- 06 Φεβ 2015, 00:59 #73746 Απλά ελπίζω Τσίπρας/Βαρουφάκης να διαβάζουν αυτά: Venezuela's 'socialist paradise' turns into a nightmare: medical shortages claim lives as oil price collapses.

- 06 Φεβ 2015, 01:07 #73748

Σε ευχαριστούμε Γιάν(ν)η! Στο λέει ένας μνημονιακός!


Άκουγα τις δηλώσεις του Γιάνη για το μνημόνιο. Ο Γιάνης, ο πρώτος υπουργός Οικονομικών μιας αριστερής κυβέρνησης, συμφωνεί με το μνημόνιο σε ποσοστό 67%. Θα μπορούσε να συμφωνεί κατά 66% ή 71%, αλλά αυτός ξέρει γιατί τελικά συμφωνεί με το 67%. Γενικά, ο Γιάνης ξέρει. Το ερώτημα είναι αν εκείνοι που τον ψήφισαν ξέρουν πόσο συμφωνούν οι ίδιοι με το μνημόνιο. Μία απορία: Εγώ που συμφωνώ κατά 50%, θεωρούμαι μνημονιακός;

Να είμαστε ειλικρινείς! Ο μνημονιακός χώρος οφείλει ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Γιάνη Βαρουφάκη. Επιτέλους, κάποιος είπε την αλήθεια! Ότι επί πέντε χρόνια το λεγόμενο αντιμνημονιακό μπλοκ έλεγε χοντροκομμένα ψέματα, αλιεύοντας στα θολά νερά τις ψήφους των αγανακτισμένων και πληγέντων πολιτών από τη λιτότητα.

Αν υπήρχε από το 2010 ένα εθνικό σχέδιο για την έξοδο από την κρίση, τότε τα μνημόνια θα ήταν αυτή τη στιγμή παρελθόν και η χώρα θα είχε επιστρέψει στην κανονικότητα. Αλλά αυτό δεν συνέβη. Σήμερα βρισκόμαστε για άλλη μια φορά αντιμέτωποι με τα φαντάσματα που οι ίδιοι δημιουργήσαμε. Ο διάλογος δεν ξεκίνησε το 2010 επειδή δεν το θέλησε ο Γιώργος Παπανδρέου. Αλλά ούτε και ο Αντώνης Σαμαράς τον επεδίωξε στη συνέχεια. Φοβόντουσαν το διάλογο...

Είναι καιρός να αφήσουν όλοι κατά μέρους τους εγωισμούς και να συζητήσουν. Ας πάρει την πρωτοβουλία ο Αλέξης Τσίπρας. Είναι ένας νέος άνθρωπος και μπορεί πιο εύκολα να αποδείξει ότι κουβαλάει πράγματι μία άλλη κουλτούρα.
Δεν θα μπούμε τώρα στη διαδικασία να εξετάσουμε ποιος έφταιξε λιγότερο και ποιος περισσότερο. Η πατρίδα μας βρίσκεται σε τόσο δύσκολο σημείο που όλα αυτά δεν έχουν την παραμικρή σημασία. Αν όμως ο κ. Βαρουφάκης συμφωνεί με το μνημόνιο σε ποσοστό 67%, δεν μπορώ να δω τι είναι εκείνο που μας εμποδίζει να το εφαρμόσουμε. Σε αυτό τουλάχιστον το ποσοστό!

Να πούμε και τη μεγαλύτερη αλήθεια! Ο κ. Βαρουφάκης έχει δίκιο σε αρκετά πράγματα! Ή αλλιώς, δεν έχει άδικο σε όλα! Δεν θα καθίσουμε εδώ να συζητήσουμε για το ντύσιμό του και για το αν μπορεί να πέσει θύμα του ναρκισσισμού του. Μας ενδιαφέρει η ουσία! Το μνημόνιο είναι μία συμφωνία με τους δανειστές. Οι βασικές αρχές του μνημονίου, οι απαιτήσεις για μεταρρυθμίσεις, είναι σωστές. Οι οριζόντιες περικοπές και η επιδρομή σε συντάξεις και μισθούς δεν ήταν απαίτηση των δανειστών, αλλά επιλογή του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Οι δανειστές ζήτησαν ένα οικονομικό αποτέλεσμα και οι κυβερνήσεις πρόσφεραν ανεργία, διάλυση του ιδιωτικού τομέα και περικοπές μισθών και συντάξεων. Κι αυτά δεν είναι καινούργια πράγματα, έχουν γραφτεί άπειρες φορές.

Αυτό που λείπει από τη χώρα είναι ένα νέο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης. Ένα σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Η ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης και ο επαναπροσδιορισμός των στόχων είναι προτεραιότητες υψίστης σημασίας. Να σας δώσουμε ορισμένα παραδείγματα! Τα περιθώρια ανάπτυξης του τουρισμού είναι σημαντικά. Η χώρα μπορεί να φιλοξενήσει πολλούς περισσότερους τουρίστες απ΄ ότι σήμερα. Χρειάζονται όμως επενδύσεις σε ξενοδοχεία. Οι επενδυτές υπάρχουν! Εκείνο που λείπει είναι ο σχεδιασμός και η οργάνωση! Ένα σχετικό θέμα είναι και εκείνο των εξοχικών κατοικιών στα νησιά, το οποίο έχει και εθνικό ενδιαφέρον πέρα από το οικονομικό αντικείμενο. Για όλα αυτά χρειάζεται συνεννόηση με τις τοπικές κοινωνίες, με τους επιχειρηματικούς φορείς, χρειάζονται στη συνέχεια οι αναγκαίες νομοθετικές παρεμβάσεις.

Επίσης, μιλάμε για την ανεργία και πως θα την καταπολεμήσουμε. Αν η προηγούμενη κυβέρνηση είχε δεχτεί τις προτάσεις των βιομηχάνων για το κόστος ρεύματος θα είχαν δημιουργηθεί περισσότερες από 70.000 θέσεις άμεσες εργασίας και άγνωστο πόσες έμμεσες. Δεν ήταν η τρόικα εκείνη που απέρριψε το σχέδιο.

Αυτά είναι μόνο δύο παραδείγματα. Μπορούμε να μιλάμε ώρες ολόκληρες. Η χώρα είναι διαλυμένη από άκρη σε άκρη, όχι λόγω του μνημονίου, μην τρελαθούμε. Ας μην ξεχνάμε ότι το μνημόνιο είχε έρθει επειδή η χώρα είχε χρεοκοπήσει!

Μιλάμε για καινοτόμες προτάσεις και κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας. Για παράδειγμα, στον χώρο της αγροτικής παραγωγής έχει να δημιουργηθεί κάτι καινοτόμο από την εποχή που ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου ίδρυε την Αγροτική Τράπεζα! Είμαστε ελλειμματικοί μέχρι και σε σκόρδα! Από που να ξεκινήσει κανείς και που να τελειώσει...

Να έρθουμε, όμως, στην ουσία του προβλήματος! Οι Ευρωπαίοι το έχουν εντοπίσει πολλές φορές κι αυτό δεν είναι άλλο από τις σχέσεις του πολιτικού συστήματος με τη διαπλοκή, με τη λειτουργία του πελατειακού κράτους . Το βασικότερο βήμα που χρειάζεται να γίνει είναι να αλλάξει η νοοτροπία του πολιτικού συστήματος. Να πάψει το σύστημα αυτό να είναι πάτρωνας συμφερόντων και να αναπαράγει επιχειρηματικά μοντέλα που συναντά κανείς μόνο σε υπανάπτυχτες χώρες με αυξημένα ποσοστά εγκληματικότητας. Δεν μπορεί να υπάρξει ανάπτυξη με διαφθορά στο δημόσιο τομέα και με εθνικούς πρωταθλητές. Όσα λεφτά κι αν πέσουν σε μία αγορά που λειτουργεί όπως η ελληνική, το αποτέλεσμα θα είναι ανύπαρκτο για την κοινωνία. Θα είναι σαν να πετάει κανείς νερό σε ένα πηγάδι δίχως πάτο και να έχει την απαίτηση να το ξαναβρεί...

Εδώ υπάρχει κι ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα με τη διαφθορά και τις γερμανικές εταιρείες, αλλά αυτό δεν είναι παρά ένα κλάσμα της πραγματικότητας. Το έχουμε θίξει και πρόσφατα και Ορθώς αυτή η σημαντική πτυχή μπήκε στην συζήτηση. Αλλά δεν είναι αυτή η διαφθορά στην Ελλάδα. Ή καλύτερα δεν είναι μόνο αυτή.

Ζούμε σε μία χώρα που εδώ και χρόνια βρίσκεται στον αυτόματο πιλότο. Από τύχη και μόνο δεν μας έχουν συμβεί μεγαλύτερα δεινά από αυτά που έχουμε ήδη αντιμετωπίσει. Ζούμε σε μία χώρα εικονικής πραγματικότητας. Για να γίνουμε μία κανονική χώρα χρειάζεται να αρχίσουμε να θυμόμαστε τις βασικές αξίες της ζωής, όπως είναι η εργασία. Χρειάζεται ένα νέο παραγωγικό μοντέλο, πολύς μόχθος και επιμονή στον διάλογο.

Είναι καιρός να αντιμετωπίσουμε τα φαντάσματά μας. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε στο τέλος να τα νικήσουμε και να κλείσουμε τους σκοτεινούς φακέλους του παρελθόντος μας. Δεν ξέρω αν ο κ. Βαρουφάκης θα τα καταφέρει. Αλλά γι αυτό που έκανε χτες του λέμε ένα μεγάλο "ευχαριστώ". Με τη δήλωσή του για το μνημόνιο άρχισε να ξηλώνει το αντιμνημονιακό πουλόβερ. Κι αυτό είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα για να αρχίσουμε να βλέπουμε τα πράγματα με έναν άλλο τρόπο. Με τον μοναδικό τρόπο που μπορεί να μας βγάλει από αυτή την κρίση.


Πηγή:www.capital.gr

Με τα παλιά παραμύθια δεν φτιάχνονται καινούργιες ιστορίες.

- 06 Φεβ 2015, 01:09 #73749 Καταλαβες Χρηστο;

Sent from Corsair's brick

"I find the cars uncompromisingly, almost painfully, beautiful" Ayrton Senna

- 06 Φεβ 2015, 01:13 #73752 Αν στοιχημάτιζα πάντως θα πόνταρα στο ότι θα τα βρούνε...

Στο εσωτερικό κάποιοι θα σφιχτούνε και εύχομαι να μην είναι πάλι αυτοί που μάτωσε ο κώλος τους από το σφίξιμο μέχρι τώρα...

Α, και κάτι ακόμα, σχετικά με το 67% του Βαρουφάκη, ο άνθρωπος δήλωσε απλά ότι συμφωνεί με τα 2/3 του μνημονίου, στρογγυλοποιώντας το 66,6666666% στο 67%. (εκτός από μαθηματικά σπούδασε και οικονομικά οπότε του δίνουμε πάσο όσον αφορά τη στρογγυλοποίηση).

- 06 Φεβ 2015, 01:20 #73753 τα 2/3 αφορουσαν μεταρρυθμισεις (που δεν εγιναν) και το 1/3 φορους (που φυσικα μπηκαν). Και εχει απολυτα δικιο ο υπουργος.

Με τα παλιά παραμύθια δεν φτιάχνονται καινούργιες ιστορίες.

- 06 Φεβ 2015, 01:21 #73754

Για να καταλαβω: αφου αυτο που λες απο πανω στο β αναφερεται στο παραδειγματακι του manosky και του λες οτι αλλο οικογενεια και επιχειρηση και αλλο κρατος, λες οτι ειναι λαθος το παραδειγμα και δεν καταλαβε καλα τι σημαινει "ομολογα με ρητρα αναπτυξης και ημερομηνια ληξης" ή ειναι σωστο το παραδειγμα και θεωρεις οτι σε επιπεδο κρατους ειναι εφικτο να γινει το παραπανω?

Έγινε για τη γερμανία

δεν ειμαστε γερμανια και κανεις δεν μας εμπιστευεται.

edit: μιλας για μετα τον β παγκοσμιο, για τη γερμανια που εβγαινε χαμενη και κατεστραμμενη απο το πολεμο?

- 06 Φεβ 2015, 01:21 #73755 Ναι γι αυτη και για τοτε μιλαει.

Sent from Corsair's brick

"I find the cars uncompromisingly, almost painfully, beautiful" Ayrton Senna

- 06 Φεβ 2015, 01:26 #73758 και τι σχεση εχουμε εμεις, οταν υποσχομαστε οτι θα πληρωσουμε οταν εχουμε αναπτυξη, και οτι θα εχουμε αναπτυξη και για αυτο δωστε μας δανεικα

α) με τη γερμανια γενικα
β) με μια χωρα που εβγαινε χαμενη και κατεστραμμενη απο παγκοσμιο πολεμο, ενω εμεις εχουμε 40 χρονια ειρηνη και δημοκρατια και σε καθε ευκαιρια δειχνουμε σε ολους οτι δεν θα γινουμε ανθρωποι ποτε...

- 06 Φεβ 2015, 01:27 #73759

Πόλεμος κατά λάθος



Χρωστάω 10.000 ευρώ. Είναι πολλά ή λίγα; Κάθε λογικός άνθρωπος θα απαντούσε: εξαρτάται από το εισόδημά σου. Αν έχω μηδέν ετήσιο εισόδημα είναι τεράστιο χρέος, αν έχω 10.000 εισόδημα είναι βαρύ αλλά παλεύεται, αν έχω 50.000 ευρώ είναι λίγα.

Ολόκληρη η πολιτική φιλολογία, από το ξέσπασμα της κρίσης και μετά επικεντρώθηκε στο λάθος θέμα: στο μέγεθος του χρέους. Και όχι στα δύο ουσιαστικά προβλήματα: α) το εισόδημα με το οποίο συνδέεται το χρέος και β) τον μηχανισμό ο οποίος το δημιουργεί.

Αυτή όμως η φιλολογία ήταν μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Οι ξένοι, που βλέπουν τα πράγματα στις αντικειμενικές τους διαστάσεις, αναρωτιούνται: γιατί η Ελλάδα, ένα κράτος τόσο προικισμένο από τη φύση, με τόσο δημιουργικούς πολίτες, έχει μόνο 185 δισ. ΑΕΠ; Γιατί η Ολλανδία, που έχει έκταση το ένα τρίτο της δικής μας, που η μισή χώρα είναι βάλτος και αγωνίζεται εδώ και αιώνες να μην την καταπιούν τα κύματα του Ατλαντικού έχει 800 δισ. ΑΕΠ; Γιατί η Νότια Κορέα που το 1961 είχε το μισό ΑΕΠ της Ελλάδας, και το 1981, όταν εμείς αρχίζαμε τον… σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας είχε ΑΕΠ μόλις 71 δισ. δολάρια, έφτασε σήμερα στο τερατώδες 1,4 τρισ. με 600 δισ. εξαγωγές; Γιατί η οικονομική ιστορία της Ελλάδας είναι μια ιστορία χρέους και επαναλαμβανόμενων χρεοκοπιών; Γιατί πάντα το ελληνικό κράτος ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει;

Αυτά τα ερωτήματα θα έπρεπε να απασχολήσουν πρώτα τους Έλληνες πολιτικούς και, φυσικά, τον Έλληνα ψηφοφόρο. Κι όχι μόνο τώρα. Πόσοι από εμάς, όμως, νιώσαμε την επερχόμενη χρεοκοπία, όταν ο “επανιδρυτής του κράτους” μόνο για την τετραετία 2006 – 2009 δανείστηκε 85 περίπου δισ.; Πόσοι συνειδητοποιούμε ότι από το 1981 έως σήμερα, έχουμε εισπράξει 660 δισ. ευρώ δάνεια, 290 δισεκατ. ευρώ καθαρές επιδοτήσεις και 26 δισεκατ. ευρώ άτοκες επενδυτικές επιχορηγήσεις; Αν προσθέσεις και το κούρεμα των 120 δισ. ευρώ. του 2012, προκύπτει το ιλλιγιώδες ποσό των 1,1 τρισ. ευρώ περίπου. Κάντε τη διαίρεση με τον πληθυσμό: 100.000 ευρώ ανά άτομο που θα μπορούσαν να μας μεταμορφώσουν σε Ελβετία και Δανία μαζί!!!

Κι όμως: και πτωχεύσαμε και έχουμε καταστρέψει την παραγωγική μας μηχανή. Γιατί;

Το ξέσπασμα της κρίσης θα περίμενε κανείς να οδηγήσει όλους μας μπροστά στον καθρέφτη. Και να μην φύγουμε μέχρι να προσδιορίσουμε τον δικό μας ρόλο στην εθνική τραγωδία. Διά πράξεων ή παραλείψεων. Διά συμμετοχής ή αποχής. Πράγματι, πήγαμε στον καθρέφτη. Κοιταχτήκαμε φιλάρεσκα, και αποφανθήκαμε: είσαι ωραίος μεγάλε! Οι άλλοι φταίνε!

Το εγχώριο πολιτικό σύστημα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, αυτόν τον σφυγμό τον έπιασε. Και βρήκε τον αποδιοπομπαίο τράγο του: το μνημόνιο. Τι κι αν το μνημόνιο περιείχε ακριβώς αυτά που έλεγαν τα κόμματα εξουσίας στο προεκλογικά τους προγράμματα, αλλά ουδέποτε τα τήρησαν! Τι κι αν κανένας δεν μπήκε στον κόπο να το διαβάσει! Τι κι αν τελικά δεν εφαρμόσαμε τίποτε από όσα προέβλεπε ενώ εφαρμόσαμε αυτά που απαγόρευε: την αύξηση της φορολογίας! (Μεγάλη η ευθύνη της τρόικας που αποδέχθηκε τα “ισοδύναμα” και δεν επέμεινε στην κατά γράμμα τήρηση του μνημονίου). Χρειαζόμασταν κάποιον στον ρόλο του κακού – και τον βρήκαμε. Τον αντιμνημονιακό χορό, που πρώτος έσυρε ο Σαμαράς, συνέχισε, μετά την αλλαγή πλεύσης του, η ακροδεξιοαριστερά. Αφού το παραμύθι πουλούσε, κορόιδο ήταν να χάσει την ευκαιρία!

Και τώρα, όλοι οι επαναστάτες της επαιτείας, “ενωμένοι σαν μια γροθιά” (πόσο κιτς είναι αυτές οι κοινοτοπίες) πολεμούν με κάτι το οποίο ουδέποτε ήταν εχθρός! Και δεν ήταν διότι οι εταίροι μάς το είπαν καθαρά, από το 2012: ξεχάστε το χρέος, θα το αναχρηματοδοτούμε εμείς! Το χρέος σας θα είναι μια λογιστική εγγραφή. Θα σας δανείζουμε για να το εξυπηρετείτε. (Άλλωστε αυτό κάναμε πάντα. Ουδέποτε ο Έλληνας φορολογούμενος πλήρωσε, έστω και μία δραχμή, για την αποπληρωμή του χρέους. Κάθε ομόλογο που έληγε το πληρώναμε με έκδοση νέου. Δηλαδή δανειζόμασταν συνεχώς για να εξοφλούμε τα παλιά δανεικά με νέα!) Το ίδιο θα συνεχίσετε να κάνετε, μας είπαν Ε.Ε. και ΔΝΤ. Αλλά, κάντε επιτέλους τις μεταρρυθμίσεις, που σας κρατάνε καθηλωμένους στην υπανάπτυξη. Εκσυγχρονίστε το Δημόσιο, βάλτε πληροφορική παντού, φτιάξτε κτηματολόγιο, ορίστε χρήσεις γης, καταργήστε τους φόρους υπέρ τρίτων, απελευθερώστε τα επαγγέλματα, απλοποιήστε τη νομοθεσία, επιταχύνετε τη Δικαιοσύνη, εξορθολογίστε το ασφαλιστικό, σταματήστε να βγαίνετε στη σύνταξη στα 50, διευκολύνετε την ίδρυση εταιρειών, καταργήστε τις 500 άδειες που χρειάζεστε για το παραμικρό, ψηφιοποιήστε τα Δημόσια Αρχεία, καθιερώστε την ηλεκτρονική υπογραφή! Και πιάστε τα μεγάλα τουλάχιστον λαβράκια της φοροδιαφυγής – να κι η λίστα Λαγκάρντ, στο πιάτο σάς τους δίνουμε!

Τι έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση; Τίποτε από αυτά. Μέχρι και την προαιρετική εγγραφή στα Επιμελητήρια ξαναέκανε υποχρεωτική ο Γιακουμάτος, λίγο πριν εγκαταλείψει το πόστο του. Τι ετοιμάζεται να κάνει η νέα κυβέρνηση; Τα ίδια και τρισχειρότερα. Έχει ξεσηκώσει το σύμπαν ζητώντας διαγραφή, κούρεμα, επιμήκυνση, ό,τι τέλος πάντων έχετε ευχαρίστηση. Κι έχει πείσει τους ψηφοφόρους της ότι αυτό αν γίνει θα φύγει η λιτότητα ως μαγική εικόνα!

Ας πούμε λοιπόν ότι επαληθεύεται το πιο τρελό τους όνειρο και οι δανειστές αποφασίζουν να μας τα διαγράψουν όλα και να μην ξανασχοληθούν μαζί μας! Τι θα έχει αλλάξει στα δύο πραγματικά προβλήματα της χώρας;

Θα έχει γίνει η χώρα παραγωγική με τους χιλιάδες άχρηστους δημόσιους οργανισμούς που διατήρησε η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και θέλει να τους αυγατέψει ο ΣΥΡΙΖΑ; Θα εξυγιανθεί το ασφαλιστικό με τις συντάξεις των 50άρηδων που διατήρησε (ως ώριμα δικαιώματα…) ο Σαμαράς και θέλει να τις αυξήσει ο Τσίπρας; Είναι δυνατόν 2.500.000 εργαζόμενοι -οι περισσότεροι υποαπασχολούμενοι- να συντηρούν όλους τους υπόλοιπους; Είναι δυνατόν κάθε χρόνο να δίνουμε μόνο για συντάξεις 28 δισ.; Θα διευκολυνθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα όταν όχι μόνο δεν καταργούνται οι υπάρχοντες φόροι αλλά σχεδιάζεται φορολόγηση “επί του συνόλου των συναλλαγών που πραγματοποιούνται μέσω των πάσης φύσεως (δημοσίων, ιδιωτικών ή συνεταιριστικών) πιστωτικών ιδρυμάτων”, όπως λένε επί λέξει στο πρόγραμμά τους; Θα αναπτυχθεί η περιφέρεια όταν οι συντελεστές στα διπλανά κράτη θα είναι το 1/5 των δικών μας; Θα αποδώσει η περιουσία του Δημοσίου όταν παγώνουν όλες οι ιδιωτικοποιήσεις και ξανάρχεται η εποχή του συνδικαλιστή που κάνει κουμάντο; Θα υπάρξει αξιοκρατία στο Δημόσιο όταν στα πειθαρχικά συμβούλια ξαναμπαίνουν οι συνδικαλιστές; Θα εξυγιανθεί η Παιδεία με την κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, την επιστροφή των αιωνίων φοιτητών, την παλινόρθωση του πρύτανη-αφέντη, την επαναφορά του ασύλου της παρανομίας και την κυριαρχία των κομματικών στρατών; Θα αξιοποιηθεί η αμεσότητα της ηλεκτρονικής δημοκρατίας από όσους την καταγγέλλουν ως… τεχνοφασισμό;

Το κράτος εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το 65% της επίσημης οικονομίας, ποσοστό που υπήρχε μόνο στα σοβιετικά κράτη. Η κυβέρνηση Σαμαρά, αυτή τη μεταρρύθμιση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να την κάνει, μολονότι την είχε εξαγγείλει. Ο Τσίπρας την καταγγέλλει! Μπορεί η χώρα να συνεχίσει να “λειτουργεί” ακολουθώντας το σοβιετικό μοντέλο; Μπορούν να διοικήσουν άνθρωποι που δεν ξεχωρίζουν το αίτιο από το αποτέλεσμα; Που πιστεύουν ότι το μνημόνιο έφερε τη χρεοκοπία και όχι η χρεοκοπία το μνημόνιο; Που δεν αντιλαμβάνονται ότι η ανάπτυξη φέρνει τους μεγαλύτερους μισθούς και όχι οι μισθοί την ανάπτυξη;

Πολεμάμε, λοιπόν, ξοδεύοντας όλα μας τα πυρομαχικά με λάθος εχθρό. Το χρέος, σε 50 χρόνια, λόγω πληθωρισμού θα έχει κουρευτεί από μόνο του. Αν η Ελλάδα πιάσει τις στροφές της, θα έχει καταφέρει τέτοια ανάπτυξη, που το ποσοστό χρέους / ΑΕΠ θα φτάσει γρήγορα κάτω από το 60% και δεν θα είναι απλώς βιώσιμο, θα είναι για πλάκα.

Αβίωτο θα συνεχίσει να είναι το ελληνικό δημόσιο. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή οποιουδήποτε αναλαμβάνει μια επιχειρηματική πρωτοβουλία. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή του άνεργου γιατί όταν πυροβολείς το επιχειρείν σκοτώνεις κάθε ελπίδα του να βρει δουλειά. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή του νέου γιατί θα τον υποχρεώνεις να δουλεύει για πενταροδεκάρες (και τα 751, αν τα βρει, πενταροδεκάρες είναι) για να συνεχίσει να πληρώνει με τις εισφορές του τις συντάξεις των 2000 ευρώ των ευνοημένων συντεχνιών. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή της νοικοκυράς γιατί οι στρεβλώσεις στην οικονομία και οι προσοδοθηρικοί φόροι κρατούν τις τιμές των προϊόντων ψηλά ενώ τα εισοδήματα μειώνονται. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή κάθε πολίτη, κάθε φορολογούμενου. Ο Σαμαράς τον εξουθένωσε. Ο Τσίπρας τον εξοντώνει. Σ΄ αυτό υπήρξαν σύμμαχοι, κι ας μην το παραδέχονται.

Ένας είναι ο εχθρός, που λένε και οι σύντροφοι: ο κρατισμός. Με όλα τα παρακλάδια του: τον κομματισμό, τον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό, τον λαϊκισμό, τον πελατειακό μηχανισμό. Αυτόν τον πόλεμο ποιος θα τον κηρύξει;

Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=39315

- 06 Φεβ 2015, 01:31 #73761 _

Επίσης:

STRATFOR: «ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ»

«Η Ελλάδα και η Ευρώπη διαπραγματεύονται για το μέλλον τους», αναφέρεται σε ανάλυση του αμερικανικού think tank Stratfor, που υποστηρίζει επίσης ότι «η Ελλάδα και η Γερμανία είναι δεμένες στο ίδιο σχοινί».

Όπως επισημαίνεται, «μολονότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωζώνη κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος των ελληνικών ομολόγων, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα είναι αυτή που διαθέτει τη δύναμη να οδηγήσει σε κατάρρευση την ελληνική οικονομία κόβοντας τη ρευστότητα στις ελληνικές τράπεζες», χαρακτηρίζοντας «πολύ πιο καθοριστικής σημασίας» τη σημερινή συνάντηση του Έλληνα υπουργού Οικονομικών, Γιάνη Βαρουφάκη, με τον Γερμανό ομόλογό του, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Σύμφωνα με την ανάλυση, «είναι γνωστή η τακτική της ΕΚΤ να απειλεί τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης με οικονομική κατάρρευση εάν δεν συμμορφώνονται με τα προγράμματα διάσωσης. Τόσο η Ιρλανδία, όπως και η Ισπανία και η Κύπρος έχουν δεχτεί επιστολές γι' αυτόν τον σκοπό σε κρίσιμες στιγμές της πρόσφατης ιστορίας τους. Ξεχνάμε, ωστόσο, μερικές φορές ότι η Τράπεζα δεν δρα μονομερώς.

Εάν ο κ. Ντράγκι απειλούσε την Ελλάδα με παρόμοιο τρόπο και υλοποιούσε την απειλή του οδηγώντας την ελληνική οικονομία σε κατάρρευση και, συνακόλουθα, εξαναγκάζοντάς την σε έξοδο από το ευρώ -γεγονός που θα διέλυε ολόκληρη τη νομισματική ένωση- η ιστορία θα κατέγραφε με αρνητικό τρόπο τον μη εκλεγμένο κεντρικό τραπεζίτη που οδήγησε στην καταστροφή του ευρωπαϊκού σχεδίου. Επομένως, μόνο με τη συνδρομή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων μπορεί η ΕΚΤ να δρα τόσο επιθετικά. Οι Ευρωπαίοι υπουργοί οικονομικών θα συναντηθούν στις 11 Φεβρουαρίου και οι αρχηγοί κρατών στις 12. Το μέλλον της Ελλάδας -και της Ευρώπης- θα αποφασισθεί σε αυτές τις συναντήσεις».

Ο ρόλος του Βερολίνου

Στη συνέχεια, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζεται ότι «σε αυτές τις συναντήσεις καθοριστικό ρόλο θα διαδραματίσει η Γερμανία, καθώς δεν είναι μόνο η ισχυρότερη πιστώτρια χώρα, που έχει να χάσει τα περισσότερα στις διαπραγματεύσεις για το χρέος, αλλά και η σημαντικότερη εκπρόσωπος του status quo κατά του οποίου στρέφεται η Ελλάδα. Και άλλες κυβερνήσεις στην Ευρώπη βρίσκουν ενδεχομένως ελκυστικές της προτάσεις του κ. Βαρουφάκη για τον μετά τη λιτότητα κόσμο, αλλά ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών δεν τους έπεισε να συνταυτιστούν με την ελληνική κυβέρνηση στην επερχόμενη αντιπαράθεση».

Όπως υποστηρίζεται, επίσης, «από την άλλη πλευρά, οι όποιες παραχωρήσεις προς την Ελλάδα θα ενίσχυαν τα αντιπολιτευόμενα κόμματα όπως το Podemos στην Ισπανία, ενώ οι κυβερνήσεις της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας, των οποίων οι λαοί υπέφεραν επίσης από τις μεταρρυθμίσεις λιτότητας, θα ανησυχούσαν από ενδεχόμενη νίκη της Ελλάδας, καθώς θα καθιστούσε μάταιο το δικό τους πόνο. Η Γαλλία και η Ιταλία είναι οι πιθανότεροι σύμμαχοι της Ελλάδας και γι' αυτό τον λόγο τις επισκέφθηκε ο κ. Βαρουφάκης πριν μεταβεί στη Γερμανία. Καμία ωστόσο από τις δύο χώρες δεν επέδειξε δημόσια τη βούλησή της να στραφεί κατά της Γερμανίας σχετικά με το θέμα της Ελλάδας».

Αντίθετοι

Οι συντάκτες της ανάλυσης διατυπώνουν την άποψη ότι «οι θέσεις της Γερμανίας και της Ελλάδας είναι εντελώς αντίθετες. Από τη μία πλευρά, η Γερμανία θα ήθελε τη συνέχιση του status quo, την επέκταση δηλαδή του σχεδίου διάσωσης της Ελλάδας, των οικονομικών μεταρρυθμίσεων για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την σταδιακή αποπληρωμή του χρέους. Από την άλλη πλευρά, ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήθελε να ανατρέψει τις εργασιακές μεταρρυθμίσεις, να αυξήσει τις δαπάνες και να κουρέψει το χρέος, μολονότι ο κ. Βαρουφάκης υπαναχώρησε στην τελευταία διεκδίκηση. Εάν οι δύο πλευρές δεν επιτύχουν συμβιβασμό μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ φαντάζει αναπόφευκτη».

Τέλος, σημειώνεται ότι «ωστόσο, η Ελλάδα και η Γερμανία είναι δεμένες στο ίδιο σχοινί και κατά συνέπεια εάν πηδήσει ο ένας στον γκρεμό τότε και ο άλλος θα υποστεί σημαντικές απώλειες, κυρίως εάν η Ελλάδα, υπό την τρέχουσα νομοθεσία υποχρεωθεί να εγκαταλείψει όχι μόνο την Ευρωζώνη, αλλά και την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σε αυτήν την περίπτωση, η Ελλάδα θα έχανε ένα ισχυρό νόμισμα, την σχετικά φθηνή πρόσβαση στον δανεισμό, στην ελεύθερη αγορά και στα ταμεία συνοχής της ΕΕ.

Η έξοδος της Ελλάδας θα δημιουργούσε, ωστόσο, έναν μηχανισμό αποχώρησης, ο οποίος θα καθιστούσε λιγότερο σταθερή την Ευρωζώνη. Εάν η Ευρώπη διώξει επίσης την Ελλάδα, τότε οι Έλληνες θα αναζητήσουν οικονομική βοήθεια από τη Ρωσία. Δεν είναι βέβαιο ότι η Ρωσία διαθέτει τα απαιτούμενα κεφάλαια για να παράσχει τέτοιου είδους στήριξη, αλλά δεν θα ήταν ευπρόσδεκτη η προοπτική απόκτησης επιρροής της Ρωσίας στην πίσω αυλή της Ευρώπης».

ΠΗΓΗ

Η τελευταία παράγραφος νομίζω είναι αρκετά σημαντική.

Θα έλεγα ότι η επικείμενη συνάντηση Ομπάμα - Μέρκελ στις 9 Φεβρουαρίου (huffingtonpost.gr), θα συμπεριλάβει την ουσία των τονισμένων και υπογραμμισμένων.

Ίσως οι Αμερικάνοι θέλουν να εξηγήσουν με σαφήνεια Μέρκελ τι παίζεται και να της δείξουν το κόκκινο και το μπλε χάπι...

Και ίσως, όλο αυτό λειτουργήσει υπέρ μας (το εύχομαι δηλαδή)...

Από την άλλη βέβαια ίσως οι Αμερικάνοι καλούν τη Μέρκελ για να της εξηγήσουν τι θα γίνει όταν η Ελλάδα βγει από το ευρώ και την ΕΕ και πως θα πρέπει αυτή να κινηθεί...

Ποιος το έγραψε ρε (EDDIE εσύ;), τι να κλάσει το pop corn, μπριζολίδια με κάργα σως jack daniels χρειάζονται....

EDIT: Να κοτσάρω και το παρακάτω:

"Θα σώσει η Ρωσία την Ελλάδα;" αναρωτιέται η Deutsche Welle

Δυσαρέσκεια από τον Λευκό Οίκο για "το ρώσικο χαρτί"

Την ενόχληση του Λευκού Οίκου εκφράζουν αμερικανικές πηγές οι οποίες απόψε διαρρέουν πως ο Ομπάμα αρχίζει να ενοχλείται με το έντονο φλερτ Ελλάδας-Ρωσίας, το οποίο εντάθηκε σήμερα μετά και την συνομιλία Τσίπρα με Πούτιν.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Λευκός Οίκος προειδοποίησε πως κάθε φορά που η ελληνική κυβέρνηση θα "παίζει το χαρτί" της Ρωσίας, η συμμαχία θα κλονίζεται και οι δύο χώρες θα απομακρύνονται.

Ωστόσο σε πολύ καλό κλίμα έγινε η σημερινή συνάντηση του αντιπρόεδρου της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη, με τον υφυπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ, Νταλίπ Σάιν και το επιτελείο που κατέφθασε στην Αθήνα.

Ο κ. Δραγασάκης τους ανέπτυξε το πρόγραμμα της κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και τα φλέγοντα οικονομικά ζητήματα για την επίλυση του οικονομικού αδιέξοδου της χώρας και η αμερικανική πλευρά άκουσε με ενδιαφέρον τις θέσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Πάντως η Deutsche Welle μετέδωσε νωρίτερα πως η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να στραφεί στη Ρωσία προκειμένου να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο.

Το άρθρο με τίτλο «Θα σώσει η Ρωσία την Ελλάδα;» αναφέρει την ανακοίνωση της ΕΚΤ και επισημαίνει ότι η νέα ελληνική κυβέρνηση μπορεί να στραφεί προς τη Μόσχα προκειμένου να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο.

Η Deutsche Welle αναφέρεται στην επικείμενη επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στη ρωσική πρωτεύουσα μετά από πρόσκληση του Βλαντιμίρ Πούτιν και σύμφωνα με τις πληροφορίες από το Μαξίμου.

Το άρθρο ισχυρίζεται πως η πρόσκληση Πούτιν επαναφέρει στο προσκήνιο το ενδεχόμενο το Κρεμλίνο να επιθυμεί να προσφέρει σωτηρία στην Ελλάδα.

ΠΗΓΗ

Δραγασάκης & The Αμερικάνοι...

baby oh baby...

Τελευταία επεξεργασία από kubiak και 06 Φεβ 2015, 01:47, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 06 Φεβ 2015, 01:47 #73763

Αεροζόλ, ευχαριστώ.
Μόλις με πληροφόρησες ότι τα κράτη δεν πειράζει να δανείζονται και να χρωστάνε, γιατί κάποια στιγμή τα χρέη τους διαγράφονται αν προτιμήσουν να σπαταλήσουν το δανεισμένο χρήμα και να φορτώσουν τα χρέη τους στους πολίτες άλλων κρατών.
Επίσης, ότι τα άλλα κράτη οφείλουν να αποδέχονται ότι ο άλλος θα εξαϋλώνει τα χρέη του αν δεν γουστάρει να σταματήσει να σπαταλάει τα δανεικά.
Και πως όταν έρχεται για διαπραγματεύσεις του χρέους του, το κράτος αυτό θα λέει ότι θα ξεχρεώνει όποτε του καπνίσει ή ποτέ, άρα τσάκω το νέο δάνειο-Γέφυρα του Γοργοπόταμου γιατί έχει και εξτρά ανάγκες.

Καλό.
Θα ήθελα όμως και τη βοήθεια του κοινού.

Παρακαλω ,αλλά σε άλλα ζητηματα αναφερθηκα. Ως προς το συγκεκριμενο : Οταν ενα δημοσιο χρεος δεν ειναι βιωσιμο (οι ετησιοι τοκοι ειναι γυρω στα 6-7 δις με τον προυπολογισμο του κρατους γυρω στα 50 δις και την οικονομια σε ελευθερη πτωση , ειναι προφανες οτι δεν ειναι βιωσιμο και οτι με αυτες τις συνθηκες δεν μπορει να υπαρξει ανακαμψη της οικονομιας ), τοτε πολυ απλα απομειωνεται. Και δεν ειναι ουτε ζητημα δικαιοσυνης ουτε ηθικης. Ειναι ζητημα κοινης λογικης. Το χρεος απομειωνεται ωστε να μπορεσει να λειτουργησει η οικονομια και να εξασφαλισει τις βασικες συνθηκες διαβιωσης για τους κατοικους της χωρας και στη συνεχεια την αποπληρωμη του μειωμενου χρεους.

Αν οι πολιτες των αλλων κρατων εχουν προβλημα ας το λυσουν με αυτους που μετετρεψαν το χρεο της Ελλαδας απο χρεος προς ιδιωτες σε χρεος προς αυτους.

Ζητα και τη βοηθεια του θεου.

Για να καταλαβω: αφου αυτο που λες απο πανω στο β αναφερεται στο παραδειγματακι του manosky και του λες οτι αλλο οικογενεια και επιχειρηση και αλλο κρατος, λες οτι ειναι λαθος το παραδειγμα και δεν καταλαβε καλα τι σημαινει "ομολογα με ρητρα αναπτυξης και ημερομηνια ληξης" ή ειναι σωστο το παραδειγμα και θεωρεις οτι σε επιπεδο κρατους ειναι εφικτο να γινει το παραπανω ?

Ο μανοσκυ φερνει συχνα παραδειγματα απο το πως λειτουργει οικονομικα μια οικογενεια ή μια επιχειρηση για να αναφερθει στην οικονομικη λειτουργια του κρατους. Αυτο δεν ισχυει διοτι το κρατος λειτουργει μακρο-οικονομικα ενω η επιχειρηση οχι και η οικογενεια ακομη περισσοτερο οχι.

Ως προς το τι θεωρω , το εχω γραψει πιο πανω

- 06 Φεβ 2015, 01:54 #73764 σπασμωδικες κινησεις ....

νομιζα τουλαχιστον ειχαν ενα σχεδιο...
ουτε καν...
και τρεχουν οι ξενοι να μας πουν θα σας φτιαξουμε εμεις ενα

Δημητρης

- 06 Φεβ 2015, 02:15 #73770 αεροζολ

σε ρωτησα " εννοεις το α ή εννοεις το β?". μπορεις να μου απαντησεις εμενα του χαζου? ή δεν εννοεις τιποτα απο τα δυο?

- 06 Φεβ 2015, 02:27 #73772 Σου απαντησα. Να στο κανω και ταληρα. Εχει καταλαβει τι σημαινει ομολογα με ρητρα αναπτυξης , αλλα ο τροπος που το παρουσιαζει ειναι βλακωδης .

Οταν ενα χρεος δεν ειναι βιωσιμο , τοτε η απομειωση του (πχ μεσω ομολογων με ρητρα αναπτυξης) ειναι ζητημα κοινης λογικης.Αρα εφικτο.

- 06 Φεβ 2015, 02:53 #73774

Πόλεμος κατά λάθος



Χρωστάω 10.000 ευρώ. Είναι πολλά ή λίγα; Κάθε λογικός άνθρωπος θα απαντούσε: εξαρτάται από το εισόδημά σου. Αν έχω μηδέν ετήσιο εισόδημα είναι τεράστιο χρέος, αν έχω 10.000 εισόδημα είναι βαρύ αλλά παλεύεται, αν έχω 50.000 ευρώ είναι λίγα.

Ολόκληρη η πολιτική φιλολογία, από το ξέσπασμα της κρίσης και μετά επικεντρώθηκε στο λάθος θέμα: στο μέγεθος του χρέους. Και όχι στα δύο ουσιαστικά προβλήματα: α) το εισόδημα με το οποίο συνδέεται το χρέος και β) τον μηχανισμό ο οποίος το δημιουργεί.

Αυτή όμως η φιλολογία ήταν μόνο για εσωτερική κατανάλωση. Οι ξένοι, που βλέπουν τα πράγματα στις αντικειμενικές τους διαστάσεις, αναρωτιούνται: γιατί η Ελλάδα, ένα κράτος τόσο προικισμένο από τη φύση, με τόσο δημιουργικούς πολίτες, έχει μόνο 185 δισ. ΑΕΠ; Γιατί η Ολλανδία, που έχει έκταση το ένα τρίτο της δικής μας, που η μισή χώρα είναι βάλτος και αγωνίζεται εδώ και αιώνες να μην την καταπιούν τα κύματα του Ατλαντικού έχει 800 δισ. ΑΕΠ; Γιατί η Νότια Κορέα που το 1961 είχε το μισό ΑΕΠ της Ελλάδας, και το 1981, όταν εμείς αρχίζαμε τον… σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας είχε ΑΕΠ μόλις 71 δισ. δολάρια, έφτασε σήμερα στο τερατώδες 1,4 τρισ. με 600 δισ. εξαγωγές; Γιατί η οικονομική ιστορία της Ελλάδας είναι μια ιστορία χρέους και επαναλαμβανόμενων χρεοκοπιών; Γιατί πάντα το ελληνικό κράτος ξοδεύει περισσότερα από όσα εισπράττει;

Αυτά τα ερωτήματα θα έπρεπε να απασχολήσουν πρώτα τους Έλληνες πολιτικούς και, φυσικά, τον Έλληνα ψηφοφόρο. Κι όχι μόνο τώρα. Πόσοι από εμάς, όμως, νιώσαμε την επερχόμενη χρεοκοπία, όταν ο “επανιδρυτής του κράτους” μόνο για την τετραετία 2006 – 2009 δανείστηκε 85 περίπου δισ.; Πόσοι συνειδητοποιούμε ότι από το 1981 έως σήμερα, έχουμε εισπράξει 660 δισ. ευρώ δάνεια, 290 δισεκατ. ευρώ καθαρές επιδοτήσεις και 26 δισεκατ. ευρώ άτοκες επενδυτικές επιχορηγήσεις; Αν προσθέσεις και το κούρεμα των 120 δισ. ευρώ. του 2012, προκύπτει το ιλλιγιώδες ποσό των 1,1 τρισ. ευρώ περίπου. Κάντε τη διαίρεση με τον πληθυσμό: 100.000 ευρώ ανά άτομο που θα μπορούσαν να μας μεταμορφώσουν σε Ελβετία και Δανία μαζί!!!

Κι όμως: και πτωχεύσαμε και έχουμε καταστρέψει την παραγωγική μας μηχανή. Γιατί;

Το ξέσπασμα της κρίσης θα περίμενε κανείς να οδηγήσει όλους μας μπροστά στον καθρέφτη. Και να μην φύγουμε μέχρι να προσδιορίσουμε τον δικό μας ρόλο στην εθνική τραγωδία. Διά πράξεων ή παραλείψεων. Διά συμμετοχής ή αποχής. Πράγματι, πήγαμε στον καθρέφτη. Κοιταχτήκαμε φιλάρεσκα, και αποφανθήκαμε: είσαι ωραίος μεγάλε! Οι άλλοι φταίνε!

Το εγχώριο πολιτικό σύστημα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, αυτόν τον σφυγμό τον έπιασε. Και βρήκε τον αποδιοπομπαίο τράγο του: το μνημόνιο. Τι κι αν το μνημόνιο περιείχε ακριβώς αυτά που έλεγαν τα κόμματα εξουσίας στο προεκλογικά τους προγράμματα, αλλά ουδέποτε τα τήρησαν! Τι κι αν κανένας δεν μπήκε στον κόπο να το διαβάσει! Τι κι αν τελικά δεν εφαρμόσαμε τίποτε από όσα προέβλεπε ενώ εφαρμόσαμε αυτά που απαγόρευε: την αύξηση της φορολογίας! (Μεγάλη η ευθύνη της τρόικας που αποδέχθηκε τα “ισοδύναμα” και δεν επέμεινε στην κατά γράμμα τήρηση του μνημονίου). Χρειαζόμασταν κάποιον στον ρόλο του κακού – και τον βρήκαμε. Τον αντιμνημονιακό χορό, που πρώτος έσυρε ο Σαμαράς, συνέχισε, μετά την αλλαγή πλεύσης του, η ακροδεξιοαριστερά. Αφού το παραμύθι πουλούσε, κορόιδο ήταν να χάσει την ευκαιρία!

Και τώρα, όλοι οι επαναστάτες της επαιτείας, “ενωμένοι σαν μια γροθιά” (πόσο κιτς είναι αυτές οι κοινοτοπίες) πολεμούν με κάτι το οποίο ουδέποτε ήταν εχθρός! Και δεν ήταν διότι οι εταίροι μάς το είπαν καθαρά, από το 2012: ξεχάστε το χρέος, θα το αναχρηματοδοτούμε εμείς! Το χρέος σας θα είναι μια λογιστική εγγραφή. Θα σας δανείζουμε για να το εξυπηρετείτε. (Άλλωστε αυτό κάναμε πάντα. Ουδέποτε ο Έλληνας φορολογούμενος πλήρωσε, έστω και μία δραχμή, για την αποπληρωμή του χρέους. Κάθε ομόλογο που έληγε το πληρώναμε με έκδοση νέου. Δηλαδή δανειζόμασταν συνεχώς για να εξοφλούμε τα παλιά δανεικά με νέα!) Το ίδιο θα συνεχίσετε να κάνετε, μας είπαν Ε.Ε. και ΔΝΤ. Αλλά, κάντε επιτέλους τις μεταρρυθμίσεις, που σας κρατάνε καθηλωμένους στην υπανάπτυξη. Εκσυγχρονίστε το Δημόσιο, βάλτε πληροφορική παντού, φτιάξτε κτηματολόγιο, ορίστε χρήσεις γης, καταργήστε τους φόρους υπέρ τρίτων, απελευθερώστε τα επαγγέλματα, απλοποιήστε τη νομοθεσία, επιταχύνετε τη Δικαιοσύνη, εξορθολογίστε το ασφαλιστικό, σταματήστε να βγαίνετε στη σύνταξη στα 50, διευκολύνετε την ίδρυση εταιρειών, καταργήστε τις 500 άδειες που χρειάζεστε για το παραμικρό, ψηφιοποιήστε τα Δημόσια Αρχεία, καθιερώστε την ηλεκτρονική υπογραφή! Και πιάστε τα μεγάλα τουλάχιστον λαβράκια της φοροδιαφυγής – να κι η λίστα Λαγκάρντ, στο πιάτο σάς τους δίνουμε!

Τι έκανε η προηγούμενη κυβέρνηση; Τίποτε από αυτά. Μέχρι και την προαιρετική εγγραφή στα Επιμελητήρια ξαναέκανε υποχρεωτική ο Γιακουμάτος, λίγο πριν εγκαταλείψει το πόστο του. Τι ετοιμάζεται να κάνει η νέα κυβέρνηση; Τα ίδια και τρισχειρότερα. Έχει ξεσηκώσει το σύμπαν ζητώντας διαγραφή, κούρεμα, επιμήκυνση, ό,τι τέλος πάντων έχετε ευχαρίστηση. Κι έχει πείσει τους ψηφοφόρους της ότι αυτό αν γίνει θα φύγει η λιτότητα ως μαγική εικόνα!

Ας πούμε λοιπόν ότι επαληθεύεται το πιο τρελό τους όνειρο και οι δανειστές αποφασίζουν να μας τα διαγράψουν όλα και να μην ξανασχοληθούν μαζί μας! Τι θα έχει αλλάξει στα δύο πραγματικά προβλήματα της χώρας;

Θα έχει γίνει η χώρα παραγωγική με τους χιλιάδες άχρηστους δημόσιους οργανισμούς που διατήρησε η συγκυβέρνηση ΝΔ – ΠΑΣΟΚ και θέλει να τους αυγατέψει ο ΣΥΡΙΖΑ; Θα εξυγιανθεί το ασφαλιστικό με τις συντάξεις των 50άρηδων που διατήρησε (ως ώριμα δικαιώματα…) ο Σαμαράς και θέλει να τις αυξήσει ο Τσίπρας; Είναι δυνατόν 2.500.000 εργαζόμενοι -οι περισσότεροι υποαπασχολούμενοι- να συντηρούν όλους τους υπόλοιπους; Είναι δυνατόν κάθε χρόνο να δίνουμε μόνο για συντάξεις 28 δισ.; Θα διευκολυνθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα όταν όχι μόνο δεν καταργούνται οι υπάρχοντες φόροι αλλά σχεδιάζεται φορολόγηση “επί του συνόλου των συναλλαγών που πραγματοποιούνται μέσω των πάσης φύσεως (δημοσίων, ιδιωτικών ή συνεταιριστικών) πιστωτικών ιδρυμάτων”, όπως λένε επί λέξει στο πρόγραμμά τους; Θα αναπτυχθεί η περιφέρεια όταν οι συντελεστές στα διπλανά κράτη θα είναι το 1/5 των δικών μας; Θα αποδώσει η περιουσία του Δημοσίου όταν παγώνουν όλες οι ιδιωτικοποιήσεις και ξανάρχεται η εποχή του συνδικαλιστή που κάνει κουμάντο; Θα υπάρξει αξιοκρατία στο Δημόσιο όταν στα πειθαρχικά συμβούλια ξαναμπαίνουν οι συνδικαλιστές; Θα εξυγιανθεί η Παιδεία με την κατάργηση της τράπεζας θεμάτων, την επιστροφή των αιωνίων φοιτητών, την παλινόρθωση του πρύτανη-αφέντη, την επαναφορά του ασύλου της παρανομίας και την κυριαρχία των κομματικών στρατών; Θα αξιοποιηθεί η αμεσότητα της ηλεκτρονικής δημοκρατίας από όσους την καταγγέλλουν ως… τεχνοφασισμό;

Το κράτος εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει το 65% της επίσημης οικονομίας, ποσοστό που υπήρχε μόνο στα σοβιετικά κράτη. Η κυβέρνηση Σαμαρά, αυτή τη μεταρρύθμιση δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να την κάνει, μολονότι την είχε εξαγγείλει. Ο Τσίπρας την καταγγέλλει! Μπορεί η χώρα να συνεχίσει να “λειτουργεί” ακολουθώντας το σοβιετικό μοντέλο; Μπορούν να διοικήσουν άνθρωποι που δεν ξεχωρίζουν το αίτιο από το αποτέλεσμα; Που πιστεύουν ότι το μνημόνιο έφερε τη χρεοκοπία και όχι η χρεοκοπία το μνημόνιο; Που δεν αντιλαμβάνονται ότι η ανάπτυξη φέρνει τους μεγαλύτερους μισθούς και όχι οι μισθοί την ανάπτυξη;

Πολεμάμε, λοιπόν, ξοδεύοντας όλα μας τα πυρομαχικά με λάθος εχθρό. Το χρέος, σε 50 χρόνια, λόγω πληθωρισμού θα έχει κουρευτεί από μόνο του. Αν η Ελλάδα πιάσει τις στροφές της, θα έχει καταφέρει τέτοια ανάπτυξη, που το ποσοστό χρέους / ΑΕΠ θα φτάσει γρήγορα κάτω από το 60% και δεν θα είναι απλώς βιώσιμο, θα είναι για πλάκα.

Αβίωτο θα συνεχίσει να είναι το ελληνικό δημόσιο. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή οποιουδήποτε αναλαμβάνει μια επιχειρηματική πρωτοβουλία. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή του άνεργου γιατί όταν πυροβολείς το επιχειρείν σκοτώνεις κάθε ελπίδα του να βρει δουλειά. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή του νέου γιατί θα τον υποχρεώνεις να δουλεύει για πενταροδεκάρες (και τα 751, αν τα βρει, πενταροδεκάρες είναι) για να συνεχίσει να πληρώνει με τις εισφορές του τις συντάξεις των 2000 ευρώ των ευνοημένων συντεχνιών. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή της νοικοκυράς γιατί οι στρεβλώσεις στην οικονομία και οι προσοδοθηρικοί φόροι κρατούν τις τιμές των προϊόντων ψηλά ενώ τα εισοδήματα μειώνονται. Αβίωτη θα συνεχίσει να είναι η ζωή κάθε πολίτη, κάθε φορολογούμενου. Ο Σαμαράς τον εξουθένωσε. Ο Τσίπρας τον εξοντώνει. Σ΄ αυτό υπήρξαν σύμμαχοι, κι ας μην το παραδέχονται.

Ένας είναι ο εχθρός, που λένε και οι σύντροφοι: ο κρατισμός. Με όλα τα παρακλάδια του: τον κομματισμό, τον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό, τον λαϊκισμό, τον πελατειακό μηχανισμό. Αυτόν τον πόλεμο ποιος θα τον κηρύξει;

Πηγή: http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.post&id=39315

φοβερο αρθρο...
βαλε σε αυτα και τις 20 οικογενειες που ελεγχουν τα παντα και εδεσε το γλυκο...

Δημητρης