- 04 Δεκ 2014, 11:46 #47273 Εντι ,καμαρι μου , ο spiρos ανεβασε ενα κειμενο του τζημερου ο οποιος αναφεροντας τις προϋποθεσεις που πρεπει να πληρουνται για να δοθει τακτικη αδεια , εγραψε οτι ο κρατουμενος (ο οποιος ζηταει εκπαιδευτικη αδεια , αλλοτονακιαλλοταλλο ) δεν την δικαιουται διοτι δεν πληρουται η χρονικη προϋποθεση της εκτισης του 1/5 της ποινης.

Απαντησα οτι ο τζημερος παλι πεταξε παπαρια.

Ηρθες και υπερασπιστηκες αυτα που εγραψε ο τζημερος (συνεπως και οτι πρεπει να πληρουται η χρονικη προϋποθεση) και εβαλες και ενα λινκ το οποιο ειτε δεν διαβασες ειτε δεν καταλαβες.

Οπως βλεπεις , λοιπον, ΔΕΝ ισχυει η χρονικη προϋποθεση της εκτισης του 1/5 της ποινης.

Ο spiros ανεβασε το κειμενο του τζημερου (προφανως συμφωνωντας) . Οταν ψυλλιαστηκε οτι μπορει να λεει παπαριες , ανεβασε καποιο αλλο. Αργοτερα μπορει να ανεβασει καποιο αλλο. Δεν λεει κατι αυτο. Ουτε αναφερθηκα στο ποια ειναι πιθανη αιτιολογηση της απορριψης.


Αυτ(ι)α.

Τελευταία επεξεργασία από αεροζολ και 04 Δεκ 2014, 11:59, έχει επεξεργασθεί 1 φορά/ες συνολικά

- 04 Δεκ 2014, 11:55 #47276 Είπε κι αυτά ο Τζήμερος,.....

από εδώ http://www.athensvoice.gr/article/city- ... E%AE%CF%82

Φυλακισμένος είναι μία ιδιότητα. Φοιτητής είναι μία άλλη. Κάποιες φορές συνδυάζονται στο ίδιο πρόσωπο. Μπορεί να έχεις φυλακισθεί ενόσω είσαι φοιτητής ή να περάσεις σε ένα ΤΕΙ ενόσω είσαι φυλακισμένος. Προφανώς, κάθε φυλακισμένος έχει και άλλες ιδιότητες, πέραν αυτής του παρανομήσαντος. Να θυμίσω μερικές: φυλακισμένος & πατέρας & πρώην υπουργός, φυλακισμένος & καθηγητής πανεπιστημίου, φυλακισμένος & εκδότης, φυλακισμένος & πρώην δήμαρχος, φυλακισμένος & επιχειρηματίας, φυλακισμένος & τραγουδοποιός.

Με ποιον τρόπο οι άλλες ιδιότητες επηρεάζουν την ιδιότητα του φυλακισμένου; Με κανέναν! Φυλακισμένος θα πει ότι δεν είσαι ελεύθερος και αυτονοήτως δεν έχεις την άνεση να επιτελείς τα άλλα σου καθήκοντα, όπως θα τα επιτελούσες εκτός φυλακής. Η φυλακή είναι τιμωρία. Στην τιμωρία και στερείσαι και υποφέρεις. Ή λοιπόν καταργούμε εντελώς την έννοια της τιμωρίας ή, αν την αποδέχομαστε ως αναγκαίο κακό για τους παρανομούντες, αποδεχόμαστε ταυτόχρονα ότι θα ζορίζονται εκεί που βρίσκονται.

Όμως το σωφρονιστικό μας σύστημα έχει, θεωρητικά τουλάχιστον, την πρόθεση που υπονοεί η ονομασία του: να κάνει ανθρώπους σώφρονες, που έχουν, δηλαδή, σώας τας φρένας. Δεν είναι σκοπός του να τους εκδικηθεί. Έτσι, προβλέπει, από τη δίκη κιόλας, μια ντουζίνα ελαφρυντικά: μετεφηβικής ηλικίας, προτέρου εντίμου βίου, ειλικρινούς μεταμελείας, μη ταπεινών κινήτρων, και μερικά περισσότερο εξειδικευμένα. Ακόμα και όταν καταδικαστείς, πάλι προβλέπει ελαφρυντικά, ώστε ο εγκλεισμός σου να γίνει πιο υποφερτός και να βγεις χωρίς να εκτίσεις ολόκληρη την ποινή σου.

Από τι εξαρτώνται αυτά τα ελαφρυντικά; Από τη στάση του κρατούμενου, τις απόψεις του, τη γενική συμπεριφορά του. Εξαρτώνται από τις άλλες ιδιότητές του; Όχι, και δεν θα έπρεπε, διότι κάτι τέτοιο θα συνιστούσε προνομιακή μεταχείριση ενός κρατούμενου έναντι άλλου. Γιατί να μπορεί ο φοιτητής φυλακισμένος να πηγαίνει στις παραδόσεις και να μην μπορεί να πηγαίνει ο πρωταθλητής φυλακισμένος στις προπονήσεις, η μάνα φυλακισμένη στο παιδί της και ο επιχειρηματίας φυλακισμένος στην εταιρεία του;

Άρα στην περίπτωση του Ρωμανού, και του κάθε λαϊκού ή αριστοκρατικού επαναστάτη, το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι αν βρίσκεται σε πορεία σωφρονισμού. Αν κατάλαβε ότι με ληστείες τραπεζών και καλάσνικωφ δεν πρόκειται να αλλάξει κανένα σύστημα κι ότι, στο φινάλε, δεν τον εξουσιοδότησε κανένας να αναλάβει αυτόν τον ρόλο για λογαριασμό μου, ακόμα κι αν έχουμε ακριβώς την ίδια απέχθεια προς το «σύστημα».

Το κατάλαβε; Όχι βέβαια! Στο παρελθόν, μέσα από τη φυλακή έχει αναλάβει την ευθύνη για τις επιθέσεις στη δημοτική αστυνομία της Κυψέλης, σε μια επενδυτική εταιρία και στο σπίτι του Γιάννου Παπαντωνίου, ενώ έχει δηλώσει ένα σωρό φορές πόσο περήφανος αισθάνεται για τα κατορθώματά του. Πολύ καλά λοιπόν έκανε η Δικαιοσύνη και αρνήθηκε να του δώσει άδεια.

Δεν του άρεσε, όμως, του καλομαθημένου επαναστάτη και ξεκίνησε απεργία πείνας. Μήπως εν τω μεταξύ άλλαξε απόψεις; Καθόλου! Σε μια επιστολή άρπα - κόλλα (ψυχαναλυτικού ενδιαφέροντος, που δεν είναι δύσκολο να αποκωδικοποιήσεις ξέροντας τον οικογενειακό και κοινωνικό του περίγυρο) κι αφού ενημερώνει ότι είναι εναντίον όλων των νόμων (!!!) διευκρινίζει, ξεκινώντας την απεργία πείνας: «Γι’ αυτό και η επιλογή που κάνω θέλω να είναι όσο το δυνατόν πιο ξεκάθαρη: δεν υπερασπίζομαι τη νομιμότητά τους· αντίθετα, απευθύνω έναν πολιτικό εκβιασμό, ώστε να κερδίσω ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού».

Μπράβο αγόρι μου για την ειλικρίνειά σου, αλλά λυπάμαι, θα καθήσεις στη φυλακή. Ισοπεδωτικές συνθήκες; Ισοπεδωτικές. Χωρίς ανάσες ελευθερίας; Χωρίς. Η απεργία πείνας είναι ο έσχατος εκβιασμός και ταυτόχρονα η έσχατη αναρχική πράξη. «Μπορώ να με σκοτώσω» λέει ο απεργός πείνας στο σύστημα «και δεν μπορείς να μου το απαγορεύσεις». «Έτσι είμαι ανώτερος από σένα και σε απειλώ: το αίμα μου επί της κεφαλής σου».

Κι άμα πεθάνει; Ας χρησιμοποιήσουμε ξανά τη, δυσεύρετη σ’ αυτή τη χώρα, κοινή λογική. Ο νόμος δεν προβλέπει φοιτητικές άδειες. Επιπλέον δεν έχει εκτίσει τον χρόνο που προβλέπει ο νόμος ώστε να δικαιούται αδείας. Ο Ρωμανός ζητάει κάτι που δίδεται υπό προϋποθέσεις, που αυτός δεν διαθέτει. Η Πολιτεία έχει δύο επιλογές. Να δεχθεί τα αιτήματά του ή να μην τα δεχθεί. Αν τα δεχθεί, δημιουργεί προηγούμενο για οποιονδήποτε κρατούμενο, για οποιονδήποτε λόγο. Κι όχι μόνο για κρατούμενο. Για οποιονδήποτε επιδιώκει οτιδήποτε. Κάνω απεργία πείνας και πετυχαίνω αυτό που θέλω! Γιατί υποχωρήσατε στον Ρωμανό και όχι σ’ εμένα;

Μπορεί να λειτουργήσει έτσι η νομιμότητα; Όχι βέβαια! Γι΄ αυτό ο νομοθέτης επινόησε μια σολομώντεια λύση: την αναγκαστική σίτιση.

Εδώ, σηκώνει πολλή κουβέντα. Η κλασική φιλελεύθερη αντίληψη λέει πως ο καθένας είναι κύριος του σώματος και της ζωής του και, αν θέλει, μπορεί να αυτοκτονήσει με τον τρόπο που θα διαλέξει. Και πως αυτά τα δικαιώματα δεν αποψιλώνονται ούτε μέσα στη φυλακή. Λυπάμαι, αλλά δεν συμφωνώ. Στη φυλακή πολλά ατομικά δικαιώματα λειτουργούν υπό όρους, με πρώτο και καλύτερο το δικαίωμα στην ελευθερία! Άρα, η απεργία πείνας ενός φυλακισμένου κρίνεται υπό ορους. Αντιμετωπίζεται, δε, ως προς αυτό που είναι: μια πράξη εκβιασμού. Επιπλέον, η νομοθεσία προβλέπει πως οι αποφάσεις ενός ανθρώπου έχουν νομική και ηθική υπόσταση όταν έχει σώας τας φρένας. Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι κάποιος που είναι ολοκληρωτικά εναντίον της έννοιας του νόμου και ταυτόχρονα θέλει να σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων έχει σώας τα φρένας (προσωπικά αμφιβάλλω) πόσο συνεχίζει να έχει συναίσθηση των επιλογών του όταν, μετά από κάποιες μέρες απεργίας θα υφίσταται έκπτωση των σωματικών και των διανοητικών του λειτουργιών; Ο αντίλογος λέει ότι όταν ξεκινάς μια απεργία πείνας ξέρεις ότι οδηγείσαι στον θάνατο, άρα πρόκειται για απόφαση προειλημμένη. Δεν είναι, όμως, έτσι. Σε κάθε βήμα οποιασδήποτε πορείας, μπορείς και πρέπει να επανασταθμίζεις και τα δεδομένα και τα ζητούμενα. Ο απεργός πείνας δεν ξεκινάει για να πεθάνει. Ξεκινάει για να πετύχει αυτό που επιδιώκει, και να το απολαύσει εν ζωή. Ακόμα και ο παθιασμένος στρατιώτης, ο παράτολμος μαχητής που ορμάει στη φωτιά αψηφώντας τον θάνατο, μπορεί κάποια στιγμή να αποφασίσει ότι «όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει». Ένας απεργός πείνας, ακόμα και στο κατώφλι του θανάτου, είναι ζωντανός. Με τον εγκέφαλο και τις ζωτικές λειτουργίες του σχεδόν ανενεργές, πώς μπορεί να πάρει την απόφαση να διανύσει τα λίγα αλλά κρίσιμα τελευταία μέτρα; Πώς μπορεί να σταθμίσει αν ο εκβιασμός έχει ακόμα πιθανότητες να πετύχει ή όχι;

Γι’ αυτό υπάρχει αυτή η ακραία μεν αλλά αναγκαία λύση, με απόφαση εισαγγελέα: τροφή με το ζόρι – με ορό φυσικά. Ο Σωφρονιστικός Κώδικας έχει χειριστεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο (και σε θεωρητικό και σε πρακτικό επίπεδο) θέμα με εξαιρετική ισορροπία. Αναγνωρίζει, έμμεσα, το δικαίωμα της απεργίας πείνας (παλαιότερα θεωρούνταν αδίκημα) καθώς προβλέπει για τον απεργό ειδική ιατρική φροντίδα στη φυλακή και, αν η κατάσταση χειροτερέψει, μεταγωγή σε νοσοκομείο. Κι εκεί δεν διατάζει «φέρτε τον ορό αμέσως» αλλά αναγνωρίζει ότι πρέπει να υπάρχει «άμεσος κίνδυνος ζωής ή σοβαρής και μόνιμης βλάβης της υγείας». Παράλληλα απαιτεί να «συνεκτιμώνται η προσωπικότητα του κρατουμένου, οι επιδιώξεις του και η σταθερότητα της απόφασής του». Ακόμα και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποδέχεται την αναγκαστική σίτιση, θέτοντας, και ορθώς, τις ίδιες αυστηρές προϋποθέσεις με τον Σωφρονιστικό Κώδικα.

Κατά την άποψή μου, λοιπόν, πολύ καλά έκανε η εισαγγελέας των φυλακών και διέταξε την αναγκαστική σίτιση του Ρωμανού. Ακόμα κι αν κάποιοι «φίλοι του» υποστηρίζουν ότι έτσι προσβάλλεται η προσωπικότητα του κρατουμένου. Είναι καλύτερα να προσβληθεί η προσωπικότητά του από το να χάσει τη ζωή του. Επειδή είναι μόλις 21 χρονών. Επειδή είναι κρίμα να πληρώσει τις αμαρτίες μιας σάπιας αστικής τάξης, που δεν μπόρεσε να του δώσει έναν μπούσουλα ζωής. Επειδή μπορεί αργότερα να του φύγει ο θυμός και να αρχίσει να σκέφτεται. Κι ίσως μετά από χρόνια – μακάρι να μην είναι πολλά – να κοιτάει το βλέμμα του κυνηγημένου αγριμιού των σημερινών φωτογραφιών του και να λέει στη γυναίκα του που θα τον έχει αγκαλιά: «Λίγη προσοχή, λίγη αγάπη, λίγη φροντίδα εκλιπαρούσα, αλλά κανένας δεν μου την έδινε. Κι αποφάσισα να εκδικηθώ. Τη μάνα μου ήθελα να εκδικηθώ και τους πήρε η μπάλα όλους. Θυμάσαι που κόντεψα να πεθάνω τότε με εκείνη την κωλοαπεργία στη φυλακή. Άκου να πεθάνω! Τι |λογοκρισία| κάναμε όταν ήμασταν πιτσιρικάδες!»

Αλλά μέχρι να αρχίσει να σκέφτεται ότι δεν υπάρχει ζωή χωρίς κανόνες και κοινωνία χωρίς νομικό πλαίσιο, κι ότι το να αποφασίσεις εσύ για το καλό μου χωρίς να με ρωτήσεις είναι καθαρόαιμος φασισμός, θα μείνει στη φυλακή. Κι αν επιμένει στην απεργία πείνας, θα σιτίζεται αναγκαστικά. Διότι όπως η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει τη ζωή κάθε συμπλεγματικού, ψυχικά τραυματισμένου ή μικρόνοα που «την είδε» Ρομπέν των Αστών, οφείλει να προστατεύει κι όλους τους άλλους, που κινδυνεύουν να χάσουν την περιουσία ή τη ζωή τους από τα καπρίτσια των φυντανιών των μαμάδων βορείων προαστίων.

Υ.Γ. Μήπως, με την ευκαιρία, να εγκαινιάζαμε την παρακολούθηση μαθημάτων στα ΑΕΙ – ΤΕΙ μέσω διαδικτύου; Θα δώσει πολλές λύσεις, όχι μόνο σε κρατούμενους.

don't panic

- 04 Δεκ 2014, 11:57 #47279 Εντυ, φιλικη συμβουλη. ΜΗΝ παιρνεις στα σοβαρα τον Τζημερο και ΜΗΝ τον χρησιμοποιεις ως πηγη για τπτ, ακομα και αν συμφωνεις. Ειναι σχεδον de facto οτι γραφει βλακειες, ακομα κι αν εχει δικιο

- 04 Δεκ 2014, 12:17 #47284 Το σχόλιο μου για τον Τζήμερο είναι το ίδιο για τον αεροζολ.

Όσο ποστάρει λύγκες και όχι δικές του σοφίες τα μάτια μας πονάνε λιγότερο.



Πχ

αποδεχόμαστε ταυτόχρονα ότι θα ζορίζονται εκεί που βρίσκονται.

Χωρίς ανάσες ελευθερίας; Χωρίς.

Η συζήτηση για το θέμα σταματά στις δηλώσεις Ρωμανού.
Η περαιτέρω συνέχιση της κάνει ρόμπα όποιον πάει να επιστημονικοποιήσει περισσότερο το θέμα.
Εν προκειμένω και τον Τζήμερο.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 04 Δεκ 2014, 12:27 #47293

Είπε κι αυτά ο Τζήμερος,.....

<σνιπ>

Ότι να'ναι. Έχουμε 2014 και ο φιλελεύθερος νεωτεριστής έχει ακόμα σύγχυση για ζητήματα που οι περισσότεροι λαοί τα έλυσαν από τον 19ο αιώνα. Ο Ρωμανός θα βγει από τη φυλακή πριν γίνει 30 και οι πιθανότητες να μην γίνει Μαρίνος ή Μαζιώτης ή ξερωγωτι, επειδή "σοφρωνίστηκε" είναι 0. Ολοστρόγγυλο 0. Αυτό δε σας λέει τίποτα για τις μπούρδες περί τιμωρίας και να υποφέρει κλπ; Μάλλον τίποτα.

“Hither came Conan, the Cimmerian, black-haired, sullen-eyed, sword in hand, a thief, a reaver, a slayer, with gigantic melancholies and gigantic mirth, to tread the jeweled thrones of the Earth under his sandaled feet.”

- 04 Δεκ 2014, 12:46 #47300

Η απεργία πείνας είναι ο έσχατος εκβιασμός και ταυτόχρονα η έσχατη αναρχική πράξη. «Μπορώ να με σκοτώσω» λέει ο απεργός πείνας στο σύστημα «και δεν μπορείς να μου το απαγορεύσεις». «Έτσι είμαι ανώτερος από σένα και σε απειλώ: το αίμα μου επί της κεφαλής σου».

Κι άμα πεθάνει; Ας χρησιμοποιήσουμε ξανά τη, δυσεύρετη σ’ αυτή τη χώρα, κοινή λογική. Ο νόμος δεν προβλέπει φοιτητικές άδειες. Επιπλέον δεν έχει εκτίσει τον χρόνο που προβλέπει ο νόμος ώστε να δικαιούται αδείας. Ο Ρωμανός ζητάει κάτι που δίδεται υπό προϋποθέσεις, που αυτός δεν διαθέτει. Η Πολιτεία έχει δύο επιλογές. Να δεχθεί τα αιτήματά του ή να μην τα δεχθεί. Αν τα δεχθεί, δημιουργεί προηγούμενο για οποιονδήποτε κρατούμενο, για οποιονδήποτε λόγο. Κι όχι μόνο για κρατούμενο. Για οποιονδήποτε επιδιώκει οτιδήποτε. Κάνω απεργία πείνας και πετυχαίνω αυτό που θέλω! Γιατί υποχωρήσατε στον Ρωμανό και όχι σ’ εμένα;

Μπορεί να λειτουργήσει έτσι η νομιμότητα; Όχι βέβαια! Γι΄ αυτό ο νομοθέτης επινόησε μια σολομώντεια λύση: την αναγκαστική σίτιση.

Εδώ, σηκώνει πολλή κουβέντα. Η κλασική φιλελεύθερη αντίληψη λέει πως ο καθένας είναι κύριος του σώματος και της ζωής του και, αν θέλει, μπορεί να αυτοκτονήσει με τον τρόπο που θα διαλέξει. Και πως αυτά τα δικαιώματα δεν αποψιλώνονται ούτε μέσα στη φυλακή. Λυπάμαι, αλλά δεν συμφωνώ. Στη φυλακή πολλά ατομικά δικαιώματα λειτουργούν υπό όρους, με πρώτο και καλύτερο το δικαίωμα στην ελευθερία! Άρα, η απεργία πείνας ενός φυλακισμένου κρίνεται υπό ορους. Αντιμετωπίζεται, δε, ως προς αυτό που είναι: μια πράξη εκβιασμού. Επιπλέον, η νομοθεσία προβλέπει πως οι αποφάσεις ενός ανθρώπου έχουν νομική και ηθική υπόσταση όταν έχει σώας τας φρένας. Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι κάποιος που είναι ολοκληρωτικά εναντίον της έννοιας του νόμου και ταυτόχρονα θέλει να σπουδάσει διοίκηση επιχειρήσεων έχει σώας τα φρένας (προσωπικά αμφιβάλλω) πόσο συνεχίζει να έχει συναίσθηση των επιλογών του όταν, μετά από κάποιες μέρες απεργίας θα υφίσταται έκπτωση των σωματικών και των διανοητικών του λειτουργιών; Ο αντίλογος λέει ότι όταν ξεκινάς μια απεργία πείνας ξέρεις ότι οδηγείσαι στον θάνατο, άρα πρόκειται για απόφαση προειλημμένη. Δεν είναι, όμως, έτσι. Σε κάθε βήμα οποιασδήποτε πορείας, μπορείς και πρέπει να επανασταθμίζεις και τα δεδομένα και τα ζητούμενα. Ο απεργός πείνας δεν ξεκινάει για να πεθάνει. Ξεκινάει για να πετύχει αυτό που επιδιώκει, και να το απολαύσει εν ζωή. Ακόμα και ο παθιασμένος στρατιώτης, ο παράτολμος μαχητής που ορμάει στη φωτιά αψηφώντας τον θάνατο, μπορεί κάποια στιγμή να αποφασίσει ότι «όποιος στη μάχη πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει». Ένας απεργός πείνας, ακόμα και στο κατώφλι του θανάτου, είναι ζωντανός. Με τον εγκέφαλο και τις ζωτικές λειτουργίες του σχεδόν ανενεργές, πώς μπορεί να πάρει την απόφαση να διανύσει τα λίγα αλλά κρίσιμα τελευταία μέτρα; Πώς μπορεί να σταθμίσει αν ο εκβιασμός έχει ακόμα πιθανότητες να πετύχει ή όχι;

Γι’ αυτό υπάρχει αυτή η ακραία μεν αλλά αναγκαία λύση, με απόφαση εισαγγελέα: τροφή με το ζόρι – με ορό φυσικά. Ο Σωφρονιστικός Κώδικας έχει χειριστεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο (και σε θεωρητικό και σε πρακτικό επίπεδο) θέμα με εξαιρετική ισορροπία. Αναγνωρίζει, έμμεσα, το δικαίωμα της απεργίας πείνας (παλαιότερα θεωρούνταν αδίκημα) καθώς προβλέπει για τον απεργό ειδική ιατρική φροντίδα στη φυλακή και, αν η κατάσταση χειροτερέψει, μεταγωγή σε νοσοκομείο. Κι εκεί δεν διατάζει «φέρτε τον ορό αμέσως» αλλά αναγνωρίζει ότι πρέπει να υπάρχει «άμεσος κίνδυνος ζωής ή σοβαρής και μόνιμης βλάβης της υγείας». Παράλληλα απαιτεί να «συνεκτιμώνται η προσωπικότητα του κρατουμένου, οι επιδιώξεις του και η σταθερότητα της απόφασής του». Ακόμα και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αποδέχεται την αναγκαστική σίτιση, θέτοντας, και ορθώς, τις ίδιες αυστηρές προϋποθέσεις με τον Σωφρονιστικό Κώδικα.

Ο τύπος είναι επιεικώς για τον λούτσο καβάλα, Δράμα και Σέρρες μαζί...

Tό τοι νομισθὲν τῆς ἀληθείας κρατεῖ.

- 04 Δεκ 2014, 12:49 #47304

- 04 Δεκ 2014, 12:54 #47307

Με αφορμή αυτό σκεφτόμουνα να πάρει τελικά άδεια, να κανονίσει να βγει έξω για να δώσει μάθημα (να δει τη γυναίκα του, την οικογένεια του κλπ) και να του την ακυρώσουν επειδή η σχολή θα έχει κατάληψη.



Θα φύγει RPG μέσα στο κτίριο για πλάκα.

"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"

- 04 Δεκ 2014, 13:00 #47309

Αυταπάτες
https://galaxyarchis.wordpress.com/2014/12/04/romanos/

γιάννς

- 04 Δεκ 2014, 13:17 #47315

Αυταπάτες
https://galaxyarchis.wordpress.com/2014/12/04/romanos/

"Προσπερνάμε", "δεν έχουν σημασία", "δεν παίζει ρόλο" κλπ για όσα δεν μας αρέσουν, και επικεντρωνόμαστε μόνο σε αυτό που θέλουμε να υποστηρίξουμε και να περάσουμε ως θέση. Ως ετεροβαρές και υποκειμενικό κείμενο, δεν έχει ουδεμία ουσία και βαρύτητα. Το "δεν ήξερε το παιδάκι, μικρό είναι" ισχύει το πολύ μέχρι τα 18, μετά είσαι πλήρως υπεύθυνος για τις πράξεις σου. Και το γεγονός ότι δεν δείχνει καμία απολύτως μεταμέλεια (του στυλ "θα σας ματώσω όλους") δεν δίνει καμία μα καμία δικαιολογία και πάτημα στο αίτημα και τον "αγώνα" του....

- 04 Δεκ 2014, 13:31 #47319 To διάβασες το άρθρο του egobrain; Ο αρθρογράφος, δεν παίρνει ιδιαίτερα το μέρος κάποιου, απλώς λέει πως ο Ρωμανός, διεκδικεί λίγες στιγμές ελευθερίας. Ανθρώπινο είναι κι αυτό, για έναν άνθρωπο 20 χρονών μιλάμε.
Ο νόμος είναι σαφής, οι δικαστές πρέπει ν' αποφασίζουν σύμφωνα με τους νόμους, προφανώς και δεν θα μπορούσαν να τον αφήσουν ελεύθερο γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν παράνομο.
Όλοι εσείς τηρείτε απαρέγκλιτα τους νόμους; Δεν είπα πως κάνατε και ένοπλη ληστεία, αλλά εντάξει, ένα παιδί 20 χρονών είναι και προσπαθεί να βρει τρόπους να βγει από την φυλακή. Δεν λέω να τον αφήσουμε, απλώς ας δείξουμε λίγη κατανόηση.

Μην επιμένετε πως η απόλυτη σκληρότητα του κράτους απέναντι στους πολίτες μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Κι αν τον αφήσεις στην φυλακή 15 χρόνια, θα επιτύχεις τι; Θα τον σωφρονίσεις; Θα τον κάνεις καλύτερο άνθρωπο; Προφανώς θα πρέπει να τιμωρηθεί, μην παρεξηγηθώ: έκανε ένα έγκλημα, καταδικάστηκε, πήγε φυλακή, τέλος. Την λοιδωρία δεν καταλαβαίνω.

- 04 Δεκ 2014, 13:43 #47322

To διάβασες το άρθρο του egobrain; Ο αρθρογράφος, δεν παίρνει ιδιαίτερα το μέρος κάποιου, απλώς λέει πως ο Ρωμανός, διεκδικεί λίγες στιγμές ελευθερίας. Ανθρώπινο είναι κι αυτό, για έναν άνθρωπο 20 χρονών μιλάμε.
Ο νόμος είναι σαφής, οι δικαστές πρέπει ν' αποφασίζουν σύμφωνα με τους νόμους, προφανώς και δεν θα μπορούσαν να τον αφήσουν ελεύθερο γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν παράνομο.
Όλοι εσείς τηρείτε απαρέγκλιτα τους νόμους; Δεν είπα πως κάνατε και ένοπλη ληστεία, αλλά εντάξει, ένα παιδί 20 χρονών είναι και προσπαθεί να βρει τρόπους να βγει από την φυλακή. Δεν λέω να τον αφήσουμε, απλώς ας δείξουμε λίγη κατανόηση.

Μην επιμένετε πως η απόλυτη σκληρότητα του κράτους απέναντι στους πολίτες μπορεί να φέρει αποτελέσματα. Κι αν τον αφήσεις στην φυλακή 15 χρόνια, θα επιτύχεις τι; Θα τον σωφρονίσεις; Θα τον κάνεις καλύτερο άνθρωπο; Προφανώς θα πρέπει να τιμωρηθεί, μην παρεξηγηθώ: έκανε ένα έγκλημα, καταδικάστηκε, πήγε φυλακή, τέλος. Την λοιδωρία δεν καταλαβαίνω.

H λοιδορία όπως εγώ την καταλαβαίνω πάει στο ότι ο "σκληρός" αναρχικός αγωνιστής ενάντια στο σύστημα και τα παράγωγα του προσπαθεί να εκμεταλλευτεί αυτό ακριβώς το σύστημα για να την σκαπουλάρει έστω και εν μέρει.

Θα ήταν πολύ γενναιότερο εκ μέρους του να πει ότι να λήστεψα την συστημική τράπεζα για λόγους χρηματοδότησης του αγώνα, με έπιασαν αλλά θα συνεχίσω τον αγώνα και μέσα και απ έξω όταν βγω παρά αυτή η γκρίνια και η φασαρία παίζοντας με τους τύπους και τους νόμους για μερικές στιγμές ελευθερίας.

- 04 Δεκ 2014, 13:52 #47328

Αυταπάτες
https://galaxyarchis.wordpress.com/2014/12/04/romanos/

"Προσπερνάμε", "δεν έχουν σημασία", "δεν παίζει ρόλο" κλπ για όσα δεν μας αρέσουν, και επικεντρωνόμαστε μόνο σε αυτό που θέλουμε να υποστηρίξουμε και να περάσουμε ως θέση. Ως ετεροβαρές και υποκειμενικό κείμενο, δεν έχει ουδεμία ουσία και βαρύτητα. Το "δεν ήξερε το παιδάκι, μικρό είναι" ισχύει το πολύ μέχρι τα 18, μετά είσαι πλήρως υπεύθυνος για τις πράξεις σου. Και το γεγονός ότι δεν δείχνει καμία απολύτως μεταμέλεια (του στυλ "θα σας ματώσω όλους") δεν δίνει καμία μα καμία δικαιολογία και πάτημα στο αίτημα και τον "αγώνα" του....

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν ζητησε δικαιολογια ειδικα ο Ρωμανος. Και ειναι ακριβως αυτη η σταση του (οτι δεν δειχνει μεταμελεια) που αναγκαζει τοποθετησεις τυπου (ειναι κομπλεξικο το παιδακι ειχει ψυχολογικα κλπ.) να πανε στο καλαθι με τα απλυτα.

Ο τυπος (ο Ρωμανος) δειχνει να τα εχει 400, λεει οτι θα κανω απεργια πεινας για να βγω απο την φυλακη και θα πληρωσει με την ιδια του τη ζωη -το κοστος αυτης της αποφασης- οχι για να σπουδασει ή αλλες πιπες αλλα για να σπασει τα αρχιδια ολονων μας. Των κρατικων λειτουργων, της συστημικης δικαιοσυνης, του μεσου αστου κλπ.
Και ειναι συνεπης και σε ενα αλλο επιπεδο, το ανταρτικο πολης που επελεξε (ή τουλαχιστον επιθυμουσε) ειναι το ιδιο ουτοπικο με το να κανει απεργια πεινας για να σπουδασει.

Ο Τσομσκι ειχε πει οτι η βιαιη αντιπαραθεση στο παρον context με κρατικους μηχανισμους ειναι αδυνατη, αν πας με σφεντονα θα ερθουν τα ματ, αν πας με μαχαιρι θα σου ερθει με πιστολι, αν πας με καλασνικωφ θα σου ερθει με μινιμι κοκ.
Η οποια αφελεια ομως της πραξης του περιοριζεται μονο στο αποτελεσμα και αυτο πρεπει να ειναι σαφες.

Ο Ρωμανος δεν πιστευει οτι με το καλασνικωφ θα νικησει το συστημα αλλα ουτε με την απεργια πεινας, απλα δεν την παλευει αλλο δεν θελει να παιξει με συμβατικους ορους (για χιλιους δυο λογους) και αδιαφορει για το αποτελεσμα, αν επιβιωσει αυτης της προσπαθειας θα κανει και αλλη πιο παρατολμη εχει μεταμορφωθει σε Νετσαγιεφ. Το συστημα καλα κανει και τον εχει μεσα (αυτοεπιβεβαιωνεται) δεν περιμεναμε και κατι διαφορετικο αλλωστε.

καλο ταξιδι

Υ.Γ. Μην ξεχναμε την αγαπημενη συγκριση ομως νεοναζι αναρχικων, που ειναι τα πρωτοπαλικαρα ρε??? που ειναι οι φουσκωτοι που θα παρουν την Πολη, μολις τους ριξαν στη στενη χεσμεντεννν ολοι, βγηκε κανας απο αυτους να κανει απεργια πεινας και να γραψει καν ιδεολογικο κειμενο της προκοπης με κατακλειδα "ζητω ο ναζισμος" ζητω ο Αϊχμαν? συστημικοι και αυτοι οι τραμπουκοι? Φαινεται η αβυσσος ετσι δεν ειναι?

@dimik μα αυτο κανει ρε μαν, βγαινει και λεει ζητω η αναρχια δεν βγηκε να πει ειμαι καλο παιδι βαλτε με στο αρσακειο ελεος. Ειδες το κασιδιαρι να λεει ζητω ο ναζισμος, κοτα λυρατη, τατουαζ τη σβαστιγκα αλλα μετα ρουφαμε το αυγο μας.(εχει τα κονε με τους μπατσους στις φυλακες βεβαια, συστημικος τραμπουκος χαλαρα)

- 04 Δεκ 2014, 13:59 #47331 Οκ, δεκτόν ότι είναι ο μόνος τρόπος αντίδρασης του, εφόσον όμως σπάει τα @@ κάποιον θα υποστεί και την ανάλογη λοιδορία, λογικό δεν είναι?

εν τω μεταξύ σαν να έχει δίκιο

Συγκεκριμένα, ο κ. Τατσόπουλος σημείωσε χαρακτηριστικά:

«Ερχεται η Τέλεια Καταιγίδα -εάν συμπέσει μάλιστα με τη συμπλήρωση έξι χρόνων από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, η Ιστορία θα έχει καταφέρει για μια ακόμη φορά να μας βγάλει χλευαστικά τη γλώσσα. Μην ποντάρετε πως επιθυμούν πολλοί την εκτόνωση. Η συγκυβέρνηση πολύ θα χαρεί να οδηγήσει την αξιωματική αντιπολίτευση στα άκρα, να τρομοκρατήσει τους διστακτικούς νοικοκυραίους και να σταματήσει την ακατάσχετη αιμορραγία των δικών της ψηφοφόρων. Η αξιωματική αντιπολίτευση πολύ θα χαρεί ν' αναδείξει το ανάλγητο πρόσωπο μιας αυταρχικής συγκυβέρνησης. Win-win game. Δεν θα υπάρξουν χαμένοι σε αυτό το έγκλημα. Μονάχα ο Νίκος Ρωμανός».
http://www.newsbeast.gr/politiki/arthro ... kataigida/

- 04 Δεκ 2014, 14:05 #47333 κατ αρχήν αυτό:

Κωστάρης: "2,5 χρόνια κυκλοφορούσα ελεύθερος με τις άδειες, χωρίς πρόβλημα»

και κατά δεύτερον αυτό:

Το Πανεπιστήμιο του Όσλο έκανε δεκτό τον Μπρέιβικ που είχε δολοφονήσει 77 φοιτητές! ...

don't panic