Για θέματα γενικού ενδιαφέροντος, εκτός μηχανοκίνητων...
Άβαταρ μέλους
By αεροζολ
#361886 @μοντς ,

Απο περιεργεια :lol: , γιατι σβησατε την απαντηση μου στο αποπανω ? Ειχε κατι το επιληψιμο ? Τι ?

edit mod. Προφανώς είχε κάτι επιλήψιμο, έχουμε κι άλλους τρόπους να περνάμε δημιουργικά το χρόνο μας. Προσπαθήστε όλοι να κρατήσετε τον διάλογο σε κόσμιο επίπεδο, χωρίς να προσβάλλετε τους συνομιλητές ή τις απόψεις τους ακόμη και όταν διαφωνείτε. [mod]

Αν και νομιζω οτι περναω σχετικα δημιουργικα τον χρονο μου , θα ακολουθησω τη συμβουλη σου . Κατι περισσοτερο θα ξερεις εσυ.

Ο @μανοσκυ προσπαθουσε οχι μονο να πεταξει την μπαλα εξω απο το γηπεδο αλλα κουναγε και τα δοκαρια μπας και βαλει κανα γκολ. Αλλα το σχολιο μου ειχε κατι (τι ?) επιληψιμο. Σουρ.
Άβαταρ μέλους
By EDDIE_147
#361888 Edit, mod. Σταματήστε το flamebait!!
Άβαταρ μέλους
By Χρήστος Λάππας
#361923
Μεγαλουργώντας με τη δραχμή

Ας θυμηθούμε την πορεία του εθνικού μας νομίσματος

ΣΠΥΡΟΣ ΒΛΕΤΣΑΣ

07.02.2017 - 07:00

Εικόνα

Κι οι πλατείες μας φουντώνουνε στη βία
οι εμπόροι, οι δασκάλοι κι οι ληστές
μας πουλάνε νοσταλγία
και ενέσεις απ’ το χτες...


(Νίκος Πορτοκάλογλου: Πίσω από τις γρίλιες, 1982)

Τον Νοέμβριο του 1985 πήγα για πρώτη φορά στη Γερμανία, ταξιδεύοντας με interail, ένα φθηνό εισιτήριο για νέους που επέτρεπε απεριόριστα ταξίδια με το τρένο σε όλες τις χώρες της Ευρώπης. Η ισοτιμία της δραχμής με το γερμανικό μάρκο ήταν τότε 50 προς ένα. Η ισοτιμία αυτή διαμορφώθηκε μετά την υποτίμηση της δραχμής που είχε γίνει πριν μερικές εβδομάδες και ήταν η δεύτερη μέσα σε δύο χρόνια. Μόλις πριν επτά χρόνια το 1978 χρειαζόταν μόνο δεκαοκτώ δραχμές για να αγοράσεις ένα μάρκο.

Τον Ιούνιο του 1985 ο Ανδρέας Παπανδρέου, μετά από μια τετραετία παροχών, κέρδισε τις εκλογές με το σύνθημα «για ακόμη καλύτερες μέρες». Όμως μετά τις εκλογές ανέθεσε στον Κώστα Σημίτη το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας με σκοπό να σταθεροποιηθεί η οικονομία της χώρας.

Σύμφωνα με μαρτυρία του τότε διοικητή της τράπεζας της Ελλάδος Δημήτρη Χαλκιά, η Ελλάδα απέφυγε τη χρεοκοπία την τελευταία στιγμή. Ανάμεσα σε Οκτώβριο 1985 και Φεβρουάριο 1986 τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της Τράπεζας της Ελλάδος έπεσαν κάτω από το ελάχιστο όριο ασφαλείας. Με άλλα λόγια η χώρα κινδύνευσε να μη μπορεί να πληρώσει τις εισαγωγές της.

Την εποχή εκείνη ο πληθωρισμός ξεπερνούσε το 20%. Πληθωρισμός 20% σημαίνει ότι ένα κατοστάρικο στο τέλος της χρονιάς άξιζε 80 δραχμές. Αντίστοιχα, ένας μισθός είχε χάσει το ένα πέμπτο της αγοραστικής του δύναμης. Η αυξήσεις που δίνονταν εκ των υστέρων δεν μπορούσαν να καλύψουν πλήρως τις απώλειες.

Το σταθεροποιητικό πρόγραμμα ήταν ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας. Η κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου απαγόρευσε με νόμο τις αυξήσεις ακόμη και για τις κερδοφόρες επιχειρήσεις που ήθελαν να δώσουν αύξηση στο προσωπικό τους. Απαγορεύτηκε κάτι που κάνουν ορισμένες επιχειρήσεις ακόμη και στα χρόνια της σημερινής κρίσης.

Πάγωμα μισθών με πληθωρισμό 20%, σημαίνει πραγματική μείωση 20%. Μπορεί η ονομαστική τιμή να έμενε η ίδια και οι εργαζόμενοι να έπαιρναν το ίδιο ποσό σε δραχμές, αλλά με τα ίδια χρήματα αγόραζαν πολύ λιγότερα αγαθά. Τη μείωση των πραγματικών μισθών αποτυπώνει το διάγραμμα του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ:

Εικόνα

Στο διάγραμμα παρατηρούμε ότι η μείωση των πραγματικών αποδοχών συνεχίστηκε μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του 1990. Έπειτα η ανάπτυξη της οικονομίας άρχισε να ανεβάζει και τους πραγματικούς μισθούς και οι απώλειες ανακτήθηκαν με την είσοδο της Ελλάδας στο Ευρώ. Χρειάστηκαν περίπου 25 χρόνια για να αποκτήσει ο κατώτατος μισθός την αγοραστική δύναμη που είχε το 1984, πριν κατρακυλήσει και πάλι στα επίπεδα της δεκαετίας του 1980 με την παρατεταμένη κρίση.

Το σταθεροποιητικό πρόγραμμα Σημίτη άρχισε να αποδίδει και ο πληθωρισμός έπεσε κάτω από 15% το 1987. Όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου αποφάσισε να εγκαταλείψει την προσπάθεια και να προχωρήσει σε παροχές, οδηγώντας τον Σημίτη σε παραίτηση. Η εξέλιξη αυτή έμεινε στην ιστορία με το «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» και σήμανε την έναρξη ενός ακόμη κύκλου ελλειμμάτων και αποτυχιών της ελληνικής οικονομίας.

Η αξιοπιστία του νομίσματος ήταν τόσο χαμηλή τη δεκαετία του ’80 και στο ταξίδι μου εκείνο του 1985 χρειάστηκε να ανταλλάξω δραχμές με γαλλικά φράγκα σε μια επαρχιακή πόλη της Γαλλίας. Η τράπεζα μού τις αντάλλαξε στο 45% της επίσημης ισοτιμίας, υπολογίζοντας το χιλιάρικο για 450 δραχμές.

Στο τέλος του ταξιδιού βρέθηκα στο Άμστερνταμ και πριν πάρω το τρένο της επιστροφής έπρεπε να ικανοποιήσω μια επιθυμία της μητέρας μου: να της φέρω μια ηλεκτρική σκούπα. Τα περισσότερα ηλεκτρικά ήδη ήταν τότε απλησίαστα στην Ελλάδα, λόγω των δασμών που έμπαιναν και της αδύναμης δραχμής. Η σκούπα που αγόρασα στο Άμστερνταμ με ποσό που αντιστοιχούσε σε 15.000 δραχμές πουλιόταν στην Ελλάδα 100.000, όταν το ενοίκιο για ένα τριάρι διαμέρισμα στο κέντρο της Αθήνας ήταν δέκα με δεκαπέντε χιλιάδες.

Ξαναπήγα στη Γερμανία το 1991. Χωρίς να μεσολαβήσει καμιά υποτίμηση, λόγω της διαρκούς διολίσθησης, χρειαζόμουν 120 δραχμές για να πάρω ένα μάρκο. Όταν η Ελλάδα εντάχτηκε στη ζώνη του Ευρώ ένα μάρκο αντιστοιχούσε σε 170 δραχμές.

Οι υποτιμήσεις και οι διολισθήσεις της δραχμής έκαναν τα ελληνικά προϊόντα φθηνότερα στο εξωτερικό και τα εισαγόμενα προϊόντα ακριβότερα στο εσωτερικό. Ήταν ένας τρόπος επέμβασης στα προβλήματα ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας. Μελέτες έχουν δείξει ότι την ανταγωνιστικότητα που κέρδιζε η Ελλάδα μετά από κάθε υποτίμηση την έχανε πολύ σύντομα. Τη δεκαετία του ’80 η δραχμή υποτιμήθηκε κατά 70%, αλλά η ανάπτυξη ήταν μηδενική.

Μπαίνοντας στο ευρώ γνωρίζαμε ότι χάνουμε τη δυνατότητα της υποτίμησης και θα πρέπει να βελτιώνουμε σταθερά την ανταγωνιστικότητα. Εμείς όμως κάναμε το αντίθετο. Χρησιμοποιήσαμε τα χαμηλά επιτόκια κυρίως για κατανάλωση και λιγότερο για επενδύσεις. Είχαμε τα δανεικά που μοίραζε το κράτος, αγοράζαμε εύκολα τα εισαγόμενα είδη και αδιαφορούσαμε για την ανταγωνιστικότητα. Ώσπου ήρθε η χρεοκοπία.

Η οδυνηρή εσωτερική υποτίμηση που επιλέχτηκε ήταν ένας ελεγχόμενος τρόπος να διορθωθεί το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας. Τώρα που αυτή ολοκληρώθηκε, η ανεξέλεγκτη υποτίμηση, που θα φέρει η αλλαγή νομίσματος, θα είναι μια βουτιά στο κενό. Θα γίνουμε η Βενεζουέλα που ονειρεύονται κάποιοι.

Την ώρα που με χίλια ζόρια βγαίναμε από την κρίση αποφασίσαμε, δοκιμάζοντας την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, να μπούμε σε μια δεύτερη κρίση. Για τη δεύτερη κρίση δεν φταίει το ευρώ, διαφορετικά θα έφταιγε και στις άλλες χώρες που ήταν σε μνημόνια και τώρα έχουν ισχυρή ανάπτυξη.

Φταίνε εκείνοι που σήμερα πουλάνε ξανά αυταπάτες πασπαλισμένες με νοσταλγία. Αλλά δεν θα πάρουμε από τη νοσταλγία τους. Έστω κι αν έχουμε ωραίες αναμνήσεις από την εποχή της δραχμής, όπως εκείνο το ταξίδι το 1985.

Πηγή: http://www.athensvoice.gr/politiki/mega ... -ti-drahmi
Άβαταρ μέλους
By EDDIE_147
#361933 Εικόνα

Το τσαρτάκι αυτό του Λάππα μοιάζει με χαμόγελο.
:hmmm:

http://www.protagon.gr/epikairotita/oik ... 2075000000

Στάση πληρωμών λοιπόν!
Τώρα!
Με χαμόγελο και αισιοδοξία!


Τι σκέφτηκε ρε το ατομίδιο ναουμ.

Εικόνα

:s_roses
Άβαταρ μέλους
By kubiak
#361940
EDDIE_147 έγραψε:Ντίμη το χρέος θα διαγραφεί/αναδιαρθρωθεί/κουρευτεί/κρεπαριστει/μαγειρευτεί όταν βεβαιωθούν οι κουτοφραγκοι ότι σε 10 χρόνια δεν θα ξαναεχουμε τα ίδια.
kubiak έγραψε:Είναι ρεαλιστικό αυτό.
Red Garland έγραψε:Ακουγόταν ρεαλιστικό κάπου κάποτε, αλλά τότε ήταν εξίσου ρεαλιστικό να μη θέλουν να στο κουρέψουν ποτέ.
Αλλά αυτά είναι αμπελοφιλοσοφίες, όπως λέει ο Ινδός ο χρόνος περνάει και κάνουν τη μία καταστροφική κίνηση μετά την άλλη.

Όταν το ΔΝΤ φτάνει να σου λέει ότι είναι αδιέξοδη η φάση αν δεν κουρευτεί, η χώρα πάει για φούντο,η παραπάνω πρόταση του EDDIE είναι ο ορισμός της παραμύθας.

Είναι ρεαλιστικό αν η πρόθεσή τους είναι να λυθεί το πρόβλημα. Αν όχι, δεν είναι και δε θα είναι ποτέ. Συζητάμε για δύο διαφορετικές πτυχές του προβλήματος. Εμάς, τι είμαστε, τι θέλουμε, τι μπορούμε να κάνουμε, και αυτούς, ποιοι είναι, τι θέλουν, τι μπορούν να κάνουν.

kubiak έγραψε:Εμείς θα τα χαρίζαμε σε κάποιον άλλο;
REALZEUS έγραψε:Το κάναμε. Χαρίσαμε το χρέος της Δ. Γερμανίας το 1953 (όπως και όλοι οι άλλοι). Αλλά ΟΚ, εκείνοι είναι Γερμανοί. Εμείς πρέπει να πληρώσουμε. :s_wink
Δυστυχώς αγαπητέ μου δε γνωρίζω αρκετά καλά την ιστορία ώστε να μπορώ να δεχθώ a priori ότι το κάναμε χωρίς κάποια ανταλλάγματα ή υπό ποιο καθεστώς. Ωστόσο, δε νομίζω να ήταν στο χέρι των Γερμανών το τι θα γίνει με τα χρέη τους στα κράτη/έθνη...
Άβαταρ μέλους
By Anonymous Founder
#361942 Κανείς δεν μας λέει πως οι Γερμανοί και τα φιλαράκια τους θα κάνουν κάποια σοβαρή αναδιάρθρωση του χρέους της Ελλάδας. Με αυτά που ζητούν κάθε φορά, βλέπω ακριβώς το αντίθετο να υπάρχει σαν πρόθεση:
-Σέρνουμε το θέμα στο μη περαιτέρω, ζητώντας διαρκώς όλο και βαρύτερα μέτρα και ανεδαφικά (in the long term...) πρωτογενή πλεονάσματα.
-Κάθε φορά θα φταίει η εκάστοτε Ελληνική κυβέρνηση που καθυστερεί τις Α, Β (άγνωστο κάθε φορά), "μεταρρυθμίσεις".
Άβαταρ μέλους
By EDDIE_147
#361943 kubiak εύλογο το ερώτημα σου.
Από τη στιγμή όμως που τα άλλα γουρουνάκια (PIIGS) προχωράνε σιγά-σιγά, μπαίνουν σε ποσοτικές χαλαρώσεις και τα συναφή μήπως κάτι τρέχει με την πάρτη μας και ο κακός λύκος είναι ακόμα εδώ;

Όπως αποδείχτηκε και στα ποστίδια που έσπευσε να σβήσει η διαχείριση γιατί σκιστήκανε καλσόν, ο θείος Ντράγκι περιμένει μεταρρυθμίσεις από Ελλάδα για να ανοίξει την κάνουλα.

Ακόμα κάποιοι δεν θέλουν να καταλάβουν ότι η κάνουλα του 2002-2007 θα ανοίξει μόνο όταν βεβαιωθούν οι κουτόφραγκοι ότι τα λεφτά δεν πάνε σε βαρέλι χωρίς πάτο.

Για το δεύτερο point που θίγεις ο Δίας προσπερνάει λίγο βιαστικά το ότι τη δεκαετία του '50 υπήρχε μια Σοβ. Ένωση παντοδύναμη και έτοιμη για καυγά και προφανώς θα ήταν πολύ έξυπνο να περιμένουν τη Γερμανία (πρώτο σύνορο με ΕΣΣΔ) να ξεχρεώσει.

Πίνατς. :lol: :lol:

Tα "ποστίδια που έσπευσε να σβήσει η διαχείριση" όπως λες, σβηστηκαν γιατί ήταν γεμάτα από flame, απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, προσβολές σε συνομιλητές σου. Αν μπορούσες να γράφεις χωρίς τα ανωτέρω δεν θα σβηνόταν τίποτα. [Mod].
Άβαταρ μέλους
By REALZEUS
#361944 @kubiak: Ρώτησες αν εμείς θα χαρίζαμε χρέη και η απάντηση είναι θετική. Φυσικά θα μας πίεσαν οι σύμμαχοι για κάτι τέτοιο, αλλά το θέμα είναι ότι το κάναμε. Ρίξε μια ματιά να θες: https://en.wikipedia.org/wiki/London_Ag ... rnal_Debts
Άβαταρ μέλους
By markvag
#361945
Χρήστος Λάππας έγραψε:
Μεγαλουργώντας με τη δραχμή

Ας θυμηθούμε την πορεία του εθνικού μας νομίσματος
..............................................................................................

Πηγή: http://www.athensvoice.gr/politiki/mega ... -ti-drahmi


Ωραία, πολύ ενδιαφέροντα και γνωστά αυτά. Ας μην ξεχνάμε πως η διαδικασία η οποία ολοκληρώθηκε με την ουσιαστική χρεοκοπία επί GAP, ξεκίνησε από τον πατέρα του, τη δεκαετία του '80...

Ας δούμε όμως λίγο πιο πριν, για να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη. Να μιλήσουμε για το Ελληνικό Οικονομικό Θαύμα;;;; Μία περίοδο που η Ελληνική οικονομία μεγενθύνονταν με ρυθμούς 7,7% ετησίως κατά Μ.Ο.;; Με ευρώ έγινε αυτό;;; :s_biggrin Ή μήπως με λιτότητα (μην ξεχνάμε το Marshall Plan... :iconcool: );;;

Όπως βλέπουμε από το παρακάτω γράφημα (από εδώ), η Ελληνική οικονομία, μετά το σοκ του Β παγκοσμίου πολέμου αναπτύσσεται σταθερά μέχρι την έναρξη της τελευταίας κρίσης. Από 65 χρόνια αυτά, τα 8 είναι με ευρώ, τα 57 με δραχμή.

Εικόνα (δυστυχώς, δεν μπορώ να βρω κάτι άλλο που να είναι αξιόπιστα σε σταθερές τιμές και να είναι από αξιοπιστη πηγή, ο συγκεκριμένος αρθρογράφος είναι πανεπιστημιακός).

Ακόμα και τα χρόνια της υπερδιόγκωσης του χρέους (δια της γνωστής μας μεθόδου) της δεκαετίας του '80 και 90, η οικονομία συνέχισε ν' αναπτύσσεται! :rtfm:

Άρα, το επιχείρημα πως δραχμή = μπανανία δεν έχει καμία σχέση με την ιστορική πραγματικότητα, αλλά με το ότι δεν εμπιστευόμαστε τους πολιτικούς μας. Είναι αντιδημοκρατικό (ας μας επιβάλλουν άλλοι, εμείς δεν μπορούμε) και διαφωνώ καθέτως και οριζοντίως με αυτό. Συμφωνώ όμως στο ότι δυστυχώς, ο σημερινός Ελληνικός πολιτικός κόσμος δεν είναι ικανός για πολλά πολλά... Θεωρώ πως με σωστή διαχείριση και ικανή διακυβέρνηση η Ελλάδα θα είναι πολύ καλύτερα με εθνικό νόμισμα, απ' ότι θα μπορέσει να είναι ποτέ (με την ικανότερη διαχείριση) εντός του ευρώ όπως αυτό είναι τώρα. Το ιδανικό σενάριο βέβαια, θα ήταν μία ευρωπαϊκή ενωμένη οικονομία, αλλά αυτό στην παρούσα φάση είναι (πιστεύω) πιο απίθανο από το να κατασκευάσει η Ελληνική Υπηρεσία Διαστήματος το Enterprise... :lol:
Άβαταρ μέλους
By EDDIE_147
#361948
Θεωρώ πως με σωστή διαχείριση και ικανή διακυβέρνηση η Ελλάδα θα είναι πολύ καλύτερα με εθνικό νόμισμα, απ' ότι θα μπορέσει να είναι ποτέ (με την ικανότερη διαχείριση) εντός του ευρώ όπως αυτό είναι τώρα.


Αυτό είναι αληθές αλλά ισοδυναμεί με χαρντκορ μνημονjάρα που ο Τζήμερος δεν έχει φαντασιωθεί καν.

Αν μπορούσαμε να εφαρμόσουμε δικό μας πακέτο μέτρων (aka μνημόνjo) to 2009-10 δεν θα χρειαζόταν κανένα ΔΝΤ, κανένας Τόμσεν, κανένας γερμανοτσολέος.

Μπορούσαμε;
Άβαταρ μέλους
By markvag
#361970
EDDIE_147 έγραψε:
Θεωρώ πως με σωστή διαχείριση και ικανή διακυβέρνηση η Ελλάδα θα είναι πολύ καλύτερα με εθνικό νόμισμα, απ' ότι θα μπορέσει να είναι ποτέ (με την ικανότερη διαχείριση) εντός του ευρώ όπως αυτό είναι τώρα.


Αυτό είναι αληθές αλλά ισοδυναμεί με χαρντκορ μνημονjάρα που ο Τζήμερος δεν έχει φαντασιωθεί καν.


Δεν νομίζω... Για ρίξε μια ματά που πήγε το διαθέσιμο εισόδημα από το 1950 έως το 2008... Και που πήγε με τα μνημόνια. :rtfm:

EDDIE_147 έγραψε:Αν μπορούσαμε να εφαρμόσουμε δικό μας πακέτο μέτρων (aka μνημόνjo) to 2009-10 δεν θα χρειαζόταν κανένα ΔΝΤ, κανένας Τόμσεν, κανένας γερμανοτσολέος.

Μπορούσαμε;


Το ότι οι ελ κυβερνήσεις των τελευταίων δεκαετιών προτιμούν να ξοδεύουν λεφτά βολεύοντας τους πελάτες τους, δεν σημαίνει ότι οι πολιτικές που ακολουθούνται τα τελευταία χρόνια είναι σωστές... :s_yes
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#361988 Ότι και αν είχαμε κάνει με την δραχμή πρέπει να το ξεχάσουμε, σήμερα η επιστροφή στη δραχμή θα είναι η απόλυτη καταστροφή την χώρας και της κοινωνίας, όσοι επιμένουν να την ονειρεύονται είτε είναι ανόητοι είτε λειτουργούν εκ του πονηρού έχοντας εκ των προτέρων δέσει τον γαϊδαρό τους.

Το αστείο έχει τελειώσει, απλά καθυστερούμε με νύχια και δόντια το μπάμ ματώνοντας την κοινωνία, είτε θα το κάνει ο Τσίπρας το μπάμ είτε θα γίνει αργότερα από μόνο του και όσο πιο αργά τόσο πιο δυνατά.

Ο Τράμπ και οι τεχνοκράτες του γνωρίζουν πολύ καλά ότι η Ε.Ε όπως λειτουργεί σήμερα δεν έχει μέλλον, το βλέπουμε και εμείς που είμαστε σχετικά άσχετοι με όσους γνωρίζουν τα πράγματα εκ των έσω, η προσπάθεια των Αμερικανών έχει να κάνει με το σήκωμα αναχώματος της μη επιστροφής της κρίσης του 2008 που πέρασε τον Ατλαντικό ξεκινώντας από τις ΗΠΑ, δεν θέλουν να τους επιστραφεί αυτή η κρίση πίσω στο πολλαπλάσιο.

Η Γερμανία ταμπουρωμένη στην συγκέντρωση εμπορικών πλεονασμάτων τα οποία δεν διαθέτει για την ανάπτυξη έξω από τα σύνορα της και με παγωμένους μισθούς επί 10 χρόνια στο εσωτερικό της το μόνο που κάνει αυτή τη στιγμή είναι να εξάγει ανεργία στις υπόλοιπες χώρες, μόνο που αυτό δεν μπορεί να γίνεται συνέχεια και επί δεκαετίες, θα έρθει η ώρα που θα το πληρώσει αυτό το λάθος, το ίδιο κάνει και η Κίνα, τουλάχιστον αυτή ρίχνει χρήμα και αγοράζει Αμερικανικά ομόλογα, αλλά στην ουσία και αυτή εξαγωγή της ανεργίας της κάνει.

Και εμείς παθητικοί ακροατές των όσων συμβαίνουν για εμάς χωρίς εμάς, το μεγάλο αστείο είναι ότι οι σημερινοί ψηφοφόροι περιμένουν σωτηρία από αυτούς που κατέστρεψαν τη χώρα και που βαδίζουν στα ίδια πολιτικά αχνάρια των περασμένων δεκαετιών αρνούμενοι να προσφέρουν κάτι από τα κεκτημένα τους που τόσο μας κόστισαν και μας κοστίζουν ακόμα και σήμερα αδιαφορώντας για τη θέση που βρίσκεται η χώρα αραδιάζοντας συνεχώς ψεύδη για success stories την ώρα που κανείς δεν μας δίνει σαν χώρα και σαν κυβέρνηση την παραμικρή σημασία, και βέβαια αφού δεν υπάρχει πίεση από κάτω για συμμάζεμα και νοικοκύρεμα πως είναι δυνατόν να συμμαζευτούν από μόνοι τους.

Ήδη συζητάνε για την Ε.Ε των πολλών ταχυτήτων αφού πετάξουν μερικά βαρίδια like greece, η Ιταλία συμφωνεί αλλά και δεν θέλει να είναι στην 1η ταχύτητα, θέλει να είναι στην 2η ή στην 3η γιατί θέλει μαλακό νόμισμα και όχι σκληρό, στην επόμενη 5ετία θα ζήσουμε αλλαγές και ανατροπές που θα τσακίσουν κόκκαλα και επιτέλους τον Σεπτέμβρη με τις Γερμανικές εκλογές θα δούμε πως θα εξελιχθεί και το μίσος του Σόϊμπλε προς την Μέρκελ.
Άβαταρ μέλους
By 21 quadra
#362000 Γιάννη αν αναφέρεσαι σε εμένα καμμία λύση δεν είναι απλή και εύκολη, χρειάζεται πολύ δουλειά, δέσμευση και αφοσίωση από πολύ κόσμο στην διαχείριση του προβλήματος και να πιστέψει ολόκληρη η εξουσία, τα κόμματα και η κοινωνία σε ένα στόχο και σκοπό πέρνοντας παραδείγματα από την κεφαλή της εξουσίας, σήμερα δεν υπάρχει στον ορίζοντα αυτός ή αυτοί που θα κάνουν την διαφορά και θα ηγηθούν της προσπάθειας και που θα μπορέσουν να πείσουν ολόκληρη τη χώρα και τους έξω ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, άρα είμαστε το καρυδότσουφλο σε δυνατό τσουνάμι, αυτή είναι η δική μου άποψη, ότι δυστυχώς το φώς που βλέπουμε στο τούνελ δεν είναι το φώς ότι βγαίνουμε αλλά το τραίνο που έρχεται να μας πατήσει.
Άβαταρ μέλους
By EDDIE_147
#362005 http://news.in.gr/economy/article/?aid=1500128488

Οι «επιταγές» του ΔΝΤ για το χρέος και την αξιολόγηση

Τόνισαν δε, την ανάγκη αυτή η ανακούφιση χρέους να συνδεθεί με ρεαλιστικές παραδοχές σχετικά με την ικανότητά της Ελλάδας να παράγει συνεχή πλεονάσματα και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη. Οι διευθυντές υπογράμμισαν, ωστόσο, ότι η ελάφρυνση του χρέους θα πρέπει να συμπληρωθεί με την ισχυρή εφαρμογή πολιτικών για την αποκατάσταση της ανάπτυξης και της βιωσιμότητας.


Τα μεγάλα κόστη προσαρμογής, καθώς και η σημαντική πολιτική αστάθεια που ακολούθησε - αναφέρει η ανακοίνωση-συνέβαλαν σε καθυστερήσεις στην υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων από την τελευταία έκθεση του άρθρου 4, οι οποίες κορυφώθηκαν με την κρίση εμπιστοσύνης στα μέσα του 2015.


Στους 1.500 λύγκες που θα λένε το ίδιο στόρι (πρώτα μεταρρυθμίσεις και μετά ζεστό ευρουλάκιον) πιστεύω ότι θα το καταλάβουν οι αγαπητοί συμφορουμίτες.

ΥΓ: Λέει ενδιαφέροντα πράγματα ο λύγκας (πρωτότυπες δηλώσεις ΔΝΤ διαβάστε).
Και για μείωση χρέους και για μεταρρυθμίσεις και για φοροδιαφυγή.