- 08 Δεκ 2014, 02:44 #48966 Loser θα εννοείτε.

(Αν και loose θα χαμογελούσα περισσότερο)

"The trouble with Socialism is that eventually you run out of other people's money"
— Margaret Thatcher

- 08 Δεκ 2014, 03:19 #48971

Τρελό win να λες ότι ο οποιοσδήποτε είναι "looser".

Μη βαρατε τον Ελτασσο, οπως ΣΙΓΟΥΡΑ ξερεις, η μιση Αμερικη, λογικα και η Αγγλια, το μπερδευει το loser με το looser.

- 08 Δεκ 2014, 03:28 #48973 Και η μισή Ελλάδα λέει "στην εθνική οδός". Your point?

- 08 Δεκ 2014, 09:46 #48985

Και η μισή Ελλάδα λέει "στην εθνική οδός". Your point?

Σωατος, αλλα ο Eltassos ομως δεν ειναι Αγγλος, συγχωρειται να κανει τετοιο μικροσφαλμα

οπως δεν περιμενεις απο Αγγλους πχ να τα πανε αριστα με τα διψηφα φωνηεντα τα δικα μας.

- 08 Δεκ 2014, 10:02 #48988

Σωστοτερη βάση έγραψα, εκδίκηση νεαρού που είδε τον φίλο του να πεθαίνει μπροστά του, κάποιος ίσως θα μπορούσε να τον δικαιολογησει.

Αυτός ο κάποιος που δικαιολογεί ως εκδίκηση το να σκοτώσει έναν τυχαίο συνάδελφο του θύτη, και όχι το να γίνει αναρχικός και να ληστέψει μια τράπεζα, έχει σοβαρό πρόβλημα.

κι εγώ σου λέω ότι στα μάτια του τύπου και της κοινής γνώμης θα τύγχανε μεγαλύτερης "συμπάθειας" από ότι τώρα γιατί η εκδίκηση έχει μια λογική με δεδομένη την ψυχολογία ενός 15χρονου που σκοτώνουν τον φίλο του μπροστά του, ενώ να πολεμάς το σύστημα με ληστεία μιας τράπεζας απλά

Θέλει φαντάζομαι ιδεολογικο υπόβαθρο, εντρυφηση στην ιδεολογία και γενικά μια ενασχόληση με το αντικείμενο για να πεις ότι ξεκινάω ενοπλο αγώνα ενάντια στο σύστημα έχοντας επίγνωση των πράξεων μου και συγκεκριμένο σκοπό

Και που ξέρεις ότι δεν τα έχει όλα αυτά;

δεν ξέρω αλλά όσο μικρότερη η ηλικία τόσο λιγότερες οι πιθανότητες και η πολιτική ωριμότητα, εκτός αν μελετούσε περι αναρχισμού και ένοπλου αγώνα από τα 10

- 08 Δεκ 2014, 10:18 #48991

@Χρήστο Λάππα (...χωρίς ιμότικον!..)
...συνεχίζεις να κάνεις τον "κινέζο" και να προσπαθείς να "παίξεις" με τις λέξεις... παραιτούμαι.
Τα υπόλοιπα που γράφεις με αφήνουν αδιάφορο, αφού ήδη έγραψα παραπάνω (μάλλον θα σου ξέφυγε), ότι: "...πήρε την απόφασή του, τώρα θα υποστεί τις συνέπειες... τέλος!".
...νομίζω είναι ξεκάθαρη θέση...

Ποιον Κινέζο άνθρωπε μου;

Σε τι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε; Έχουμε ένα άνθρωπο που καταδικάστηκε για συγκεκριμένα εγκλήματα και που θα δικαστεί και για άλλες κατηγορίες. Ο νόμος προβλέπει συγκεκριμένα πράγματα για τέτοιες περιπτώσεις και παρέχει ορισμένα προνόμια εφόσον υφίστανται ορισμένες προϋποθέσεις. Στην περίπτωση του ΔΕΝ υφίστανται, άρα μένει στην φυλακή και αναλογίζεται τις επιπτώσεις των πράξεων του. Αν επιμείνει να κρατά την ανάσα του μέχρι να του γίνει το χατίρι, κερδίζει και το βραβείο Darwin της χρονιάς το οποίο μπορεί να αφιερωθεί στους γονείς του που στήριξαν απ' την αρχή τις επιλογές του παιδιού τους.

Εννοείται ότι υπάρχει μια κατηγορία αμοιβάδων που θα τον ηρωοποιήσει, για αυτό και η κυβέρνηση τα έχει κάνει πάνω της.

Δεν διαβάζεις καν τί έχω γράψει - και το παραθέτεις κιόλας - και αναρωτιέσαι γιατί σε λέω κινέζο?.. χάρη σου κάνω!..
...βλέπεις να διαφωνώ κάπου με την απόφαση να ΜΗΝ του δοθεί άδεια?..
...εκεί που διαφωνώ με την αφεντιά σου αλλά και με πολλούς άλλους, είναι στο σημείο που προσπαθείτε να μας "πείσετε" ότι έχουμε να κάνουμε με ένα συνδιασμό Λήσταρχου Νταβέλη και Κάρλος το Τσακάλι!..
...χαλαρώστε!.. μεγάλη "αξία" του δίνετε και μετά απορείτε για το πώς "ηρωποιούνται" κάποιοι...

O καθένας μπορεί ν' αλλάξει τη ζωή του... να την κάνει καλύτερη ή να την κάνει χειρότερη!
...και πάντως το παρόν, δεν είναι το μέλλον της νιότης μου!..

- 08 Δεκ 2014, 11:18 #49009 Ξεδιαντροπο, φτηνο μελο και καραγκιοζιλικια (μεταφραση: μαθετε γατακια πως κανουμε το ξυδι μελι οταν μας συμφερει), απο την Τινα Μανδηλαρα

Ο δρόμος χωρίς επιστροφή
Οσο λοιπόν οι ματωμένες εικόνες από τη μοιραία νύχτα του Δεκέμβρη καλπάζουν μακριά, το χαράκωμα πλαταίνει. Ανάμεσα στο καλό, στους καλούς της μέρας και στην ίδια τη μέρα υπάρχει μια γραμμή από πύον που απλώνει μια μπόχα στο χθες και δηλητηριάζει το αύριο. Οι γείτονες στα διάφορα σπίτια στα οποία διαμένει και κρύβεται ο Ρωμανός με τους φίλους του παύουν να τους θεωρούν φιλήσυχους, καθώς στα μάτια τους φαντάζουν άνθρωποι χωρίς ιδιότητες, βολεμένοι, εχθροί. Το διάστημα αυτό μάταια η μητέρα του Ρωμανού, Παυλίνα Νάσιουτζικ, θα αναζητήσει σε γνωστούς και φίλους τον χαμένο της γιο - καλά κρυμμένος στα ερμητικά κλειστά Εξάρχεια, ο Νίκος Ρωμανός έχει ήδη πάρει έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Από τη στιγμή, άλλωστε, που έμπαινε στο πούλμαν για να πάει στην Αμφισσα για να καταθέσει για τον φόνο του καλού του φίλου μέχρι που κατέβαινε με την κλούβα από το Βελβεντό, η πορεία της μοίρας είχε αρχίσει να γράφεται με μαύρα γράμματα και ο ίδιος το ήξερε. Ηταν τότε που θυμήθηκε και την τέχνη των επιστολών που είχαν αναπτύξει με ιδιαίτερη ικανότητα στο σιωπηλό σπίτι. Αντί επομένως να παραστεί ως μάρτυρας κατηγορίας στη δίκη για τον φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, θα προτιμήσει να συντάξει μια σειρά επιστολών: με μία τέτοια ξεκαθαρίζει ότι δεν θα παίξει κυρίαρχο ρόλο σε αυτή τη γελοιότητα, όπως αποκαλεί «τη στημένη δίκη», και δεν θα γίνει μέρος του συστήματος που «δολοφόνησε τον Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο». Επίσης, μαθαίνει και στους υπόλοιπους συντρόφους να γράφουν επιστολές αργότερα από τις φυλακές - αντί να είναι αναγκασμένοι να συνομιλούν με τους φύλακες.

Ωστόσο ένα παιδί που έχει μάθει από μικρός τι σημαίνει «κρύβομαι από το σύστημα που με κυνηγά», δηλαδή από τότε που ο παππούς του αναγκαζόταν να ανταλλάσσει συνθηματικούς κώδικες και κρυφά μηνύματα για να συναντηθεί με τη μητέρα του, ξέρει να χρησιμοποιεί τα αντίστοιχα συνθηματικά τερτίπια για να ξεφύγει. Για περίπου τρία χρόνια καταφέρνει και περνάει απαρατήρητος από την άγρυπνη μύτη των αστυνομικών, ώσπου αποφασίζει να μετατρέψει την πολιτική του επαναστατικότητα σε ποινική πράξη. Την Παρασκευή 1η Φεβρουαρίου 2013 ο Ρωμανός συλλαμβάνεται μαζί με τρία άτομα για απόπειρα ένοπλης ληστείας στην Αγροτική Τράπεζα και στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο στο Βελβεντό Κοζάνης. Για όσους δεν γνωρίζουν τα γεγονότα από μέσα, αυτά είναι αρκούντως κωμικοτραγικά: μάταια προσπάθησε ο άπειρος αναρχικός που οδηγούσε ένα μεταμφιεσμένο σε ασθενοφόρο βαν να διαφύγει με τους ληστές. Εκανε το τραγικό λάθος να περάσει τρεις φορές από όχημα της Αστυνομίας που κατάλαβε ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει με το «νοσοκομειακό». Σε λίγο οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν ενεργοποιηθεί και ύστερα από καταδίωξη κατάφεραν να το περικυκλώσουν. Ηταν τέτοια η άγνοια των άπειρων νεαρών που δεν είχαν φροντίσει να μελετήσουν καλά την περιοχή προκειμένου να μπορέσουν να διαφύγουν, με αποτέλεσμα να φτάσουν στα τέσσερα αδιέξοδα στους χωματόδρομους των ορυχείων και να συλληφθούν. Είναι ακριβώς σε αυτές τις στιγμές που η (κωμικοτραγική) πραγματικότητα ξεφεύγει από τις χολιγουντιανές ταινίες με τα γνωστά οδυνηρά αποτελέσματα.

http://www.protothema.gr/greece/article/432685/nikos-romanos-i-istoria-enos-paidiou-pou-agriepse-noris/

ΚΛΑΨ

- 08 Δεκ 2014, 11:30 #49013

χάρη σου κάνω!..

Α, καλά.
Αφού μου κάνεις και χάρη εντάξει.

- 08 Δεκ 2014, 11:37 #49015 @trident
Δεν κατάλαβα ΛΕΞΗ από το συγκεκριμένο πόνημα.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;



Τώρα σοβαρά δεν κατάλαβα ούτε μισή λέξη (εκτός από το Βελβεντό - λολ).

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 08 Δεκ 2014, 12:00 #49025

@trident
Δεν κατάλαβα ΛΕΞΗ από το συγκεκριμένο πόνημα.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;



Τώρα σοβαρά δεν κατάλαβα ούτε μισή λέξη (εκτός από το Βελβεντό - λολ).

Βασικα θελει να πει "Οι αλλοι ειναι οι εκδικητικοι, οι κακοι ανθρωποι, οι σαπιες ψυχες. Οι φιλοι μας, (οτιδηποτε μή Δεξιό) ειναι στην χειροτερη περιπτωση παρεξηγημενοι, οτι και να εχουν κανει. Στην καλυτερη, ανερχονται στους ουρανους μεσα σε μια εκτυφλωτικη στηλη φωτος"

Διαβασες μονο το αποσπασμα ή ολο το κειμενο? (warning, ειναι τεραστιο, εχει και φωτο απο τη συζυγο του Ρωμανου που "ασχολειται με το μπαλετο").
Αν διαβασες μονο το αποσπασμα, μπορεις να διαβασεις και αλλα της ιδιας απο την ιδια εφημεριδα. Οπου και να κοιταει η γκομενα, η πυξιδα της δειχνει παντα αριστερα. Κατι σαν τη Μεκκα αλλα στο πολιτικο.

Παρε ενα δειγμα στο ιδιο θεμα και μοτιβο, μιλαμε ΚΕΝΤΑΕΙ η γκομενα, παρε μαθηματα:

Τίνα Μανδηλαρά
Για τον Νίκο Ρωμανό

Από το αρχαιοελληνική έννοια της Τιμωρίας-που σήμαινε αρωγή παρά εκδίκηση-έως τους σωφρονιστικούς κανόνες που υποστήριξε, αιώνες πριν ο Τσεζάρε Μπεκαρία, πουθενά, σε κανέναν κώδικα ευνομούμενου και δημοκρατικού κράτους δεν υπάρχει η έννοια της εκδίκησης ως αιτιολογική αρχή του εγκλεισμού.

Στην περίπτωση του Νίκου Ρωμανού ωστόσο κάθε έννοια ρεβανσισμού φαίνεται να επιβεβαιώνεται περίτρανα: από τα εμφανή σημάδια ξυλοδαρμού έως την άρνηση της παραχώρησης του καθ'όλα νόμιμου δικαιώματος τού να παρακολουθήσει τα μαθήματα στην σχολή όπου πέρασε με διάκριση.

Ακόμη και αν ο μικρός Ρωμανός είναι υπαίτιος για τα πλέον απεχθή αδικήματα, δεν υπάρχει κανένας νόμος που να δικαιολογεί τον ξυλοδαρμό και την εκδικητική μανία που φαίνεται να εξαντλείται αποκλειστικά στο πρόσωπό του. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα παιδί που έχει τιμωρηθεί με τον πιο αδιανόητο και μοιραίο τρόπο από νωρίς: ας μην ξεχνάμε ότι στα χέρια του πέθανε ο κολλητός του Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος επαναφέροντας το άγραφο σενάριο της τραγωδίας το οποίο είδε να επιβεβαιώνεται με τον πιο απεχθή τρόπο από μικρός. Σε έναν κύκλο που φέρει στο νου την κατάρα των Λαβδακιδών ο Ρωμανός είδε να φυλακίζεται ο αγαπημένος του παππούς Αθανάσιος Νάσιουτζικ-κάτι που ο ίδιος προφανώς θα ανέγνωσε ως κατάφωρη αδικία- είδε τη μητέρα του να παλεύει με τα ψυχικά αδιέξοδα που της γέννησε αυτή η πρόωρη περιπέτεια και έμαθε ότι στην πολιτική και στη δημόσια σφαίρα τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Επίσης έμαθε ότι τα πιο ακραία σενάρια είναι βγαλμένα από τη ζωή-και αυτό φάνηκε να ισχύει όταν μια άδικη σφαίρα στέρησε τη ζωή του αγαπημένου του φίλου. Πώς επομένως αυτό το παιδί να πειστεί ότι η κοινωνία δεν είναι άδικη και γιατί να θέλει να επιστρέψει από το περιθώριο στο προσκήνιο μιας καλοστημένης βιτρίνας γεμάτης βρόμικα σενάρια, αλλοτριωμένους πολιτικούς και κατάφωρα ψέματα; Είναι καιρός λοιπόν, αν αυτή η κοινωνία θέλει ακόμη να πρεσβεύει τις αρχές του ανθρωπισμού, να δώσει χάρη στον Ρωμανό ο οποίος αυτή τη στιγμή χαροπαλεύει στο κρεβάτι του Γεννηματά. Και επιτέλους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το να υποδέχεται καλοβαλμένες κυρίες οι οποίες ποτέ δεν ένιωσαν τι σημαίνει να πεθαίνει στα χέρια σου ο κολλητός σου και από το να συνομιλεί ατέρμονα με τρέντι πολιτικούς, να παρέμβει όπως αρμόζει στο αξίωμα και το κύρος του. Είναι η τελευταία μας ευκαιρία ως δημοκρατία και ευνομούμενη πολιτεία απέναντι σε ένα παιδί που τιμωρήθηκε νωρίς.

Μιλαμε δινει ρεσιταλ, σε λιγο θα μας πει οτι χεζει ουράνια τοξα και οταν ρευεται δημιουργουνται χαρουμενοι μονοκεροι.

- 08 Δεκ 2014, 12:25 #49040

Μιλαμε δινει ρεσιταλ, σε λιγο θα μας πει οτι χεζει ουράνια τοξα και οταν ρευεται δημιουργουνται χαρουμενοι μονοκεροι.

- 08 Δεκ 2014, 12:35 #49047

Σε έναν κύκλο που φέρει στο νου την κατάρα των Λαβδακιδών ο Ρωμανός είδε να φυλακίζεται ο αγαπημένος του παππούς Αθανάσιος Νάσιουτζικ-κάτι που ο ίδιος προφανώς θα ανέγνωσε ως κατάφωρη αδικία- είδε τη μητέρα του να παλεύει με τα ψυχικά αδιέξοδα που της γέννησε αυτή η πρόωρη περιπέτεια και έμαθε ότι στην πολιτική και στη δημόσια σφαίρα τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Τρέλα... τρέλα...

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 08 Δεκ 2014, 12:41 #49052 Ο Καλαματιανός είναι σε μεγάλο δίλημμα , από την μια αν ικανοποιήσει με κάποιο τρόπο την πλευρά Ρωμανού , προφανως και θα χάσει και τις τελευταίες ακροδεξιές ψήφους που ταλανίζουν μεταξύ Ν.Δ και Χ.Α .Από την άλλη , αν ο εν λόγω πάθει τίποτα (δεν το νομίζω , χαζός δεν έίναι.. ) δεν θέλω να σκέφτομαι τι θα γίνει στην Αθήνα και γενικότερα στην Ελλάδα..
Οι βουλευτές του Σύριζα (παρόλο το μπινελίκι που τους χώνει ) το έχουν τερματίσει πλέον , ενώ αντίθετα οι του Κ.Κ.Ε νομίζω κρατούν μία πιο σοβαρή και προσεκτική στάση στο όλο θέμα.

- 08 Δεκ 2014, 12:49 #49056 Ο Σαμαρας αμα κανει πισω, δε θα χασει ΜΟΝΟ ακροδεξιες ψηφους. Υπαρχουν πολλοι νορμαλ ανθρωποι που κανουν οτι χρειαζεται, ειναι καθ' ολα νομιμοι και τυπικοι, ειναι συνεπεις με τις υποχρεωσεις τους, και παρ' ολα αυτα αναγκαστικα λενε "ΟΧΙ" ή "δεν μπορω" στα παιδια τους γιατι τα πραγματα ειναι οπως ειναι.

Αν κανει το αστειο και κανει πισω για το χατηρι του κακομαθημενου που δεν εχει ακουσει ποτέ το "οχι" απο τους δικους του γονεις, θα ειναι σα να τους φτυνει στα μουτρα. Επανασταση δε θα γινει, αλλα θα φανει στις καλπες το πραγμα.

http://www.protothema.gr/article/432754/giorgos-romanos-de-vrethike-lusi-sto-provlima-/

«Δεν βρέθηκε λύση στο πρόβλημα» δήλωσε ο πατέρας του Νίκου Ρωμανού, Γιώργου, μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά. «Θα το ξανασυζητήσουν για να βρουν λύση. Αυτό που ζητώ είναι να γίνει δεκτό το αίτημα του παιδιού μου. Το παιδί μου θα συνεχίσει την απεργία. Είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Ο πρωθυπουργός δεν δεσμεύτηκε για τίποτα» τόνισε ο κ. Ρωμανός.

- 08 Δεκ 2014, 12:58 #49057

@trident
Δεν κατάλαβα ΛΕΞΗ από το συγκεκριμένο πόνημα.

Τι θέλει να πει ο ποιητής;



Τώρα σοβαρά δεν κατάλαβα ούτε μισή λέξη (εκτός από το Βελβεντό - λολ).

Βασικα θελει να πει "Οι αλλοι ειναι οι εκδικητικοι, οι κακοι ανθρωποι, οι σαπιες ψυχες. Οι φιλοι μας, (οτιδηποτε μή Δεξιό) ειναι στην χειροτερη περιπτωση παρεξηγημενοι, οτι και να εχουν κανει. Στην καλυτερη, ανερχονται στους ουρανους μεσα σε μια εκτυφλωτικη στηλη φωτος"

Διαβασες μονο το αποσπασμα ή ολο το κειμενο? (warning, ειναι τεραστιο, εχει και φωτο απο τη συζυγο του Ρωμανου που "ασχολειται με το μπαλετο").
Αν διαβασες μονο το αποσπασμα, μπορεις να διαβασεις και αλλα της ιδιας απο την ιδια εφημεριδα. Οπου και να κοιταει η γκομενα, η πυξιδα της δειχνει παντα αριστερα. Κατι σαν τη Μεκκα αλλα στο πολιτικο.

Παρε ενα δειγμα στο ιδιο θεμα και μοτιβο, μιλαμε ΚΕΝΤΑΕΙ η γκομενα, παρε μαθηματα:

Τίνα Μανδηλαρά
Για τον Νίκο Ρωμανό

Από το αρχαιοελληνική έννοια της Τιμωρίας-που σήμαινε αρωγή παρά εκδίκηση-έως τους σωφρονιστικούς κανόνες που υποστήριξε, αιώνες πριν ο Τσεζάρε Μπεκαρία, πουθενά, σε κανέναν κώδικα ευνομούμενου και δημοκρατικού κράτους δεν υπάρχει η έννοια της εκδίκησης ως αιτιολογική αρχή του εγκλεισμού.

Στην περίπτωση του Νίκου Ρωμανού ωστόσο κάθε έννοια ρεβανσισμού φαίνεται να επιβεβαιώνεται περίτρανα: από τα εμφανή σημάδια ξυλοδαρμού έως την άρνηση της παραχώρησης του καθ'όλα νόμιμου δικαιώματος τού να παρακολουθήσει τα μαθήματα στην σχολή όπου πέρασε με διάκριση.

Ακόμη και αν ο μικρός Ρωμανός είναι υπαίτιος για τα πλέον απεχθή αδικήματα, δεν υπάρχει κανένας νόμος που να δικαιολογεί τον ξυλοδαρμό και την εκδικητική μανία που φαίνεται να εξαντλείται αποκλειστικά στο πρόσωπό του. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για ένα παιδί που έχει τιμωρηθεί με τον πιο αδιανόητο και μοιραίο τρόπο από νωρίς: ας μην ξεχνάμε ότι στα χέρια του πέθανε ο κολλητός του Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος επαναφέροντας το άγραφο σενάριο της τραγωδίας το οποίο είδε να επιβεβαιώνεται με τον πιο απεχθή τρόπο από μικρός. Σε έναν κύκλο που φέρει στο νου την κατάρα των Λαβδακιδών ο Ρωμανός είδε να φυλακίζεται ο αγαπημένος του παππούς Αθανάσιος Νάσιουτζικ-κάτι που ο ίδιος προφανώς θα ανέγνωσε ως κατάφωρη αδικία- είδε τη μητέρα του να παλεύει με τα ψυχικά αδιέξοδα που της γέννησε αυτή η πρόωρη περιπέτεια και έμαθε ότι στην πολιτική και στη δημόσια σφαίρα τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται.

Επίσης έμαθε ότι τα πιο ακραία σενάρια είναι βγαλμένα από τη ζωή-και αυτό φάνηκε να ισχύει όταν μια άδικη σφαίρα στέρησε τη ζωή του αγαπημένου του φίλου. Πώς επομένως αυτό το παιδί να πειστεί ότι η κοινωνία δεν είναι άδικη και γιατί να θέλει να επιστρέψει από το περιθώριο στο προσκήνιο μιας καλοστημένης βιτρίνας γεμάτης βρόμικα σενάρια, αλλοτριωμένους πολιτικούς και κατάφωρα ψέματα; Είναι καιρός λοιπόν, αν αυτή η κοινωνία θέλει ακόμη να πρεσβεύει τις αρχές του ανθρωπισμού, να δώσει χάρη στον Ρωμανό ο οποίος αυτή τη στιγμή χαροπαλεύει στο κρεβάτι του Γεννηματά. Και επιτέλους ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας από το να υποδέχεται καλοβαλμένες κυρίες οι οποίες ποτέ δεν ένιωσαν τι σημαίνει να πεθαίνει στα χέρια σου ο κολλητός σου και από το να συνομιλεί ατέρμονα με τρέντι πολιτικούς, να παρέμβει όπως αρμόζει στο αξίωμα και το κύρος του. Είναι η τελευταία μας ευκαιρία ως δημοκρατία και ευνομούμενη πολιτεία απέναντι σε ένα παιδί που τιμωρήθηκε νωρίς.

Μιλαμε δινει ρεσιταλ, σε λιγο θα μας πει οτι χεζει ουράνια τοξα και οταν ρευεται δημιουργουνται χαρουμενοι μονοκεροι.

Νά ' σαι καλά για την ανάλυση φίλε trident, έλιωσα!
Κάνω quote όλο το post, μήπως και εμπεδωθεί γενικά το σουρεάλ της κατάστασης.

1994-2009: Citroen ZX 1.6 ->872.000km ,2005: Citroen C4 1.4 ->123.000km, 2009: Citroen C5 2.0 ->261.000km