- 24 Αύγ 2022, 17:21
#778843
Φιγουρας και αρρωστιας... συνεχεια
Παραμυθιαζα που λετε τον σχωρεμενο τον παππου μου το Γιωργη οτι θα βγω με κανενα γκομενακι και του αρμεγα τη μιση συνταξη καθε μηνα. Και μου το ελεγε ο χριστιανος στα ισα "ρε λιγο ματι να παρω εγω κι οσα θελεις". Εγω που λετε δεν ειχα μυαλο για μνι τοτε. Πηγαινα και τα ετρωγα ολα στις δικες μου πτανες, δηλαδη στα μπλιμπλικια και στα μπιλιαρδα.
Μετα το outrun που ειπα σε αλλο τοπικο, βρηκα πιο κατω στο "Ραντεβου" (κοντα στο Δεληολανη) το μπλιμπλικι που το ποτισα οσο κανενα αλλο στη ζωη μου. Ηταν με Φ1 στο Μονακο, με παντλς πισω απο το τιμονι. Α Ρ Ρ Ω Σ Τ Ι Α. Ειχε 3 γυρους κι οποιος εβγαινε στους 3 πρωτους εκανε αλλους 2 γυρους στο βρεγμενο. Μεχρι να καταφερω να το τερματισω με νικη και στα 2 σκελη, ο παππους μου νομιζε οτι ειχα γαμησει το μισο Βυρωνα.
Παω λοιπον μια χρονια στο ΣΕΦ στην εκθεση αυτοκινητων, βλεπω απεξω το μικρο Μπουσσο με το κασκολ να πιανει θεση για το επομενο ΣΚ και μεσα οπως καναμε τη βολτα βλεπω μια ΜακΛαρεν Μαλμπουρο και μπροστα το αγαπημενο μου παιχνιδι. Χαμος απο κοσμο στην ουρα για να παιξει. Οπως περιμεναμε, καταλαβα οτι οποιος βγει μεσα στους 3 πρωτους παιρνει ενα μπλουζακι δωρο. Φτανει λοιπον η σειρα μου και τερματιζω πρωτος στο πρωτο σκελος. Με χτυπαει ο αλλος στην πλατη και μου λεει "μπραβο, το πηρες το μπλουζακι". "Κατσε ρε μεγαλε του λεω, τωρα στο βροχινο ειναι το ζορι". "Βγες" μου λεει "το πηρες το μπλουζακι δεν εχει βροχινο" και ταχα μου κανει να με πιασει απο το χερι να με βοηθησει να βγω απο το μονοθεσιο που ειχα σφηνωσει. Μου γυρναν τα ματια και του λεω "Κρατα το το μπλουζακι, στο χαριζω. Απλα ασε με να παιξω το βροχινο γιατι εδω ειναι το γουστο".
Τελικα τους πηρα και το μπλουζακι, τσι ξεβρακωσα τσι πστδες. Μονο που δεν ηξερε το βροχινο που ακολουθουσε, σημαινει οτι κανενας αλλος δεν τερματισε στην 3αδα. Και ειναι πολυ λογικο. Για να επιτευχθει αυτο επρεπε να εχεις ξοδεψει μια περιουσια στο παιχνιδι
Και μετα που αρχισαμε και το βρεχαμε κι εμεις σαν αγορακια, δε ζουσε ο παππους ο Γιωργης ωστε να του επιστρεψω (με καποιον τροπο

) την ευχαριστηση που ειχα με τα λεφτα του τοσα χρονια