- 05 Σεπ 2017, 23:49
#431291
Και εγώ ήμουν της άποψης περνάω χαλαρά και δεν τα κοιτάω παντού και πάντα, μέχρι με δάγκωσάν μία, δύο και έχω αρχίσει να αναθεωρώ. Προφανώς και δεν σταματάω παντού, αλλά είναι εντυπωσιακό ότι υπάρχουν επικίνδυνες αγέλες σκύλων στην Αθήνα σε βαθμό ώστε να πρέπει να κατέβεις από το ποδήλατο. Το αστείο είναι πως και γράμμα στο δήμο να κάνεις θα σου απαντήσει "είναι στειρωμένες" δηλαδή κάπως έτσι...
free image hostingΤι κάνεις λοιπόν? Καταρχάς πρέπει να καταλάβουμε κάτι δεν υπάρχουν αδέσποτοι σκύλοι, υπάρχουν ...τεντόπανα οι οποίοι αντί να έχουν τους σκύλους τους οικόσιτους, τους έχουν ...οδόσιτους! Προφανώς καλά πράγματα συμβαίνουν για αυτούς, καθώς αποφεύγουν τις κουράδες σε κήπο και σπίτι και απομακρύνονται κάποια μέτρα μακρύτερα από τα τύμπανα τους το βράδυ και σε συνδυασμό με την ανοσία που έχουν αναπτύξει στο γαύγισμα καταφέρνουν να κοιμηθούν. Προφανώς πηδάνε όλους τους υπόλοιπους σε μικρό ή μεγάλο βαθμό (εφόσον δεν είναι και αυτοί zoophiliacs για να γουστάρουν με τους σκύλους), μέχρι να αποκτήσουν ανοσία σε νυχτερινό γαύγισμα, δαγκώματα και αετίσιο μάτι ανίχνευσης κουράδων με 0 λούξ φωτισμού το βράδυ.
Αφού έχουμε εμπεδώσει τα ανωτέρω, και ότι κάποιοι μπορεί να έχουν κάνει τσιφλίκι τους δρόμους μπροστά από τα σπίτια τους, αφού έχουμε καταλάβει ότι οι υπόλοιποι βάρβαροι λαοί έχουν τον θεσμό του μπόγια επειδή είναι βάρβαροι απολίτιστοι και ζώα (σόρρυ αυτό το παίρνω πίσω γιατί θα πάω μέσα για κακοποίηση κατοικιδίου όπως είναι της μόδας για τις αργόσχολες θείες και ανέργους των φιλοζωικών) και όταν εμείς είχαμε τον Παρθενώνα αυτοί τρώγανε βελανίδια ενώ εμείς έχουμε λεπτά αισθήματα που δεν επιτρέπουν την θανάτωση ζώων από άνθρωπο εκτός φυσικά εάν είναι πρόβατα, κατσίκια, γουρούνια, μοσχάρια, κοτόπουλα, γαλοπούλες, κότες, πέστροφες, μπαρμπούνια, γαύρους, φάλαινοκαρχαρίες, ποντίκια, κατσαρίδες, μύγες, κουνούπια, μυρμήγκια επειδή είναι γνωστό ότι κάποια ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα (συχνά και από ανθρώπους) τότε πρέπει να πάρουμε τα μέτρα μας!
Συνεπώς εάν κατέβουμε τελικά, δεν τους γυρίζουμε ποτέ πλάτη αλλά ούτε και τα καρφώνουμε με το βλέμμα. Σε αγέλες που είναι σε βουνά και αυτά βάζουμε και το ποδήλατο μπροστά σαν ασπίδα και κάνουμε την προσευχή μας, γιατί όταν περνάς το μοναδικό διανομαρχιακό πέρασμα σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων και και 40 χιλιόμετρα περιπορείας και κανένα χιλιομέτρου υψομετρικού για να πάς από αλλού πολύ άπλά δεν υπάρχει επιλογή αλλαγής πορείας. Αφήστε καλή απόσταση και μετά ξανανεβείτε. Εάν δείτε το τεντόπανο που τα έχει αμολήσει, μη λησμονήσετε να το στολίσετε με ευγενικούς χαρακτηρισμούς, ευχές στην οικογένεια, φιλικές συμβουλές περί ανθρώπινης αναπαραγωγής και να τους υπενθυμίσετε την ύπαρξη δήμων και πολεοδομιών επί τουλάχιστον 10λεπτο, πάντα με μελωδική φωνή. Ναι μπορεί να τα μαζέψουν όχι για τους ευγενικούς χαρακτηρισμούς, αλλά για τον δήμο και την πολεοδομία (τρού στόρυ)
Τώρα εάν σας πεταχτούν μπροστά ενώ πάτε με 1000 το καλύτερο είναι να πέσετε πάνω τους, ΟΧΙ να αλλάξετε λωρίδα χωρίς να προλάβετε να ελέγξετε τη λωρίδα που μπαίνετε. Το έχω κάνει αντανακλαστικά και απέκτησα άσπρες τρίχες μόλις κατάλαβα τι έκανα, φίλος έπεσε πάνω τους και απέκτησε και αυτός άσπρες τρίχες και άσπρους επιδέσμους σαν να τον είχε δείρει ο Σουγκλάκος αλλά τουλάχιστον δεν ρίσκαρε να τον πατήσει ΙΧ.
Αυτά.