- 02 Φεβ 2015, 12:19
#71734
dimik έγραψε:
Κοίτα κατα βάθος ευθύνη και των φαντάρων είναι αυτή η κατάσταση, προσωπικά έχω βρεθεί μάρτυρας αρκετές φορές σε γονείς να παρακαλάνε να χωθεί ο κανακάρης σε κανένα γραφείο να μην ταλαιπωρείται με εκπαιδεύσεις κλπ.
κοίτα εγώ δεν έζησα αμέσως την αξία του γραφείου, στο κέντρο δε μου έκατσε, στην ειδικότητα δε μου έκατσε
στη πρώτη μονάδα που πήγα μου έκατσε σχετικά γρήγορα , γιατί ήμουν με πάρα πολλά ταγάρια
σκάει ένας αλχιας που ήθελε άτομο και μας έπιανε έναν έναν με το που σκάγαμε και μας ρώταγε τι έχουμε σπουδάσει και στη συνέχεια σε κάποια άκυρη φάση με ζήτησε να με δοκιμάσει.
μετά μου είπε ότι βγήκε ο ίδιος να ψάξει άτομο για το πόστο του γιατί όταν ζητούσε από την επιλαρχία του έστελναν από τους πιο παλιούς και πάντα κάτι γιωτάδες που δε τη πάλευαν (να πω ότι μέσα στο διοικητήριο ήμουν ο μόνος ένοπλος μαζί με έναν άλλο που ήταν κψμιτζης)
οπότε ζάχαρη με την αξία μου εκεί
στην επόμενη μονάδα που ήρθα στην αττική το πράγμα ζόρισε!
εκεί πέρα από το ότι έπαιζαν πολλά πτυχία, τα πόστα γενικά είχαν καβατζωθεί και το πρόβλημά μου δεν ήταν να μπω σε γραφείο, αλλά σε πόστο γενικά για να μην είμαι παιδί για όλες τις δουλειές..
σε κάποια φάση κάνω κάτι συνεννοήσεις με ένα τύπο που είχε ένα κψμ και θα έπαιρνε μετάθεση στην ευελπίδων να με πάρει εμένα.. με ζητάει ο δίκας του, αλλά εγώ ήμουν σε κάποιο νεκροταφείο και καθάριζα
οπότε τη καβατζώνει τη θέση ένας πιο παλιός
μετά κάτι άλλες θέσεις στυλ ταχυδρόμου κτλ ήταν πιασμένες, το μόνο που μου είχε υποσχεθεί ο διοικητής ήταν να με βάλει στο ιατρείο, αλλά μετά σκάει κανονικός γιατρός και φυσικά μπήκε αυτός (μαζί με έναν ιατρο (λοχαγό) ) που είχαμε ήδη οπότε πάει και αυτό
μετά προσπάθησα να χώνομαι στα πλυντήρια, αλλά κι εκεί έπαιρναν δανεικούς από άλλες μονάδες, οπότε δεν ήταν στάνταρ το "μεροκάματο"
ήθελα απελπισμένα πόστο για να μη μου ζαλίζουν, έστω και ΑΜ βρε παιδί μου
και μετά από δυο μήνες μου σκάει η ευκαιρία σε μια διεύθυνση μέσα στη ταξιαρχία, όπου είχαν ήδη άτομο το οποίο όμως ήταν κανονικά μάγειρας και μετά αφού απολύθηκαν μάγειρες τον τράβηξαν στα μαγειρεία
ε με αυτόν τα πήγαινα καλά και με προώθησε, ο επιλοχάς που έβλεπε ότι έκανα σε τρελός να πάρω πόστο με προώθησε, ο παπάρας ο διοικητής στην αναφορά θέλησε να δώσει τη θέση σε πιο παλιό που θα απολυόταν σε λίγο, ο οποίος όμως του ζήτησε να μην πάει γιατί του άρεσε να κόβει χόρτα αντί να κλειστεί σε γραφείο, οπότε ο διοικητής αφού του είχαν πει και οι άλλοι είπε αμέσως σε μένα
οπότε τη δεύτερη φορά έδωσα "μάχη" για να μπω σε γραφείο μη το βλέπεις τόσο απλό
καβατζώθηκα μόνος μου και για να ξύνομαι, αλλά και γιατί στη τελική πιο χρήσιμος θα ήμουν σε τέτοιο πόστο
στα χειρωνακτικά ήμουν λίγο άχρηστος, παρόλο που έκανα και πολλά τέτοια
γενικά η συμβουλή μου για τον οποιοδήποτε είναι να έχει πόστο, ό,τι κι αν είναι αυτό, ώστε να μη τον ενοχλούν τα πρωινά.. να έχει το πρόγραμμά του και από το μεσημεράκι υπηρεσία..
έτσι κυλάει πιο ωραία το πράγμα, από το να προσπαθείς να κρυφτείς, ή να σε χώνουν σε |λογοκρισία|
και οι δουλειές που είχαμε στην αβυπ ήταν κουβαλήματα στις διαχειρίσεις, δουλειές σε άλλα στρατόπεδα, δουλειές εκτός στρατοπέδου γενικά, κινήσεις, ψωμιά καμιά φορά στο καποτά, κααυ χαμαλοδουλειές (ειδικά την άνοιξη για να στηθούν) και το καλύτερο από όλα... ταξίδια!! παίζει να πηγαινες μια μέρα στη μονάδα και γυρνούσες μετά από 5-6 μέρες αφού είχες φτάσει μέχρι και τον έβρο
ακόμα κι εγώ που προσπάθησα να αποφύγω όσο μπορώ τα ταξίδια χώθηκα μια φορά και πήγα στο 11ο στη Τρίπολη να πάμε ρούχα στους νεοσυλλέκτους.. άλλη δουλειά δεν είχα, να πάω σε κέντρο να βλέπω τους κακομοίρηδες να τους τρέχουν οι στρατονόμοι

ευτυχώς ήμουν "ανέγγικτος" και δε μπορούσε κανείς να μου πει τίποτα εκεί μέσα, απλά υπήρχα
(βέβαια ήταν μερικοί που τα γούσταραν και ήταν επί ολόκληρους μήνες στο δρόμο, πήγαιναν στην άκρη του θεού και τους άρεσε κυρίως γιατί δεν έκαναν υπηρεσίες και όπου πήγαιναν ήταν εξοδούχοι)
αλλά δεν κάναμε δουλειά έτσι.. το ζητούμενο ήταν να μπαίνω στη τρύπα μου κάθε πρωί (ουτε αναφορά) και να εμφανιζόμουν το μεσημέρι που όλοι είχαν φύγει και να έκανα υπηρεσία ή να πήγαινα σπίτι μου
όταν έλειπε και ο διευθυντής και δεν είχα δουλειά, έπαιρνα άδεια από το λοχαγό μου (από σμυ, καταλαβαίνει κάψιμο) που ήταν παλίκαρος (ο αγαπημένος μου σε όλο το στρατό) και άραζα κάτω από τα πεύκα με τη καφεδιά μου χωρίς να με ενοχλεί ΚΑΝΕΙΣ!!!!
πού και πού με πετύχαινε ο και διοικητης μου και μου έλεγε: πού είσαι εσύ καιρό έχω να σε δώ

και μου έκανε και μια μίνι επιθεώρηση να δει ότι είμαι ευπρεπής και δε το ρεζιλεύω στη διεύθυνση
g8777 έγραψε:Κιουση ξέρεις τι είχα δει σε ενα σουβλατζηδικο κάποια μέρα όταν ήμουν εξοδουχος;
Κέντημα πανω σε πατρόν burda
"Το φτηνό κρέας το τρώνε οι σκυλοι .Τους φτηνους σκύλους τους τρώει η 282".
Παρήγγειλα σπανακορυζο.
καλό
καλά οι σαπίλες που έφαγα στη θητεία δεν υπάρχουν
καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς