< Note >
Serf έγραψε:Ο mousatos, αν θέλει, έχει την ευκαιρία να βρει μια δουλειά που πραγματικά του αρέσει. Δεν είναι με το "πιστόλι στον κρόταφο" οικονομικά/οικογενειακά ώστε να πέσει στην ανάγκη του πρώτου εργοδότη που θα βρει μπροστά του.
< Note >
Φυσικα και μπορει. Οχι σε 10-15 χρονια ομως αν τα πραγματα δεν πανε καλα.
Γιατι στα 55-60 κανεις δεν θα προσλαβει καποιον εκτος αγορας εργασιας για τοσα χρονια.
Μακαρι να του πανε ολα καλα και να μην χρειαστε ποτε να αναθεωρησει την αποφαση του αλλα εχει ρισκο.
Fiat Panda 7,6l/100km
< Note >
EDDIE_147 έγραψε:Τέθηκε εναλλακτική του να πας Οινόφυτα;
nein
italakias έγραψε:Ο ανθρωπος πρεπει να εργαζεται, να δημιουργει να παραγει εργο, διαφορετικα αισθανεται αχρηστος.
Εαν η δουλεια που κανετε δεν σας αρεσει μπορειτε να βρειτε καποια αλλη δουλεια, το να καθετε καποιος μονιμα απλα αποσυρεται απο την κοινωνια και στο τελος μενει και μονος αφου κανεις δεν θελει να εχει παρτιδες με ακαματηδες.
Ποιος τα λέει αυτά;
Αν εξαιρέσεις μερικά λειτουργήματα (π.χ. ιατρός, νοσηλευτής, διασώστης κλπ) και μερικές δημιουργικές εργασίες (ερευνητής, επιστήμονας, καλλιτέχνης κλπ), ο περισσότερος κόσμος δουλεύει ως αγγαρεία για τα προς το ζην. Η ζωή ξεκινάει όταν τελειώνει η δουλειά. Αυτό μας έλλειπε, να ετεροπροσδιοριζόμαστε από το αναγκαίο αυτό κακό. Για την τελευταία σου πρόταση δεν έχω λόγια. Μικροαστική αντίληψη του περασμένου αιώνα.
REALZEUS έγραψε:italakias έγραψε:Ο ανθρωπος πρεπει να εργαζεται, να δημιουργει να παραγει εργο, διαφορετικα αισθανεται αχρηστος.
Εαν η δουλεια που κανετε δεν σας αρεσει μπορειτε να βρειτε καποια αλλη δουλεια, το να καθετε καποιος μονιμα απλα αποσυρεται απο την κοινωνια και στο τελος μενει και μονος αφου κανεις δεν θελει να εχει παρτιδες με ακαματηδες.
Ποιος τα λέει αυτά;![]()
Αν εξαιρέσεις μερικά λειτουργήματα (π.χ. ιατρός, νοσηλευτής, διασώστης κλπ) και μερικές δημιουργικές εργασίες (ερευνητής, επιστήμονας, καλλιτέχνης κλπ), ο περισσότερος κόσμος δουλεύει ως αγγαρεία για τα προς το ζην. Η ζωή ξεκινάει όταν τελειώνει η δουλειά. Αυτό μας έλλειπε, να ετεροπροσδιοριζόμαστε από το αναγκαίο αυτό κακό. Για την τελευταία σου πρόταση δεν έχω λόγια. Μικροαστική αντίληψη του περασμένου αιώνα.
Και όμως έχει κάποια βάση διότι ο άεργος μοιραία βρίσκεται στο περιθώριο της ζωής των ανθρώπων...
REALZEUS έγραψε:Από τις λίγες φορές που θα συμφωνήσω απόλυτα με τον Αλέξανδροitalakias έγραψε:Ο ανθρωπος πρεπει να εργαζεται, να δημιουργει να παραγει εργο, διαφορετικα αισθανεται αχρηστος.
Εαν η δουλεια που κανετε δεν σας αρεσει μπορειτε να βρειτε καποια αλλη δουλεια, το να καθετε καποιος μονιμα απλα αποσυρεται απο την κοινωνια και στο τελος μενει και μονος αφου κανεις δεν θελει να εχει παρτιδες με ακαματηδες.
Ποιος τα λέει αυτά;![]()
Αν εξαιρέσεις μερικά λειτουργήματα (π.χ. ιατρός, νοσηλευτής, διασώστης κλπ) και μερικές δημιουργικές εργασίες (ερευνητής, επιστήμονας, καλλιτέχνης κλπ), ο περισσότερος κόσμος δουλεύει ως αγγαρεία για τα προς το ζην. Η ζωή ξεκινάει όταν τελειώνει η δουλειά. Αυτό μας έλλειπε, να ετεροπροσδιοριζόμαστε από το αναγκαίο αυτό κακό. Για την τελευταία σου πρόταση δεν έχω λόγια. Μικροαστική αντίληψη του περασμένου αιώνα.

Same_old_story έγραψε:Και όμως έχει κάποια βάση διότι ο άεργος μοιραία βρίσκεται στο περιθώριο της ζωής των ανθρώπων...
Τίνι τρόπο;
REALZEUS έγραψε:italakias έγραψε:Ο ανθρωπος πρεπει να εργαζεται, να δημιουργει να παραγει εργο, διαφορετικα αισθανεται αχρηστος.
Εαν η δουλεια που κανετε δεν σας αρεσει μπορειτε να βρειτε καποια αλλη δουλεια, το να καθετε καποιος μονιμα απλα αποσυρεται απο την κοινωνια και στο τελος μενει και μονος αφου κανεις δεν θελει να εχει παρτιδες με ακαματηδες.
Ποιος τα λέει αυτά;![]()
Αν εξαιρέσεις μερικά λειτουργήματα (π.χ. ιατρός, νοσηλευτής, διασώστης κλπ) και μερικές δημιουργικές εργασίες (ερευνητής, επιστήμονας, καλλιτέχνης κλπ), ο περισσότερος κόσμος δουλεύει ως αγγαρεία για τα προς το ζην. Η ζωή ξεκινάει όταν τελειώνει η δουλειά. Αυτό μας έλλειπε, να ετεροπροσδιοριζόμαστε από το αναγκαίο αυτό κακό. Για την τελευταία σου πρόταση δεν έχω λόγια. Μικροαστική αντίληψη του περασμένου αιώνα.
Εσενα ποιος στα λεει αυτα.
Ακομη και σκουπιδιαρης να δουλευεις προσφερει κατι στην κοινωνια.
Ειναι υγεια και ευτυχια να πεφτεις το βραδυ να κοιμηθεις για να σηκωθεις το πρωι να πας στην δουλεια σου.
Το αντιθετο δλδ να καθεταιβκαποιος και να μην κανει τιποτα ή να ψ;χνει τροπο να περασει την ωρα του κανει την ζωη βαρετη.
Η δουλεια ειναι μερος της ζωηςκαι οχι αναγκαιο κακο.
Τιναυτα ρε νεοι ανθρωποι και θελετε καθησιο μεχρι τα γεραματα.
Δεν σας τιμουν καθολου αυτα που γραφετε.
elteo έγραψε:Σε τέτοιο περιθώριο θέλω να μπω κι εγώ. Με βάζετε;
και εγω θελω να μπω στο περιθωριο. Αν γινεται πιο γρηγορα απο τον Ελτεο.


Όσο για ασχολίες, έχω να κάνω καμιά πενηνταριά πιο ευχάριστα πράγματα από το να σηκώνομαι κάθε πρωί για δουλειά....
- Μείνετε για 15-20 χρόνια βαρώντας μύγες να δούμε πόσο καλύτεροι άνθρωποι θα γίνετε και κυρίως αν θα σας αποδέχονται και οι άλλοι και τα ξαναλέμε
Εκτός αν είστε κατ' επάγγελμα εισοδηματίες, πράγμα ψιλοανέφικτο στην ελλάδα του σήμερα...
