- 24 Ιαν 2015, 19:25 #67110

εχετε σκεφτει οτι η υπαρξη αποζημιωσης μπορει να ειναι και ενα κινητρο ή ενας απο τους λογους για τους οποιους ενας υπαλληλος αρχιζει να ξυνεται, μειωνεται η αποδοση του κλπ κλπ? Το "βολεμα" δηλαδη οτι και να τον διωξουν, θα παρει ενα γερο κομποδεμα (μιλαω για παλιους εργαζομενους) και θα ζησει με αυτο μεχρι να πιασει αλλου δουλεια (ασχετα αν μετα τον βαρεσει η πραγματικοτητα στο κεφαλι)?

σε μια αγορα του 30% ανεργιας σιγουρα αυτη ειναι η σκεψη που κανουμε ολοι οσοι δουλευουμε

- 24 Ιαν 2015, 19:27 #67114 Είχα μια φίλη που δούλευε καμία 15ατια στο Πλαίσιο. Ξεκίνησε απλή πωλήτρια έφτασε υπεύθυνη καταστήματος και κατέληξε στα κεντρικά σε καλή θέση. Αποφάσισε να κάνει την δικιά της δουλειά. Χωρίς Όμως να απαιτήσει η να κωλοβαρεσει πήγε βρήκε τον μπάρμπα Γιώργο τον Γεραρδο (συνιδρυτή και ιδιοκτητη του πλαισίου ο οποίος είναι γνωστός για την όχι και τόσο σαβουαρ βιβρ συμπεριφορά προς υπαλλήλους).

Κύριε Γιώργο, του λέει, θέλω να ξεκινήσω μια δικιά μου δουλειά (μπομπονιέρες κλπ) και θα παραιτηθώ. Θα ήθελα όμως και ένα μέρος της αποζημίωσης σαν οικονομικό αντίο.

Απάντηση: θα πάρεις ΟΛΗ την αποζημίωση. Και την πήρε.

Όντας τώρα υπάλληλος και παλιότερα ο ιδιοκτήτης και χωρίς να είμαι ούτε εργατολογος ούτε κκ θεωρώ ότι καλώς ο νομοθέτης υπερασπίζεται τον εργαζόμενο. Μπορεί φυσικά σε κάποιες περιπτώσεις να είναι αλήτης ο εργαζόμενος αλλά ο νόμος δεν μπορεί να μελετά μια μια περίπτωση αν και αυτό μπορούν να το κάνουν τα δικαστήρια.

Μερικά παράδειγμα τα: μένει έγκυος η πωλήτρια στο ρουχαδικο. Ποια είναι η πρώτη σκέψη του ιδιοκτήτη μόλις του το λέει? Ααα ρε κωλονομοι, δεν μπορώ να την απόλυση τώρα και θα την πληρώνω όσο είναι γκαστρωμενη.

Χτυπά άσχημα ο εργαζόμενος στο χώρο εργασίας. Η πρώτη σκέψη του ιδιοκτήτη δεν είναι φυσικά η υγεία του εργαζόμενου αλλά για πόσο θα τον πληρώνει και δεν θα δουλεύει.

Την πέφτει ο CEO στο ξανθό στη Γραμματεία και αυτή δεν του κάθεται. Απολύεται έτσι απλά γιατί δεν του κάθισε?

Δουλεύει 20 χρόνια σε μια επιχειρηση και η κρίση αλλά και το πονηρό μυαλό θέλει να σε απολύσει για να πάρει κάποιον άλλον με 450 ευρώ. Έτσι απλά πρέπει να γινει? Η αποζημίωση δεν είναι μόνο για την οποία προσφορά του εργαζόμενου αλλά και μια στήριξη για να μπορέσει να ζήσει εαυτόν και οικογένεια μέχρι να βρει άλλη. Αν βρει βέβαια σήμερα στην Ελλάδα. Και είναι μεγαλύτερη όσο περνάνε τα χρόνια και γιατί είναι μεγαλύτερη η προσφορά του αλλά και γιατί θα βρει δυσκολότερα δουλειά.

Όταν απολυθεί ένας υπάλληλος είναι άνεργος. Όταν μια επιχείρηση απολύσει έναν υπάλληλο η επιχείρηση συνεχίζει να λειτουργεί και να παράγει χρήμα στον ιδιοκτήτη (εκτός και αν πτώχευσε βέβαια) οπότε είναι σαφές γιατί ο νόμος δίνει κάποια δικαιώματα στον εργαζόμενο.

Κάτι τελευταίο για το αορίστου. Μην το μπλέκουμε με την γραμματική μετάφραση. Αορίστου είναι το αντίθετο του ορισμένου χρόνου. Δεν θέλει κάποιος να δίνει αποζημιώσεις? Ας κάνει εξαμηνες συμβάσεις. Και μετά ας πάρει άλλον. Αλλά και ο ιδιοκτήτης την θέλει την εμπειρία του εργαζομενου.

[drdino]

- 24 Ιαν 2015, 19:46 #67124

Δεν θέλει κάποιος να δίνει αποζημιώσεις? Ας κάνει εξαμηνες συμβάσεις. Και μετά ας πάρει άλλον. Αλλά και ο ιδιοκτήτης την θέλει την εμπειρία του εργαζομενου.

Bingo.

Κωνσταντίνος
Ο γερομπισμπίκης σε νέες περιπέτειες.

Κάτω η δικτατορία των shorts.

- 24 Ιαν 2015, 20:07 #67135 Θα υπενθυμίσω, χωρίς quote γιατί βαριέμαι, ότι αν μειωθεί η επαγγελματική δραστηριότητα του εργοδότη, αυτός μπορεί. ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ να μετατρέψει την απασχόληση σε εκ περιτροπής, πχ 3 μέρες τη βδομάδα ΓΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, με αντίστοιχη μείωση αποδοχών.

Αντίστοιχα (σκόρπια τώρα), αν ο εργαζόμενος με δική του γαματοσύνη, φέρει τρελά λεφτά στον εργοδότη, δικαιούται το τίποτα.
Ή, αν αρρωστήσει, απολύεται χωρίς οποιαδήποτε εξτρά προστασία. Ακόμα και κατά τη διάρκεια σοβαρής ασθένειας.

Γενικά, ο εργοδότης γαμεί κατά κανόνα χωρίς να δίνει λογαριασμό ειδικά μετά το 2012.
Μπορώ να αναφέρω πολλά ακόμα παραδείγματα, θα προτιμούσα να μην το κάνω.

Η Αριστερά κυβέρνησε!

- 24 Ιαν 2015, 20:11 #67138

Θα υπενθυμίσω, χωρίς quote γιατί βαριέμαι, ότι αν μειωθεί η επαγγελματική δραστηριότητα του εργοδότη, αυτός μπορεί. ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ να μετατρέψει την απασχόληση σε εκ περιτροπής, πχ 3 μέρες τη βδομάδα ΓΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, με αντίστοιχη μείωση αποδοχών.

Αντίστοιχα (σκόρπια τώρα), αν ο εργαζόμενος με δική του γαματοσύνη, φέρει τρελά λεφτά στον εργοδότη, δικαιούται το τίποτα.
Ή, αν αρρωστήσει, απολύεται χωρίς οποιαδήποτε εξτρά προστασία. Ακόμα και κατά τη διάρκεια σοβαρής ασθένειας.

Γενικά, ο εργοδότης γαμεί κατά κανόνα χωρίς να δίνει λογαριασμό ειδικά μετά το 2012.
Μπορώ να αναφέρω πολλά ακόμα παραδείγματα, θα προτιμούσα να μην το κάνω.

Ο εργοδότης πληρώνει για να κάνει κάποιος τη δουλειά που θέλει και για όσο χρόνο χρειάζεται. Γιατί πρέπει αυτό να είναι κακό.

Σ'αρέσει εσένα να πληρώνεις κάτι που δεν καταναλώνεις. Το τι θέλει/πάθει ο εργαζόμενος ΔΕΝ είναι δική του δουλειά.

Πιο επίκαιρος απο ποτέ.

- 24 Ιαν 2015, 20:18 #67141

εχετε σκεφτει οτι η υπαρξη αποζημιωσης μπορει να ειναι και ενα κινητρο ή ενας απο τους λογους για τους οποιους ενας υπαλληλος αρχιζει να ξυνεται, μειωνεται η αποδοση του κλπ κλπ? Το "βολεμα" δηλαδη οτι και να τον διωξουν, θα παρει ενα γερο κομποδεμα (μιλαω για παλιους εργαζομενους) και θα ζησει με αυτο μεχρι να πιασει αλλου δουλεια (ασχετα αν μετα τον βαρεσει η πραγματικοτητα στο κεφαλι)?

σε μια αγορα του 30% ανεργιας σιγουρα αυτη ειναι η σκεψη που κανουμε ολοι οσοι δουλευουμε

Στην αμεσως προηγουμενη σελιδα ο scotch σου λεει οτι εχει υπαλληλο που μισοξυνεται και για αυτο θα φυγει. Δεν σου κανει αυτο? Τι σε κανει να νομιζεις οτι ο υπαλληλος που γκρινιαζει για το πως θα τη βγαλει με το μικρο (για εκεινον μισθο) την ιδια στιγμη που παιζει με το iPhone5 του και φοραει Νικε Αιρ 97 (το εγραψα πιο πισω), ΔΕΝ σκεφτεται ετσι για αυτο το θεμα? Και τετοιοι υπαρχουν χιλιαδες... Δεν σου κανει ουτε αυτο? Ωραια, ας μην το σκεφτεται ως μαξιλαρακι δικου του βολεματος. Σιγουρα ενας τετοιος θα σκεφτει οτι δεν θα φυγει ΕΞΑΙΤΙΑΣ της αποζημιωσης που κοστιζει πολυ, και αυτο του επιτρεπει να μισοξυνεται.

Είχα μια φίλη που δούλευε καμία 15ατια στο Πλαίσιο. Ξεκίνησε απλή πωλήτρια έφτασε υπεύθυνη καταστήματος και κατέληξε στα κεντρικά σε καλή θέση. Αποφάσισε να κάνει την δικιά της δουλειά. Χωρίς Όμως να απαιτήσει η να κωλοβαρεσει πήγε βρήκε τον μπάρμπα Γιώργο τον Γεραρδο (συνιδρυτή και ιδιοκτητη του πλαισίου ο οποίος είναι γνωστός για την όχι και τόσο σαβουαρ βιβρ συμπεριφορά προς υπαλλήλους).

Κύριε Γιώργο, του λέει, θέλω να ξεκινήσω μια δικιά μου δουλειά (μπομπονιέρες κλπ) και θα παραιτηθώ. Θα ήθελα όμως και ένα μέρος της αποζημίωσης σαν οικονομικό αντίο.

Απάντηση: θα πάρεις ΟΛΗ την αποζημίωση. Και την πήρε.

Ωραια. Ποσα εκατομυρια βαζει στην ακρη το Πλαισιο ειπαμε? Και εκατονταδες χιλιαδες ο μπαρμπα-Γεραρδος? Τι θελω να πω: καλη η πραξη, αλλα οταν τη κανεις ενω δεν θα σου κανει ουτε γρατζουνιτσα στο πορτοφολι σου, ειναι πολυ πιο ευκολη...

Όντας τώρα υπάλληλος και παλιότερα ο ιδιοκτήτης και χωρίς να είμαι ούτε εργατολογος ούτε κκ θεωρώ ότι καλώς ο νομοθέτης υπερασπίζεται τον εργαζόμενο. Μπορεί φυσικά σε κάποιες περιπτώσεις να είναι αλήτης ο εργαζόμενος αλλά ο νόμος δεν μπορεί να μελετά μια μια περίπτωση αν και αυτό μπορούν να το κάνουν τα δικαστήρια.

Ακομα και αν δεν ειναι αλητης ο εργαζομενος, ειλικρινα δεν μπορω να δεχτω οτι δεν καταλαβαινετε το εξης απλο: δεν ειναι καθηκον του εργοδοτη να δημιουργει και να προσφερει θεσεις εργασιας στο υπαλληλικο δυναμικο της χωρας. Για αυτο δεν πρεπει να ποινικοποιεις την απολυση με το να τη κανεις να τσουζει ανελεητα στο κωλο.

Οπως ακριβως προσελαβε καποιον οταν χρειαζοταν το ταδε ενα ατομο (το οποιο πληρωνοταν για να κανει τη δουλεια του, ΟΣΟ την εκανε, δεν την εκανε τσαμπα), και οπως ακριβως ο υπαλληλος μπορει να φυγει οποτε θελησει (ακομα και αν δημιουργησει τεραστιο προβλημα), ετσι ΠΡΕΠΕΙ να μπορει και ο εργοδοτης να απολυσει τον υπαλληλο που δεν χρειαζεται πια.


Μερικά παράδειγμα τα: μένει έγκυος η πωλήτρια στο ρουχαδικο. Ποια είναι η πρώτη σκέψη του ιδιοκτήτη μόλις του το λέει? Ααα ρε κωλονομοι, δεν μπορώ να την απόλυση τώρα και θα την πληρώνω όσο είναι γκαστρωμενη.

ναι ρε φιλε, γιατι τα λεφτα τα δινεις εναντι ανταλλαγματος: την εργασια. ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ο εργοδοτης να πληρωνει καποιον που δεν του προσφερει εργασια. Αμα θες κοινωνικη πολιτικη και στηριξη στις εγκυους (που σαφως πρεπει να υπαρχει), να γινει με τα λεφτα του κρατους, οχι με τη τσεπη ενος μικρομεσαιου εργοδοτη που θα χασει 1 απο τους 3-5-10 υπαλληλους και θα τον πληρωνει διπλα.

Χτυπά άσχημα ο εργαζόμενος στο χώρο εργασίας. Η πρώτη σκέψη του ιδιοκτήτη δεν είναι φυσικά η υγεία του εργαζόμενου αλλά για πόσο θα τον πληρώνει και δεν θα δουλεύει.

Ομοιως με το παραπανω. Ναι θα νοιαστω, ναι θα τον βοηθησω κιολας αν μπορω, αλλα προφανως αυτο που με καιει εμενα το οτι θα πληρωνω καποιον που ΔΕΝ θα εργαζεται. Και παλι πρεπει να παρεχει το κρατος.

Την πέφτει ο CEO στο ξανθό στη Γραμματεία και αυτή δεν του κάθεται. Απολύεται έτσι απλά γιατί δεν του κάθισε?

Ουδεν σχολιο, ως ασχετο και ακυρο.

Δουλεύει 20 χρόνια σε μια επιχειρηση και η κρίση αλλά και το πονηρό μυαλό θέλει να σε απολύσει για να πάρει κάποιον άλλον με 450 ευρώ. Έτσι απλά πρέπει να γινει? Η αποζημίωση δεν είναι μόνο για την οποία προσφορά του εργαζόμενου αλλά και μια στήριξη για να μπορέσει να ζήσει εαυτόν και οικογένεια μέχρι να βρει άλλη. Αν βρει βέβαια σήμερα στην Ελλάδα. Και είναι μεγαλύτερη όσο περνάνε τα χρόνια και γιατί είναι μεγαλύτερη η προσφορά του αλλά και γιατί θα βρει δυσκολότερα δουλειά.

Εγω δεν ειπα ΠΟΥΘΕΝΑ οτι απολυω κοσμο για να προσλαβω καποιον φθηνοτερα. Εγω ειπα απολυω γιατι δεν μου χρειαζεται πια (λογω λογων εξω απο τον ελεγχο μου), γιατι αποδεικνυεται ανικανος να προσφερει ΠΙΑ (ΕΝΩ τοσα χρονια μπορουσε), ή γιατι ειναι καριολης και προσπαθει να απολυθει. Και πιο πριν που μου προταθηκε - οταν μειωθηκε η δουλεια μου κατα 35% σε τζιρο ΚΑΙ ογκο - ως λυση να εκανα μειωσεις και στους τρεις για να κρατησω και τους τρεις, δεν τη δεχομαι ως λυση. Γιατι να χασουν οι 2 απο τους τρεις για να κρατησω τον 3ο οταν ΔΕΝ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ?

Όταν απολυθεί ένας υπάλληλος είναι άνεργος. Όταν μια επιχείρηση απολύσει έναν υπάλληλο η επιχείρηση συνεχίζει να λειτουργεί και να παράγει χρήμα στον ιδιοκτήτη (εκτός και αν πτώχευσε βέβαια) οπότε είναι σαφές γιατί ο νόμος δίνει κάποια δικαιώματα στον εργαζόμενο.

Ειπαμε, κοινωνικη πολιτικη, με τα λεφτα του κρατους.

Κάτι τελευταίο για το αορίστου. Μην το μπλέκουμε με την γραμματική μετάφραση. Αορίστου είναι το αντίθετο του ορισμένου χρόνου. Δεν θέλει κάποιος να δίνει αποζημιώσεις? Ας κάνει εξαμηνες συμβάσεις. Και μετά ας πάρει άλλον. Αλλά και ο ιδιοκτήτης την θέλει την εμπειρία του εργαζομενου.

Αοριστου λοιπον, ειναι το αντιθετο του ορισμενου χρονου. Δυο μερη συμβαλλονται ο ενας να προσφερει εργασια και ο αλλος χρημα, για ΑΟΡΙΣΤΟ χρονο. Δηλαδη ΓΙΑ ΟΣΟ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΟΣ, οχι ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ οποτε πλερωνε αν δεν θες να ειναι για παντα...

- 24 Ιαν 2015, 20:24 #67144

Αοριστου λοιπον, ειναι το αντιθετο του ορισμενου χρονου. Δυο μερη συμβαλλονται ο ενας να προσφερει εργασια και ο αλλος χρημα, για ΑΟΡΙΣΤΟ χρονο. Δηλαδη ΓΙΑ ΟΣΟ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΟΣ, οχι ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ οποτε πλερωνε αν δεν θες να ειναι για παντα...

kacey, δεν είσαι χαζός οπότε δεν παίζει να μην καταλαβαίνεις αυτό που καταλαβαίνουν όλοι.

Γραμματικά, "αορίστου" σημαίνει όντως από 0 έως άπειρο.
Υπάρχει όμως το σημαίνον, υπάρχει και το σημαινόμενο.

Στο συγκεκριμένο context, και στην συγκεκριμένη αντιπαραβολή με συμβάσεις έργου και συμβάσεις ορισμένου χρόνου, υπονοεί σαφώς κάτι περισσότερο.

Το ένα μέρος έχει ένα σαφέστατο κέρδος από αυτό (είτε το πάρεις σαν τη συσσωρευμένη εμπειρία, είτε σαν μικρότερες μισθολογικές απαιτήσεις, είτε σαν κίνητρο προτίμησης), οπότε το πλέον λογικό είναι να έχει και το άλλο μέρος ένα κέρδος.

Ή αν το πάρεις και αλλιώς, αν θες να απολαύσεις ως εργοδότης τα πλεονεκτήματα της "αορίστου", πρέπει να πληρώσεις και το extra τίμημα.
Αν δεν θεωρείς ότι έχει πλεονεκτήματα, όπως σου έγραψαν όλοι, μην το κάνεις. Τόσο απλά.

- 24 Ιαν 2015, 20:28 #67148 Ποιοι ειναι αυτοι οι ολοι και ποσοι απο αυτους ειναι υπαλληλοι? . Και ποιος υπονοει "σαφως", "κατι" περισσοτερο? Ρε φιλαρακι, σε θελω να ερθεις να εργαστεις για μενα. Θα κανεις αυτο και θα παιρνεις τοσα. Για αοριστο χρονο. Για οσο σε θελω. Σημερα σε θελω, εργαζεσαι πληρωνεσαι. Αυριο δεν σε θελω πια, δεν εργαζεσαι εφυγες δεν πληρωνεσαι. Τελος.

Θα υπενθυμίσω, χωρίς quote γιατί βαριέμαι, ότι αν μειωθεί η επαγγελματική δραστηριότητα του εργοδότη, αυτός μπορεί. ΜΟΝΟΜΕΡΩΣ να μετατρέψει την απασχόληση σε εκ περιτροπής, πχ 3 μέρες τη βδομάδα ΓΙΑ 9 ΜΗΝΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ, με αντίστοιχη μείωση αποδοχών.

Εμενα δεν μου αρεσει αυτο ως λυση. Καλυτερα να παει να βρει καπου αλλου δουλεια που θα ειναι 100% χρησιμος, παρα ειτε να τον εχω εδω και τη μιση ωρα να καθεται, ειτε να τον τρεχω πηγαινε-ελα για να ερθει να δουλεψει 3 ωρες για ψιχουλα.

Αντίστοιχα (σκόρπια τώρα), αν ο εργαζόμενος με δική του γαματοσύνη, φέρει τρελά λεφτά στον εργοδότη, δικαιούται το τίποτα.

Ο εργαζομενος πληρωνεται για να κανει τη δουλεια του και να τη κανει ΚΑΛΑ (οχι γαματα και να φερνει $$$$$$, αλλα ΚΑΛΑ). Αν τη κανει τοσο καλα ωστε να φερει $$$$$, τοτε ο εργοδοτης μπορει (και θα επρεπε, για να υπαρχει incentive) να του δωσει μπονους. Ή να εχουν κανει μια συμφωνια "βασικος μισθος+bonus στοχων/πωλησεων, αλλα αυτο δεν γινεται σε ολες τις δουλειες.

Ή, αν αρρωστήσει, απολύεται χωρίς οποιαδήποτε εξτρά προστασία. Ακόμα και κατά τη διάρκεια σοβαρής ασθένειας.

ο εργοδοτης θα επρεπε να φροντισει τον αρρωστο εργαζομενο στην αρρωστια του? ΔΙκο του καθηκον ειναι, αν ο εργαζομενος αρρωστησε (ΟΧΙ λογω της εργασιας βεβαια) να τον φροντιζει?

Γενικά, ο εργοδότης γαμεί κατά κανόνα χωρίς να δίνει λογαριασμό ειδικά μετά το 2012.
Μπορώ να αναφέρω πολλά ακόμα παραδείγματα, θα προτιμούσα να μην το κάνω.

[drdino]

- 24 Ιαν 2015, 22:22 #67221

Ξαναδιάβασέ το.

Μα αυτό λεμε, το να λες ότι γυναικα ταιριαζει στην συγκεκριμενη δουλεια είναι descrimination. Είναι και αρκετοι αντρες σε αυτές τις δουλειες οποτε δεν ισχυει και στην πραξη.

Όχι, δέν είναι discrimination. Δές αυτό για την Αμερική, φαντάζομαι κάτι αντίστοιχο ισχύει και στην Ευρώπη

http://en.wikipedia.org/wiki/Bona_fide_ ... ifications

Μαλλον δεν το διαβασες καλα. Το Bona Fide ισχυει για playboy bunnies όχι για flight attendants ουτε για υπευθυνους εκδηλώσεων. Διαβασε το καλυτερα, το λεει ξεκάθαρα.

Θα με τρελάνετε!

Εσείς διαβάστε το καλύτερα

Όχι εσύ ξαναδιάβασέ το. Δεν ισχύει αυτό που λες.

Bona fide occupational qualifications generally only apply to instances in which the BFOQ is considered reasonably necessary to the normal operation of a particular business.

Κωνσταντίνος
Ο γερομπισμπίκης σε νέες περιπέτειες.

Κάτω η δικτατορία των shorts.

- 25 Ιαν 2015, 15:53 #67449 Εγώ απορώ γιατί δεν το κάνουμε επάγγελμα : πιάνεις δουλειά 2-3 χρόνια, προκαλείς την απόλυση σου, τσιμπας αποζημίωση και πάλι από την αρχή.

< μου

- 25 Ιαν 2015, 16:04 #67451 Χτές έφυγε ο ανηψιός μου για Κολωνία για δουλειά, είναι μαρμαράς / τζακάς, είχε στην Καβάλα μαγαζί και έκθεση και το έκλεισε γιατί δεν είχε πια δουλειά, από το να κλαίει τη μοίρα του με 2 παιδιά έφυγε αφού του πρότειναν εκεί δουλειά.

- 25 Ιαν 2015, 17:07 #67474 Ηλικία τα παιδιά ;
Καλή αρχή να έχει

- 25 Ιαν 2015, 17:22 #67479

Ηλικία τα παιδιά ;
Καλή αρχή να έχει

Ευχαριστώ,

Δημοτικό, άφησε πίσω την οικογένεια και θα δεί πως θα τα πάει και βλέποντας και κάνοντας.

- 25 Ιαν 2015, 18:40 #67509

Ποιοι ειναι αυτοι οι ολοι και ποσοι απο αυτους ειναι υπαλληλοι? . Και ποιος υπονοει "σαφως", "κατι" περισσοτερο? Ρε φιλαρακι, σε θελω να ερθεις να εργαστεις για μενα. Θα κανεις αυτο και θα παιρνεις τοσα. Για αοριστο χρονο. Για οσο σε θελω. Σημερα σε θελω, εργαζεσαι πληρωνεσαι. Αυριο δεν σε θελω πια, δεν εργαζεσαι εφυγες δεν πληρωνεσαι. Τελος.

Ακριβως αυτό. θα μπορούσε μάλιστα αντί για πληρωμή να παρέχουμε μισο καρβέλι ψωμί και λιγο σαλαμοκάσερο.

- 25 Ιαν 2015, 18:41 #67511 Και μια γωνιτσα να πλαγιάζει