Αργότερα θα ποστάρω φωτογραφίες και σκίτσα από διάφορες εργασίες που έκαναν τω καιρώ εκείνω, παρμένα από ένα εκπληκτικό βιβλιαράκι που ψάρεψα πριν από χρόνια στα καλάθια.
Κάτι άλλο. Όπου έγινε πογκρόμ κατά εθνοτικών ομάδων, ή μαζικές εκτοπίσεις ή ανταλλαγές πληθυσμού, ή γενοκτονίες, πάντα κάποιοι που για κάποιο λόγο έμεναν πίσω έτρεχαν για πλιάτσικο. Είναι ένα λυπηρό και διαχρονικό παγκόσμιο φαινόμενο. Π.χ. τελευταία φορά που το είδαμε επί ελληνικού εδάφους ήταν στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου.
Για όσους πιστεύουν ότι αυτό έγινε μόνο για τις περιουσίες των εβραίοι της Θεσ/νίκης, τότε αυτό μπορεί να ερμηνευτεί με την παραδοχή ότι ΜΟΝΟ οι ελ και το ελ κράτος είναι παλιάνθρωποι, και κανείς άλλος στην υφήλιο = άτοπο.



Λογικό είναι να υπάρχει ακόμα πόνος.




