Αλλού παραιτούνται γιατί δεν έπιασαν οικονομικούς στόχους ή γιατί κάποιος από το επιτελείο τους έκανε λαδιά.
Όταν λέμε "μα γιατί δεν το κάνουμε όπως οι Ισλανδοί, που φυλάκισαν τους τραπεζίτες, έγραψαν στα @@ τους τους Βρετανούς, δεν δέχθηκαν μνημόνια, έχουν δικό τους νόμισμα", ξεχνάμε βολικά ότι ως λαός έχουν νοοτροπία 50 χρόνια (μην πω 500) μπροστά από τους ιθαγενείς μας. Στα πάντα.
Όπως παλιά, γουστάρουμε τα όμορφα, τα γλυκά, τα βολικά, όχι όμως τις επιβαρύνσεις που συνεπάγονται οι επιλογές μας.
Τζάμπα μάγκες δηλαδή.
Φλαμπουράρηδες και Τσίπρες.
Κι έπειτα λέμε ότι φταίνε άλλοι. Πάντα άλλοι. Ακόμα κι αν ήταν συνεταιράκια μας σε όλες τις μπονηριές.


