- 15 Ιουν 2020, 10:09 #651916 7 μέρες απομόνωση με μηδέν συμπτώματα και αρνητικο τεστ. Καλύπτονται πλήρως, όπως αν ήταν άρρωστος, εφόσον ο εργαζόμενος δεν μπορεί να εργαστεί μέσω τηλεργασίας.

"I find the cars uncompromisingly, almost painfully, beautiful" Ayrton Senna

- 15 Ιουν 2020, 10:29 #651919

Χαλαρώστε δεν φταίει κάνεις.
Είναι πρωτογνωρες καταστάσεις και δεν υπαρχει πεπατημενη.

Προφανώς δεν φταΐει η εργαζόμενη, ή τέλος πάντων έχει ελάχιστο μέριδιο ευθύνης καθώς δεν το έκανε σκοπίμως (αλίμονο αλλωστε μιας και είναι σε ευπαθή ομάδα).

Από την άλλη το να τον πίνει ο εργοδότης είναι και αυτό άδικο.

Θα πρέπει να υπάρχουν συμβιβαστικες λύσεις (ειδικά αν δεν συνδραμει το κράτος) εφόσον δεν μπορεί να υπάρξει τηλεεργασια, όπως πχ να χρησιμοποιησει την καλοκαιρινή της αδεια, ή να υπάρχει κάποια μείωση μισθου/εισφορών κλπ.
Κάπου πρέπει και οι 2 να τα βρούνε στην μέση.


< >

Αυτό ακριβώς έλεγα και εγώ. Ιδεατά θα συνέδραμε το κράτος και θα επωμιζόταν το βάρος και οι τρεις.

Σε σχέση με τα δάνεια, δεν μπορεί να θέλουμε ΚΑΙ ενίσχυση των μικρομεσαίων, ΚΑΙ να γκρινιάζουμε για δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου; Παρεμπιπτόντως, αυτό το δάνειο αν δεν κάνω λάθος έχει εξωφρενικό επιτόκιο.

Αντιθέτως, το δάνειο του ΤΕΠΙΧ (που παλεύουμε και εμείς να μπούμε) εχει απίστευτη, εξωφρενική χαρτούρα και ζητάει ενα κάρο εγγυήσεις, άλλα είναι άτοκο για δυο χρόνια.

Όχι δεν έχει εξωφρενικό επιτόκιο.
Το Τεπιχ είναι στην ουσία δύο προγράμματα που τα έχουνε κάνει ένα γιατί το πρώτο εχει ταβανιασει, το άλλο ακόμα υποτίθεται δεν έχει ξεκινήσει αλλά απ ότι ξέρω πριν ξεκινήσει ταβανιασε και αυτό. Εμένα πχ εγκρίθηκε δάνειο με εγγυησεις 80 δημόσιο 20 cash colateral δικά μου, ατοκο δύο χρονια, αποπληρωμή μετά από ένα χρόνο και μετά τα δύο χρόνια επιτόκιο επιδοτούμενο 40% από το δημόσιο.
Εγκρίθηκε μεν, ταβανιασε το πρόγραμμα δε οπότε παπαλα
Το ίδιο και όσους γνωρίζω από τον κύκλο της δουλειάς μου. Εγκρίθηκε από την τράπεζα αλλά no money, no honey...
Γκρινιάζουμε για τις εγγυήσεις του δημοσιου γιατί ακριβώς δεν δίνονται με αντικειμενικά κριτήρια και με βάση αντικειμενικες αξιολογήσεις των business plans.
Οταν ο άλλος σου λέει έχω τόσο δανεισμό με τριακόσιες ρυθμισεις και θέλω να πάρω το χρήμα για να αποπληρωσω τον δανεισμό μήπως και τον αποπληρωσω αυτό δεν είναι business plan.
Οταν παίρνουν το χρήμα εταιρείες σφραγίδα που οι διευθύνοντες σύμβουλοι είναι μπροστινόι χωρίς ένα περιουσιακό στοιχειο δεν καταλαβαίνουν ότι η φάση θα είναι πάρε τα λεφτά και τρέχα?

Ζούμε εξεγερμένοι, ΟΧΙ σα ρουφιάνοι και προσκυνημένοι...
R21

- 15 Ιουν 2020, 10:40 #651920 Εμάς η Εθνική προσπαθούσε με κάθε τρόπο να μας απομακρύνει απο το ΤΕΠΙΧ και να μας πάει στο άλλο, που εχει επιτόκιο κάπου στο 7%. Αναμένουμε τώρα το τι θα γίνει με το ΤΕΠΙΧ....

- 15 Ιουν 2020, 10:57 #651922 Καλά Εθνική άστο. Εμένα μου ζητούσαν 110% εγγυήσεις σε cash colateral
Εχει πάρει μικρό κομμάτι και ζητάνε ότι να ναι.
Πειραιώς έχει πάρει μεγάλο κομμάτι.

Ζούμε εξεγερμένοι, ΟΧΙ σα ρουφιάνοι και προσκυνημένοι...
R21

- 15 Ιουν 2020, 11:18 #651925 https://www.inegsee.gr/wp-content/uploa ... eneias.pdf

Άρα ήδη ο νόμος προβλέπει να συμβάλλει ο εργαζόμενος από την τσέπη του στην αναρρωτική άδεια καθώς εισπράττει μόνο το μισό μεροκάματο για τις 3 πρώτες μέρες της απουσίας του. Από εκεί και μετά και μέχρι τον έναν μήνα απουσίας το κόστος επιμερίζεται μεταξύ του ΙΚΑ και του εργοδότη. Άρα, για τις 7 μέρες της καραντίνας ο μεν εργαζόμενος θα χάσει 1,5 ημερομίσθιο που δεν το λες και λίγο αν υπολογίσεις ότι δεν έχει ευθύνη που το κράτος τον αναγκάζει να μείνει σπίτι, ο δε εργοδότης θα πληρώσει την 1,5 και για τις άλλες 3 (αφού η 4η θα είναι οπωσδήποτε Κυριακή) τη διαφορά του μισθού που προκύπτει αφού αφαιρεθεί η επιδότηση του ΙΚΑ. Τι παραπάνω να κάνει δλδ ο εργαζόμενος;

She'd kicked me out again without my clothes, so I figured I'd hit the bar, but that's when I started to get an inkling something was afoot...

- 15 Ιουν 2020, 12:07 #651932

Μάλλον (εκτός κι αν μπορεί να αποδειχθεί σοβαρή αμέλεια του εργαζόμενου....) ο εργοδότης την πληρώνει:
https://www.eea.gr/arthra-eea/christike ... koronoiou/
(βλ. περίπτωση #1)

< >

Και η επιθεώρηση εργασίας την ίδια άποψη έχει --> περ. 1 στο πιο πάνω link. Θεωρείται ανωτέρα βία.
Τώρα αν ο άλλος κάνει party στη Μύκονο κάθε ΣΚ ή απλά γλύφει πόμολα, φαντάζομαι είναι ευθύνη του εργοδότη να το αποδείξει.

- 15 Ιουν 2020, 12:34 #651936 Αν δεν είσαι εργοδότης, πραγματικά απορώ για τα τελευταία 15 ποστ σου.

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 15 Ιουν 2020, 12:42 #651937 Το δίκαιο και το σωστό είναι 1. Αυτό μ' ενδιαφέρει, είτε είμαι εργοδότης είτε υπάλληλος.
Επίσης μ' ενδιέφερε να μάθω ποιος επωμίζεται τελικά το κόστος.

- 15 Ιουν 2020, 12:46 #651938 Πάντως αν κατάλαβες ότι το κόστος το επωμίζεται μόνο ο εργοδότης, κατάλαβες λάθος.

She'd kicked me out again without my clothes, so I figured I'd hit the bar, but that's when I started to get an inkling something was afoot...

- 15 Ιουν 2020, 13:02 #651940

Πάντως αν κατάλαβες ότι το κόστος το επωμίζεται μόνο ο εργοδότης, κατάλαβες λάθος.

Από το link που παρέθεσα πιο πάνω:

Μπορεί ο εργαζόμενος να «τεθεί υπό περιορισμό» από τον εργοδότη του ακόμα και αν δεν είναι φορέας του ιού; (το πιο κοντινό στην περίπτωσή μας)
Ο νόμος που ρυθμίζει τα ζητήματα της υγιεινής και της ασφάλειας στην επιχείρηση, είναι ο Ν. 3850/2010 (ΦΕΚ Α-84/2-6-2010) «Κύρωση του Κώδικα νόμων για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων». Στο νόμο αυτό εξειδικεύεται η υποχρέωση πρόνοιας του εργοδότη αναφορικά με την τήρηση των κανόνων υγείας και ασφάλειας του προσωπικού του και τις δυνατότητες που αυτός έχει σε περίπτωση κινδύνου. Έτσι, ο εργοδότης υποχρεούται να λαμβάνει συλλογικά μέτρα προστασίας των εργαζομένων, με προτεραιότητα στη λήψη μέτρων ομαδικής προστασίας ενώ οφείλει να λαμβάνει μέτρα και να δίνει οδηγίες στους εργαζομένους, ώστε να μπορούν σε περίπτωση σοβαρού, άμεσου και αναπόφευκτου κινδύνου, να διακόπτουν την εργασία ή/και να εγκαταλείπουν αμέσως τον χώρο εργασίας. Σε κάθε περίπτωση τα μέτρα για την ασφάλεια, την υγεία και την υγιεινή κατά την εργασία, σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγονται την οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων. Στο νόμο αυτό υπάρχει σαφής πρόβλεψη ότι ο εργαζόμενος, ο οποίος σε περίπτωση σοβαρού, άμεσου και αναπόφευκτου κινδύνου, απομακρύνεται από την θέση εργασίας του δεν επιτρέπεται να υποστεί καμία δυσμενή επίπτωση και πρέπει να προστατεύεται από κάθε ζημιογόνο και αδικαιολόγητη συνέπεια σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Το συμπέρασμα είναι ότι, σε περίπτωση υπαρκτού και αποδεδειγμένου κινδύνου για την υγεία και την ασφάλεια του λοιπού προσωπικού της επιχείρησης, όπως π.χ. συμβαίνει αν ο εργαζόμενος επέστρεψε από χώρα υψηλού κινδύνου (σύμφωνα με την κατηγοριοποίηση του ΕΟΔΥ) ή παρουσιάζει ήπια συμπτώματα, ακόμα και αν δεν οφείλονται (μέχρι να διαπιστωθεί με τις ανάλογες ιατρικές εξετάσεις) στην προσβολή του με τον COVID-19, ο εργοδότης δικαιούται να απομακρύνει προσωρινά τον εργαζόμενο, για τον απολύτως εύλογο χρόνο (που φαίνεται ότι δεν μπορεί να είναι πάνω από 14 ημέρες-χρόνος επώασης του ιού). Δεν θα πρέπει να γίνουν δεκτές όμως οιεσδήποτε καταχρηστικές πρακτικές σε βάρος εργαζομένων, χωρίς εύλογη αιτία, π.χ. επειδή κάποιος ταξίδεψε στη Δ.Πελοπόννησο ή σε χώρες εκτός λίστας ΕΟΔΥ, ή επειδή κάποιος εργαζόμενος έρχεται σε επαφή με κοινό κλπ. Οποιαδήποτε προληπτική απομάκρυνση του εργαζόμενου χωρίς εύλογη αιτία, ιδίως αυτή που έχει άλλα κίνητρα (προσωπικά) και όχι την προστασία της υγείας των λοιπών, πρέπει να καταγγέλλεται άμεσα.

Στην περίπτωση αυτή, ο μισθωτός που για το μέγιστο χρονικό διάστημα των 14 ημερών δεν παρέχει τις υπηρεσίες του κατόπιν εντολής του εργοδότη, έχει πλήρη αξίωση στο μισθό του (αλλά και στις ασφαλιστικές εισφορές), σύμφωνα με το άρθρο 656 Α.Κ.


Κι από το λογιστήριο της εταιρείας, που επικοινώνησε με την επιθεώρηση εργασίας, πληροφορήθηκα τα ανωτέρω, σε συνδυασμό με το "το συνολικό κόστος το επωμίζεται ο εργοδότης". Θεωρώ ότι στην περίπτωσή μας δεν τίθεται θέμα ασθένειας, οπότε δεν έχουν εφαρμογή τα περί αναρρωτικής άδειας που αναφέρεις.

- 15 Ιουν 2020, 13:06 #651942

https://www.inegsee.gr/wp-content/uploads/2014/09/anarrwtikh-adeia-kai-paroxes-astheneias.pdf

Άρα ήδη ο νόμος προβλέπει να συμβάλλει ο εργαζόμενος από την τσέπη του στην αναρρωτική άδεια καθώς εισπράττει μόνο το μισό μεροκάματο για τις 3 πρώτες μέρες της απουσίας του. Από εκεί και μετά και μέχρι τον έναν μήνα απουσίας το κόστος επιμερίζεται μεταξύ του ΙΚΑ και του εργοδότη. Άρα, για τις 7 μέρες της καραντίνας ο μεν εργαζόμενος θα χάσει 1,5 ημερομίσθιο που δεν το λες και λίγο αν υπολογίσεις ότι δεν έχει ευθύνη που το κράτος τον αναγκάζει να μείνει σπίτι, ο δε εργοδότης θα πληρώσει την 1,5 και για τις άλλες 3 (αφού η 4η θα είναι οπωσδήποτε Κυριακή) τη διαφορά του μισθού που προκύπτει αφού αφαιρεθεί η επιδότηση του ΙΚΑ. Τι παραπάνω να κάνει δλδ ο εργαζόμενος;

Μα το καθεστώς την αναρρωτικής είναι μια χαρά - η επιβάρυνση του εργαζόμενου είναι πολυ λελογισμενη (1.5 μεροκάματο για 8-10 εργάσιμες καραντίνας). Αυτό που δεν είναι σαφές είναι το αν εντάσσεται η καραντίνα στις αναρωτικές.

- 15 Ιουν 2020, 13:16 #651947 Αυτό ταιριάζει εδώ ή στα "περί εργασίας" ;

Αγορά εργασίας και κορωνοϊός: Καταγγελίες από 10.000 εργαζόμενους για αυθαιρεσίες από εργοδότες

https://www.lifo.gr/now/greece/286188/a ... gazomenoys

Focus III 1.6 Ecoboost 150

- 15 Ιουν 2020, 16:28 #651973

Το δίκαιο και το σωστό είναι 1. Αυτό μ' ενδιαφέρει, είτε είμαι εργοδότης είτε υπάλληλος.
Επίσης μ' ενδιέφερε να μάθω ποιος επωμίζεται τελικά το κόστος.

Ωραία τότε, το δίκαιο και το σωστό (εννοείται πως ΔΕΝ είναι ένα) είναι ο εργοδότης να αναλαμβάνει τα κόστη της επιχείρησης. Προβλεπόμενα και απρόβλεπτα.

Επίσης το δίκαιο και το σωστό είναι ο ένας υπάλληλος να μην κρίνει την προσωπική ζωή του άλλου. Δεν τον αφορά.

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 15 Ιουν 2020, 17:30 #651990

Ωραία τότε, το δίκαιο και το σωστό (εννοείται πως ΔΕΝ είναι ένα) είναι ο εργοδότης να αναλαμβάνει τα κόστη της επιχείρησης. Προβλεπόμενα και απρόβλεπτα.

Επίσης το δίκαιο και το σωστό είναι ο ένας υπάλληλος να μην κρίνει την προσωπική ζωή του άλλου. Δεν τον αφορά.

Δεν συμφωνώ σε τίποτα από αυτά, αλλά σεβαστή η άποψή σου.

< >

- 15 Ιουν 2020, 18:26 #652001 Τα έχετε μπλέξει λίγο με τα δάνεια.
Τα προγράμματα είναι βασικά 2.
Το τεπιχ ΙΙ που είναι το επιδοτουμενο και το εγγυοδοτικο της ΕΑΤ που έχει 80% εγγύηση ΕΑΤ.
Έχουμε δώσει και απο τα 2, το τεπιχ ΙΙ όντως τελειωσε γρήγορα γιατί είναι πολύ φτηνό. Δεν είναι απαραίτητες οι εξασφαλίσεις ουτε έχει καμια εγγύηση. Έχουμε δώσει τεπιχ παντελώς ακάλυπτο σε κάμποσες (καλές) εταιρίες μονο με προσωπικές εγγυήσεις...
Το εγγυοδοτικο είναι ακόμα ευκολότερο να το πάρουν ακάλυπτο γιατί έχει την εγγύηση του 80%. Ακόμα και με πολύ χαμηλά επιτόκια αλλά για καλούς πελάτες (με πιστοδοτικα κριτήρια).

< >

I would never die for my beliefs because I might be wrong.