- 11 Μάιος 2022, 12:18
#762983
Η Μαρφίν είναι ο χιλιοτραγουδισμένος μονόκερως του (νέο)φιλελεύθερου μπλοκ της χώρας. Στο δικό τους φαντασιακό, η ερμηνεία γίνεται ως εξής:
Πήγαν οι άνθρωποι να κάνουν την δουλειά τους, όπως πρέπει να κάνει ο καθένας ΑΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΤΑ, και πήγαν οι αριστεροί/άπλυτοι/αναρχικοί που έκαναν πορεία και διαμαρτυρία και τους σκότωσαν.Είναι δυνατός ο συμβολισμός, γιατί ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να διαμαρτυρόμαστε ΠΟΤΕ, ούτε ν'αντιδρούμε. Η κυβέρνηση ξέρει καλύτερα (αρκεί να μην είναι αριστερή). Πορείες και διαμαρτυρίες δεν πρέπει να γίνονται, πρέπει να κοιτάμε την δουλειά μας, μόνον έτσι θα πάμε μπροστά.
Γι αυτό η Μαρφίν δεν θα βρει ησυχία, ούτε τα θύματά της. Γιατί για κάποιους, πρέπει να είναι πάντοτε το σύμβολο του τι πρέπει να γίνεται:
η πιστή υπακοή στα όσα νομοθετεί η (σωστή, μη αριστερή) κυβέρνηση. Εννοείται, το παραπάνω δεν ισχύει όταν γίνονται διαμαρτυρίες και πορείες (σπάνια, αλλά υπάρχουν κι αυτές) από το
δικό μας ακροατήριο: βλέπε ταυτότητες παλιότερα, ή πιο πρόσφατα συλλαλητήριο για την Συμφωνία των Πρεσπών.
Το Μάτι λοιπόν αναφέρεται ξανά και ξανά για πρακτικούς, καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Η Μαρφίν από την άλλη, είναι κάτι βαθύτερο, ακουμπάει την δεξιόστροφη αντίληψη πιο βαθιά, είναι πιο κλινικό το ζήτημα κοινώς. Γι'αυτό και υπάρχει το ξεφτιλίκι του μνημείου ΕΙΔΙΚΑ για την Μαρφίν, σαν το άλλο ξεφτιλίκι για τα -μη θύματα- της ΕΡΤ, αλλά στο πιο τραγικό, γιατί εδώ είχαμε όντως θύματα, και συνεχίζουμε να βυσοδομούμε επάνω τους...
Για την Μαρφίν αυτό που δεν λέγεται, είναι πως η δικαιοσύνη έχει αποφανθεί, και έχουν βρεθεί οι βασικοί υπεύθυνοι της τραγωδίας, αλλά κάποιοι πολύ βολικά το ξεχνάνε, γιατί δεν βολεύει το προηγούμενο αφήγημα:
https://www.kathimerini.gr/society/4768 ... -marfin-2/Ειδικότερα, το δικαστήριο έκρινε ένοχο τον διευθύνοντα σύμβουλο της τράπεζας Κωνσταντίνο Βασιλακόπουλο,
αταδικάζοντάς τον σε ποινή φυλάκισης 10 ετών. Σε ίδια ποινή καταδικάστηκε ο υπεύθυνος ασφαλείας του κτιρίου Εμμανουήλ Βελονάκης, ενώ η διευθύντρια του υποκαταστήματος Αννα Βακαλοπούλου καταδικάστηκε σε 5 χρόνια και 1 μήνα. Αθώα κρίθηκε η υποδιευθύντρια του καταστήματος Αναστασία Κούκου (ΣΗΜ: Βλέπε παρακάτω γιατί 
). Οι καταδικασθέντες δεν φυλακίζονται, καθώς η απόφαση έχει ανασταλτικό χαρακτήρα μέχρι την έφεση, ενώ οι δύο πρώτοι καλούνται να καταβάλουν εγγύηση ύψους 30.000 ευρώ εντός 40 ημερών. Η εισαγγελέας είχε προτείνει την ενοχή και των τεσσάρων.
Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν στη δίκη τους προηγούμενους μήνες, τη μοιραία εκείνη ημέρα δεν δόθηκε από τη διοίκηση η εντολή να φύγουν οι εργαζόμενοι παρά τους φόβους για σοβαρά επεισόδια. Το υποκατάστημα δεν ήταν σωστά ωρακισμένο απέναντι σε επιθέσεις βανδάλων παρότι είχε δεχθεί επιθέσεις κατά το παρελθόν. Επισημάνθηκε η έλλειψη εξόδων κινδύνου και άλλες παραλείψεις που, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, συνέβαλλαν στο να χαθούν τρεις ζωές και να κινδυνέψουν δεκάδες ακόμα. Στη δίκη αναβίωσαν οι σκηνές φρίκης που έζησαν οι εγκλωβισμένοι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια της φωτιάς. Μάρτυρες περιέγραψαν την αγωνία τους μέχρι να βγουν από το κτίριο αλλά και τις αποδοκιμασίες από διαδηλωτές που βρίσκονταν έξω από τη φλεγόμενη τράπεζα. Στην εκπνοή της δίκης, δικηγόρος υπεράσπισης τόνισε την ανάγκη να οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη οι φυσικοί αυτουργοί της δολοφονίας, που παραμένουν ελεύθεροι.
και από
εδώ:
Δ. Εγωιστική διαχείριση οργανωτικού πεδίου
Αξιομνημόνευτο είναι και το εξής στοιχείο: Την προτεραία της επιθέσεως, η Αναπληρώτρια Διευθύντρια «ζήτησε τη λήψη επαρκών μέτρων για την ασφάλεια των εργαζομένων υπαλλήλων του εν λόγω καταστήματος, καθώς και το ωράριο λειτουργίας του καταστήματος [Σ.Σ.: έτσι ακριβώς στο πρωτότυπο] ή και ενδεχομένως την μη λειτουργία του κατά την 5-5-2010, καθόσον η εν λόγω διαδήλωση αναμενόταν ιδιαίτερα μεγάλη και υπήρχε κίνδυνος, να πληγεί εκ νέου το κατάστημα με επιθέσεις και βανδαλισμούς και να κινδυνεύσουν οι εντός αυτού εργαζόμενοι υπάλληλοι», πλην όμως δεν εισακούσθηκε. Κι «αφού θα λειτουργούσε το κατάστημα κανονικά», ζήτησε «να ληφθούν κάποια πρόσθετα μέτρα ασφαλείας στο κατάστημα, όπως να τοποθετηθούν στην γυάλινη πρόσοψη του κτιρίου ξύλινα πάνελ (πλακάτ), καθώς και να ληφθεί ιδιωτική ασφάλεια για την φύλαξη του καταστήματος», αλλά έλαβε την απάντηση «ότι δεν υπήρχε πρόβλεψη για μέτρα ασφαλείας την προγραμματισμένη πορεία [Σ.Σ.: έτσι ακριβώς στο πρωτότυπο] της 5-5-2010». Εν συνεχεία, «τηλεφώνησε εκ νέου, αρχικά στον Περιφερειακό Διευθυντή [...], φοβούμενη για τον κίνδυνο επιθέσεων λόγω της ανωτέρω πορείας, θέτοντας και πάλι το θέμα της λειτουργίας και του ωραρίου του καταστήματος, ο οποίος επέμενε στην εκφρασθείσα ήδη εντολή του να εργασθούν κανονικά οι υπάλληλοι». Κατόπιν, «η ανωτέρω Υποδιευθύντρια επικοινώνησε εκ νέου και με το στέλεχος της Διεύθυνσης Ασφαλείας [...], ο οποίος, ενοχλημένος από το δεύτερο τηλεφώνημα, της απάντησε “έχω ενημερώσει τον Κ. και τον Κ. Ουδέν νεώτερο δουλεύετε κανονικά”».
Κοινώς, το δικαστήριο είπε πως ΚΑΚΩΣ βρέθηκαν αυτοί οι άνθρωποι εκεί να δουλεύουν εκείνη την μέρα, όταν όλες οι άλλες τράπεζες είχαν κλείσει για προφανείς λόγους. Δηλαδή, το να πάω να δουλέψω, ενώ υπάρχει ( ο οποισδήποτε) κίνδυνος, είναι κάτι ΠΟΙΝΙΚΩΣ ΚΟΛΑΣΙΜΟ, ΚΑΙ για την ελληνική δικαιοσύνη.
ΥΓ: Επειδή υπάρχουν οι γνωστοί καλοθελητές... Το παραπάνω δεν σημαίνει πως οι αυτουργοί είναι αθώοι ή δεν πρέπει να βρεθούν και να τιμωρηθούν.
Αυτά γιατί κάποιοι επιμένουν να έχουν επιλεκτική μνήμη. Και επειδή κάποιοι, προκειμένου να πάρουν bonus ή μπράβο από το αφεντικό, δεν διστάζουν να εκθέσουν τους υπαλλήλους σε κίνδυνο, άνευ λόγου και αιτίας. Αν λοιπόν κάτι πρέπει να θυμόμαστε, είναι ΚΑΙ αυτό. Πως αυτοί οι άνθρωποι πέθαναν ΑΔΙΚΑ, όχι μόνον γιατί κάποιοι ήταν εμπρηστές, αλλά γιατί ενώ πολλοί γνώριζαν τον κίνδυνο, ΕΠΕΛΕΞΑΝ να τους εκθέσουν σ'αυτόν, μην παίρνοντας κανένα μέτρο προφύλαξης.
