21 quadra έγραψε:Miatakias έγραψε:Όχι καθόλου κραδασμούς.
Άλλαξα και υγρά φρένων για καλό και για κακό, αλλά οι κηλίδες δεν εέχουν φύγει εδώ και 2 εβδομάδες. Πίστευα πως έγιναν έτσι λόγω θερμοκρασιών και σκεφτόμουν πριν πάω σε κάποιο big brake kit με διαιρούμενους δίσκους να τελειώνω μια και καλή να δοκίμασα το DS2500 ή κάτι αντίστοιχο (το αυτοκίνητιο το έχω 4 μήνες και δεν ξέρω τι φοράει).
Πάντως στα Μέγαρα έχω πρόβλημα με κόπωση λόγω θερμοκρασιών
Το μπλέ χρώμα που παραμένει είναι μετά από θερμοκρασία άνω των 900c.
Ρίξε μια ματιά εδώ
Κάποιες λεπτομέρειες γύρω από τα φρένα στα Μέγαρα όπου έχω πάρα πολλές μετρήσεις από πολλά και διαφορετικά αυτοκίνητα με διαφορετικούς συνδυασμούς φρένων.
Το φρενάρισμα στην ευθεία των Μεγάρων από 160χλμ ανεβάζει τη θερμοκρασία των δίσκων στους 800-900c σε χρόνο 4¨.
Στις θερμοκρασίες αυτές οι δίσκοι διαστέλλονται στην εξωτερική τους περίμετρο περίπου 1-8 – 2mm και από το μέσον της επιφάνειας τριβής μέχρι το εξωτερικό μέρος του δίσκου αλλάζει το πάχος τους περίπου 0.5 – 0.6 mm, αυτό το καταλαβαίνουμε και στην διαδρομή του πεντάλ που μικραίνει όταν έχει ζεσταθεί πολύ ο δίσκος γιατί έχει – παχύνει - συνεπώς ο δίσκος ταλαιπωρείται περισσότερο στην εξωτερική του περιφέρεια σε σχέση με το κέντρο του, αυτό φαίνεται σε δίσκους με αρκετά χλμ αλλά και σε δίσκους που έχουν φάει – ξύλο - είτε σε πίστες είτε σε γρήγορες διαδρομές ή καταβάσεις, όταν οι δίσκοι μετρηθούν με το μικρόμετρο η εξωτερική περιφέρεια τριβής σε σχέση με την εσωτερική που είναι κοντά στην καμπάνα του δίσκου είναι παχύτερη κατά μερικά δέκατα του mm γιατί ο δίσκος έχει γίνει κωνικός.
Οι μαμά μαντεμένιες δαγκάνες σε διάφορα αυτοκίνητα στα Μέγαρα έχουν μετρηθεί από 250-355c όταν σε πολυπίστονες αλουμινίου δεν έχω δει ποτέ πάνω από 180c, είναι προφανές πόσο επιβαρύνονται επιπλέον τα τακάκια και τα υγρά των φρένων.
Τα τακάκια τώρα αν είναι απλά οργανικά λιώνουν σε λίγους γύρους, τα ημιμεταλλικά την παλεύουν καλύτερα, αυτά που δεν νιώθουν τίποτα είναι τα CL που είναι μεταλλικά και τα Carbotech από ΧΡ8 και πάνω ΧΡ 10-12 κλπ.
Οι δίσκοι που έχουν 36-48 βάνες ( ανοίγματα αερισμού ) την ακούνε κανονικά στα Μέγαρα αφού κατά την συνεχή θέρμανση / ψύξη τα κενά ανάμεσα στις βάνες αερισμού συρρικνώνονται και η επιφάνεια τριβής γίνεται ruffles και τρέμει το πεντάλ άσχετα αν δεν έχει στραβώσει – ακόμα – ο δίσκος.
Η συνεχής διαστολή / συστολή του δίσκου όταν αυτός είναι με μαντεμένιο κέντρο δεν του επιτρέπει το κέντρο του να διασταλεί και να συσταλλεί ελεύθερα με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να στραβώσει αφού δεν μπορεί να επανέλθει απόλυτα στο αρχικό γεωμετρικό του σχήμα.
Οι απλοί δίσκοι δεν τα πάνε καλά με extreme σκληρότητας τακάκια και οι motosport δίσκοι με σκληρά τακάκια δεν τα πάνε πολύ καλά με τις νορμάλ κυκλοφοριακές συνθήκες, τι εννοώ, το σκληρό τακάκι που είναι σχεδιασμένο και κατασκευασμένο για track-day και αγώνες λειτουργεί άριστα όταν είναι ζεστό έως πολύ ζεστό, στις πολύ κρύες ημέρες χρειάζονται 1-2 φρεναρίσματα για να ανεβάσει θερμοκρασία 100c και πάνω, αυτό για τον έμπειρο που ξέρει τι φοράει στο αμάξι του δεν είναι πρόβλημα, ο άπειρος και αφηρημένος μπορεί να τρομάξει όταν δει ότι το φρένο κρύο του δεν τον ακούει, με bonus τριξίματα, σφυρίγματα σαν λεωφορεία Ikarus.
Από την άλλη οι pure motorport διαιρούμενοι δίσκοι δεν κρατάνε θερμοκρασία και δεν βοηθάνε και το τακάκι να την διατηρήσει, έτσι η κυκλοφορία στην πόλη είναι προβληματική έως εκνευριστική για τους άπειρους οδηγούς.
Η κυκλοφορία στην πόλη απαιτεί τακάκι ημιμεταλλικό αλλά όχι σκληροπυρηνικό, ένα τακάκι που να είναι στο κάτω μέρος των ημιμεταλλικών πχ Ferodo DS Performance, άντε το πολύ DS 2500, ή αντίστοιχα άλλης μάρκας, και δίσκο μαμά για να υπάρχει η απαιτούμενη θερμοχωρητικότητα που διατηρεί τις θερμοκρασίες των φρένων στις θερμοκρασίες ασφαλούς λειτουργίας.
Όταν είναι η ώρα της πίστας καλό είναι την προηγουμένη να αλλάζονται οι δίσκοι με απλούς μαμά διαιρούμενους και να μπαίνουν καλά ημιμεταλλικά τακάκια, για όποιον το κάνει συχνά είναι 30΄δουλειά που μπορεί να γίνει και στην πίστα, αυτή η συνταγή επιτρέπει πολύ διασκέδαση με χαμηλότερο συνολικό κόστος αφού δεν φθείρονται τα καθημερινά φρένα και τα φρένα της πίστας δεν έχουν την καθημερινή φθορά.
Όποιος μπαίνει στην πίστα με τα καθημερινά φρένα πρέπει να έχει το χέρι στην τσέπη γιατί τα φρένα δεν αντέχουν και καταστρέφονται μόνο από τις θερμοκρασίες.
Σημείωση :
Γύρω από τα φρένα υπάρχουν τα πάντα για όλους και για όλες τις χρήσεις, αυτό που δεν υπάρχει είναι ένας δίσκος, μια δαγκάνα και ένα τακάκι για τα πάντα και στην χαμηλότερη τιμή, ΟΚ σήμερα η χαμηλή τιμή είναι το ζητούμενο αλλά να μην υπάρχουν αυταπάτες ότι η χαμηλή τιμή σε ένα τακάκι για αυτοκίνητο 150 - 200ΗΡ και 1.5 τόννο θα κρατήσει αιώνια ή ότι θα είναι το ιδανικό τακάκι που θα κάνει τα πάντα, θα αντέχει τα πάντα και θα συμφέρει, όπως και ένας φτηνός δίσκος με 36 βάνες αερισμού σε σύγκριση με ένα άλλο με 93 βάνες αερισμού δεν μπορεί να έχει την ίδια αντοχή σε στράβωμα όταν υπερθερμανθεί.
Και κάτι ακόμα, μαμά δίσκοι που έχουν ένα πάχος και μια θερμοχωρητικότητα για κοινές συνθήκες κίνησης αν εξοπλιστούν με κέντρα αλουμινίου αποκτούν άλλη αντοχή στο χρόνο καθώς και τα τακάκια γιατί λειτουργούν σε χαμηλότερες θερμοκρασίες τουλάχιστον κατά 30% αντέχοντας 3-5 περισσότερα συνεχόμενα φρεναρίσματα σε σχέση με τους εργοστασιακούς δίσκους, η χαμηλότερη θερμοκρασία λειτουργίας τους ταλαιπωρεί λιγότερο τα τακάκια, τα υγρά των φρένων και τα γράσα των μπιλιοφόρων, αυτή είναι μια σχετικά φτηνή λύση που επιστρέφει τα χρήματα της αφού μειώνει 2-3 φορές τον χρόνο αλλαγής των δίσκων και των τακακιών.
Η συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση αυτού του είδους των δίσκων με την συσσωρευμένη εμπειρία με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι είναι η σωστότερη λύση για ένα καθημερινό αυτοκίνητο που αραιά και που κάνουμε γρήγορες βόλτες ή κυκλοφορεί συνεχώς φορτωμένο ή σέρνει trailer κλπ.
Εξαιρετικό πόστ και να πω την αλήθεια μου περίμενα να γράψεις
Τώρα βέβαια έχω μπερδευτεί χειρότερα γιατί συμφωνώ πως δεν υπάρχει ιδανική λύση για όλες τις περιπτώσεις, από την άλλη όμως δεν θα έβαζα και καθαρά motorsport επιλογές για τις 4 φορές το χρόνο Μέγαρα (άσχετα εαν έχω ήδη πάει 4 φορές σε 2 μηνες ήδη
).Για πολυπίστονο κιτ (4πίστονο Brembo, όχι Junior δαγκάνα) με διαιρούμενους δίσκους θέλω περίπου 1500 ευρώ αλλά μήπως τελικά είναι overkill για ένα κατα βάση βολτάδικο αμάξι?

θα τραβηξω αυριο...αλλα οταν τους εβγαλες πριν τους καθαρισεις κτλ θα ειχε ενδιαφερον, μετα απο 3 χρονια και ~50000χλμ....Αμα βιαζεσαι...




