- 29 Ιαν 2015, 13:46 #69527

Τώρα για το όλο θέμα "το μεγάλο άλμα στο γάμο", αν νιώθετε ότι δεν είστε έτοιμοι, κατά πάσα πιθανότητα δεν είστε.

Αce κανεις δεν ειναι "ετοιμος" γι αυτο που θα ακολουθησει, για τον απλουστατο λογο οτι δεν το εχει ξαναζησει (εξαιρουνται οι χωρισμενοι που το ξανακανουν). Και οποιος νοιωθει οτι ειναι ετοιμος, πιθανοτατα προσπαθει να ηρεμησει τον εαυτο του.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.

- 29 Ιαν 2015, 13:51 #69534 Χωρίς πλάκα.
Εκτιμάς κάθε πράγμα περισσότερο, ακόμα και το φλιτζάνι του καφέ.

Το θέμα είναι να το θέλεις. Αν γουστάρεις να στα έχουν όλα έτοιμα, τότε θα αρχίσει η γκρίνια αν κάποια λείπουν.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 29 Ιαν 2015, 13:52 #69536

Αφού μάλιστα το να στήσετε σιγά-σιγά το σπιτικό σας, είναι πολύ πιο ευχάριστο από το να το βρείτε κομπλέ.

Ναι πολύ ευχάριστο να παίρνεις μία τοστιέρα τον ένα μήνα, ένα τηγάνι τον άλλο απ' το να χεις το μπαγιόκο και να γεμίσεις ένα σπίτι με τα βασικά μέσα σ' ένα 2μηνο!

Καλά τα βασικά εννοείται ότι τα παίρνεις κατευθείαν απλά "βασικά" είναι πολύ λιγότερα απο όσα φαντάζεσαι
Όμως είναι πολύ πιο ευχάριστο.....ειδικά όταν είναι η τοστιέρα που ΕΣΥ διάλεξες και ΕΣΥ δούλεψες για να αποκτήσεις, έχεις δεν έχεις το μπαγιόκο.

- 29 Ιαν 2015, 13:53 #69537

Τώρα για το όλο θέμα "το μεγάλο άλμα στο γάμο", αν νιώθετε ότι δεν είστε έτοιμοι, κατά πάσα πιθανότητα δεν είστε.

Αce κανεις δεν ειναι "ετοιμος" γι αυτο που θα ακολουθησει, για τον απλουστατο λογο οτι δεν το εχει ξαναζησει (εξαιρουνται οι χωρισμενοι που το ξανακανουν). Και οποιος νοιωθει οτι ειναι ετοιμος, πιθανοτατα προσπαθει να ηρεμησει τον εαυτο του.

Κοίτα, αυτές που είναι "έτοιμες" για γάμο είναι βασικά οι γυναίκες , τουλάχιστον η μεγαλύτερη πλειοψηφία. Οι άντρες είναι που έχουν περισσότερα θέματα δέσμευσης και "μονιμοποίησης της σχέσης". Απλώς κάποιος/α που δεν το "νιώθει" και σκέφτεται τι καλά που περνάει μόνος/η του, τι ωραία που είναι η ζωή, και τι θα του λείψει αν παντρευτεί/κάνει παιδιά, τότε σίγουρα δεν είναι έτοιμος/η...

Απλώς φτάνει κάποια στιγμή που βαριέσαι το single, και αρχίζεις και βλέπεις με διαφορετικό μάτι τη συμβίωση/γάμο και την οικογένεια. Ε εκεί πλέον αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση...

- 29 Ιαν 2015, 13:56 #69539 Πολύ ρομαντικά όλα αυτά. Ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.

Προτιμώ να βγάλω μέχρι τέλους τα απωθημένα μου (και δεν εννοώ φάση να πάρω Ferrari και τέτοια) και μετά αααααν προλαβαίνω και δεν έχω γίνει γερομπαμπαλής, ρίχνω κι ένα γάμο έτσι ίσα ίσα για να χω έναν άνθρωπο δίπλα μου στα γεράματα.

Απλώς φτάνει κάποια στιγμή που βαριέσαι το single, και αρχίζεις και βλέπεις με διαφορετικό μάτι τη συμβίωση/γάμο και την οικογένεια. Ε εκεί πλέον αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση...

Δεν ξέρω αν το χω αρκετά ρεαλιστικά στο μυαλό αλλά έτοιμος είσαι όταν αρχίσεις να ζηλεύεις πράγματα και καταστάσεις του έγγαμου βίου. Όταν ζηλέψεις το πιτσιρίκι που φωνάζει τον κολλητό σου μπαμπά, όταν ζηλέψεις το να σε περιμένει κάποιος/α (κάθε μέρα ο ίδιος/α ) σπίτι, όταν ζηλέψεις το σπιτικό φαγητό και το σιδερωμένο πουκάμισο κτλ κτλ.

- 29 Ιαν 2015, 14:00 #69541

Παιδάκια, αυτό που γράφει ο dimik:

ΑΜΑ ΘΕΛΕΙΣ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ

Αν αρχίζεις να σκέφτεσαι "θα μού λείψει αυτό, μα το θέλω αυτό, αχ και πώς θα το αντέξω να μού λείπει αυτό", τότε ΜΗΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΤΕ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Το ίδιο λέω και σε άντρες και σε γυναίκες.

Άλλωστε, αυτές οι σκέψεις αποδεικνύουν ότι ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΑΡΚΕΤΑ.

Αν το θέλατε αρκετά, θα σας αρκούσε και ένα πιάτο φαγητό την ημέρα, ένα δωμάτιο και ένα κρεβάτι (ή καναπές ή ένα στρώμα).
Σας εύχομαι και να το ζήσετε και να έχετε ταυτόχρονα αρκετά λεφτά για να το χαρείτε χωρίς θέματα.
Αφού μάλιστα το να στήσετε σιγά-σιγά το σπιτικό σας, είναι πολύ πιο ευχάριστο από το να το βρείτε κομπλέ.

Για τα παιδιά, προφανώς όλα αυτά αλλάζουν, εκεί κάνεις κανονικό προϋπολογισμό, δεν το αφήνεις στην τύχη.

ναι τι ωραία που τα λες...

καθηγητές τρεις και εχάθη η πατρίς

- 29 Ιαν 2015, 14:06 #69546 @stefan
Οι επιθυμίες καθενός επηρεάζονται από τον χαρακτήρα του, τα βιώματά του και τα αισθήματα που έχει για άλλους ανθρώπους.

Καλύτερα ν' ακολουθούμε προκαταβολικά τις επιθυμίες μας σε κάθε περίπτωση, ώστε να μη βλάπτουμε ανθρώπους που δεν μας φταίνε.

@qsis
Ωραία ή μη, καθένας κάνει τον λογαριασμό του και κινείται αναλόγως.

Σίγουρα η συμβίωση θέλει και το χρήμα και την άνεση, οπότε δεν μπορείς να πας με βάρκα την ελπίδα (σε καμία περίπτωση δεν εννοούσα τέτοια φάση, ο άνεργος ζωγράφος και η μούσα του whatever).
Όχι όμως ότι χρειάζεται να φτάσουν να καθαρίζουν 2-3000 το μήνα μίνιμουμ, να έχουν 100-200 χιλιάρικα στην τράπεζα και έτοιμο σπίτι για να διανοηθούν ν' ανοίξουν σπίτι και να κάνουν παιδιά.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 29 Ιαν 2015, 14:07 #69548 Μια παρατηρηση οσον αφορα το "να μεγαλωσει το παιδι μου οπως μεγαλωσα εγω":

Δε θελει και πολλα το παιδακι. Δε λεμε να το βγαλεις στα φαναρια/να μην εχεις να φας, αλλα δε χρειαζεται να εχετε τοσο πολυ τον εαυτο σας σαν δειγμα. Μπορει οι γονεις σας να ηταν τυχεροτεροι απο εσας, μπορει οι συγκυριες να ηταν καλυτερες. Αν τους ρωτησετε, το πιθανοτερο ειναι να σας πουν "θα εκανα παιδια και αλλιως να ηταν τα πραγματα".

ναι τι ωραία που τα λες...

STATUS: NOT READY. Please wait...

[PaNick67]

- 29 Ιαν 2015, 14:10 #69550

[

Το δυσκολότερο πρόβλημα είναι να ξεφύγεις από την άνεση και ξενοιασιά του εργένη και να ξεκινήσεις οικογένεια και παιδιά, τρομακτικό βήμα.

Το οποίο σημαίνει πως απεμπολείς ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ από τα ωραία που έχεις τώρα.

Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Τρέμω και μόνο στην ιδέα να μην προορίζονται όλα για τη βολή και την καλοπέρασή μου! Fuck marriage!

Σιγα το βημα χεστηδες
Οταν εισαι ετοιμος να το κανεις δεν φαινεται ουτε μεγαλο, ουτε σπουδαιο, ουτε σε ενοχλει η βολη και η καλοπεραση που θα χαθει σε καποιο βαθμο.
Αν σημερα ειχα την οικονομικη ανεση που ειχα πριν παντρευτω θα περνουσα το ιδιο καλα με την οικογενεια μου, κανοντας βεβαια διαφορετικα πραγματα σε σχεση με τοτε.

https://www.inexarchia.gr/city-guide/sp ... s-trikoupi
Fiat Panda 7,6l/100km

- 29 Ιαν 2015, 14:12 #69552 Έτσι και αλλιώς, τουλάχιστον οι μεγαλύτεροι από εμάς που θυμούνται το '70 και το '80, μεγαλώσαμε μεν καλύτερα από τους γονείς μας (που θυμόντουσαν το '40 και το '50), αλλά σίγουρα δεν τρώγαμε με χρυσά κουτάλια (και μετά ήρθε ο Αντρέας.... )

Οπότε θεωρώ ότι λίγο-πολύ όλα τα σημερινά παιδιά μπορούν να μεγαλώσουν "καλύτερα από εμάς", αφού το βιοτικό επίπεδο της Ελλάδας είναι παρασάγγας καλύτερο από το '70, δεν χρειάζονται δηλαδή τόοοοσα χρήματα για να μεγαλώσουν όπως πρέπει χωρίς να τους λείψει πραγματικά τίποτα....

- 29 Ιαν 2015, 14:19 #69556

Έτσι και αλλιώς, τουλάχιστον οι μεγαλύτεροι από εμάς που θυμούνται το '70 και το '80, μεγαλώσαμε μεν καλύτερα από τους γονείς μας (που θυμόντουσαν το '40 και το '50), αλλά σίγουρα δεν τρώγαμε με χρυσά κουτάλια (και μετά ήρθε ο Αντρέας.... )

Οπότε θεωρώ ότι λίγο-πολύ όλα τα σημερινά παιδιά μπορούν να μεγαλώσουν "καλύτερα από εμάς", αφού το βιοτικό επίπεδο της Ελλάδας είναι παρασάγγας καλύτερο από το '70, δεν χρειάζονται δηλαδή τόοοοσα χρήματα για να μεγαλώσουν όπως πρέπει χωρίς να τους λείψει πραγματικά τίποτα....

Το πρόβλημα δεν είναι τόσο να έχουν τα υλικά αγαθά αλλά να μπορούν να έχουν τουλάχιστον την ίδια εκπαίδευση (ξένες γλώσσες, μουσική, γυμναστική, σπουδές οτιδήποτε).

- 29 Ιαν 2015, 14:50 #69565 Ενταξει θα πω τεραστια παουλοκοελια, αλλα η ζωη ειναι μικρη και συνεχιζεται παντα - ειτε με πολλα, είτε με λιγα. Οποιος το αντιληφθει νωρις, μπορει και να χαρει κατι. Αλλιως θα περιμενει μες στη μιζερια να κανει οικογενεια στα 50 και να παρει καμπριο και εξυπνο ψυγειο στα 70.

- 29 Ιαν 2015, 15:22 #69582

Ενταξει θα πω τεραστια παουλοκοελια, αλλα η ζωη ειναι μικρη και συνεχιζεται παντα - ειτε με πολλα, είτε με λιγα. Οποιος το αντιληφθει νωρις, μπορει και να χαρει κατι. Αλλιως θα περιμενει μες στη μιζερια να κανει οικογενεια στα 50 και να παρει καμπριο και εξυπνο ψυγειο στα 70.

- 29 Ιαν 2015, 15:39 #69589

Ενταξει θα πω τεραστια παουλοκοελια, αλλα η ζωη ειναι μικρη και συνεχιζεται παντα - ειτε με πολλα, είτε με λιγα. Οποιος το αντιληφθει νωρις, μπορει και να χαρει κατι. Αλλιως θα περιμενει μες στη μιζερια να κανει οικογενεια στα 50 και να παρει καμπριο και εξυπνο ψυγειο στα 70.

Θα προτιμήσω την εκδοχή του μπαρμπα-Γιάννη, ότι "η ζωή είναι μεγάλη (μην την κάνεις καρναβάλι)" και άρα τα προλαβαίνεις όλα με λίγη τύχη.

- 29 Ιαν 2015, 15:44 #69592

Ενταξει θα πω τεραστια παουλοκοελια, αλλα η ζωη ειναι μικρη και συνεχιζεται παντα - ειτε με πολλα, είτε με λιγα. Οποιος το αντιληφθει νωρις, μπορει και να χαρει κατι. Αλλιως θα περιμενει μες στη μιζερια να κανει οικογενεια στα 50 και να παρει καμπριο και εξυπνο ψυγειο στα 70.

Θα προτιμήσω την εκδοχή του μπαρμπα-Γιάννη, ότι "η ζωή είναι μεγάλη (μην την κάνεις καρναβάλι)" και άρα τα προλαβαίνεις όλα με λίγη τύχη.

Ο μπαρμπα Γιαννης για αλλο λογονε το ειχε πει αυτο ομως. Και μια συμβουλη: Για να κανεις αυτο που θελεις, φροντισε να εχεις ενα αρκετα ικανο κομποδεμα και status για οοοοοταν αποφασισεις να περασεις στην Dark Side.

Θα είμαι πάντα με τους ξυπόλυτους , γιατί αυτοί έχουν το δίκιο με το μέρος τους.