Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By red_monster
#768206
NickTG έγραψε:Δεν μας είπαν ότι χωρίς βύσμα δεν γίνεται δουλειά να ξέρουμε και εμείς να αλλάξουμε τομέα. :ninja:



Θα δοκίμαζες το πανεπιστήμιο του δρόμου ; :shifty:
Άβαταρ μέλους
By socratesn
#768207 Νομίζω ο μεγάλος καρκίνος του ελληνικού πανεπιστημίου τις εποχές πριν το 2012-13 πριν δηλαδή να γίνει πλήρως κατανοητή η κρίση, ήταν το Hype που έπαιρνε η "φοιτητική ζωή".

Θες λόγω του ότι οι γονείς έπρεπε να πείσουν κάπως τους μαθητές να τα πάνε καλά στις πανελλήνιες? Θες τα φροντιστήρια που τρεφόταν και τρέφονται από τις ελπίδες να γίνει το παιδι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ? Θες που σε εποχές παχιών αγελάδων το φοιτητιλίκι είχε γίνει συνώνυμο του κωλοβαρέματος?

Θεωρώ ότι ακόμα και οι καθηγητές προσέγγιζαν τα παιδιά με αυτήν την οπτική, σαν παιδάκια που ήρθαν να χαρούν την ζωή :lol: Και γενικά τίποτα στο ελληνικό πανεπιστήμιο δε θυμάμαι να σε βάζει σε Mood να αναπτυχθείς σαν άνθρωπος και κατ' επέκταση σαν επιστήμονας.

Αντίθετα στο μεταπτυχιακό που έγινε πάλι σε ΑΕΙ, απροσδόκητα (γιατί πληρώνεις και είσαι "πελάτης") συνάντησα πολλές ευχάριστες εκπλήξεις και στον τομέα της σύνδεσης με την αγορά εργασίας και στο επίπεδο των διαλέξεων.
Άβαταρ μέλους
By dimik
#768208
QsisVTS έγραψε:
dimik έγραψε:
Κατά τα άλλα soft skills όπως negotiation, presentation κλπ είναι αυτά που έλειψαν και πιστεύω λείπουν περισσότερο, κάποιος μπορεί να είναι αστέρι σε γνώσεις αλλά αν δεν μπορεί να παρουσιάσει ή να επιβάλλει την άποψη του σε μια συζήτηση είναι δώρον άδωρο. Το βλέπω καθημερινά δλδ, ανθρώπους που ξέρουν κι έχουν λύσεις αλλά φοβούνται να μιλήσουν γιατί δεν ξέρουν/θέλουν να διαπραγματευτουν με αποτέλεσμα να υιοθετείται η μη βέλτιστη επιλογή.

< >

H κοινωνική συμπεριφορά δεν είναι κάτι που μπορείς να μάθεις σε μια σχολή

απλά αν είσαι "προβληματικός" πρέπει να σου δώσουν παραπάνω χρόνο για να σε εκμεταλλευτούν πλήρως

επίσης μην ξεχνάς και το γεγονός ότι οι περισσότεροι είναι ευθυνόφοβοι :whistlink:

και πρόσεξε δε λέω να τα πάρεις όλα παραμάζωμα και να κάνεις τον ξερόλα, ειδικά εκεί που κάτι δεν θα ξέρεις θα εκτεθείς

αλλά το να δίνεις μια προσωπική εκτίμηση (με επιχειρήματα) πριν καταλήξετε κάπου είναι πολύ βασικό για να σε λαμβάνουν υπόψιν (εφόσον επιθυμείς κάτι τέτοιο) και επίσης είναι πολύ βασικό ώστε να καταλήξετε κάποια στιγμή κάπου, γιατί ένα άλλο φοβερό φαινόμενο που έχω παρατηρήσει είναι η απραξία και να πηγαίνουν πράγματα στον αυτόματο μέχρι να σκάσει κάτι και να τρέχουν όλοι σαν τρελοί


Δεν είναι θέμα κοινωνικής συμπεριφοράς, αυτή μπορεί να είναι γαματη.

Το θέμα είναι να μπορείς να παρουσιάσεις αυτά που ξέρεις καλά και να επιχειρηματολογησεις υπέρ τους, δεν βοηθάς μόνο τον εαυτό σου έτσι αλλά και την ομάδα. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι αυτόματα γίνεσαι visible με ότι θετικό (ανέλιξη, μισθός) αλλά και αρνητικό (ευθύνες) μπορεί να συνεπάγεται.

Η ευθυνοφοβια και η απραξία είναι άλλο φοβερό φαινόμενο.
Είχα παρόμοια συζήτηση με την ομάδα στην δουλειά για θέσεις που άνοιξαν στο εξωτερικό με εποπτικο ρόλο. Φοβοντουσαν να δηλώσουν επιθυμία και τους έκραξα.

< >
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#768214
QsisVTS έγραψε:σε πιο "πρακτικά" επαγγέλματα ίσως έχεις δίκιο

σε πιο θεωρητικές περιπτώσεις νομίζω ότι ο τρόπος σκέψης που σου δίνει ένα ΑΕΙ αρκεί

Αυτά που έγραψα ήταν έχοντας στο μυαλό μου το τελείως στενό του τομέα μου, όχι μόνο δεν γενίκευα σε θεωρητικά, αλλά ούτε καν και σε πρακτικά επαγγέλματα.

Και δεν είχε να κάνει τόσο με πρακτικές γνώσεις "του πεδίου", αλλά περισσότερο του πως χτυπάς τις πόρτες για να ανοίξουν :lol: ή μάλλον του τι επιλογές υπάρχουν για κάποιον.
Άβαταρ μέλους
By bibendum
#768215
mjacob έγραψε:Ερώτημα σε όσους φοίτησαν σε ελληνικά πανεπιστήμια:

In retrospect που λένε και στο χωριό, ποιο πράγμα πιστεύετε πως θα έπρεπε να σας είχαν διδάξει, κατευθύνει, μεταλαμπαδεύσει whatever και δεν το έκαναν;
Τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει, και δεν το έκαναν, και αυτό είχε ενδεχομένως επιπτώσεις στην μετέπειτα πορεία σας;

Εγώ [Μηχ Η/Υ την περίοδο τέλη '90 - αρχές '00] θα έλεγα πως το μεγαλύτερο μου "παράπονο" είναι ότι δεν ήταν σε θέση να μας μεταφέρουν το τι ξεκινούσε "εκεί έξω" -μιλάμε ότι ήταν η απαρχή του "χρυσού αιώνα των Η/Υ"-, κάτι το οποίο σίγουρα μερικοί γνώριζαν, και αν δεν το γνώριζαν τότε δεν ήταν επαρκείς στη δουλειά τους, αλλά και το τι σημαίνει να προσπαθήσεις να αποκτήσεις πρόσβαση σε αυτό. Εντάξει, αυτό αμφιβάλλω αν ήταν σε θέση να το γνωρίζουν σε μεγάλο βαθμό τότε, αλλά αμφιβάλλω αν το γνωρίζουν και σήμερα.

Δεν μιλάω για "σύνδεση με την αγορά εργασίας" τύπου να φωνάξουμε την Ιντρακόμ και τον ΟΤΕ και μια τράπεζα να κάνει career day [που βασικά μάλλον το ότι αυτό ακριβώς προβαλλόταν σαν το ευκταίο ήταν το πρόβλημα], και άλλα φαιδρ.
Τουλάχιστον στον τομέα μας είναι πολύ συγκεκριμένα πράγματα που μπορείς να κάνεις και μια πολύ συγκερκιμένη προετοιμασία, που όντας φοιτητής μπορείς να έχεις την ευκαιρία να την αφιερώσεις την πολύμηνη διάρκεια που χρειάζεται.

Προετοιμασία που μπορεί -με αρκετά μεγάλη πιθανότητα- να σου ανοίξει πόρτες σε κάτι που μοιάζει μάλλον παράλληλο σύμπαν για τα δεδομένα πολλών επαγγελματικών χώρων.

Ελπίζω να έχουν αλλάξει τα πράγματα, αλλά από ένα μικρό δείγμα προσφάτως αποφοίτων, δεν το πολυβλέπω.
Το χειρότερο πράγμα ήταν οτι από το πρώτο εργαστήριο είχες σιχαθεί τα πάντα.

Η θεωρία παρά ήταν θεωρία με τα θετικά της ότι μαθαίνεις να σκέφτεσαι, μαθαίνεις να βλέπεις τι κρύβεται από πίσω κοκ.

Στα εργαστήρια όμως είχες την ευκαιρία να καταλάβεις ουσιαστικά πράγματα και ν αποκτήσεις χειροπιαστές δεξιότητες και καταλήγαμε ν αντιγράφουμε εργασίες περσινών χρόνων.

Θυμάμαι πρώτο εξάμηνο εισαγωγές στους υπολογιστες να μας μαθαίνουν vi χωρίς να μας έχουν πει το οτιδήποτε απο Linux.

Στο επόμενο εξάμηνο Java και ο άλλος μας είχε πρώτο εργαστήριο να βγάλουμε το ρομποτακι από το λαβύρινθο χωρίς να έχουμε καταλάβει Χριστό για οτιδήποτε άλλο.

Οπότε μικρά μικρά βήματα σε χειροπιαστα πράγματα. Φτάναμε 5ο έτος για να καταλάβουμε το μας έλεγαν στο πρώτο αντί να χτίζουμε την γνώση σιγά σιγά.
Άβαταρ μέλους
By dimik
#768216
mjacob έγραψε:
Και δεν είχε να κάνει τόσο με πρακτικές γνώσεις "του πεδίου", αλλά περισσότερο του πως χτυπάς τις πόρτες για να ανοίξουν ή μάλλον του τι επιλογές υπάρχουν για κάποιον.


Αυτό είναι αδύνατο να στο δείξει κάποιος που δεν έχει χρειαστεί να χτυπήσει ποτέ πόρτα ή να επιλέξει.

Αυτό που θέλω να πω ότι η ακαδημία και η έρευνα είναι τελείως διαφορετικό από την καριέρα και την επαγγελματική ειδίκευση και οι περισσότεροι διδάσκοντες είναι ακαδημαϊκοί.

Για αυτό το καλύτερο είναι να κυνηγάς θέσεις intern, summer trainee κλπ, σε επίπεδο σχολής θεωρώ πολύ δύσκολο κάποιος να σου ανοίξει τα μάτια εκτός αν πέσεις σε περίπτωση και το κάνει ιδιωτικά όχι στα πλαίσια μαθήματος.



< >
Άβαταρ μέλους
By NickTG
#768226
red_monster έγραψε:
NickTG έγραψε:Δεν μας είπαν ότι χωρίς βύσμα δεν γίνεται δουλειά να ξέρουμε και εμείς να αλλάξουμε τομέα. :ninja:



Θα δοκίμαζες το πανεπιστήμιο του δρόμου ; :shifty:


Όχι, αλλά θα πήγαινα πληροφορική.
Άβαταρ μέλους
By diplomat
#768234
QsisVTS έγραψε:καλά κλάιν..

αν δεν έχεις όρεξη για κοινονικοποίηση με το ζόρι δεν υπάρχει λόγος

πρέπει να είσαι τέτοιος τύπος βαθιά στην πέτσα σου για να παίξεις αυτό το παιχνίδι, απλά αν είσαι ακοινώνητος τα πράγματα θα είναι σαφώς πιο δύσκολα αλλά θα έχεις την ησυχία σου (και καμιά υποχρέωση σε κανέναν)


Το ακούω αυτό που λες. Εξάλλου, κι εγώ δεν τα έκανα αυτά.

Για να είμαι δίκαιος βέβαια, ακόμη και την όποια υποτυπώδη κοινωνικοποίηση είχα πετύχει, την έχασα γιατί έμεινα πίσω τη φουρνιά μου.
Άβαταρ μέλους
By red_monster
#768265 Αν δεν έμενες πίσω στη φουρνία σου, θεωρείς ότι θα είχες καλύτερη επαγγελματική αποκατάσταση/εξέλιξη ?
Άβαταρ μέλους
By Red Garland
#768312
mjacob έγραψε:Ερώτημα σε όσους φοίτησαν σε ελληνικά πανεπιστήμια:

In retrospect που λένε και στο χωριό, ποιο πράγμα πιστεύετε πως θα έπρεπε να σας είχαν διδάξει, κατευθύνει, μεταλαμπαδεύσει whatever και δεν το έκαναν;
Τι θα μπορούσαν να είχαν κάνει, και δεν το έκαναν, και αυτό είχε ενδεχομένως επιπτώσεις στην μετέπειτα πορεία σας;

Προσωπικά βίωσα τη γενικότερη απουσία κατεύθυνσης σε συνδυασμό με την μή παρουσίαση των δυνατών κατευθύνσεων
με αποτέλεσμα κατά την αποφοίτηση να ήμουν τελείως στα χαμένα, αλλά και κατά την φοίτηση να μην υπήρχε το απαραίτητο
ψάξιμο από μέρους μου στην κατεύθυνση που θα με ενδιέφερε περισσότερο.
Ναι μεν σωρεύτηκε ένας κουβάς γνώσεων αλλά μετά δεν ήξερες που να τον χύσεις.
Δέχομαι ότι ο ακαδημαϊκός θα σου δώσει αυτά που έμαθε και θα αναπαράγει το ίδιο το ακαδημαϊκό σύστημα ωστόσο
ένα τουρνέ στη βιβλιοθήκη για τους διαφορετικούς κλάδους και εφαρμογές της επιστήμης αυτής καθώς και παρουσιάσεις
από ανθρώπους για το τι γίνεται εκεί έξω θα βοηθούσε ιδιαίτερα στο να κατευθυνόταν ο κόσμος εκεί που θα τον ενδιέφερε πραγματικά.
Άβαταρ μέλους
By Corto Maltese
#768329 To μεγάλο πρόβλημα στα ΑΕΙ είναι ότι οι φοιτητές δεν συνομιλούν και δεν συναποφασίζουν και όταν το κάνουν, το κάνουν για όλους τους λάθος λόγους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην πιέζουν για τίποτα και ποτέ. Υπάρχει ένα γενικότερο κλίμα ιδιωτείας τόσο στους φοιτητές, όσο και στους διδάσκοντες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο καθένας να κοιτάει τον μικρόκοσμό του χωρίς να έχει μία συνολική εικόνα. Το γραφείο 3 μπορεί να διδάσκει τα ίδια με το γραφείο 5 και να μην ιδρώνει κανένα αφτί και κανένας φοιτητής να μην κάνει καν τον κόπο να το παρατηρήσει, πολύ περισσότερο να διαμαρτυρηθεί. Υπάρχουν ελάχιστοι φοιτητικοί όμιλοι με επιστημονικό προσανατολισμό, αφού οι φοιτητικοί σύλλογοι είναι δυσφημισμένοι και αναποτελεσματικοί σε οτιδήποτε εκτός από το να εντάξουν κάποιους φοιτητές σε μία ευρύτερη στόχευση (παρτάρες ή αντιπολίτευση) εκτός του αντικειμένου του κάθε τμήματος.

Και φυσικά όταν όλοι οι φοιτητές αδιαφορούν για την ποιότητα των σπουδών και το βρίσκουν απείρως ευκολότερο να λένε κριτικές αμπελοφιλοσοφίες για την ποιότητα εκπαίδευσης, προσπαθώντας ταυτόχρονα να "πάρουν το χαρτί και γρήγορα", αυτό θα διαιωνίζεται γιατί αυτή η κατάσταση μπορεί να σπάσει μόνο από την μεριά των φοιτητών. Όπως σας έχω ΧΙΛΙΟπεί από τους καθηγητές μην περιμένετε κάτι γιατί ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΝΤΑΙ ΓΙ'ΑΥΤΟ. Το ίδιο το κράτος το λέει, όχι εγώ.
Άβαταρ μέλους
By PeterPan
#769284 Σήμερα πέρασα στον γερμανικό ιατρικό σύλλογο την εξέταση για εξειδίκευση στο τραύμα, δλδ. οτιδήποτε έχει να κάνει με τραύμα από την κορφή ως τα νύχια. Απαιτεί >500 εξειδικευμένα χειρουργεία, πολυτραυματίες κτλ. Επίσης απαιτεί 3 χρόνια μετά την ειδικότητα σαν χρόνο και εξετάσεις από επιτροπή σχετικά με θεωρία και χειρουργικές πρακτικές για να δουν ότι το κατέχει κανείς κτλ... Από τους 3 διευθυντές μου, το έχει μόνο ένας...

Και γενικά είναι πλέον δύσκολο να αποκτηθεί κ χρειάζεται ως "χαρτί" στις μεγάλες κλινικές για να κάνουν εξειδικευμένα χειρουργεία...

Γιατί χαίρομαι... Γιατί απόλαυσα την εξέταση τελικά σήμερα...

Γιατί έκανα το διάβασμά μου, τις σημειώσεις μου, πέρασα 1 εβδομάδα με τα παιδιά σπίτι (ήταν και οι 2 άρρωστοι, ο ένας ακόμη δλδ), σηκώθηκα σήμερα, ήπια τον καφέ μου κ οδήγησα 100 χλμ ως τον ιατρικό σύλλογο, πήγα χωρίς άγχος, απάντησα όλες τις ερωτήσεις χωρίς να αφήσω αμφιβολίες και μετά από 1 ώρα προσωπικής εξέτασης είχα το χαρτί στα χέρια μου...

Το αφιερώνω στην οικογένεια, στη σύζυγο και στους δύο μικρούς... Γιατί κάθε μέρα που σηκώνομαι κ ρίχνω μια ματιά να δω αν είναι καλά, έχω ένα απίστευτο συναίσθημα...

Πάμε για τα επόμενα...
Άβαταρ μέλους
By dimviii
#769288 Μπραβο ρε Πετρο,και εις ανωτερα ρε φιλε!
Άβαταρ μέλους
By PeterPan
#769289 Ευχαριστώ πολύ Δημήτρη!

Αααα, και φεύγοντας μου έδωσαν πίσω τα ντοκουμέντα που τους είχα πάει τον Δεκέμβριο όταν υπέβαλα τα χαρτιά…!

Δημήτρη εδώ θέλουν όλα τον χρόνο τους όπως βλέπεις! Όπως και στο αυτοκίνητο! Γραφειοκρατία και χαρά κ εδώ!

Εικόνα


ΥΓ: είχα γενικά τρέξιμο τελευταία… μακάρι να καταφέρναμε να τα πούμε στο Ντύσσελντορφ…

< >