- 27 Αύγ 2020, 00:59
#660693
Τα παιδιά είναι μεγάλη ευθύνη...
Ανατριχιάζω που το λέω... Όταν ήρθαμε σπίτι με τον 2ο από το νοσοκομείο, κάποια μέρα, νομίζω όταν ήταν 4 ή 5 ημερών, άρχισε να έχει λόξιγκα την ώρα που θήλαζε, με αποτέλεσμα το παιδί να φράξει τον αεραγωγό και να μελανιάσει, χάνοντας τις αισθήσεις... 10 η ώρα το βράδυ ήταν περίπου...
Εντάξει, εκεί τα είδαμε όλα... στο σπίτι πεθερικά να φωνάζουν, η γυναίκα μου σε κατάσταση σοκ και εγώ να έχω πάρει το νεογνό στον πήχη, να το έχω βάλει με την κοιλιά πάνω στον πήχη να κοιτά κάτω με το κεφάλι στην παλάμη κ με το άλλο χέρι να συμπιέζω τον θώρακα ανάμεσα στις ωμοπλάτες από πίσω προκειμένου να βγάλει το γάλα κ να αναπνεύσει, μετά από μπροστά... κατευθείαν λέω στη γυναίκα μου παράλληλα να πάρει το γερμανικό ΕΚΑΒ κ της έλεγα τί να πει ως διάγνωση για να έρθουν γρήγορα.
Το παιδί συνήλθε μέσα σε 1 λεπτό, ίσως κ λιγότερο, κ το ΕΚΑΒ ήρθε σε 3-4 λεπτά. Του μέτρησαν τον κορεσμό αιμοσφαιρίνης κ το παιδί είχε επανέλθει πλήρως...
Μέχρι να συνέλθει το παιδί, μέσα στο λεπτό αυτό νόμιζα ότι το είχαμε χάσει... Αλλά δεν το έβαζα κάτω. Προσευχόμουν κ έκανα αυτό που έπρεπε... είχαμε Άγιο... Δοξάζω τον Θεό...
< >
Leone di Mare.
When the going gets tough, the tough get going
