- 18 Σεπ 2017, 18:23
#435254
SZ: Ο Σόιμπλε ήθελε να δώσει ένα μάθημα στις χώρες της Ευρωζώνης και η Ελλάδα το πλήρωσε με αίμαhttp://www.capital.gr/epikairotita/3240 ... se-me-aimaΜε την ευκαιρία των σημερινών 75ων γενεθλίων του ο γερμανικός Τύπος δεν φείδεται ακόμη και αυστηρής κριτικής για τα πεπραγμένα του. Κυπριακά διαβατήρια σε υπόπτους διαφθοράς από τρίτες χώρες;
Η τελευταία εβδομάδα πριν από τις βουλευτικές εκλογές ξεκίνησε με τα γενέθλια του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, που γίνεται 75 χρονών. Ικανός λόγος για τους σχολιαστές να κάνουν σύντομο απολογισμό της μακράς θητείας του σε θέσεις κυβερνητικής ευθύνης, καθώς παράλληλα είναι και ο μακροβιότερος βουλευτής στα έδρανα της ομοσπονδιακής βουλής.
"Ο Σόιμπλε γαβγίζει αλλά δεν δαγκώνει"
"Τα τελευταία χρόνια φαινόταν ότι ο Σόιμπλε ήταν ο μόνος στο Χριστιανοδημοκρατικό κόμμα που μπορούσε να πει την γνώμη του στη Μέρκελ, ανεξαρτήτως εάν επρόκειτο για το ευρώ ή το προσφυγικό", σχολιάζει το Spiegel Online. "Αλλά αυτό που εκ πρώτης όψεως φαντάζει ως αντιπαλότητα στην πραγματικότητα αποτελεί μια μορφή συμβίωσης. Η φήμη του Σόιμπλε βασίζεται σε αυτό που περιγράφεται ως σοφός αντάρτης. Η Μέρκελ τον άφησε να κάνει ό,τι θέλει γιατί ήξερε ότι η σύγκρουση δεν θα έφτανε ποτέ στα άκρα. Ο Σόιμπλε γαβγίζει αλλά δεν δαγκώνει. Προστατεύει τη Μέρκελ από την κατηγορία ότι έχει περιορίσει το κόμμα σε σύλλογο που συναινεί σε όλα. Υπό αυτό το πρίσμα ο υπουργός Οικονομικών αποτελεί βασικό συστατικό του μηχανισμού εξουσίας της καγκελαρίου. Σε αυτόν εναπόκειται ο ρόλος του ήρεμου αντίπαλου, και επειδή τον παίζει τόσο τέλεια, σε περίπτωση επανεκλογής της Μέρκελ είναι βέβαιο ότι θα έχει θέση και στην επόμενη κυβέρνηση".
Με την ευκαιρία των σημερινών του γενεθλίων η Süddeutsche Zeitung περνά τον Σόιμπλε γενεές δεκατέσσερις για τον τρόπο που διαχειρίστηκε την κρίση του ευρώ. "Στις διαπραγματεύσεις ο Σόιμπλε άφησε να κλιμακωθεί η κατάσταση με τρόπο αδίστακτο απειλώντας τους Έλληνες με προσωρινή έξοδο από το ευρώ, σε σημείο που ο Τσίπρας να μην έχει άλλη επιλογή", παρατηρεί ο Γερμανός σχολιαστής. "Με αυτήν την απειλή πίεσε τους Έλληνες να δεχθούν και να εφαρμόσουν και την μικρότερη νεοφιλελεύθερη ανοησία με το σκεπτικό ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο σκοπός του Σόιμπλε ήταν η σταθεροποίηση της ευρωζώνης θέλοντας, στο παράδειγμα της Ελλάδας, να δώσει μάθημα σε άλλες χώρες που δεν εφαρμόζουν τα ισχύοντα. Τις συνέπειες όμως υπέστη ο ελληνικός λαός που με τις μαζικές περικοπές δεν είναι σε θέση να έχει κανονική ιατροφαρμακευτική περίθαλψη… ο ελληνικός λαός πλήρωσε για τα κρατικά χρέη με το αίμα του στην κυριολεξία. Αυτή η αυστηρότητα δεν έκανε καλό στην Ευρώπη", καταλήγει η εφημερίδα. "Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, και τα μέσα δεν οδήγησαν στον σκοπό, το αντίθετο, αποσταθεροποίησαν την Ευρώπη και ενίσχυσαν τον εθνικιστικό εξτρεμισμό".
Τέλος, στην Tageszeitung του Βερολίνου ο βουλευτής των Πρασίνων Γκέρχαρντ Σικ δίνει το δικό του στίγμα για τον Σόιμπλε γράφοντας μεταξύ άλλων: "Όπως η Άγκελα Μέρκελ, έτσι και ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι πρωτομάστορας της ασάφειας. Θεωρείται σφοδρός επικριτής της νομισματικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, αλλά και υπερασπιστής του Μάριο Ντράγκι. …Θεωρείται μεγάλος Ευρωπαίος, αλλά παράλληλα όσο κανένα άλλο γερμανικό πολιτικό στέλεχος δεν έθεσε την ενότητα της ευρωζώνης υπό αίρεση απειλώντας τους Έλληνες με έξοδο".Τα παραπάνω τα γράφουν Γερμανοί, για τον αγαπημένο κο. Σόιμπλε της Τρόικας Εσωτερικού.
Είναι φανερό πως δεν ξέρουν τι λένε, πρέπει να διαβάσουν λίγο capital.gr αλλά και petrolheads.gr για να καταλάβουν πως ήμασταν με το ένα πόδι έξω...
Φυσικά, "χάρις" στην ομάδα διαπραγμάτευσης του Τσίπρα, υπογράψαμε τα πάντα όλα και συνεχίζουμε ακάθεκτοι. Και με κλειστές τράπεζες... Και κερατάδες και δαρμένοι κοινώς.
Προφανώς τα έκαναν σκ@τά, προφανώς σοβαρή διαπραγμάτευση δεν έγινε ποτέ (παρά μια συνεχής υποχώρηση μέχρι που ήμασταν στα 4 και υπογράφαμε τα πάντα), προφανώς υπάρχουν τεράστιες ευθύνες για το τι εν τέλει "διαπραγματευόμασταν", ποιοι διαπραγματεύονταν τότε και ΚΥΡΙΩΣ ποιος ήταν ο ρόλος των σημερινών διαπραγματευτών (πχ ο κος Χουλιαράκης ήταν πάντα στην ομάδα "διαπραγμάτευσης", δύσκολα μπορώ να πιστέψω πως ο ρόλος του ήταν πάντα καθαρός...).
Η σημερινή κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για τα ψέματα που πούλησε, για την διαπραγμάτευση που δεν έκανε, για τραγικές επιλογές προσώπων, για το ότι δικαίωσε τον Σαμαρά και το απίθανο σινάφι του (Μουρούτη darling

), για το ότι έδωσε πνοή ζωής στην ΠΑΣΟΚάρα (με άλλο όνομα) αλλά και στην ΝΔ (με το ίδιο όνομα, αλλά τα χρέη πάλι δεν τα πληρώνει...), για την τραγική λύση που δόθηκε στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών (που έκανε τα εγκλήματα της Αγροτικής και του ΤΤ να ξεχαστούν...) και πολλά ακόμη που δεν μπορώ να θυμηθώ ή βαριέμαι να απαριθμήσω.
Ούτε 100 δις φυσικά είναι ο λογαριασμός, ούτε σταμάτησε καμιά ιδιαίτερα επιτυχημένη πορεία (το πρόγραμμα ήταν εκτός στόχων ούτως ή άλλως). Αυτά είναι αφήγημα των Ευρωπαίων κυρίως, για να δικαιολογήσουν την αποτυχία του προγράμματος (και ο Αλέξης τους έδωσε το τέλειο άλλοθι, αρκετό για κάποιους).
Αυτό που δεν έπαιξε ποτέ, είναι να βγούμε από το ευρώ, γιατί ουσιαστικά αν και πολλοί θα το ήθελαν, κανείς δεν ήξερε πώς να το κάνει και ποιο είναι το κόστος. Η Μέρκελ άφησε το μαντρόσκυλό της να παίξει λίγο με την Ελλάδα, για να δείξουν σε όλους ποιος είναι το αφεντικό... Και τώρα που ξύπνησαν λίγο οι Γάλλοι, είπαν να μην τραβήξουν το σχοινί πολύ...
Ετοιμαστείτε λοιπόν για success story και μπράβο στο καλό παιδί τον Aleksis που έγινε υπάκουος και σε λίγο θα φοράει και γραβάτα...
Το ότι η χώρα είναι αποικία και προτεκτοράτο είναι λεπτομέρεια... Έτσι βόλευε τότε κάποιος και έτσι και θα παραμείνουμε για πολλά χρόνια. Και θα εφαρμοστεί (ήδη εφαρμόζεται) ένα πρόγραμμα τύπου Χιλής, με αποκρατικοποίηση όλων των σοβαρών assets του Δημοσίου, μαζί με συνολική αποεπένδυση από πολλά άλλα πράγματα (συνταξιοδοτικό, υγεία, παιδεία, κλπ κλπ). Πολύ πιο βαρύ βέβαια από εκείνο το Πινοσέτ, γιατί τώρα όλα αυτά θα γίνονται με εσωτερική υποτίμηση που συμπεριλαμβάνει πτώση μισθών, αγοραστικής δύναμης, αξιών, κλπ κλπ. Κάποτε θα διδάσκεται η περίπτωση της Ελλάδας σε όλα τα μαθήματα μακροοικονομίας, ως παράδειγμα προς αποφυγή (ή μίμηση, ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος με αυτούς που ξαναγράφουν την ιστορία...).
Όσοι ελπίζουν ακόμη πως μπορεί να εφαρμοστεί κάτι διαφορετικό ή ν' αλλάξει κάτι, τους χαίρομαι. Ανεξαρτήτως προσώπων, μ' αρέσει που παραμένουν αισιόδοξοι. Κάποιοι ελπίζουν πως ο Κυριάκος θα φέρει κάτι διαφορετικό, κάποιοι άλλοι πιστεύουν ακόμη στον Αλέξη. Γνώμη μου είναι πως και οι δύο θα απογοητευτούν οικτρά.