- 16 Δεκ 2017, 11:32
#464614
Όταν η mid-30s crisis γίνεται 20s kse-κα-vlo-μαΕντάξει, του Νίκου η ψυχή το τραβάει. Δεν είναι μόνο η οδήγηση αλλά το όλο concept. Έσπασαν τα τηλέφωνα αυτές τις μέρες για να καταφέρουμε κάποιοι παλιόφιλοι να βρεθούμε. Εγώ διστακτικός, λόγω φόρτου εργασίας ημερών αλλά κίνησης στους "γιορτινούς" δρόμους (και πορείες στο κέντρο
). Το πρώτα το λύσαμε, όχι όμως και την κίνηση όπου έκανα Δραπετσώνα-Νίκαια-Νέο Κόσμο μέσω Συγγρού-Βουλιαγμένης-Βούλα σε 1 ώρα και 45 λεπτά.
Ευτυχώς το FR έχει Stop-Start και δεν με ξετίναξε από καύσιμο και γύρισα σπίτι με μέση 8.4lt/100km.
Τέλος πάντων κατάφερα να φτάσω στο parking του ViveMar. Τα γόνατα πονούσαν. Πούστικο DSG να σ'είχα.
Με υποδέχτηκαν τα παιδιά και έκανα έναν ακόμη φίλο, τον αδερφό του Νικου ---> χέρι ο τύπος.
Είπαμε τα καλορίζικα, κάναμε τα ασημώματά μας, βγήκαν και κάποιες φωτογραφίες της πλάκας, και αυτό γιατί δεν είχαμε μυαλό.
Χαζεύα τις λεπτομέρειες στην μπορδωροδοπορτοκαλοκόκκινη Ιαπωνική φτερούγα.
Εντάξει, τι περιμένετε παραπάνω να πω; τα ξέρετε.
Το αμάξι εξωτερικά είναι allready κράχτης.
Έχει ένα μπροστινό σύστημα, μέχρι τους αεραγωγούς που έβαλε στις φωτογραφίες ο Νίκος πιο πάνω, που κάθεσαι και το κοιτάς σαν χαλβάς και αναρωτιέσαι αν είσαι σε κάποιο parc fermé. Πίσω η γνωστή απλώστα, ζαντάρες και φρενάρες συμπληρώνουν την αγωνιστική ενδυμασία.
Η φάση είναι περίπου "Ο χρήστης Ταξί νιώθει Evolution στην τοποθεσία Japan".
Το αμάξι γεννήθηκε κάτι άλλο και ήδη από τα 15 του ένιωθε μέσα του ότι είναι άντρας με ορμονές.
Πάμε προς το εσωτερικό. Ανοίγεις την ψεύτικη σε αίσθηση πόρτα -πραγματικά του Leon φαντάζει πόρτα από S-Klasse συγκριτικά- και χώνεσαι ------>
σε...------> ένα ------->
ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΜΠΑΚΕΤ ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ
Εκεί ένιωσα την πρώτη σοβαρή διέγερση. Φάση περίπου όπως όταν συστέλλεται ο "σάκος" ανάμεσα στα πόδια μας.
Τρομερή η εφαρμογή που ένιωσα καθούμενος. Ήδη από αυτό έχεις κερδίσει πόντους γαματοσύνης και σιγουριάς.
Σφιχτό, όχι τόσο στο να το νιώθεις συγκεριμένα σημεία πίεσης αλλά σφαιρικά εξίσου σφιχτό, εφαρμοστό καλύτερα μάλλον.
Σε όλο το μήκος και πλάτος του σώματός σου και σωστά τοποθετημένο.
Μετά σηκώνεις τα μάτια και κοιτάς γύρω γύρω την καμπίνα. Διαστολή του σάκου. Ψελλίζεις μέσα σου "μα καλά, πήγε ο |λογοκρισία| και έδωσε πόσα λεφτά για να βλέπει αυτό το πράγμα;"
Που είναι ένας Γερμανός να αγοράσει τη Μιτσούμπα να το κάνει σένιο μέσα αυτό μωρέ; να ντρέπεσαι να πατήσεις; να χαίρεσαι να χαϊδεύεις το ταμπλό και να παίζεις με τους περιστροφικούς διακόπτες και τα κουμπάκια;
Ιερόσυλος; ή μήπως όχι;;;
Ο φόβος του καθίσματος στα δεξιάΑφού έχει περάσει ώρα και έχουμε χαζέψει με τα μπες-βγες σε EvoXsst-Cupra-FR και να 'σου τα Full Link, να'σου τα mp3, πόρτες καπό, χώρους και πλαστικάκια, πετάει μέγιστη ατάκα ο ΓΚ.
"Άντε, θα πάμε καμιά βόλτα ή θα καθόμαστε να παίζουμε με τις οθόνες;"
Με φωνάζει ο Νίκος να μπω δίπλα του. Βάζει μπρος, ζεσταίνει ξανά λίγο το αμάξι, ξεκινάμε χαλαρά από το ViveMar και πάμε να κάνουμε ένα πέρασμα στα γνωστά.
Λίγο πριν φτάσουμε στα φανάρια της Βουλιαγμένης όπου δεξιά πάει για Λαιμό, έχουμε ακούσε από πριν κάτι πραγματικά μη συνηθισμένα τσαφ-τσουφ, που με έκαναν να στρίψω λαιμό να δω από τον δεξί πλαϊνό καθρέπτη.
Σκάει πλάι μας τουμπανιασμένο Lexus IS200 και καμπερωμένο. Πρέπει να είχε εισαγωγή χωνί στον προφυλακτήρα χαμηλά, big turbo και πίσω έβγαζε άκαυστη με φλογίδια (όπως διαπιστώθηκε μετά).
Πλησιάζουμε στις πρώτες στροφές. Εγώ έχω σφιχτεί, έχω χωθεί μέσα στο μπάκετ, πατάω "φρένα και συμπλέκτες" κάτω με τα πόδια.
Δεν είναι λίγο πράγμα γιατί το σπορ το έχω παρατήσει εδώ και χρόνια. Γρήγορη οδήγηση, νέο αμάξι, ο οδηγός του το μαθαίνει, κρύα ελαστικά, κοντράκιας με τουμπανιασμένο ιαπωνικό βγαλμένο από το Fast&Furious, δεν ήθελε και πολύ να με κάνουν να πω στο Νίκο να προσέχει.
Γύρισα 2-3 φορές και του έγνεψα ένα "Γέρασα φίλε"... Ειλικρινά είχα καιρό να νιώσω αυτό, είχα ξεσυνηθίσει.
Και φυσικά ο συνοδηγός όσο πιο πολύ ξέρει τι συμβαίνει σε σκηνικά πίεσης, τόσο πιο πολύ χέζεται.
Ο Νίκος σε κάθε στροφή ζέσταινε τα λάστιχα, αύξανε σταδιακά ρυθμό και έπαιζε με το Lexus τόσο όσο ώστε να τον ζορίζει. Έχει όμως και σώας τας φρένας και του το αναγνωρίζω.
Και αφού τα ζέστανε, έβαζε το αυτοκίνητο όπως γούσταρε.
Ρε μάγκα μου, τι εργαλείο είναι αυτό; Είτε είχες τη σωστή γραμμή, είτε λάθος, είτε εντελώς λάθος, είτε είχε παρατεταμένη, είτε κλειστή, είτε υγρασία, είτε έτσι, είτε αλλιώς, μπαίνεις όπως γουστάρεις. Πως γουστάρεις; έτσι; ΜΠΕΣ.
Και τα παραπάνω τα γράφω αφού η δεύτερη βόλτα έγινε σαν συνοδηγός στο Cupra του Βασίλη.
Πως γίνεται να νιώθεις να έχει αυτή τη φθηνιάρικη αίσθηση η πόρτα και να έχει αυτή την ακαμψία το πλαίσιο στις παρατεταμένες όπου τυγχάνει να αναπηδήσεις ανωμαλίες και να διαταράξουν την "κατάσταση ηρεμίας" της φυσικής του οχήματος ρε γαμώτο;
Όντας μάλιστα τόσο άνετο από κάτω;
Λέγοντας από κάτω, εννοώ ότι οι αναρτήσεις του, βγάζουν μια τρομερή ποιότητα κύλισης στην πίεση.
Ασύλληπτη αίσθηση.
Τα περίφημα διαφορικά: ΕΠΟΣ.
Δεν έχω να πω κάτι άλλο. Είμαι πολύ λίγος για να πω.
Έπειτα μου εξήγησε ο Νίκος πως ακριβώς δουλεύουν όλα τα προγράμματα και έβγαλα το καπέλο στην Μίτσου
για τη σύλληψη αυτής της ιδέας.
Νομίζω μόνο το Nissan GT-R έχει κάτι πιο εξελιγμένο όσο δεν πάει.
Και όλα τα παραπάνω, καθούμενος στα δεξιά του οδηγού, σε κάνουν να νομίζεις ότι η φυσική θα σε πετάξει εκτός δρόμου, αλλά κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει.
Μπαίνεις όρθιος, δεν γέρνεις, του τα χώνεις και μπαίνεις πάνω σε ράγες. Εγώ εμπειρικά και μόνο, θα πω ότι δύσκολα τελειώνεις τα όρια αυτού του αυτοκινήτου. Θέλει μεγάλο μυαλό, εμπειρία και εξοικείωση για να φτάσεις. Είναι παρανοϊκά υψηλά.
Να μην σας σεντονιάζω άλλο. Ναι, πορώθηκα. Νίκο, θέλω κι άλλο.
Σε παραδέχομαι. Είχες τα @@ να πάρεις κάτι που εγώ δεν ξέρω αν τολμούσα να βάλω το χέρι στην τσέπη για πάρτη του. Όχι όμως γιατί δεν τα αξίζει, αλλά για ξεκάθαρο συμβιβασμό επιλογής πιο overall σύγχρονου οχήματος. Συγχαρητήρια, είσαι πραγματικός petrolhead.
Να προσέχεις μόνο. Σαν φίλος σου.
ΥΓ: Ο Βασίλης το Cupra το απογειώνει. Ο 2λτ TSI με τους 280 ίππους είναι όλα τα λεφτά στο Leon. Δεν πάει καθόλου πίσω όμως και το στήσιμό του. Η Seat έχει ένα pocket rocket στη φαρέτρα της.
