Αν δεν έχεις κομπόδεμα, καλό θα είναι να παντρευτείς. Έτσι θα μοιραστείς τις δυσκολίες με έναν άλλον άνθρωπο. Αν έχεις τεράστιο κομπόδεμα και το ξοδέψεις κατάλληλα, δεν είναι απαραίτητο να παντρευτείς.
Ο γάμος και η οικογένεια, είναι η καλύτερη λύση για τα μικρά εισοδήματα.

Ωραίο πράγμα ο γάμος, δύο άνθρωποι αντιμετωπίζουν μαζί προβλήματα που δεν θα είχαν αν δεν ήταν παντρεμένοι
Anonymous Founder έγραψε:Χωρίς κομπόδεμα, μπάκουρας είναι μεγάλη καταδίκη.
Αν δεν έχεις κομπόδεμα, καλό θα είναι να παντρευτείς. Έτσι θα μοιραστείς τις δυσκολίες με έναν άλλον άνθρωπο. Αν έχεις τεράστιο κομπόδεμα και το ξοδέψεις κατάλληλα, δεν είναι απαραίτητο να παντρευτείς.
Ο γάμος και η οικογένεια, είναι η καλύτερη λύση για τα μικρά εισοδήματα.
Μη το λες. Για να παντρευτεις χρειάζεται ένα κομποδεμα, άλλωστε ο λόγος που χωρίζουν τα νέα ζευγάρια είναι κατά βάση οικονομικός.
< K910 μου
Deleted User 1 έγραψε:Δεν ξέρω αν το χω αρκετά ρεαλιστικά στο μυαλό αλλά έτοιμος είσαι όταν αρχίσεις να ζηλεύεις πράγματα και καταστάσεις του έγγαμου βίου. Όταν ζηλέψεις το πιτσιρίκι που φωνάζει τον κολλητό σου μπαμπά, όταν ζηλέψεις το να σε περιμένει κάποιος/α (κάθε μέρα ο ίδιος/α) σπίτι, όταν ζηλέψεις το σπιτικό φαγητό και το σιδερωμένο πουκάμισο κτλ κτλ.
Τοτε ειναι ηδη αργα, γιατι ο κολλητος σου, που εχει την ιδια ηλικια πανω κατω, εχει ηδη κανει α) σχεση σοβαρη και μακροχρονια να δει αν ταιριαζει β) γαμο και μια περιοδο εγγαμου βιου χωρις παιδια γ) 9 μηνες δ) 3-4 χρονια για να πει το παιδι "μπαμπα" και να ζηλεψεις.
κοινως εισαι 8 χρονια πισω... αν σκεφτεις οτι τετοιες κεψεις δεν τις κανεις στα 30, καταλαβαινεις οτι τα πραγματα στενευουν πολυ...
Chris έγραψε:άμα πάει τριντέντ 3-4 για να πει μπαμπά τη βάψαμε, καιάδα όπως είσαι
Η φαση "το παιδακι του φιλου μου τρεχει και λεει "μπαμπα" ποτε ειναι? στους 6 μηνες που του αρχιζεις φρουτοκρεμα (ή οτι αλλο δινουν τελος παντων) ή πιστευεις οτι ο αμετανοητος εργενης θα ζηλεψει το βρεφος που χεζεται πανω του? Τι ειναι, σπαλομπριζολα να τη θελει γαλακτος?
Να μη σου πω οτι μιλαμε και για μεγαλυτερη ηλικια, πιτσιρικι λεει ο τυπος.
Μαμά, μπαμπά, μαμ, κακά. γιαγιά κλπ λένε όλα τους μαϊμουδίστικα τριγύρω στους 10-12 μήνες, συνειδητά τα λένε τριγύρω στους 18 μήνες. Τα περισσότερα περπατάνε γύρω στους 12-15 μήνες. Άρα το πολύ 2 ετών ένα παιδάκι είναι πλήρως capable να τρέχει γύρω-γύρω και να λέει "μπαμπά βάλε μαμ"
The Ace έγραψε:Ρε σεις, παιδιά δεν έχετε ?![]()
Μαμά, μπαμπά, μαμ, κακά. γιαγιά κλπ λένε όλα τους μαϊμουδίστικα τριγύρω στους 10-12 μήνες, συνειδητά τα λένε τριγύρω στους 18 μήνες. Τα περισσότερα περπατάνε γύρω στους 12-15 μήνες. Άρα το πολύ 2 ετών ένα παιδάκι είναι πλήρως capable να τρέχει γύρω-γύρω και να λέει "μπαμπά βάλε μαμ"
Παιδια δεν εχω, παρεθεσα προσωπικη εμπειρια. "Ζηλεψα" και χαρηκα παιδακια με τα οποια μπορεις να συννενοηθεις σαν φιλος της οικογενειας που σε ξερουν απο βρεφη. Στα 2 τους ναι μεν λενε λεξεις αλλα ειναι ακομα γκαγκά. Δεν ειναι ποτε πρωτομιλησαν το θεμα, ειναι πχ το να τους πεις μια ιστορια και να κατσουν ή να τα πειραξεις και να καταλαβουν το πειραγμα. Δεν ειμα γκομενα να βλεπω διαφημισεις bebelac καινα λεω "αχου το μωρε κοιτα"
Ο καθενας ας το δει οπως θελει.
The Ace έγραψε:Α εσύ το πας μακρυά....διαδικασίες όπως επαγωγή, "πονηράδα", ψεματάκια, παρακολούθηση ιστορίας/ταινίας/παραμυθιού και επισήμανση λαθών ή παραλήψεων κλπ είναι τριγύρω στα 3-4, εκεί πλέον αρχίζουν και γίνονται "συζητήσιμα" με την έννοια που το λες...
Να γιατι μπηκε το 4 στην εξισωση απο την αρχη
Anonymous Founder έγραψε:Χωρίς κομπόδεμα, μπάκουρας είναι μεγάλη καταδίκη.
Αν δεν έχεις κομπόδεμα, καλό θα είναι να παντρευτείς. Έτσι θα μοιραστείς τις δυσκολίες με έναν άλλον άνθρωπο. Αν έχεις τεράστιο κομπόδεμα και το ξοδέψεις κατάλληλα, δεν είναι απαραίτητο να παντρευτείς.
Ο γάμος και η οικογένεια, είναι η καλύτερη λύση για τα μικρά εισοδήματα.
Οικονομοτεχνικά καλά τα λες. Το θέμα είναι το κομπόδεμα του εργένη απέχει έτη φωτός από το κομπόδεμα του οικογενειάρχη. Εγώ από αυτή την άποψη το έγραψα. Όχι μπάκουρας που να ψοφάει στην ψάθα και δεν τρέχει τίποτα!
Υπολογίζω ώρες ώρες πολύ χοντρικά τα κόστη μου ως παιδί (μέχρι και τώρα δηλαδή
) και βγαίνουν δυσθεώρητα ποσά που ενδεχομένως να μην τα βγάλω ποτέ στη ζωή μου, πόσο μάλλον σε 15-20 χρόνια που τα βγάλανε οι δικοί μου.

