- 23 Απρ 2022, 02:30
#760746
Y.V έγραψε:Ω λυπαμαι πολυ! 
Ευχαριστώ Γιάννη, ξέρεις καλά πως είναι...
dimviii έγραψε:αυτα δεν μπορω ρε γμτ...
Δεν χάθηκε και άνθρωπος, αλλά μετά από σχεδόν 16 χρόνια το νιώθεις έτσι, ειδικά όταν είναι τόσο καλό ζώο όπως ήταν αυτή. Μερικές φορές σαν να καταλάβαινε ελληνικά. Ένα σωρό σκυλιά είχα, δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο... Αφού την είχα σαν εκπαιδευτή των άλλων σκυλιών, ερχόταν μαζί μου σαν βοηθός, τα μάλωνε, τους έδειχνε που να πηγαίνουν για την ανάγκη τους, τα έβαζε μέσα στον χώρο τους... "Το έξυπνο σκυλί", έτσι την έλεγα.
panos2171 έγραψε:Η Ιωάννα πρέπει να ταν αυτή.
Κρίμα 
.
Ναι Πάνο, καλά θυμάσαι...
g8777 έγραψε:Διακο.
Ως άνθρωπος που έλαβα την τελευταία ανάσα σκυλιού ενώ ήταν στην αγκαλιά μου ορκίστηκα να μην ξαναπάρω άλλο, ποτέ.
Μην κάνεις το ίδιο λάθος Διάκο.
Κι εμένα έτσι έφυγε Τζιάκο'μ. Είχε μείνει παράλυτη από την μέση και πίσω, έπαιρνε ένα σωρό φάρμακα μπας και σηκωθεί, κατάφερε να σηκωθεί για λίγο, αλλά έπεσε ξανά παράλυτη. Την φρόντιζα, καθαρισμός με Betadine scrub καθώς δεν μπορούσε να σηκωθεί για να κάνει την ανάγκη της και λερώνονταν, μεταφορά στα χέρια (και δεν ήταν και πούπουλο, 30 κιλά ήταν περίπου) σε καθαρό μέρος, αλλαγή πλευρού για να μην πατιέται συνέχεια το ίδιο σημείο στο σώμα της. Τελικά όμως, καταλαβαίνοντας την κατάστασή της, άρχισε μόνη της να δαγκώνει τα παράλυτα πόδια της και σε συνδυασμό με το μόνιμο ξάπλωμα έκανε πληγές κατάκλισης, πάνω στις οποίες πήγαν μύγες οι οποίες άφησαν τα αυγά τους και βγήκαν προνύμφες (σκουλίκια) που έτρωγαν το κρέας της. Όσο και να το περιποιούσουν δεν θα άλλαζε κάτι, καθώς το δέρμα θα άνοιγε πάλι από την κατάκλιση και στο τέλος θα σάπιζε. Οπότε ήρθε ο κτηνίατρος, άρχισε να της βαράει τις ενέσεις της ευθανασίας και έσβησε στα χέρια μου... Το δυσκολότερο όμως ήταν όταν έσκαβα τον τάφο της και ειδικά όταν έριξα την φτυαριά που σκέπασε το κεφαλάκι της. Εκεί δάκρυσα, ενώ μέχρι τότε ήμουν ψύχραιμος. Είχα χρόνια να το κάνω αυτό για ζώο μου. Το παράπονό μου είναι ότι κατά τα άλλα ήταν ΟΚ, και έβλεπε, και όλα τα δόντια της είχε, και όρεξη είχε, και όλα τα όργανά της δούλευαν, απλά ήταν κουφή εδώ και μερικά χρόνια. Αναπαύεται δίπλα στον γιο της τώρα, ο οποίος πέθανε από φόλα πριν πολλά χρόνια. (Άλλη ιστορία εκείνη, υπήρχαν υποψίες για τον πρώην γείτονα, καθώς το σκυλί πέθανε μέσα στον κήπο μου χωρίς να έχει βγει έξω. Θα τον έβαζα να φάει ο ίδιος φόλα αν ήμουν σίγουρος, αλλά χωρίς αποδείξεις δεν μπορείς να κάνεις κάτι.)
Τα άλλα δύο μικρά σκυλιά που είχα τα έδωσα, δεν είχαν καμία σχέση με την μεγάλη, ήταν εντελώς χαζά. Τα βρήκα μωρά, τα έσωσα, τα μεγάλωσα, φτάνει! Τώρα έμεινα μόνο με έναν γάτο... Προς το παρόν δεν παίρνω άλλο σκυλί, αν και καλό θα ήταν εδώ που βρίσκομαι, ως μια ακόμα γραμμή άμυνας.
Τελευταία επεξεργασία από REALZEUS και 23 Απρ 2022, 04:00, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά
Είναι πολύ ογκώδες για να μπει σε βαλίτσα;
