Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By PaNick67
#476973 Όσα βιβλία και να διαβάσεις, το παιδί σου είναι διαφορετικό.
Επίσης την στιγμή που θα σου σπάσει τα νεύρα και χάσεις την υπομονή σου θα λειτουργήσεις σύμφωνα με τα βιώματα σου.

Από το Redmi Note 4
Άβαταρ μέλους
By kyr80
#476988 Βγαίνει και για δίδυμα; :help:
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#476992 Same same, but different που λένε κι οι Ασιάτες.
Σαφώς και όλα είναι διαφορετικά, αλλά και ίδια :)

Πολυ σωστό παντως το δεύτερο, και χίλια μπράβο που το αναγνωρίζεις. Σε όσους έχουν «κακά» βιώματα, θέλει ΠΟΛΥ προσπάθεια να μην τα επαναλάβουν τις δύσκολες εκείνες στιγμές.

Κατα τα αλλά, my 2 cents: χρόνο θέλουν τα παιδιά, να περνάνε μαζί σου κι εσύ να εισαι εκει σαν να μην υπάρχει τίποτε άλλο στο κόσμο.
Δυστυχώς για πολλούς σε αυτή τη χώρα (που δεν παίζουν αδρές γονικές άδειες και για τπυς δυο γονείς) αυτο ειναι και το δυσκολότερο πράγμα που εχεις να κανεις. Αλλά και το ομορφότερο και για τους δυο.

Κατα τα αλλά ηρεμία, υπομονή κλπ. Αν δεν παιζει και εξωτερική βοήθεια, τότε χρειάζεται ακομα περισσότερη :p
Άβαταρ μέλους
By g8777
#476997 :s_thumbsup :s_thumbsup :s_thumbsup


Προσωπικα καταλαβα απο τι ειμαι φτιαγμενος και ανακαλυψα ορια εκει που δεν νομιζα οτι θα εφταναν ποτε οταν εγινα γονιος.
Άβαταρ μέλους
By markvag
#477008
sargus έγραψε:Ευχαριστώ!


:) Τίποτα!

Απλά έχε το νου σου πως είναι κάτι σαν reference... Δεν έχει νόημα να το διαβάσεις όλο, τουλάχιστον εμείς έτσι το χρησιμοποιήσαμε, όταν είχαμε κάποιο θεματάκι, ανοίγαμε και διαβάζαμε το κομμάτι που μας ενδιέφερε. :)


kyr80 έγραψε:Βγαίνει και για δίδυμα; :help:


Έχει για όλα... :lol:




g8777 έγραψε:Προσωπικα καταλαβα απο τι ειμαι φτιαγμενος και ανακαλυψα ορια εκει που δεν νομιζα οτι θα εφταναν ποτε οταν εγινα γονιος.


Όντως... :s_yes
Άβαταρ μέλους
By elteo
#477011
g8777 έγραψε::s_thumbsup :s_thumbsup :s_thumbsup


Προσωπικα καταλαβα απο τι ειμαι φτιαγμενος και ανακαλυψα ορια εκει που δεν νομιζα οτι θα εφταναν ποτε οταν εγινα γονιος.


Είσαι γονιός; :help: :lipsealed:








:shifty:
Άβαταρ μέλους
By g8777
#477019 :shifty: :shifty: :shifty:
Άβαταρ μέλους
By kyr80
#477022 Από την πολύ μικρή εμπειρία μου ως τώρα(σήμερα κλείνουν τον 6ο μήνα τα δίδυμα), κάθε παιδάκι είναι διαφορετικό. Και στη δικιά μας περίπτωση είναι εύκολο να το καταλάβουμε. Γιατί είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι γύρω τους, και τους φερόμαστε με τον ίδιο τρόπο. Αλλά είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες ήδη.
Άλλες ώρες θέλουν να κοιμούνται, άλλες συνήθειες στο φαγητό, άλλα πράγματα τους νευριάζουν κλπ. Πίστευα μέχρι πρόσφατα ότι, ειδικά μέχρι κάποια ηλικία, οι γονείς είναι 100% υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά του μωρού τους. @@@

Στο μόνο που έχουν ευθύνη οι γονείς, είναι ο βαθμός που δέχονται να ενοχλούν τους γύρω τους.
Την Πέμπτη είχε η κουμπάρα μου γιορτή, και μας πήγε στα Friday's στο Cosmos το απόγευμα. Πήγαμε λίγο νωρίτερα, πήραμε δωράκια, ήπιαμε και ένα γρήγορο καφέ, και όλα οκ. Ξαφνικά μόλις μπήκαμε στα Friday's o ένας μπόμπιρας, χωρίς λόγο, άρχισε να κλαίει ασταμάτητα. Ε, βγήκα μαζί του στο 2λεπτο στον κοινόχρηστο έξω από τα σινεμά, και προσπάθησα μάταια να τον ηρεμήσω. Τι φαγητό, τι νανούρισμα, τι βόλτα γύρω γύρω. Τίποτα. Τα μαζέψαμε και φύγαμε μέσα σε 5 λεπτά. Μόλις φτάσαμε σπίτι ηρέμησε....
Με παίρνει τηλέφωνο το βράδυ ο κουμπάρος... Έχεις τα "ευχαριστώ" από την κυριά που είναι υπεύθυνη στο κατάστημα. Σπάνια οι γονείς λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο. Συνήθως τα "ηρεμούν" εκεί μέσα ενοχλώντας τους υπολοίπους.
Και θέλω να σταθώ σε αυτό το σημείο. Μέχρι να κάνω παιδιά, είχα μηδενική ανοχή(κακώς). Πλέον καταλαβαίνω την έκφραση "μωρά είναι, θα κλάψουν". Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η απάθεια των γονιών. Υπάρχει ένα όριο στο να ενοχλήσουν ακόμα και τα μωρά. Δε μιλάμε για παιδότοπο.
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#477032
kyr80 έγραψε:. Πίστευα μέχρι πρόσφατα ότι, ειδικά μέχρι κάποια ηλικία, οι γονείς είναι 100% υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά του μωρού τους. @@@

Στο μόνο που έχουν ευθύνη οι γονείς, είναι ο βαθμός που δέχονται να ενοχλούν τους γύρω τους.
.

Καλα.
Ούτε το ένα ισχύει, ούτε το άλλο.
Απλά μπορεί να μην συνειδητοποιείς με ποιο τρόπο η συμπεριφορά σου αντανακλάται στο παιδί σου.
Άβαταρ μέλους
By Scotch
#477035
kyr80 έγραψε:Και θέλω να σταθώ σε αυτό το σημείο. Μέχρι να κάνω παιδιά, είχα μηδενική ανοχή(κακώς). Πλέον καταλαβαίνω την έκφραση "μωρά είναι, θα κλάψουν". Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η απάθεια των γονιών. Υπάρχει ένα όριο στο να ενοχλήσουν ακόμα και τα μωρά. Δε μιλάμε για παιδότοπο.

Πολύ σωστά! Μέχρι να κάνω παιδιά έβγαζα φλύκταινες μ' αυτήν την έκφραση. Και αυτό επειδή δυστυχώς τη χρησιμοποιούσαν κυρίως γονείς που γράφουν όλους τους άλλους *χ:τους. Μετά κατάλαβα ότι υπάρχουν και γονείς που πραγματικά πασχίζουν να κάνουν τα παιδιά τους να συμπεριφερθούν σωστά, και αυτοί είναι αξιέπαινοι.
Τώρα πια δεν με απασχολούν καθόλου τα παιδιά που κάνουν φασαρία, αρκεί να μην... είναι τα δικά μου.

< >
Άβαταρ μέλους
By kyr80
#477037
mjacob έγραψε:
kyr80 έγραψε:. Πίστευα μέχρι πρόσφατα ότι, ειδικά μέχρι κάποια ηλικία, οι γονείς είναι 100% υπεύθυνοι για τη συμπεριφορά του μωρού τους. @@@

Στο μόνο που έχουν ευθύνη οι γονείς, είναι ο βαθμός που δέχονται να ενοχλούν τους γύρω τους.
.

Καλα.
Ούτε το ένα ισχύει, ούτε το άλλο.
Απλά μπορεί να μην συνειδητοποιείς με ποιο τρόπο η συμπεριφορά σου αντανακλάται στο παιδί σου.
Είπα εγώ κάπου, ότι δεν έχει σημασία η συμπεριφορά των γονέων;;;
Απλά λέω, ότι η συμπεριφορά τους δεν αντανακλάει στο 100% την συμπεριφορά των παιδιών τους.
Και το καταλαβαίνω λόγο διδύμων.
Γιατί αν μιλάμε για αδέρφια μη δίδυμα, μπορεί οι γονείς να είχαν διαφορετική συμπεριφορά σε καθένα. Άλλη στο πρώτο που δεν είχαν εμπειρία, άλλη στο δεύτερο κλπ
Scotch έγραψε:
kyr80 έγραψε:Και θέλω να σταθώ σε αυτό το σημείο. Μέχρι να κάνω παιδιά, είχα μηδενική ανοχή(κακώς). Πλέον καταλαβαίνω την έκφραση "μωρά είναι, θα κλάψουν". Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι η απάθεια των γονιών. Υπάρχει ένα όριο στο να ενοχλήσουν ακόμα και τα μωρά. Δε μιλάμε για παιδότοπο.

Πολύ σωστά! Μέχρι να κάνω παιδιά έβγαζα φλύκταινες μ' αυτήν την έκφραση. Και αυτό επειδή δυστυχώς τη χρησιμοποιούσαν κυρίως γονείς που γράφουν όλους τους άλλους *χ:τους. Μετά κατάλαβα ότι υπάρχουν και γονείς που πραγματικά πασχίζουν να κάνουν τα παιδιά τους να συμπεριφερθούν σωστά, και αυτοί είναι αξιέπαινοι.
Τώρα πια δεν με απασχολούν καθόλου τα παιδιά που κάνουν φασαρία, αρκεί να μην... είναι τα δικά μου.

< >


Αν και ξαναλέω ότι είμαι φρέσκος ως γονιός, το πρώτο πράγμα που ένιωσα ήταν ντροπή, όταν έκλαιγε ο μικρός. Όχι γιατί δεν επιτρέπεται να κλάψει. Προφανώς και θα κλάψει, όταν κάτι τον ενοχλεί. Ντροπή, γιατί ενόχλησα τους ανθρώπους γύρω μου
Άβαταρ μέλους
By mjacob
#477041
kyr80 έγραψε:Είπα εγώ κάπου, ότι δεν έχει σημασία η συμπεριφορά των γονέων;;;

Ε, εγραψες οτι η μόνη ευθύνη ειναι ο βαθμός ενόχλησης των γύρω τους.
Άβαταρ μέλους
By kyr80
#477043 Προφανώς. Διότι όταν κλαίει ασταμάτητα, και εσύ είσαι ατάραχος και πίνεις το καφεδάκι σου, τότε είναι 100% δική σου ευθύνη. Τι ευθύνη να ρίξεις στο μωρό;