Αυτό μας κάνει αδύναμους.
Διάβασα κάπου (ναι και εγώ διαβάζω βιβλία) στο εξαιρετικό Collins Butterfly guide, του Tom Tolman στο κομμάτι του προλόγου σχετικά με τη συμπεριφορά των πεταλούδων. ... And I quote σε ελεύθερη μετάφραση:
Αν ένας άνθρωπος / ζώο / εχθρός / οτιδήποτε πλησιάσει και απειλήσει το άτομο (μία πεταλούδα), τότε αυτό βάσει ερεθισμάτων και εξέλιξης εκατοντάδων ετών βάσει στατιστικής θα εκτιμήσει τον κίνδυνο και ανάλογα με τις περιστάσεις, η πεταλούδα ή θα πετάξει μακρυά ή θα παραμείνει εκεί που είναι. Θα παραμείνει εκεί γιατί προέχει η τροφή και η εξασφάλιση του οτι θα πρέπει να ζήσει ή θα πετάξει μακρυά γιατί προέχει η διαιώνιση του είδους ... ή αντίστροφα. Γιατί βάσει ερεθισμάτων και χρόνιας επιλογής το είδος του ατόμου αυτού έχει κρίνει ότι ο άνθρωπος / θηρευτής / εχθρός ή μία σκιά (η πεταλούδα δεν μπορεί να διακρίνει ποια είναι η απειλή) είναι παρών και ανάλογα θα ληφθεί η αντίστοιχη αντίδραση.
Έτσι και εμείς, οι άνθρωποι, είμαστε οι επιλογές μας...
Αλλά: Οι άνθρωποι επιλέγουν όχι βάσει ερεθισμάτων μόνο, αλλά βάσει συνέλιξης ερεθισμάτων με το τρίπτυχο ψυχής, συναισθήματος και λογικής. Και η αναλογία αυτών των τελευταίων τριών, σε ξεχωριστή αναλογία σε κάθε άνθρωπο μας κάνει διαφορετικούς από τα ζώα.
Αυτό μας κάνει ανθρώπους
We are soft machines
Σκωτσέζε συλληπητήρια.
Ένα έντομο ποτέ δε θα θρηνήσει την απώλεια ενός άλλου.
Για αυτό ίσως έχει εξασφαλισμένη την επιβίωσή του.
Ένας άνθρωπος θα θρηνήσει την απώλεια ενός άλλου, που έχει αλληλεπιδράσει στη ζωή του.
Για αυτό ίσως έχει εξασφαλισμένη την επιβίωσή του.
Έφυγα, θα με βρείτε στα βουνά.
https://jimmuclarku.blogspot.com/
https://jimmuclarku.blogspot.com/
