- 29 Ιαν 2015, 12:11 #69456 Stefan διαφωνώ στο θέμα γονείς και χρηματοροη. Επειδή εγω (not) /εσυ το οποιοδήποτε παιδί θέλει να παντρευτεί πρέπει sony και ντε να ξοδεύουν σεβαστό μέρος των αποταμιευσεων τους για να φτιάξεις μπάνια, κουζίνες, συσκευές? Δεν έχει απόλυτο άδικο ο trident απλά (κλασσικά) το τεντωσε όσο δεν πάει.
Το πρόβλημα είναι τι ορίζει ο καθένας ως χλιδα και ως normal τρόπο ζωής είτε σε νιοπαντρο είτε σε μετέπειτα στάδιο και φυσικά η "μαγεία" του αυτοδημιουργητου.

ΥΓ : είμαι απο αρκετά αγροτική περιοχή με γάμους υπερπαραγωγες και το μοτίβο που παρατηρώ είναι γονείς τσονταρουν απίστευτα λεφτά (υπεράνω των δυνατοτήτων) τους για να προσφέρουν πράγματα που νιοπαντρα ζευγάρια (με τις απολαβες τους) δεν θα πετυχαιναν, τουλάχιστον στην αρχή, και στο τέλος καταλήγουν 4 άτομα να ξεπληρωνουν μια ζωή το κόστος γάμου - ανακαινισεων and shit ( )

ΥΓ 2 : ψιλοσεντονι με λιγο rage βγηκε. Win win




<

Ιάσονας - Σκουπιδοτενεκές εμπειριών

- 29 Ιαν 2015, 12:18 #69461 Είπα εγώ πουθενά ότι είναι υποχρεωτικό? Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων οι γονέοι παρακαλάνε για να τα κάνουν αυτά και να νιώσουν ότι βοηθάνε τα παιδιά τους. Λάθος ή σωστό είναι άλλη κουβέντα, αλλά στη χώρα μας έτσι είναι και ξαναλέω ειδικά για τη γενιά μας των 30 που εισοδήματα άνω των 1000€ το μήνα είναι εξαιρετικά σπάνια. Άρα οι επιλογές είναι ή "κάνουμε το σκατό μας παξιμάδι και χορταίνουμε και σκεπαζόμαστε με τον ερωτά μας" ή βάζουμε τους γέρους στο παιχνίδι και μας εξασφαλίζουν μία πιο αξιοπρεπή κατάσταση.

Τώρα αν οι γονέοι είναι τούβλα και ανοιχτούν/χρεωθούν στα γεράματα προκειμένου να κάνουν χαϊλίκια για να μπουν στο μάτι του γείτονα κι αυτό είναι άλλη κουβέντα. Η συζήτηση (νομίζω) γίνεται μεταξύ ανθρώπων με μια σχετική κοινή λογική και που δεν είναι και άποροι, οπότε καταλαβαινόμαστε!

- 29 Ιαν 2015, 12:24 #69467

[...] ΥΓ : είμαι απο αρκετά αγροτική περιοχή με γάμους υπερπαραγωγες και το μοτίβο που παρατηρώ είναι γονείς τσονταρουν απίστευτα λεφτά (υπεράνω των δυνατοτήτων) τους για να προσφέρουν πράγματα που νιοπαντρα ζευγάρια (με τις απολαβες τους) δεν θα πετυχαιναν, τουλάχιστον στην αρχή, και στο τέλος καταλήγουν 4 άτομα να ξεπληρωνουν μια ζωή το κόστος γάμου - ανακαινισεων and shit ( )
[...]

ειναι συνηθες αυτο
τι μικροι ανθρωποι, κι ολα αυτα για ψευτο φιγουρα

- 29 Ιαν 2015, 12:46 #69476 H λύση είναι να ξεκινήσεις με λίγα στην αρχή χωρίς ανοίγματα και αργότερα βλέπεις. Εγώ για 5 χρόνια στην Αθήνα, είχα το φουρνάκι το φοιτητικό. Και μάλιστα και η κοπέλα που είχα πριν χρόνια, είχε το ίδιο, κι ας είχε και μπόλικα χρήματα παραπάνω από εμένα η οικογένειά της...
Τελικά, μου χάρισε μια κουζίνα δεύτερο χέρι η μάνα μου και είμαι άρχοντας (με κεραμικές εστίες παρακαλώ! ).
Έχω ακόμη τον καναπέ που αγόρασα σχεδόν πριν 10 χρόνια, αφού τον έχω επισκευάσει μόνος μου 2 φορές γιατί έσπασε (ήταν φτηνός Sato-Entos, μακριά, IKEA FTW την επόμενη φορά! ).
Α και κουρτίνα έβαλα αυτήν που είχα στο φοιτιτικό σπίτι στην Πάτρα. Μία έχω μόνον στο σαλόνι.
Φυσικά, τώρα δίνω την εικόνα για σπίτι-αχούρι, αλλά είναι πολύ μακριά από αυτό η κατάσταση, πιστέψτε με. Απλώς, δεν ξοδεύεις χρήματα για πλάκα, την ίδια δουλειά σχεδόν μπορείς να κάνεις με πολύ φθηνότερα πράγματα.
Το βασικό, είναι τα μηνιαία πάγια να είναι χαμηλά, δηλαδή αν δεν έχεις δικό σου σπίτι, αυτό που θα νοικιάσεις να είναι φθηνό σε νοίκι και σε πάγια έξοδα. Αν έχεις δικό σου σπίτι, μια χαρά οικογένεια μπορείς να κάνεις με λιγότερα από 2000€ μηνιαίως (εννοώ πως δεν θα σου λείψει τίποτε ουσιαστικά και θα μπορείς να χαρείς και κάτι παραπάνω).
Α, και βασικό είναι να έχεις βοήθειες για τα παιδιά.
Αυτά τα έχω βγάλει σαν συμπέρασμα από μπόλικες "έρευνες" που έχω κάνει τον τελευταίο καιρό σε συγγενείς και φίλους!
Το δυσκολότερο πρόβλημα είναι να ξεφύγεις από την άνεση και ξενοιασιά του εργένη και να ξεκινήσεις οικογένεια και παιδιά, τρομακτικό βήμα.

Το οποίο σημαίνει πως απεμπολείς ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ από τα ωραία που έχεις τώρα. Αν έχεις παππούδες ορεξάτους να κρατάνε παιδιά, τότε αλλάζει κάπως το πράγμα...

- 29 Ιαν 2015, 12:52 #69482

Μπήκε ο χειμώνας κι ο κοσμάκης τα `χει χάσει
και παλτουδιά καινούργια πρέπει ν’ αγοράσει
μα το δικό μου κι αν επάλιωσε παλτό
φράγκο δε δίνω κι ούτε νοιάζομαι γι’ αυτό

Κι αν ο καθένας τουρτουρίζει από το κρύο
θα την περνώ στην αγκαλιά σου μεγαλείο
κι όταν το τζάκι μένει σπίτι μας σβηστό
θα με θερμαίνει το φιλί σου το ζεστό

Κι αν δεν ανάβουμε κουκλίτσα μου μαγκάλι
θα `μαι ζεστός μες στη δική σου την αγκάλη
το πιο θερμό καλοριφέρ ειν’ τα φιλιά
σαν θα κοιμόμαστε κουκλίτσα μου αγκαλιά

Κι έτσι δε θα `χουμε ανάγκη από φώτα
θα την περνάμε μια χαρά ζωή και κότα
και θα κοιμόμαστε κι οι δυο απ’ τις εννιά
να μη μας πιάνει ξεροβόρι ή παγωνιά

She'd kicked me out again without my clothes, so I figured I'd hit the bar, but that's when I started to get an inkling something was afoot...

- 29 Ιαν 2015, 12:56 #69485 σαφώς και σε τεράστιο βαθμό παίζουν τα παραπάνω.

Δλδ, από τι ηλικια έχεις αρχίσει να "φτιάχνεις σπίτι". Στα 18, ή αν περιμένεις να παντρευτείς.
Αν από τα 18, όλο και κάτι έχεις μαζέψει σιγά σιγά (αν όχι τα περισσότερα), και σίγουρα δεν μαζεύεται απότομα ο λογαριασμός.

Αν είσαι διατεθειμένος να ζεις με ό,τι παλιό μπορείς να μαζέψεις από γνωστούς, φίλους, γονείς, παππούδες κ.ο.κ.
Σαφώς και προϋποθέτει ότι μπορείς να βρεις κάτι από αυτά. Π.χ. βολεύει αν υπάρχει "οικογενειακή αποθήκη" που μαζεύονται όλες αυτές οι "σαβούρες".

Στα 18 εξόπλισα ολόκληρο σπίτι με έπιπλα... δυο γενιών πίσω. Δεν νομίζω να υπήρχε κάτι μικρότερης ηλικίας από εμένα
Σταδιακά στα επόμενα 14 χρόνια, και απ' όταν άρχισα να δουλεύω άρχισα να τα αντικαθιστώ σιγά σιγά (και φυσικά μερικά τα έχω ακόμα).
Αποτέλεσμα: στο "γαμήλιο" σπίτι δεν χρειαζόμουν τπτ. 0 ο λογαριασμός.

Επίσης κεφαλαιώδους σημασίας, αν το νιόπαντρο ζευγάρι αρκείται σε νοίκι, αν θέλει νέο σπίτι, ή αν έχει πρόσβαση σε κληρονομημένο. Στην τελευταία περίπτωση και με τι είδους ανακαίνιση βολεύεται.

- 29 Ιαν 2015, 12:56 #69487

(ήταν φτηνός Sato-Entos, μακριά, IKEA FTW την επόμενη φορά! ).

Sato-Entos = Κίνα και ίδιοι προμηθευτές με Praktiker. Έκανα κι εγω το λάθος σε φοιτητικό σπίτι που μπανόβγαιναν ούνοι και φυσικά μετά από πολύ μερεμέτι κάπου αργοπεθαίνει αυτός ο καναπές στο υπόγειό μου. Το δε κρεβάτι πετάχτηκε όπως ήταν κατά την αποχώρηση από τη Λαρίσα.

Το δυσκολότερο πρόβλημα είναι να ξεφύγεις από την άνεση και ξενοιασιά του εργένη και να ξεκινήσεις οικογένεια και παιδιά, τρομακτικό βήμα.

Το οποίο σημαίνει πως απεμπολείς ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ από τα ωραία που έχεις τώρα.

Αυτό είναι το μεγάλο θέμα. Τρέμω και μόνο στην ιδέα να μην προορίζονται όλα για τη βολή και την καλοπέρασή μου! Fuck marriage!

- 29 Ιαν 2015, 13:13 #69498 Τωρα το βιωνω αυτο...Που τελειωσε η αδεια της κουτσουνας και κραταω το μωρο τα απογευματα μονος μου...
Δε λεω περναμε καλα..(οταν δεν πειναει-γκρινιαζει)..αλλα ωρες ωρες αναπωλω την ηρεμια και την ξεγνοιασια...

- 29 Ιαν 2015, 13:20 #69500 Μάλλον εγώ είμαι η "κακή" περίπτωση, καθώς, εκτός του καινούριου σπιτιού (με αντιπαροχή, δεν είμαστε και Ωνάσηδες), αγοράστηκαν τα πάντα όλα καινούρια (και μερικά πανάκριβα). Δηλαδή το σπίτι μας φτιάχτηκε και εξοπλίστηκε πραγματικά εκ του μηδενός. Πρακτικά όμως φτάσαμε ακριβώς μέχρι εκεί που μας έπαιρνε και είχαμε λεφτά να πληρώσουμε, αφού ούτε δάνειο πήραμε για το οτιδήποτε, ούτε χρωστούσαμε σε κάποιον (γονείς, συγγενείς ή φίλους). Δηλαδή τεντωθήκαμε μέχρι εκεί που μας έφτανε το πάπλωμα....

Όπως έχω πει και σε άλλα threads όμως, αν σήμερα (ένεκα και της κρίσεως) ξαναέφτιαχνα το ίδιο σπίτι, ά-ν-ε-τ-α θα γλύτωνα ένα 20αρικο στη ξεφτίλα, για να μην πω παραπάνω και με πάρετε στο ψιλό. Τόσο από πλευράς κατασκευών και βασικού ηλ/μηχ εξοπλισμού, όσο και από πλευράς επίπλων και συσκευών.

Τώρα για το όλο θέμα "το μεγάλο άλμα στο γάμο", αν νιώθετε ότι δεν είστε έτοιμοι, κατά πάσα πιθανότητα δεν είστε. Θα έρθει εκείνη η στιγμή όμως που θα πείτε "που να τρέχω τώρα" για να βγείτε σε μια ακόμα έξοδο, ή που θα ζηλέψετε που ο διπλανός κρατάει στην αγκαλιά του το γιο του και φαίνεται να ξεχειλίζει από ευτυχία

- 29 Ιαν 2015, 13:25 #69501

H λύση είναι να ξεκινήσεις με λίγα στην αρχή χωρίς ανοίγματα και αργότερα βλέπεις. Εγώ για 5 χρόνια στην Αθήνα, είχα το φουρνάκι το φοιτητικό. Και μάλιστα και η κοπέλα που είχα πριν χρόνια, είχε το ίδιο, κι ας είχε και μπόλικα χρήματα παραπάνω από εμένα η οικογένειά της...
Τελικά, μου χάρισε μια κουζίνα δεύτερο χέρι η μάνα μου και είμαι άρχοντας (με κεραμικές εστίες παρακαλώ! ).
Έχω ακόμη τον καναπέ που αγόρασα σχεδόν πριν 10 χρόνια, αφού τον έχω επισκευάσει μόνος μου 2 φορές γιατί έσπασε (ήταν φτηνός Sato-Entos, μακριά, IKEA FTW την επόμενη φορά! ).
Α και κουρτίνα έβαλα αυτήν που είχα στο φοιτιτικό σπίτι στην Πάτρα. Μία έχω μόνον στο σαλόνι.
Φυσικά, τώρα δίνω την εικόνα για σπίτι-αχούρι, αλλά είναι πολύ μακριά από αυτό η κατάσταση, πιστέψτε με. Απλώς, δεν ξοδεύεις χρήματα για πλάκα, την ίδια δουλειά σχεδόν μπορείς να κάνεις με πολύ φθηνότερα πράγματα.
Το βασικό, είναι τα μηνιαία πάγια να είναι χαμηλά, δηλαδή αν δεν έχεις δικό σου σπίτι, αυτό που θα νοικιάσεις να είναι φθηνό σε νοίκι και σε πάγια έξοδα. Αν έχεις δικό σου σπίτι, μια χαρά οικογένεια μπορείς να κάνεις με λιγότερα από 2000€ μηνιαίως (εννοώ πως δεν θα σου λείψει τίποτε ουσιαστικά και θα μπορείς να χαρείς και κάτι παραπάνω).
Α, και βασικό είναι να έχεις βοήθειες για τα παιδιά.
Αυτά τα έχω βγάλει σαν συμπέρασμα από μπόλικες "έρευνες" που έχω κάνει τον τελευταίο καιρό σε συγγενείς και φίλους!
Το δυσκολότερο πρόβλημα είναι να ξεφύγεις από την άνεση και ξενοιασιά του εργένη και να ξεκινήσεις οικογένεια και παιδιά, τρομακτικό βήμα.

Το οποίο σημαίνει πως απεμπολείς ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ από τα ωραία που έχεις τώρα. Αν έχεις παππούδες ορεξάτους να κρατάνε παιδιά, τότε αλλάζει κάπως το πράγμα...

Οι δυο τελευταιες προτασεις ειναι το ζουμι και το δυσκολο στα πιτσιρικια, και τα παραπανω που γραφεις δεν ειναι κατι διαφορετικο απο οτι ελεγα στον Nick.
Α τωρα βλεπω οτι τα ιδια λεει και ο mjacob (που δεν ηξερα οτι ειναι παντρεμενος).

ΥΓ Hi-fi, εχεις και μια γαμηστερη ξυλοσομπα, πολυ ουάου φαση λεμε, ή σε μπερδευω με αλλον?

- 29 Ιαν 2015, 13:27 #69503

όχι φίλε μου, εγώ ένα κρεβάτι και μερικές συσκευές θέλω πολλές από τις οποίες έχω ήδη και θα αλλάξω σταδιακά τις υπόλοιπες

γάμους χλίδες ούτε καν, να πάνε να γ@μηθούν οι συγγενείς, δημαρχείο και τέλος και γεύμα μόνο για καλούς φίλους

επίσης κάτι χαϊλίκια που μου πετάει η μάνα μου όταν δεν έχω καλά καλά λεφτά να πάρω τσιγάρα και δουλεύω βάζοντας από τη τσέπη μου, του στυλ να ξηλωθούν μπάνια/πατώματα/κουζίνες πολύ απλά δε θα δεχτώ να γίνουν

αλλά και χωρίς αυτά θες ζεστά χιλιάρικα για να γίνει δουλειά και όταν με το καλό κάνω παιδί δε θα ανεκτώ να μεγαλώσει χειρότερα από μένα, ότι κι αν σημαίνει αυτό..

Πριν από 6 χρόνια βρέθηκα να έχω τελειώσει τις υποχρεώσεις μου και να έχω βρει δουλειά σε πόλη διαφορετική από τον τόπο κατοικίας της τότε επι 6-7 χρόνια κοπέλας μου.
Αν θέλαμε να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί έπρεπε να παραιτηθεί απο την δουλειά της και να έρθει να μείνουμε μαζί.
Αυτό σήμαινε έναν μισθό 900€ + αυτόν που ΘΑ έπαιρνε αυτή.
Τελικά νοικιάσαμε με 300€ σδιαμέρισμα ενός υπνοδωματίου, το εξόπλισα με τα φοιτητικά μου έπιπλα τα οποία ήταν άριστα και σιγά σιγά μήνα με τον μήνα αρχίσαμε να συμπληρώνουμε εναν βραστήρα, μια τοστιέρα και γενικά ότι βλέπαμε ότι μας έλλειπε.
2 χρόνια μετά που φύγαμε απο Ελλάδα αφού δεν έβρισκε δουλειά ρίξαμε έναν πολιτικό γάμο οι 2 μας με ένα φιλικό ζευγάρι για κουμπάρους χωρίς γονείς κλπ, φορτώσαμε μισο κοντέινερ με την προίκα μας και φύγαμε.
Τώρα 4 χρόνια μετά έχουμε ήδη αλλάξει έπιπλα και επίσημο γάμο σκεφτόμαστε μαζί με βάφτιση στο μέλλον, όπως πολύ σωστά λες όταν νιώσω ότι θα μπορώ να μεγαλώσω το παιδί μου τουλάχιστον όπως μεγάλωσα εγώ.

Στην διάρκεια της "φτώχιας" που η ήταν άνεργη σαφώς και της έδιναν οι δικοί της ένα χαρτζηλίκι τύπου 300-400€ τον μήνα, δηλαδή με 1200-1300€ επιβιώναμε και μάλιστα περνούσαμε σχετικά καλά με εκδρομούλες, εξόδους κλπ σε λογικά πάντα πλαίσια.

Με άλλα λόγια με σωστό προγραμματισμό εσόδων-εξόδων όλα γίνονται αν το θέλει κάποιος πραγματικά, από την άλλη αν δεν θέλεις να ζυμώσεις 10 χρόνια (τυχαίο νούμερο ) κοσκινίζεις.

- 29 Ιαν 2015, 13:29 #69507

Μάλλον εγώ είμαι η "κακή" περίπτωση, καθώς, εκτός του καινούριου σπιτιού (με αντιπαροχή, δεν είμαστε και Ωνάσηδες), αγοράστηκαν τα πάντα όλα καινούρια (και μερικά πανάκριβα). Δηλαδή το σπίτι μας φτιάχτηκε και εξοπλίστηκε πραγματικά εκ του μηδενός.

Καθόλου κακή περίπτωση. Το αυτονόητο έκανες. Απλά το πάπλωμα που λες ήταν αρκετά μακρύ, συν η αντιπαροχή, αμέσως αμέσως είχες λυμένα πολύ βασικά προβλήματα ενός ζευγαριού που πάει για οικογένεια.

- 29 Ιαν 2015, 13:35 #69516

Αν έχεις δικό σου σπίτι, μια χαρά οικογένεια μπορείς να κάνεις με λιγότερα από 2000€ μηνιαίως (εννοώ πως δεν θα σου λείψει τίποτε ουσιαστικά και θα μπορείς να χαρείς και κάτι παραπάνω).

Εχοντας ενα μέσης αντικειμενικής αξίας 3άρι (< 80τμ), με ΕΝΦΙΑ (ααα, είπαμε θα καταργηθεί , αλλιώς πάει το 40ευρο/μήνα ) φως-νερό-τηλ, κοινόχρηστα ελάχιστα και 50€ μ.ο θέρμανσης στο έτος, δεν τη βγάζεις με κάτω απο 350€ / μήνα συνολικά, ως πάγια έξοδα.
+150€ για αυτοκίνητο νορμάλ με περιορισμένη χρήση-συντήρηση, πάς για 500€ κάθε 1η του μήνα.
Απο κεί και πέρα.... καλή συνέχεια!
Το 2000€/μήνα είναι όντως ικανοποιητικό ποσό, <1.500 και με παιδιά είσαι τελειωμένος.

- 29 Ιαν 2015, 13:40 #69522 Παιδάκια, αυτό που γράφει ο dimik:

ΑΜΑ ΘΕΛΕΙΣ, ΘΑ ΤΟ ΚΑΝΕΙΣ

Αν αρχίζεις να σκέφτεσαι "θα μού λείψει αυτό, μα το θέλω αυτό, αχ και πώς θα το αντέξω να μού λείπει αυτό", τότε ΜΗΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΕΙΤΕ, ΜΗΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ.

Το ίδιο λέω και σε άντρες και σε γυναίκες.

Άλλωστε, αυτές οι σκέψεις αποδεικνύουν ότι ΔΕΝ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ ΑΡΚΕΤΑ.

Αν το θέλατε αρκετά, θα σας αρκούσε και ένα πιάτο φαγητό την ημέρα, ένα δωμάτιο και ένα κρεβάτι (ή καναπές ή ένα στρώμα).
Σας εύχομαι και να το ζήσετε και να έχετε ταυτόχρονα αρκετά λεφτά για να το χαρείτε χωρίς θέματα.
Αφού μάλιστα το να στήσετε σιγά-σιγά το σπιτικό σας, είναι πολύ πιο ευχάριστο από το να το βρείτε κομπλέ.

Για τα παιδιά, προφανώς όλα αυτά αλλάζουν, εκεί κάνεις κανονικό προϋπολογισμό, δεν το αφήνεις στην τύχη.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 29 Ιαν 2015, 13:43 #69524

Αφού μάλιστα το να στήσετε σιγά-σιγά το σπιτικό σας, είναι πολύ πιο ευχάριστο από το να το βρείτε κομπλέ.

Ναι πολύ ευχάριστο να παίρνεις μία τοστιέρα τον ένα μήνα, ένα τηγάνι τον άλλο απ' το να χεις το μπαγιόκο και να γεμίσεις ένα σπίτι με τα βασικά μέσα σ' ένα 2μηνο!