Επίσης δημκουργούνται κάποια παράδοξα. Πχ οι απόψεις της Χρυσής Αυγής και του ΚΚΕ (ή και ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ) για πολλά θέματα ταυτίζονται, είναι οι θέσεις αυτές (ακρο)αριστερές ή (ακρο)δεξιές?
Όπως επίσης, αν θεωρείται αριστερό αυτό που είναι υπερ του συμφέροντος του λαού (σωστά?), η ιδιωτικοποίηση της τηλεφωνίας που την έκανε προσιτή στον κόσμο είναι αριστερή ή δεξιά? Η διατήρηση των καρτέλ (και από ΝΔ και από ΣΥΡΙΖΑ) της τηλεφωνίας είναι αριστερή ή δεξιά?
Στο εξωτερικό αντί του αριστερά δεξιά υπάρχει σε περιπτώσεις το liberal-conservatism, που και αυτό το θεωρώ άτοπο (είναι conservative κάποιος που προτείνει -τις όποιες- αλλαγές και ριζοσπαστικός κάποιος που προτείνει να μην αλλάξει τίποτα?).
Νομίζω το δίπολο είναι ένα επί της ουσίας και καταλήγει σε 2 άκρα τα οποία είναι κοινά ασχέτως του πως διατυμπανίζει κάποιος ότι τα προσεγγίζει. Τα άκρα είναι ελευθερία - προστατευτισμός. Ελευθερία με όποια και κάθε γενική έννοια και προστατευτισμός είτε ατομικός, είτε ομάδας με κάθε κόστος. Βλέπω πως με τον διαχωρισμό αυτό τα προβλήματα και τα μπερδέματα ελαχιστοποιούνται, για να μη πω μηδενίζονται.
Η ελευθερία προφανώς ορίζεται και έναντι των άλλων, υπό το γνωστό σχολικό δόγμα "η ελευθερία μας τελειώνει εκεί που αρχίζει του διπλανού μας"
τα λέω χύμα και τσουβαλάτα, αν παρεξηγηθεί κανείς, ξυδάκι!! (όχι εντάξει, πλάκα κάνω, όλοι φιλαράκια είμαστε βρε παιδιά!)




