Μάλλον κυκλοφορεί λίγη χρυσαυγουλίνη στο αίμα
Τραμπουκιστίνη υπάρχει στο αίμα και μάλιστα μπόλικη.
Τα τελευταία 7 χρόνια είδαμε ότι όποιος:
- τα λέει τσεκουράτα (βασικό αυτό)
- εκφράζει αγανάκτηση (βαστάει και κανά λοστάρι για να γίνει απόλυτα κατανοητή η αγανάκτηση)
- δεν φοβάται να τα βάλει με τα πουλημένα συμφέροντα
- χρησιμοποιεί εκτεταμένα το επίθετο 'λαϊκός' σε όλες τις μορφές/παραλλαγές
είχε σημαντικές πιθανότητες να μπει στη Βουλή.
Αυτή την μπαλίτσα έπαιξε ανάμεσα σε άλλους και η ΧΑ και βρήκε σημαντικές μάζες ψηφοφόρων να την ακολουθήσουν.
Με μεγάλη μου έκπληξη τα χρόνια 2011-2014 έβλεπα ολοένα και περισσότερους να εκφράζουν ανοιχτά την προτίμηση τους στα χρυσαύγουλα.
Όπως σε όλες τις περιπτώσεις ψηφοφόρων/καταναλωτών οι άνθρωποι αυτοί ανήκαν σε διάφορες κάστες.
- αγανακτισμένοι® που δεν θα ψήφιζαν ποτέ αριστερό κόμμα (εδώ έπαιξαν μπάλα και οι καμμένοι --> πάνω πλατεία)
- άτομα που διαπίστωναν ότι για ΠΑΣΟΚ-ΝΔ η Ελλάδα άρχιζε από Πατριάρχου Ιωακείμ και τέλειωνε στο Zonar's
- φιλοχουντικοί που τα προηγούμενα χρόνια ψήφιζαν ΝΔ επειδή ο Χρυσαυγουλιάκος δεν ήταν δυνατό brand
Στους παραπάνω από την πρώτη είσοδο του κόμματος στη Βουλή προστέθηκαν και άτομα τα οποία χαρτζιλικώνονται επί τούτου για να ανήκουν στο κόμμα.
Σέβομαι την πολυφωνία και ποικιλία απόψεων αλλά θεωρώ παπαριά το να ψηφίζει κάποιος το θίασο της ΧΑ.
Παρόλα αυτά θεωρώ εξίσου παπαριά το να βαφτίζουμε όποιον ψηφίζει ΧΑ νοσταλγό του Άντολφ Άιχμαν (κυρίως τη δεύτερη κατηγορία που ανέφερα παραπάνω οι οποίοι δεν είναι λίγοι) και να αποκρύπτουμε βολικά το ότι υπάρχουν τραμπουκοειδή υπανθρωπίδια και σε άλλα κόμματα (δημοκρατικά
).




