[NickTG]

- 30 Ιαν 2015, 04:29 #69958

Ενώ με καλό πανεπιστήμιο θα γαμησεις πολύ άσχημα σήμερα..
Μάλλον δεν έχετε δει οδε-ιτες & μηχανικούς να κάνουν τηλεφωνήτριες και τει ανθοκομιας να δουλεύουν σε ναυτιλιακές..

Όχι ρε συ. Δεν το εννοούσα έτσι.
Μιλάω για κόσμο που θεωρεί πως πρέπει να υπάρχει μια έτοιμη δουλειά για αυτούς απλά και μόνο επειδή τελείωσαν πανεπιστήμιο ή και γενικότερα μια οποιαδήποτε σχολή γιατί έτσι τους έλεγαν μάλλον!

"Do another take and get it right, 127 times"

- 30 Ιαν 2015, 04:43 #69960

Μιλάω για κόσμο που θεωρεί πως πρέπει να υπάρχει μια έτοιμη δουλειά για αυτούς απλά και μόνο επειδή τελείωσαν πανεπιστήμιο ή και γενικότερα μια οποιαδήποτε σχολή γιατί έτσι τους έλεγαν μάλλον!

- 30 Ιαν 2015, 09:16 #69969

Ενώ με καλό πανεπιστήμιο θα γαμησεις πολύ άσχημα σήμερα..
Μάλλον δεν έχετε δει οδε-ιτες & μηχανικούς να κάνουν τηλεφωνήτριες και τει ανθοκομιας να δουλεύουν σε ναυτιλιακές..

Όχι ρε συ. Δεν το εννοούσα έτσι.
Μιλάω για κόσμο που θεωρεί πως πρέπει να υπάρχει μια έτοιμη δουλειά για αυτούς απλά και μόνο επειδή τελείωσαν πανεπιστήμιο ή και γενικότερα μια οποιαδήποτε σχολή γιατί έτσι τους έλεγαν μάλλον!

Μην ανησυχείς....οι ίδιοι μετά θα τους πουν να ανοίξουν ένα γυράδικο-καφετέρια-τυροπιτάδικο να τα κονομήσουν και θα παντρευτούν την πρώτη που θα γκαστρώσουν....true story

- 30 Ιαν 2015, 09:47 #69976

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 30 Ιαν 2015, 10:03 #69984 Το πρόβλημα είναι ότι κάποιοι πρέπει να ζήσουν με μισθό , αν τον βρούν , που πριν λίγα χρόνια , ως φοιτητές και νέοι , τον έπαιρναν σαν χαρτζηλίκι από τους γονείς τους .

Ετσι οι καλομαθημένοι , από εμάς τους γονείς γόνοι , αναβάλλουν γιά αργότερα το μεγάλο βήμα της ζωής τους . Βλέπουν και ότι μεγαλώνει ο μέσος όρος ζωής και σου λέει έχω καιρό . Ξεχνάνε όμως ότι ναι μεν κάθε γενιά ζεί περισσότερο από τους γονείς της , αλλά ζει περισσότερο ως γέροι και γριές και όχι ως νέοι , η έστω ως μεσήλικες .

Πριν 30 χρόνια τα ζευγάρια αγόραζαν δυάρια και σιγά-σιγά μεγάλωναν το νοικοκυριό τους . Πριν 15 χρόνια , ήθελαν πεντάρια η μεζονέτες από τους γονείς τους , ακριβές συσκευές και έπιπλα και χλιδάτους γάμους .

Θα ξαναβρούμε ισορροπίες , απλά κάποιοι θα είναι τα θύματα της αλλαγής . Ηδη οι σημερινοί 20άρηδες , έχουν προσαρμόσει την φοιτητική τους ζωή στην κρίση , θυμίζοντας παλιότερες εποχές .

- 30 Ιαν 2015, 13:40 #70088

Μην ανησυχείς....οι ίδιοι μετά θα τους πουν να ανοίξουν ένα γυράδικο-καφετέρια-τυροπιτάδικο να τα κονομήσουν και θα παντρευτούν την πρώτη που θα γκαστρώσουν....true story

Ομολογώ ότι με εκπλήσσει ότι αυτο γράφτηκε από εσένα. Θα πρέπει ας πούμε να την πείσουν να κάνει έκτρωση;

- 30 Ιαν 2015, 13:51 #70097

Μην ανησυχείς....οι ίδιοι μετά θα τους πουν να ανοίξουν ένα γυράδικο-καφετέρια-τυροπιτάδικο να τα κονομήσουν και θα παντρευτούν την πρώτη που θα γκαστρώσουν....true story

Ομολογώ ότι με εκπλήσσει ότι αυτο γράφτηκε από εσένα. Θα πρέπει ας πούμε να την πείσουν να κάνει έκτρωση;

Όχι άσχετο το θέμα της έκτρωσης , απλά περιγράφω μια πολύ συνηθισμένη κατάληξη ενός μέσου ελληνόπαιδου που το έπεισαν ότι με πτυχίο θα γίνει αυτόματα επιστήμονας ή/και γιάπης.

BTW είμαι υπέρ των εκτρώσεων. Καλύτερα έκτρωση παρά ένα ακόμα παιδί με ψυχολογικά λόγω γονέων.

και αυτό με πάει στο άλλο θέμα, συνήθως τα παιδιά που προέρχονται απο οικογένειες με υγιείς σχέσεις έχουν περισσότερες πιθανότητες να δημιουργήσουν και τα ίδια κάτι αντίστοιχο. Όσο πιο προβληματικό το περιβάλλον που μεγαλώνουν τόσο δυσκολότερο γίνεται να έχουν έναν υγιή γάμο στην συνέχεια.

- 30 Ιαν 2015, 14:01 #70110 Αν δύο άνθρωποι θέλουν να συζήσουν, ή/και να παντρευτούν, ή/και να κάνουν παιδί θα το κάνουν, σχεδόν ανεξαρτήτως οικονομικών συνθηκων.
Και λέω σχεδόν, γιατί προφανώς είναι αδύνατον να ξεκινήσουν οικογένεια δύο άνεργοι που μένουν με τους γονείς.

Όλοι οι υπόλοιποι, αν το θέλουν, αν το αποφασίσουν, το ξεκινάνε.
Φυσικά όσο περισσότερα έχουν στην αρχή, τόσο καλύτερα. Καλύτερα τετραόροφη μεζονέτα πλήρως επιπλωμένη, 2 μισθοί των 5000ε και 2 καινούργια αυτοκίνητα στο γκαράζ συν 200 χιλιάρικα για "ώρα ανάγκης", παρά 2 μισθοί των 700ε και νοικιασμένο 2άρι.

Αλλά εδώ και χρόνια χάθηκε το μέτρο γύρω μας. Από υποαπασχολούμενους νεόνυμφους που κάνουν γαμήλια φωτογράφηση σε λιβάδια της Τοσκάνης, "μερακλήδες" γονείς που υπερ-χρεώνονται για να παρέχουν Miele αντί για Indesit, μέχρι βαρβάτα στεγαστικά εκτός πραγματικότητας για το σπίτι των παιδιών.

Προσωπικά μου πήρε 10+ χρόνια να το αποφασίσω, από τη στιγμή "Γειά σου, με λένε Βαγγέλη" (2001) μέχρι τη στιγμή "νυμφεύεται ο δούλος του Θεού Ευάγγελος" (2011), με την ίδια πάντα γυναίκα δίπλα μου. Αν και είχα δικό μου διαμέρισμα και (τις καλές εποχές) αρκετά ευρά ανά μήνα από τη δουλειά μου, διαρκώς καθυστερούσα. Αρχικά περίμενα να μπεί σε μία γραμμή η δουλειά μου, μετά περίμενα να τελειώσει μία επέκταση, μετά άνοιξα δεύτερη, μετά περίμενα κάτι ακόμα, και πάει λέγοντας. Πίστευα μάλιστα πως το παιδί θα έρθει αμέσως όταν το θελήσουμε, όπως παραγγέλνεις πίτσα.

Σήμερα που η κόρη μου μπήκε στον 5ο μήνα, μετανοιώνω που άργησα τόσο πολύ να το ξεκινήσω.

Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι ρόδινα και υπέροχα σε ένα γάμο σε σύγκριση με την ανέμελη εργένικη ζωή. Χάνεις πράγματα, και μάλιστα μετά το μωρό ξεχνάς πώς ήταν. Μου φαίνεται πλέον επιστημονική φαντασία να ξενυχτήσω με φίλους, να αποβλακωθώ για 5 ώρες με Starcraft, ή να κάνω μία "βόλτα" των 500χλμ για να δώ ένα φίλο. Είναι πολύ μακρινό το σκηνικό όπου μπορούσα να επιστρέψω ότι ώρα ήθελα σπίτι ΜΟΥ, να παραγγείλω πιτόγυρα, να τα φάω στο σαλόνι με ταινία, και να καπνίσω 2-3 τσιγάρα ξαπλωμένος στον καναπέ.

Αλλά πλέον όλα τα παραπάνω μου φαίνονται άσκοπα και ανούσια, ένα χαμόγελο σου σκάει η μικρή και τα ξεχνάς όλα!

1994-2009: Citroen ZX 1.6 ->872.000km ,2005: Citroen C4 1.4 ->123.000km, 2009: Citroen C5 2.0 ->261.000km

- 30 Ιαν 2015, 14:09 #70119 ^^^^^^^^

What he said....

Αν και εγώ ήμουν από τους τυχερούς που σχεδόν όντως "παραγγείλαμε" τα παιδιά (όταν τα θέλαμε, μας ήρθαν), υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ εκεί έξω που πιστεύουν ή θεωρούν ότι τα παιδιά είναι order-to-go, καθυστερούν αρκετά παρά το ότι θέλουν οικογένεια και παιδιά, και μετά τρέχουν πανικόβλητοι σε γιατρούς και ειδικές κλινικές...έχει συμβεί σε συγγενείς δικούς μου αλλά και της γυναίκας μου, και δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ευχάριστο...

[PaNick67]

- 30 Ιαν 2015, 14:20 #70134 + απειρο στους kobulis, The Ace.

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 30 Ιαν 2015, 14:26 #70142 έχετε τόσο δίκιο...
και εγώ νιώθω τυχερός που ο γιόκας έρχεται όπως το περιέγραψες δηλαδή εύκολα κάτι που σε συνομήλικα ζευγάρια δεν είναι τόσο εύκολο!
Ανυπομονώ και εγώ να νιώσω αυτό που έγραψε ο φίλος παραπάνω στην θέα του γιου μου να χαμογελά! Ας χάσω όλα τ' άλλα...

- 30 Ιαν 2015, 14:30 #70147

Αν και εγώ ήμουν από τους τυχερούς που σχεδόν όντως "παραγγείλαμε" τα παιδιά (όταν τα θέλαμε, μας ήρθαν), υπάρχουν ΠΟΛΛΟΙ εκεί έξω που πιστεύουν ή θεωρούν ότι τα παιδιά είναι order-to-go, καθυστερούν αρκετά παρά το ότι θέλουν οικογένεια και παιδιά, και μετά τρέχουν πανικόβλητοι σε γιατρούς και ειδικές κλινικές...έχει συμβεί σε συγγενείς δικούς μου αλλά και της γυναίκας μου, και δεν είναι ΚΑΘΟΛΟΥ ευχάριστο...

Φίλε Ace, αν θέλεις με πιστεύεις, το μόνο πράγμα για το οποίο δεν αγχώθηκα ήταν το πότε θα έρθει το παιδί. Το γερό άγχος το τράβηξε η γυναίκα μου, ειδικά όσο έβλεπε ότι αποτέλεσμα δεν ερχόταν και είχε μείνει η τελευταία της παρέας της χωρίς παιδί.

Φυσικά έγιναν κάποιες εξετάσεις, όλα ήταν φυσιολογικά, απλά η ήταν τόσο αγχωμένη που -όχι παιδί- αλλά ούτε γρίπη σε παιδικό σταθμό δεν μπορούσε να πιάσει.

Σαν κλασικός κάφρος που είμαι, έβγαλα αρκετό γέλιο με συζητήσεις του τύπου "τελικά να υοθετήσουμε μαυράκι ή κινεζάκι;", "τσάμπα τα σκάγαμε στη durex μιά δεκαετία", "εμ βέβαια, θέλουμε και εγκυμοσύνη στα γεράματα", "υπάρχει η θεωρία της νευρικής ανωορρηξίας" χωρίς βέβαια το χιούμορ μου να χαίρει εκτίμησης.

Όταν κάποια στιγμή το ξέχασε εν μέσω προβλημάτων με τη δουλειά της, ήρθε η εγκυμοσύνη στο άσχετο.

1994-2009: Citroen ZX 1.6 ->872.000km ,2005: Citroen C4 1.4 ->123.000km, 2009: Citroen C5 2.0 ->261.000km

- 30 Ιαν 2015, 14:32 #70152 Τυχερός άνθρωπος, ούτε προφυλακτικό, ούτε γκρίνια!
Για τι ηλικία μιλάμε δηλαδή;

Εγώ είμαι τυχερός άνθρωπος επίσης, για κάποιο περίεργο λόγο, οι φίλες της μου δεν έχουν παιδιά, ενώ οι περισσότερες είναι άγαμες ακόμη, οπότε έχω χρόνο...
Καλώς ή κακώς δεν είμαι της σχολής σας!

- 30 Ιαν 2015, 14:35 #70157 Διαβάζοντας ορισμένους, πραγματικά χαίρομαι για το πώς αντιμετωπίζουν τη ζωή , το γάμο , την οικογένεια.

Για τους ανύμφευτους λοιπόν και όσους έχουν διάφορες αντιλήψεις, επειδή κλείνω σε 1 βδομάδα τα 30 χρόνια γάμου (παντρεμένος απο τα 23 -είμαι καλά γιατρέ μου??? ), μιά συμβουλή λοιπόν, αφού μάλλον δικαιούμαι να τη δώσω ως "επιζήσας" της 30ετούς λαίλαπας (είναι όντως):
Η κοπέλα που ενδιαφέρεστε να σταθεί πλάι σας ως σύζυγος, πρέπει να απέχει το δυνατόν λιγότερο απο τα "προσόντα" που εσείς διαθέτετε, και τα ιεραρχώ : Εμφάνιση, κοινωνική θέση, οικονομικές δυνατότητες, μόρφωση. Ακόμα και αν σε ένα μόνο απ΄αυτά υστερεί αισθητά (γιατί αν είναι σε περισσότερα, ... τσάμπα γράφω) , με κάποιο άλλο προσόν πρέπει να "επαναφέρει" το μ.ο στο αποτέλεσμα. Κυρίαρχη σαφώς η μικρή απόσταση μεταξύ του ζεύγους στην εμφάνιση, γιατί αυτή το πιθανότερο θα οδηγήσει σε παραστρατήματα, προβλήματα, κλπ, κλπ
Αααα, να ξέρουμε αντικειμενικά που "ανήκουμε", όχι τι φανταζόμαστε για την πάρτη μας!
Αυτά από μένα και ... Καλή τύχη !

- 30 Ιαν 2015, 14:41 #70161 Σοφή κουβέντα το παραπάνω, δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Όσο πιο ίσοι, τόσο λιγότερη η κόντρα. Το πρόβλημα είναι πως σε κάποιες περιπτώσεις που υπάρχει διαφορά ηλικίας, δεν γίνεται αυτό...
Και η διαφορά ηλικίας, είναι και αναπόφευκτη σε περιπτώσεις σαν την δική μου, που διανύω τα... τελευταία χρόνια της δεκαετίας των 30!