- 18 Σεπ 2017, 17:11
#435227
Cycling with the Goats ήταν το σλόγκαν 
Που σήμαινε τουρνέ στην νήσο της Σαμοθράκης με απώτερο σκοπό εννοείται να φάμε κατσικάκι στον φημισμένο Βράχο
Σάβατο στις 17.00 πήραμε το φέρι, λίγο πριν τις 19.30 είχαμε ήδη αποβιβαστεί και βουρ για το Samothraki Village στα 5 χλμ ανατολικά. Το βίλατζ συνιστάται με κλειστά μάτια παρεμπιπτόντως
Το βραδάκι βόλτα μέχρι τα Θερμά για να... τσιμπήσουμε λίγο (τι άλλο άλλωστε;) κι επιστροφή στην βάση για ξεκούραση.
Κυριακή πρωί λοιπόν κι αφού οι μάγειροι στο ξενοδοχείο νιώθουν σαν εκείνους στους άθλους του Ομπελίξ (για τους μύστες μόνο) φεύγουμε για Κήπους
Μαγευτική διαδρομή, στην αρχή είχε και πολλά δέντρα να μας συντροφεύουν που στην πορεία εξαφανίστηκαν όλα 
Οι Κήποι δεν έχουν εννοείται καμία σχέση με τους κήπους που έχετε κατά νου , έχουν μια τεράστια παραλία και φυσικό λιμάνι. Την επόμενη φορά θα επαναληφθεί με στάση για γυμνισμό (Τζι μην διαβάζεις) εννοείται 
Επιστροφή και στάση στα Θερμά πάλι για ανασυγκρότηση. Αφού ήπιαμε καφέ και γιομίσαμε τα παγούρια μας είπαμε να ξεκινήσουμε για τον Προφήτη Ηλία. Περνούμε από Καμαριώτισσα και καρφί προς το βουνό. Τα αρχίκα κάμποσα χλμ ήταν βατά, σε κάποια φάση αρχίζει να ανηφορίζει όμως. Το σημάδι ήταν πάντα η στροφή που έβλεπες εμπρός σου και η όποια ευχή έκανες ότι μετά από αυτήν θα έχει έστω και ένα μικρό ισιάδι πήγαινε στράφι. Το ένα βυζάκι (για μύστες κι αυτό) διαδεχόταν το άλλο, τα βρισίδια εννοείται δεν σταματούσαν ούτε δευτερόλεπτο Όποιον προλάβαινες έβριζες. Σιμάνο, δίσκους, τιμόνια, Σκοττ και Φούτζι. Έβριζες τους πάντες που σε έπεισαν να κάνεις κάτι τέτοιο 
Σε μια φάση βλέπω ένα κτίσμα που έμοιαζε με εκκλησία, σε καμία περίπτωση με εκκλησάκι όμως... Ερωτώ έναν συνοδοιπόρο εάν κατευθυνόμαστε εκεί ή πηγαίνουμε σε εκείνο το μακρυνόοοοοοο πραγματάκι στο τέρμα του βουνού. Με καθησύχασε ότι πηγαίναμε στο πρώτο. Το θέμα είναι ότι ανέβηκα σχετικά εύκολα μέχρι εκεί (τα βρισίδια ήταν απλά για ζέσταμα ) και αναρωτιόμουν προς τι ο τόσος ντόρος. Ώσπου... έρχεται ένας aniforista και καταλαβαίνω ότι τελικά καλά έκανα που ζεστάθηκα (στα βρισίδια) 
Το καλό βέβαια ήταν ότι πηγαίναμε παρέα και δεν ήμουν μόνος όπως στο προηγούμενο κομμάτι που σταματούσα ανά τακτά για να τους περιμένω 
Βρισίδι στο βρισίδι, κατάρα στην κατάρα τελικά φτάνουμε στην κορυφή και στον πολυπόθητο Βράχο 
Με τα χαζά "τερμάτισα" πρώτος από τους νορμάλ (που δεν κοιμούνται δηλαδή επάνω στο ποδήλατο) 
Περισσότερο με ζόρισε ωστόσο η ζέση, παρά η ανελέητη ανηφόρα. Καλύτερα από το να έβρεχε πάντως
Το φαγητό ήταν πανδαισία γεύσεων και χρωμάτων. Όποιος δεν έχει πάει, να το κανονίσει πριν εξαφανιστεί ολόκληρο το νησί (από την εφορία...).
Επιστροφή σαφώς πιο εύκολη, ωστόσο τα διάφορα βυζάκια ήταν ζόρικα αφού με γεμάτο τον στόμαχο ακόμα και οι κατηφόρες σε ζορίζουν... Καρφί στο ξενοδοχείο για βουτιά στην πισίνα και καφεδάρες. Μας έφεραν και κομμάτια από τούρτα (που μάλλον ξέμεινε ) και τιμήθηκε δεόντως. Μπανάκι, καθαρά ρουχάκια και συνέχεια με μασάλια σε κεντρικό καφενέ της Καμαριώτισσας. Εννοείται τα γλυκά και τα σαντουίτς πήγαιναν κι ερχόντουσαν (εγώ συγκρατήθηκα βέβαια 
)
Στις 21.00 πήραμε το φέρι της επιστροφής, 12παρά ήμουν σπίτι. 87 χλμ έγραψε το κοντέρ συνολικά με κάμποσα ανηφορικά (γύρω στο χιλιόμετρο εάν θυμάμαι καλά).
Τώρα προσπαθώ να τούς πείσω να κάνουμε τον γύρο της Θάσου
150 μέχρι Κεραμωτή, 100 ο γύρος κι άλλα 150 για την επιστροφή. Να δούμε πότε βέβαια γιατί στα κοντινά έχουμε Ορεστιάδα, Ανδριανούπολη, Χιλή-Καναδάς κλπ
Το ποδήλατο συμπεριφέρθηκε άψογα, δεν με κούρασε στιγμή, το τιμόνι είναι επικό (σχετικά καινούριο μοντελάκι), τα φρένα έπιαναν με την σκέψη. Ο κούκος αηδόνι βγήκε βέβαια, θα δείξει στο μέλλον εάν άξιζε η τρέλα
Φώτο θα ακολουθήσουν
Που σήμαινε τουρνέ στην νήσο της Σαμοθράκης με απώτερο σκοπό εννοείται να φάμε κατσικάκι στον φημισμένο Βράχο
Σάβατο στις 17.00 πήραμε το φέρι, λίγο πριν τις 19.30 είχαμε ήδη αποβιβαστεί και βουρ για το Samothraki Village στα 5 χλμ ανατολικά. Το βίλατζ συνιστάται με κλειστά μάτια παρεμπιπτόντως
Το βραδάκι βόλτα μέχρι τα Θερμά για να... τσιμπήσουμε λίγο (τι άλλο άλλωστε;) κι επιστροφή στην βάση για ξεκούραση.
Κυριακή πρωί λοιπόν κι αφού οι μάγειροι στο ξενοδοχείο νιώθουν σαν εκείνους στους άθλους του Ομπελίξ (για τους μύστες μόνο) φεύγουμε για Κήπους
Μαγευτική διαδρομή, στην αρχή είχε και πολλά δέντρα να μας συντροφεύουν που στην πορεία εξαφανίστηκαν όλα Οι Κήποι δεν έχουν εννοείται καμία σχέση με τους κήπους που έχετε κατά νου , έχουν μια τεράστια παραλία και φυσικό λιμάνι. Την επόμενη φορά θα επαναληφθεί με στάση για γυμνισμό (Τζι μην διαβάζεις) εννοείται Επιστροφή και στάση στα Θερμά πάλι για ανασυγκρότηση. Αφού ήπιαμε καφέ και γιομίσαμε τα παγούρια μας είπαμε να ξεκινήσουμε για τον Προφήτη Ηλία. Περνούμε από Καμαριώτισσα και καρφί προς το βουνό. Τα αρχίκα κάμποσα χλμ ήταν βατά, σε κάποια φάση αρχίζει να ανηφορίζει όμως. Το σημάδι ήταν πάντα η στροφή που έβλεπες εμπρός σου και η όποια ευχή έκανες ότι μετά από αυτήν θα έχει έστω και ένα μικρό ισιάδι πήγαινε στράφι. Το ένα βυζάκι (για μύστες κι αυτό) διαδεχόταν το άλλο, τα βρισίδια εννοείται δεν σταματούσαν ούτε δευτερόλεπτο
Όποιον προλάβαινες έβριζες. Σιμάνο, δίσκους, τιμόνια, Σκοττ και Φούτζι. Έβριζες τους πάντες που σε έπεισαν να κάνεις κάτι τέτοιο Σε μια φάση βλέπω ένα κτίσμα που έμοιαζε με εκκλησία, σε καμία περίπτωση με εκκλησάκι όμως... Ερωτώ έναν συνοδοιπόρο εάν κατευθυνόμαστε εκεί ή πηγαίνουμε σε εκείνο το μακρυνόοοοοοο πραγματάκι στο τέρμα του βουνού. Με καθησύχασε ότι πηγαίναμε στο πρώτο. Το θέμα είναι ότι ανέβηκα σχετικά εύκολα μέχρι εκεί (τα βρισίδια ήταν απλά για ζέσταμα
) και αναρωτιόμουν προς τι ο τόσος ντόρος. Ώσπου... έρχεται ένας aniforista και καταλαβαίνω ότι τελικά καλά έκανα που ζεστάθηκα (στα βρισίδια) Το καλό βέβαια ήταν ότι πηγαίναμε παρέα και δεν ήμουν μόνος όπως στο προηγούμενο κομμάτι που σταματούσα ανά τακτά για να τους περιμένω Βρισίδι στο βρισίδι, κατάρα στην κατάρα τελικά φτάνουμε στην κορυφή και στον πολυπόθητο Βράχο Με τα χαζά "τερμάτισα" πρώτος από τους νορμάλ (που δεν κοιμούνται δηλαδή επάνω στο ποδήλατο) Περισσότερο με ζόρισε ωστόσο η ζέση, παρά η ανελέητη ανηφόρα. Καλύτερα από το να έβρεχε πάντως Το φαγητό ήταν πανδαισία γεύσεων και χρωμάτων. Όποιος δεν έχει πάει, να το κανονίσει πριν εξαφανιστεί ολόκληρο το νησί (από την εφορία...).
Επιστροφή σαφώς πιο εύκολη, ωστόσο τα διάφορα βυζάκια ήταν ζόρικα αφού με γεμάτο τον στόμαχο ακόμα και οι κατηφόρες σε ζορίζουν... Καρφί στο ξενοδοχείο για βουτιά στην πισίνα και καφεδάρες. Μας έφεραν και κομμάτια από τούρτα (που μάλλον ξέμεινε
) και τιμήθηκε δεόντως. Μπανάκι, καθαρά ρουχάκια και συνέχεια με μασάλια σε κεντρικό καφενέ της Καμαριώτισσας. Εννοείται τα γλυκά και τα σαντουίτς πήγαιναν κι ερχόντουσαν (εγώ συγκρατήθηκα βέβαια )Στις 21.00 πήραμε το φέρι της επιστροφής, 12παρά ήμουν σπίτι. 87 χλμ έγραψε το κοντέρ συνολικά με κάμποσα ανηφορικά (γύρω στο χιλιόμετρο εάν θυμάμαι καλά).
Τώρα προσπαθώ να τούς πείσω να κάνουμε τον γύρο της Θάσου
150 μέχρι Κεραμωτή, 100 ο γύρος κι άλλα 150 για την επιστροφή. Να δούμε πότε βέβαια γιατί στα κοντινά έχουμε Ορεστιάδα, Ανδριανούπολη, Χιλή-Καναδάς κλπ Το ποδήλατο συμπεριφέρθηκε άψογα, δεν με κούρασε στιγμή, το τιμόνι είναι επικό (σχετικά καινούριο μοντελάκι), τα φρένα έπιαναν με την σκέψη. Ο κούκος αηδόνι βγήκε βέβαια, θα δείξει στο μέλλον εάν άξιζε η τρέλα
Φώτο θα ακολουθήσουν
Ό,τι δεν συνέβη ποτέ είναι ό,τι δεν ποθήσαμε αρκετά
Απ' τις φουρτούνες τις πολλές
γυρίστηκα
μες στους ανθρώπους
αυτοεξορίστηκα
Απ' τις φουρτούνες τις πολλές
γυρίστηκα
μες στους ανθρώπους
αυτοεξορίστηκα
πώς γίνεται τώρα αυτό, δεν μπορώ να το πω. 
όποιος την φόρεσε όμως δεν γύρισε πίσω
σήμερα πρώτη βόλτα με την "καινούρια". Για να δούμε...
