Μου πήρε αρκετό καιρό και μόλις εδώ και κάνα χρόνο συμφιλιώθηκα με την κατάσταση και αυτό όταν αποφάσισα να εμπιστευθώ πιο ειδικούς αντι για το gut feeling μου.
Μιλήσαμε αρκετά με τους δασκάλους των παιδιών και το faculty γενικότερα. Τα παιδιά πάνε σε διεθνές αγγλόφωνο IB σχολείο ιδιωτικό, οπου το σχολείου έχει πρακτικά άφθονους πόρους. Οι δάσκαλοι είναι εξαιρετικοί άνθρωποι, εχω πρόσβαση στα βιογραφικά τους με μεγάλη εμπειρία. Όλοι τους είναι σε συνεχή έλεγχο από τους γονείς που συνήθως είναι αρκετά μορφωμένοι άνθρωποι, το 80-90% είναι από διπλωματικά σώματα . Η δε διοίκηση εχει πολύ καθαρούς στόχους για το πώς θα οδηγήσουν τα παιδιά στο μέλλον , τα πάντα είναι γύρω από τα 4 “C” : critical thinking, communication, collaboration, creativity .
Αποδέχθηκα ότι μεγάλωσα και εκπαιδεύτηκα σε ένα περιβάλλον που είχε διαφορετικές αξίες οπότε εκ των πραγμάτων ότι έκανα εγώ δεν μπορεί να είναι το σωστό για τα παιδιά του αύριο, εφόσον και εγω δέχομαι ότι αυτές τις κατευθύνσεις πρέπει να πάρουν. Αν άνθρωποι μορφωμένοι στο αντικείμενο, με μεράκι και κίνητρο, με πόρους άφθονους, έχουν καταλήξει ότι αυτές είναι οι δραστηριότητες που πρέπει να κάνουν οι μαθητές , καλύτερα να βοηθήσω παρά να προκαλώ προβλήματα με το να σκέφτομαι πως τα έκανα εγώ κάποτε και αν ήταν καλύτερα. Πολλές εκδρομές , πολλά συνεργατικά projects, paperless και μέσα στην τεχνολογία στο σχολείο , πολλά ερεθίσματα για έρευνα , emotional intelligence, παρουσιάσεις και άλλα soft skills…. Τίποτα από ότι εκανα εγώ δηλαδή.. ναι ήμουνα καλός στα μαθηματικά και «εκοβε» το μυαλό που λέγαμε αλλά τελικά το ζητούμενο για το μέλλον, ένα μέλλον με AI σε ένα παγκόσμιο stage μάλλον είναι άλλο
Οπότε το παράτησα και δεν συγκρίνω ποτέ πλέον τι έκανα εγώ … καλά τα κάναμε στην εποχή τους.. σήμερα και πιο πολύ αύριο ξημερώνει ενας τελείως διαφορετικός κόσμος


Από τότε που υπάρχουν άνθρωποι οι παλιότερες γενιές λένε ακριβώς τα ίδια για τις νεότερες, μόνο οι λέξεις αλλάζουν (ελαφρώς)

