- 28 Αύγ 2017, 16:40
#428726
QsisVTS έγραψε:αυτά για να λυθούν απαιτούν δραστικές λύσεις και ανάλογη θέληση, μην περιμένεις κάτι καλύτερο όταν το εργατικό δυναμικό "εκπορνεύεται" κατά αυτόν τον τρόπο με τη σφραγίδα του κράτους
Προφανώς και δεν έχω
καμία ελπίδα.

Πέρασε η εποχή της ανοησίας για εμένα...
QsisVTS έγραψε:οι ελαστικές μορφές απασχόλησης κανονικά θα έπρεπε να απαγορευθούν και να εφαρμόζονται υπό συγκεκριμένες και αυστηρές προϋποθέσεις (πχ φοιτητές που όντως δικαιολογούνται να δουλεύουν λίγες ώρες) όπως έχω ξαναπεί, αλλά κάθε φορά που το λέω (ειδικά σε κανονικές συζητήσεις με άλλους ανθρώπους) τους ακούγεται ως κάτι το εξωπραγματικό 
Συμφωνώ κι εγώ. Μία καλή ιδέα θα ήταν αντί της απαγόρευσης, της αύξησης του κόστους αυτών, να βγαίνει πχ ο 4ωρος στο 75% του 8ωρου...
Θα μου πεις, αφού πάλι τα @@ τους θα πάρουν οι εργαζόμενοι, μιας και το κράτος αδυνατεί να ελέγξει τι σκατά γίνεται... και πολλοί είναι 4ωροι στα χαρτιά μόνο... ε... τουλάχιστον κάποιοι θα πάρουν κάτι παραπάνω στην τσέπη.
QsisVTS έγραψε:μόλις τελειώσει πραγματικά το λίπος να δω πώς θα ζουν οικογένειες που τώρα έχουν βοήθεια από τους γονείς/παππούδες τους, αν φυσικά συνεχίσουν και υπάρχουν οικογένειες και τι οικογένειες θα είναι αυτές
Τρέμω... Ειλικρινά...
QsisVTS έγραψε:και ειλικρινά με κουράζει κάθε φορά να ακούω αυτούς που πρόλαβαν το πασοκ από την αρχή και τους έκανε μάγκες να λένε "ε και εμείς δύσκολα ξεκινήσαμε, με θέληση όλα γίνονται"
τι λένε ρε; 
Προσωπικά τους καταλαβαίνω. Μια ζωή ζήσανε έτσι. Από το μηδέν, στο κάτι (πολύ ή λίγο) και με πολύ δουλειά και πολύ δύσκολες συνθήκες. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι πως α) η οικονομία τότε είχε ανοδική τάση και τώρα καθοδική, β) πως δεν είναι θέμα τεμπελιάς των νέων, απλά ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΙΕΣ* και γ) την απογοήτευση ενός ανθρώπου που έχει προσπαθήσει να μορφωθεί, να ειδικευτεί, κτλ για να πάρει έναν μισθό ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΟΡΙΟ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ και ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ να φτάσει σε αξιοπρεπές επίπεδο...
Και αν συνεχίσεις την κουβέντα (προφανώς με κάποιον που δεν ήταν στους βολεμένους του συστήματος) θα σου πει με παράπονο "μα κι εμείς δουλέψαμε και δεν μας χαρίστηκε τίποτα", οπότε του απαντάς πως ο μέσος εργαζόμενος σήμερα για να κάνει τη ζωή που έκανε ο μέσος εργαζόμενος τη δεκαετία του '80 θέλει 3 μισθούς... και η ανεργία είναι 30%...

* Κουβέντα με άνθρωπο που τη δεκαετία του '80 έκανε χίλιες δουλειές (από οικοδόμος μέχρι κι εγώ δεν ξέρω τι) και πραγματικά πρόκοψε:
Αυτός: Μα, οι νέοι δεν θέλουν να δουλέψουν. Εγώ τότε έκανα τα πάντα. Κάνεις τη μία δουλειά, για να ζήσεις, κάνεις και μία δεύτερη, μαζεύεις λίγα λεφτά, κάνεις μία μικρή επένδυση, παίρνεις λίγα περισσότερα, κτλ.
Εγώ: Ωραία. Έπιασα μία δουλειά και παίρνω 500 ευρώ / μήνα και δουλεύω κατά Μ.Ο. 12ωρο (σπάνιο;;; όχι και τόσο). ΓΙΑ ΤΟ 500ΡΙΚΟ. ΤΗ ΜΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ. Πες μου, έτσι όπως έχει πάει το κόστος της ζωής, πως ακριβώς να ζήσω, τι να πρωτοπληρώσω με τα 500 και πόσα να βάλω στην άκρη;;; Και πότε ακριβώς να βρω και δεύτερη δουλειά;;; Μην ξεχνάμε ότι πρέπει και να κοιμόμαστε που και που... Και με 30% ανεργία;;;
Αυτός: Ε, ναι... καλά δεν λέω, έχουν δυσκολέψει τα πράγματα...
Εγώ: Άρα;
Αυτός: Και πάλι...
Εγώ:
Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90
Now:
Audi A3 1,6 FSI =>
