- 12 Απρ 2017, 12:43
#384621
ο εργοδότης σου έρχεται και λέει "ωραία, τώρα θα παίρνεις Χ/2". Εσύ θα είσαι ΟΚ και cool; Εγώ σαφέστατα και όχι.
Έρχεται ένας μάστορας σπίτι σου.
Σου ζητάει Χ (τιμή προ κρίσης, παχιών αγελάδων κλπ) και του λες ότι εσύ μπορείς να του δώσεις μέχρι Ψ (όπου Ψ σημαντικά χαμηλότερο του Χ).
Συμφωνεί ο μάστορας (...) και σου παραδίδει ένα έργο ΜΟΥΝΙ.
Αν του ζητήσεις τα ρέστα σου απαντάει το παραπάνω quote.
Είσαι ΟΚ;
Το δέχεσαι;
Καλώς ή κακώς η αγορά δουλεύει με ένα συγκεκριμένο τρόπο από το οποίο δεν εξαιρείται το δημόσιο.
Παράδειγμα: γιατροί δημοσίου.
Κάποια στιγμή (προ μνημονίου) πολλοί ιδιώτες ενημέρωναν ότι δεν δέχονται βιβλιάρια δημοσίου επειδή δεν πληρώνονταν.
Ακόμα πιο χοντρό παράδειγμα: γιατροί που παραιτήθηκαν από θέσεις στο ΕΣΥ όταν είδαν ότι η δουλειά τους αποτιμάται το ίδιο με αυτή ενός διοικητικού σε ΔΕΚΟ (μάλλον και χειρότερα) τη στιγμή που μπορούσαν να βρουν πολύ καλύτερες αποδοχές στον ιδιωτικό τομέα.
Και στις δυο περιπτώσεις έφυγαν από το δημόσιο.
Φαντάζομαι δεν θα δεχόσουν το quote σου σαν απάντηση αν ένας γιατρός δημοσίου σε αντιμετώπιζε ΓΤΠ και σου έριχνε το uber επιχείρημα ότι "εγώ φιλάρα έπαιρνα Χ προ κρίσης, τσίμπα ένα μύδι".
Στα του παραδείγματος του Λάππα.
Αυτό που έχω σαν εικόνα από αρκετούς μηχανικούς και όχι από μεμονωμένη περίπτωση είναι ότι στις πολεοδομίες μετά μνημονίου έχουν γίνει άνθρωποι και είναι πολύ πιο εξυπηρετικοί από πριν.
Προφανώς
στρώθηκαν τρύπες/επιδερμίδες γιατί βρέθηκαν πολλά δάχτυλα μέσα στο βάζο με το μέλι.
Ξέρω τουλάχιστον μια περίπτωση όπου η δικαιοσύνη ασχολήθηκε με αυτή την ευγενή κάστα με το που άρχισαν να ψηφίζονται μνημονjακά/κατοχικά μέτρα.
"I've seen things you people wouldn't believe; Attack ships on fire, off the shoulder of Orion. I watched C-beams glitter in the darkness at Tannhauser gate. All those moments will be lost, in time. Like.. Tears... In rain"
)
