@kovathe
Συμφωνώ με το ότι δεν είσαι έτοιμος να πάρεις τα λεφτά και να φύγεις. Άρα μένεις. Το τι θα κάνεις όσο μένεις είναι επιλογή σου. Μπορείς να μην κάνεις τίποτα και να συνεχισεις να απολαμβάνεις τα όσα έχεις ή να ψάξεις για κάτι άλλο, είτε παράλληλο είτε σαν συνέχεια. Νομίζω το σωστό είναι να ψάξεις. Όχι φανατικά αλλά με σύστημα, να συνειδητοποιήσεις αν έχεις ελπίδες για δουλειά στον χώρο σου, ή ίσως σε κάτι άλλο που να σου αρέσει (βεβαιώσου για την πραγματικότητα όποιου την ασκεί). Να ξεκαθαρίσεις τι σημαίνει να ανοίξεις δική σου επιχείριση κι αν είναι κάτι με το οποίο να μπορείς να ζήσεις (εννοώ και ψυχολογικά, είναι μεγάλη αλλαγή). Να κοιτάξεις και τι παίζει στο εξωτερικό. Το ότι έχεις αδελφό έξω θα πρέπει να βοηθήσει στο να καταλάβεις τρόπο ζωής κλπ. Ίσως να κάνεις και κάποιο ταξίδι που να συνδυάσεις τουρισμό με συνεντεύξεις.
Βασικά να προετοιμαστείς για το επόμενο στάδιο της καριέρας σου εκτός της τωρινής εργασίας σου είτε αυτό είναι επιλογή σου είτε σου έρθει ξαφνικά.
Εγώ εγκατέλειψα την Ελλάδα πριν λίγα χρόνια αν και είχα εργασία "μόνιμη", δεν με διώξανε. Βασικά τα λεφτά ήταν μέτρια, οι συνθήκες μέτριες ως κουραστικές, σε άλλη πόλη, η πρόοδος ανύπαρκτη και οι προοπτικές αβεβαιότατες. Η σύζυγος που στην Ελλάδα ήταν πια απίθανο να βρει δουλειά με στήριξε και μάλλον με ώθησε προς την ξενιτειά όπου και οι δύο είχαμε ζήσει και ξαναδουλέψει (αυτό είναι πολύ σημαντικό δεν πας στο άγνωστο). Φύγαμε με μωρό παιδί, μόνοι μας, με κάποιες βάσεις βέβαια, μια εξασφάλιση για τον πρώτο χρόνο και σιγά σιγά βρέθηκε δουλειά για μένα, και μετά δουλειά για τη σύζυγο.
@kyr80
Για την αδελφή του προφανώς δεν πεινάει ακόμα. Κι έχει τη μαμά της. Αν αυτό φτάνει έχει καλώς αν όχι θα δούμε. Δυστυχώς είναι πολλοί που δεν δέχονται να βάλουν νερό στο κρασί τους (έστω κι αν δεν έχουν καν κρασί). Καβαλάνε κάποιο καλάμι, μα εγώ είμαι πχ μηχανικός δεν θα κάνω δουλειά εργάτη κλπ. Με τι μούτρα θα με δούνε οι φίλες μου κλπ...


