκολο; Αυτό θέλω! Ποιο δρόμο να πάρεις; Τον πιο κακοτράχαλο ανήφορο. Αυτόν παίρνω κι εγώ, ακολούθα μου!

»Να μάθεις να υπακούς. Μονάχα όποιος υπακούει σε ανώτερό του ρυθμό είναι λεύτερος. Να μάθεις να προστάζεις. Μονάχα όποιος μπορεί να προστάζει είναι αντιπρόσωπός μου απάνω στη γης ετούτη.

»Να αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μοναχός μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.

»Ν’ αγαπάς τον καθένα ανάλογα με τη συνεισφορά του στον αγώνα. Μη ζητάς φίλους, να ζητάς συντρόφους!..

»Που πάμε; Θα νικήσουμε ποτέ; Προς τι όλη τούτη η μάχη; Σώπα! Οι πολεμιστές ποτέ δε ρωτούνε!»

https://m.facebook.com/story.php?story_ ... 7860353050

https://www.instagram.com/ioannis7mqb/

- 27 Ιουν 2023, 01:03 #823357 Αυτο το καινουριο το κοινωνικης συνοχης και μπουτσας μπλε το στησαμε για να τρεξει το προτζεκτακι απαγορευσης των αμβλωσεων?

- 27 Ιουν 2023, 11:24 #823390 Το νέο υπουργείο υποτίθεται έχει διευρυμένο ρόλο και ουσιαστικά είναι fork του Υπουργείου Εργασίας (άρα ο Άδωνις έχει δεχτεί χοντρή υποβάθμιση, έτσι για να μαθαίνει να μην βγάζει γλώσσα και ν'αμφισβητεί τον Κυριάκο).

Ενδιαφέρον (ή και όχι) έχει πως η υπουργός και η υφυπουργός προέρχονται από οικογένειες με έντονη χριστιανορθόδοξη αύρα, η Ζαχαράκη είναι κόρη θεολόγου, η Κεφαλά κόρη ιερέα.
Δεν ξέρω τι γνώμη έχουν για τις αμβλώσεις, θεωρώ πως οποιαδήποτε έναρξη της κουβέντας θα πλήξει βαρύτατα το "εκσυγχρονιστικό" και "κεντρώο" προφίλ του Μητσοτάκη και θα το σκεφτούν 2 φορές να την αρχίσουν.
Υπουργείο Κοινωνικης Συνοχής και Οικογένειας: Τι θα κάνει και ποια επιδόματα θα διαχειρίζεται
https://www.news247.gr/politiki/ypoyrge ... 94549.html

Τα επιδόματα του ΟΠΕΚΑ (επίδομα παιδιού, επίδομα γέννησης, επίδομα στέγασης, Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα), το πρόγραμμα της ΔΥΠΑ "Σπίτι μου", καθώς και μια σειρά παροχών που αφορούν βρεφονηπιακούς σταθμούς περνάνε στο νεοσύστατο Υπουργείο Κοινωνικης Συνοχής και Οικογένειας που αναλαμβάνει η Σοφία Ζαχαράκη με υφυπουργό την Μαρία Κεφάλα. Τη σύσταση του νέου υπουργείου είχε ανακοινώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης.

"Η σύσταση του νέου υπουργείου θα συνδυαστεί με μια σειρά κινήτρων για την ισορροπία οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, με ειδικά προγράμματα και διάθεση κονδυλίων για τη στήριξη συγκεκριμένων πολιτικών για τις οικογένειες και προώθηση της ισότητας στην εργασία μεταξύ ανδρών και γυναικών. Χρειαζόμαστε να έχουμε ένα κέντρο λήψης αποφάσεων για ζητήματα που έχουν να κάνουν και με τα ζητήματα της οικογενειακής πολιτικής και με τα ζητήματα της προνοιακής πολιτικής, της κοινωνικής στήριξης δηλαδή και της ισότητας. Το υπουργείο Εργασίας έκανε μία εξαιρετική δουλειά επί των ημερών μας, αλλά είναι ένα υπουργείο πάρα-πάρα πολύ μεγάλο. Γι’ αυτό και η απόφασή μας είναι να δημιουργήσουμε αυτό το καινούριο υπουργείο, το οποίο θα δώσει και έμφαση και θα είναι ουσιαστικά το υπουργείο - πυλώνας για να αντιμετωπίσουμε το δημογραφικό πρόβλημα", είχε δηλώσει χαρακτηριστικά, ανακοινώνοντας το νέο υπουργείο. Πρακτικά, "σπάει" το υπουργείο Εργασίας, στα "δύο".
Αρμοδιότητες
Σύμφωνα με την επίσημη ατζέντα, κεντρική πολιτική του νέου υπουργείου θα είναι η στήριξη των νέων ζευγαριών ενώ μέλημά του θα είναι και το δημογραφικό ζήτημα. Στο νέο υπουργείο περνάει και το χαρτοφυλάκιο που αφορά τους παιδικούς σταθμούς, τα ολοήμερα σχολεία και τα προγράμματα "Βοήθεια στο Σπίτι" και "Νταντάδες στο Σπίτι".

Μέλημα επίσης του υπουργείου αναμένεται να είναι η μείωση του έμφυλου μισθολογικού χάσματος, η αναβάθμιση του ελέγχου των κοινωνικών επιδομάτων με ηλεκτρονική βάση για τα επιδόματα ανά δικαιούχο, η αύξηση του επιδόματος μητρότητας στους ελεύθερους επαγγελματίες και τους αγρότες, η αύξηση των θέσεων για βρέφη και νήπια σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και η αναβάθμιση της Δημιουργικής Απασχόλησης Παιδιών, καθώς και το πρόγραμμα "Σπίτι μου" που υποστηρίζει δανειοδότηση για αγορά κατοικίας. Θυμίζουμε πως ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει δεσμευτεί πως θα διπλασιάσει τη χρηματοδότησή του προγράμματος από τα 500 εκατ. ευρώ που ήταν στο ξεκίνημά του, στο 1 δις.

Το πρόγραμμα παρέχει επιδότηση επιτοκίου κατά 75%, δηλαδή τελικό επιτόκιο γύρω στο 1,5%, για νέους ή ζευγάρι με έως 2 παιδιά και επιδότηση 100%, δηλαδή άτοκο δάνειο σε τρίτεκνα ή πολύτεκνα ζευγάρια.

Ακόμη, το νέο υπουργείο θα υποστηρίξει 120 επιχειρήσεις για δημιουργία υποδομής βρεφονηπιακού σταθμού στο εσωτερικό τους και την κάλυψη της λειτουργίας αυτών για τα πρώτα δύο χρόνια.

Ερωτήματα
Ενδιαφέρον θα είχε να δούμε αν και κατά πόσο το νέο υπουργείο θα διασυνδεθεί με το αντίστοιχο Μετανάστευσης και Ασύλου, που θα έχει στην ατζέντα του και την υποτιθέμενη ενσωμάτωση των προσφύγων που λαμβάνουν άσυλο και των παιδιών τους, καθώς και το αν θα διευρύνει τις αρμοδιότητες και τις δράσεις του προς την ενημέρωση - ευαισθητοποίηση της νέας γενιάς, στους κόλπους της οποίας τελευταία παρατηρείται ραγδαία αύξηση φαινομένων βίας.

Ακόμη, η νέα υπουργός, Σοφία Ζαχαράκη, θα έχει να διαχειριστεί την πίεση που θα δεχθεί "εκ δεξιών", από κόμματα όπως το ΝΙΚΗ, οι Σπαρτιάτες αλλά και πάλι η Ελληνική Λύση, που ενδέχεται να θέσουν εντός Βουλής και τα ζητήματα των αμβλώσεων.

Να σημειωθεί εδώ πως και στους κόλπους της νέας κυβέρνησης υπάρχει και επισήμως στέλεχος που στήριζε ανοιχτά τη θεωρία του αγέννητου παιδιού, και συγκεκριμένα η υφυπουργός υποδομών και μεταφορών Χριστίνα Αλεξοπούλου, η οποία είχε βρεθεί στο επίκεντρο της κριτικής από το 2019, όταν και διατύπωνε απόψεις που καμία σχέση δεν έχουν με την αυτοδιάθεση του γυναικείου σώματος.

"Η προστασία του αγέννητου παιδιού, συνιστά κορυφαίο ζήτημα ηθικής και αποτελεί θεμελιώδη παράγοντα στην αντιμετώπιση του δημογραφικού. Διότι ''το αγέννητο παιδί είναι άνθρωπος, εικόνα Θεού, εξ άκρας συλλήψεως", είχε γράψει ενδεικτικά στο Twitter.

Σοφία Ζαχαράκη: Ποια είναι η νέα πρώτη υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας
Η Σοφία Ζαχαράκη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1976 με καταγωγή από το Νέο Αργύρι Ευρυτανίας. Ο πατέρας της ήταν καθηγητής θεολόγος στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία στο Τμήμα Αγγλικής Γλώσσας και Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Συγκριτική Παιδαγωγική και Διοίκηση Ευρωπαϊκών Εκπαιδευτικών Οργανισμών στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Έχει εξειδικευθεί στη διδακτική της Αγγλικής Γλώσσας, στο Ινστιτούτο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Στο παρελθόν είχε εργαστεί σε δημόσια και ιδιωτικά ΙΕΚ και σε δημόσια και ιδιωτικά σχολεία. Εργάστηκε για το Υπουργείο Παιδείας στο τμήμα Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη Γραμματεία Δια Βίου Μάθησης και Νέας Γενιάς.

Το 2015 εκπροσώπησε την Ελλάδα στο πρόγραμμα IVLP (International Visitor Leadership Program), ως υπότροφος του Υπουργείου Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, με θέμα "ο ρόλος των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα στην ανασυγκρότηση Οικονομικών".

Διατέλεσε σύμβουλος του υπουργού σε θέματα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σχέσεων στο Υπουργείο Ανάπτυξης από το 2012 έως το 2014. Τον Αύγουστο του 2016, ορίστηκε αναπληρώτρια εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας, ενώ τον Μάρτιο του 2019, ορίστηκε εκπρόσωπος τύπου της Νέας Δημοκρατίας.

Στις 9 Ιουλίου 2019 ορίστηκε υφυπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, αρμόδια για θέματα πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στις 4 Ιανουαρίου 2021 ορίστηκε υφυπουργός Τουρισμού αρμόδια για θέματα Τουριστικής Εκπαίδευσης και Ειδικών Μορφών Τουρισμού.

Ποια είναι η Μαρία Κεφάλα
Υφυπουργός στο νεοσύστατο υπουργείο Οικογένειας ανέλαβε η Μαρία Κεφάλα.
Η Μαρία Αλεξάνδρα Κεφάλα γεννήθηκε στα Ιωάννινα. Σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Ειδικεύτηκε στην Παιδιατρική και συγκεκριμένα στο ιστορικό Νοσοκομείο Χατζηκώστα Ιωαννίνων. Εργάστηκε στο Γ.Ν. Φιλιατών, στο Γ.Ν. Ιωαννίνων και στην 5η ΤΟΜΥ Ιωαννίνων.

Είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών της δημόσιας Υγείας, Προαγωγή υγείας σε παιδιά και εφήβους.

Μεγάλωσε και κατοικεί στην Ανατολή Ιωαννίνων. Είναι η μεγαλύτερη από τα δύο παιδιά του ιερέα Στεφάνου Κεφάλα με καταγωγή από τον Καραδήμα Ιωαννίνων και της Αννας Παπαρούνα από τη Λαΐστα Ιωαννίνων. Είναι παντρεμένη από το 2014 με τον χειρουργό Κώστα Τεπελένη.

- Βουλευτής Ιωαννίνων με τη Νέα Δημοκρατία στις 7 Ιουλίου 2019.

- Μία από τους νεότερους βουλευτές της Εθνικής Αντιπροσωπείας.

- Γραμματέας της Βουλής.

- Πρόεδρος της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

- Πρόεδρος της Υποεπιτροπής για τα Θέματα των Ατόμων με Αναπηρία.

- Πρόεδρος της Υποεπιτροπής για την Καταπολέμηση της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Ανθρώπων.

- Μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων.

- Εκλεγμένη στην Εκτελεστική Γραμματεία της Ν.Δ. από τις 22 Φεβρουαρίου 2020.

- Διετέλεσε πρόεδρος της ΝΟΔΕ Ιωαννίνων, ούσα η μικρότερη πρόεδρος ΝΟΔΕ πανελλαδικώς σε ηλικία μόλις 28 ετών

- Διετέλεσε αντιπρόεδρος Τοπικού Συμβουλίου Νέων Δήμου Παμβώτιδας.

Είναι ένα ενδιαφέρον υπουργείο σε κάθε περίπτωση. Θα μπορούσε να κάνει πολλά και καλά, θα μπορούσε να τα κάνει μαντάρα και να απευθυνθεί σε συγκεκριμένα ακροατήρια. Κρατάω μικρό καλάθι, πολύ θα ήθελα ο στόχος να δοθεί εκεί που όντως χρειάζεται (στήριξη των μητέρων και των παιδιών) και όχι εκεί που δεν πρέπει (πχ αμβλώσεις). Και πάλι, δεν χρειάζεται να πρωτοτυπήσουμε, τα πετυχημένα παραδείγματα υπάρχουν, αν και αμφιβάλλω πως θα τα ακολουθήσουν, εδώ είναι Βαλκάνια ως γνωστόν.
Maternity/Paternity leave in Iceland
https://www.norden.org/en/info-norden/m ... ve-iceland

Maternity/Paternity leave
The parents of a child are entitled to paid leave at childbirth, when adopting a child or when becoming permanent foster parents. Parents receive either leave payments or a childbirth grant from the Maternity/Paternity Leave Fund, depending on their labour market situation. Parents are also entitled to take temporary unpaid parental leave until the child reaches 8 years of age.

Parents are entitled to leave from paid work upon the birth of a child, upon their initial adoption of a child under the age of eight or the placement of a child in their permanent foster care. A miscarriage after 18 weeks of pregnancy and a stillbirth after 22 weeks of pregnancy also confers the right to parental leave.

The length of maternity/paternity leave depends upon what year the child is born, adopted or taken into permanent foster care.
The duration for a child born in 2021 and later is a total of 12 months. Each parent is entitled to 6 months leave, of which 6 weeks are transferable to the other parent.
The duration for a child born in 2020 is a total of 10 months. Each parent is entitled to 4 months leave which are non-transferable, with an additional 2 months of joint entitlement, i.e. one parent can take this entire period or the parents can share it.
Parents may begin their maternity/paternity leave up to one month before the estimated date of birth of a child. They are always entitled to take maternity/paternity leave in a single, continuous period; in other respects, the employer and employee can reach agreement on the arrangements for parental leave. Leave cannot, however, be taken in periods shorter than two weeks at a time. The mother is obliged by law to be on leave for the first two weeks after childbirth.

H στήριξη λοιπόν που χρειάζεται, πρέπει να ξεκινήσει από την ουσία του προβλήματος: πως στην Ελλάδα τα παιδιά αντιμετωπίζονται ΕΧΘΡΙΚΑ από τις κυβερνήσεις. Ένα ζευγάρι, θα βρει απίστευτες δυσκολίες στο δρόμο του. Μια μονογονεϊκή οικογένεια δε; Σχεδόν ανυπέρβλητες.
Οι γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία για τον έλληνα εργοδότη, είναι liability. Οι γυναίκες υποαμοίβονται ούτως ή άλλως, αν δε κάνουν παιδιά, σχεδόν εξωθούνται εκτός του παραγωγικού μοντέλου. Όλα αυτά, σχεδόν αποκλείω να διορθωθούν, κυρίως γιατί δεν υπάρχει καμία διάθεση να σπάσουν αυγά με αυτούς που τα προκαλούν.
Θα ζήσουμε πάλι μια επιδοματική φασούλα, η οποία θα έχει και ημερομηνία λήξεως και δεν θ'αλλάξει τίποτε επί της ουσίας. Θα φέρει όμως ψήφους, οπότε όλα καλά.

- 27 Ιουν 2023, 14:34 #823437 Το νέο υπουργείο καλό είναι να επικεντρωθεί στην οικογένεια με δυο γονείς , οι μονογονεϊκές οικογένειες εχουν ήδη μεγάλη στήριξη με μόρια επιδόματα φοροαπαλλαγές κοινωνικά τιμολόγια μεχρι που πριν ένα μήνα συγγενικό μου πρόσωπο μπήκε σε καλή εργασία ιδιωτικού τομέα λόγω μονογονεϊκής οικογένειάς και πολιτικής στήριξης της απο τον ιδιώτη παρακαλώ.

Bitch, you missed!!!

- 27 Ιουν 2023, 14:47 #823439 Να το πω διαφορετικά: το πρόβλημα είναι να βοηθήσεις πρώτα και κύρια τις μητέρες. Το αν υπάρχει και σύζυγος ή όχι, είναι σχεδόν αδιάφορο σε αυτή την φάση. Είναι οι γυναίκες που τρώνε την σφαλιάρα στην αγορά εργασίας και το σκέφτονται ξανά και ξανά αν θα κάνουν παιδί και αν κάνουν, μένουν στο 1 ή στα δύο και εκεί με πολύ ζόρι.
Είναι ασύλληπτο πχ που πρέπει να πληρώνουν τα ζευγάρια παιδικούς σταθμούς, summer camps, δραστηριότητες και να έχουν και τους παππούδες απίκο να βοηθάνε.
Αν δηλαδή για να μεγαλώσεις παιδιά στην Ελλάδα χρειάζεσαι τόσα χρήματα και τόση βοήθεια, βράσε όρυζα.

- 27 Ιουν 2023, 15:19 #823444 Είναι δύσκολη η λύση αυτού του προβλήματος από τη στιγμή που δεν αρκεί/βγαίνουν τα νούμερα να εργάζεται μόνο ο άνδρας ενώ ταυτόχρονα η γυναίκα διεκδίκησε και βγήκε στην αγορά εργασίας με το αντίστοιχο κόστος στη συνολική κούραση για την ίδια.

Όπως και να έχει, παντού συναντώ περισσότερες εργαζόμενες παρά εργαζόμενους (καφέ, μπαρ, ταβέρνες, εστιατόρια, ξενοδοχεία, δήμους, τράπεζες, εμπόρικά, κομμωτήρια, νοσοκομεία, σχολεία κλπ), το ποσοστό των γυναικών είναι συντριπτικά μεγαλύτερο...

ok, στην οικοδομή και στα συνεργεία αυτοκινήτων σαν μηχανικοί δεν νοείται να είναι περισσότερες όμως και εκεί υπάρχουν σε άλλες τις θέσεις που δεν χαρακτηρίζονται "βαριές"...

- 27 Ιουν 2023, 15:29 #823448 Το "η γυναίκα στο σπίτι να μεγαλώνει παιδιά" είναι επιδικο μόνον για τους βλαμμένους. Όχι πως θα εμποδίσουμε όσους/όσες θέλουν να το εφαρμόσουν, αλλά σήμερα η πλειοψηφία θέλει την γυναίκα και τον άνδρα σε ισότιμους ρόλους, να εργάζονται και να μεγαλώνουν παιδιά μαζί.
Για να γίνει όμως αυτό, θα πρέπει ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ, να έχουν τις ίδιες ευκαιρίες, αμοιβές και ευκαιρίες καριέρας. Αλλιώς, δεν υπάρχει ισότητα.
Αυτή την στιγμή, στην Ελλάδα (και όχι μόνον, αλλά εμείς εδώ ζούμε) υπάρχει αγεφύρωτο χάσμα. Εδώ ακόμη και η κυβέρνηση του Μητσοτάκη, έχει μόνον στο 1/4 γυναίκες, ενώ στους επικεφαλής στα υπουργεία είναι ακόμη χειρότερα τα πράγματα (γιατί το να βάζουμε γυναίκες κάτω από τους άντρες μόνιμα, πάλι δεν λύνει το πρόβλημα).

Για να γεννιούνται λοιπόν περισσότερα παιδιά, πρέπει να κάνουμε ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ από αυτό που λένε οι βλαμμένοι που υποστηρίζουν πως η γυναίκα πρέπει να γυρίσει στο σπίτι να μεγαλώνει παιδιά: πρέπει η γυναίκα να μπορεί να έχει ΚΑΙ καριέρα ΚΑΙ παιδιά και γενικώς, να μην "θυσιαστεί" για να γίνει μάνα.
Γι'αρχή, να κόβουμε τα πόδια σε όποιους εργοδότες ή μανατζαρέους φέρονται σεξιστικά και υποβαθμίζουν τις γυναίκες στην εργασία τους. Και αυτό είναι Ο ΚΑΝΟΝΑΣ και όχι η εξαίρεση. Και η ξεδοντιασμένη Επιθεώρηση Εργασίας δεν κάνει τίποτε.
Καραμπινάτες περιπτώσεις σε πασίγνωστους οργανισμούς, κατέληξαν κάτω από το χαλί, γιατί όλοι κατάλαβαν πως το θύμα την έχει βαμμένη, τι συζητάμε;


Μπορεί να το κάνει αυτό αυτή η κυβέρνηση; Προσωπικά αμφιβάλλω βαθύτατα. Νομίζω πως δεν το θέλει κιόλας, το κοινό της είναι σφόδρα συντηρητικό και το να μιλήσεις για τα παραπάνω, θα σε πουν δικαιωματιστή και "αριστερούλη" που λέει και μια ψυχή που αποχώρησε (προσωρινά φαντάζομαι).

- 27 Ιουν 2023, 15:35 #823451 HF, υπερβάλλεις αρνητικά όπως πάντα σχεδον. Ενώ τα βιογραφικά είναι ικανοποιητικά, βάζεις στο κάδρο τους γονείς που κατ εσέ, δεν είναι στη κατεύθυνση που εσύ θέλεις.
Άσε να ακούσουμε και να δούμε τις πρώτες κινήσεις και μετά αρχίζεις τον εξάψαλμο.
Εκτός αν θέλεις να προκαταλαβεις το ακροατήριο εδώ μέσα αρνητικά. Υπομονή, λοιπόν.
Ούτε ο Αλέξης τέτοια βιασύνη..

.

- 27 Ιουν 2023, 15:49 #823454 Αναφέρθηκε ποτέ ο Τσίπρας παραπάνω; Όχι. Πού ακριβώς είδες εξάψαλμο;
Δεν πειράζει, καλή καρδιά.

- 27 Ιουν 2023, 15:56 #823457 Nαι, να περιμενουμε πρωτα.

Μπορει η κα Αλεξοπουλου πχ να εχει προσχωρησει στο κινημα των σπισιπιστων.

Θα δουμε.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 27 Ιουν 2023, 16:01 #823459 Ναι, υπομονή 4 χρόνια. Μετά όμως, πάλι υπομονή, γιατί δεν πρέπει να επηρεάσουμε την γνώμη του κόσμου πριν πάει να ψηφίσει.
Γενικώς, υπομονή, και βουλωμένα στόματα, ούτως ή άλλως ο λαός μίλησε δις.

- 27 Ιουν 2023, 16:06 #823461 Ectolife, amen...

- 27 Ιουν 2023, 16:48 #823465 Πες όμως στις πόσες φορές που μιλάει ο λαός εαυ δέχεσαι τη γνώμη του. Φυσικά δεν είσαι υποχρεωμένος δημοκρατία εχουμε άλλωστε!!
ασε που ειναι η τρίτη εκλογική νίκη του Κυριάκου- Κουλή όπως αρέσει εδώ μέσα. Σε 4 η 5 μήνες έχουμε τις αυτό διοικητικές, και μετά ευρωεκλογές. Υπάρχει ελπίδα για τον Αλέξη??

.