- 27 Νοέμ 2016, 20:35 #331748

που πρέπει να επωμισθούν, όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λόγια να έχουμε να λέμε.

Γιατί πρέπει?
Ποιος μας υποχρεώνει?

http://www.vhemt.org/

[edmond]

- 27 Νοέμ 2016, 21:11 #331768

που πρέπει να επωμισθούν, όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λόγια να έχουμε να λέμε.

Γιατί πρέπει?
Ποιος μας υποχρεώνει?

Νομίζω οτι ο κυρ Παναγιώτης εννοεί -στην συγκεκριμένη φράση- τον επωμισμό του μεγαλώματος ενός παιδιού εφόσον αυτό έρθει στον κόσμο.
Όχι στον γάμο, μιας και οι ευθύνες που έχουν μεταξύ τους 2 άνθρωποι σε ένα γάμο, καμία σχέση δεν έχουν με τις ευθύνες μεγαλώματος ενός παιδιού.

[NickTG]

- 27 Νοέμ 2016, 21:21 #331775

Νομίζω οτι ο κυρ Παναγιώτης εννοεί -στην συγκεκριμένη φράση- τον επωμισμό του μεγαλώματος ενός παιδιού εφόσον αυτό έρθει στον κόσμο.
Όχι στον γάμο, μιας και οι ευθύνες που έχουν μεταξύ τους 2 άνθρωποι σε ένα γάμο, καμία σχέση δεν έχουν με τις ευθύνες μεγαλώματος ενός παιδιού.

Oι περισσότεροι / τερες που είναι στην κατάλληλη ηλικία και οικονομική κατάσταση και αποφεύγουν τον γάμο και τα παιδιά είναι παρτάκηδες και αποφεύγουν τις ευθύνες που πρέπει να επωμισθούν, όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λόγια να έχουμε να λέμε.

Εγώ πάλι καταλαβαίνω ότι αν είσαι σε κατάλληλη ηλικία και οικονομική κατάσταση πρέπει να παντρευτείς και πρέπει να κάνεις παιδιά.
Ίσως το διαβάζω λάθος.

"Do another take and get it right, 127 times"

- 27 Νοέμ 2016, 21:39 #331784

που πρέπει να επωμισθούν, όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λόγια να έχουμε να λέμε.

Γιατί πρέπει?
Ποιος μας υποχρεώνει?

Νομίζω οτι ο κυρ Παναγιώτης εννοεί -στην συγκεκριμένη φράση- τον επωμισμό του μεγαλώματος ενός παιδιού εφόσον αυτό έρθει στον κόσμο.
Όχι στον γάμο, μιας και οι ευθύνες που έχουν μεταξύ τους 2 άνθρωποι σε ένα γάμο, καμία σχέση δεν έχουν με τις ευθύνες μεγαλώματος ενός παιδιού.

Δεν βλέπω τον λόγο για γάμο αν δεν έχουν αποφασίσει να γίνουν γονείς, μια χαρά ζεί ένα ζευγάρι εκτός γάμου αν δεν θέλουν παιδιά, κάποια πράγματα είναι αυτονόητα.

- 27 Νοέμ 2016, 22:08 #331801 Καθόλου αυτονόητα. Υπάρχουν λόγοι, με βασικότερο το δικαίωμα αποφάσεων για τη ζωή του άλλου, ενημερωσης, λ.χ. σε ιατρικά περιστατικά.

- 27 Νοέμ 2016, 22:18 #331806

Και μια ενδιαφέρουσα άποψη που καταρρίπτει θέσφατα για το parenthood.

http://www.bbc.com/news/magazine-379925 ... e=facebook

Δεν θα ήθελα πάντως τα παιδιά μου να διαβάσουν κάτι τέτοιο με τη δική μου υπογραφή, ακόμα και αν το πίστευα, που δεν...

Ειδικά δε η χαρά των παιδιών που δήθεν δεν υπάρχει άλλη παρόμοια.

Αυτό όντως ισχύει. Αν η μαντάμ δεν το ένιωσε, καλό θα ήταν να το κοιτάξει...

Προσωπική επιλογή είναι το να κάνεις παιδιά ή όχι και σαφέστατα μπορείς να είσαι απολύτως ευτυχισμένος και ολοκληρωμένος σαν άνθρωπος στη ζωή σου και χωρίς παιδιά (όπως και να είσαι δυστυχισμένος με παιδιά). Ούτε αφορισμοί, ούτε τίποτε άλλο. Αλλά για το θέμα της χαράς που σου δίνουν είμαι απόλυτος. Όπως επίσης και των δυσκολιών που περνάς.

Oι περισσότεροι / τερες που είναι στην κατάλληλη ηλικία και οικονομική κατάσταση και αποφεύγουν τον γάμο και τα παιδιά είναι παρτάκηδες και αποφεύγουν τις ευθύνες που πρέπει να επωμισθούν, όλα τα άλλα είναι θεωρίες και λόγια να έχουμε να λέμε.

Σαφέστατα και ΟΧΙ!

Ερώτηση που με ταλανίζει εδώ κ καιρό. Υπάρχει κάποια μέθοδος (πχ βραχιολάκι στο πόδι) που να μπορώ να εντοπίσω που είναι το παιδί αν χαθεί; που να είναι δικιμασμένη κτλ;

Έχει κανείς κάτι κατά νου; βλέπω διάφορα μαραφέτια στο Ίντερνετ ...

< >

Εδώ

Δεν έχει αποτύχει σε δισεκατομμύρια γονείς!

Then:
Peugeot 206 1.6 110ps
Citroen C4 Picasso 1,8
MWB 320i Ε90

Now:
Audi A3 1,6 FSI =>

- 27 Νοέμ 2016, 22:45 #331819 Ειναι δυσκολο μαρκο να βρεις νταντα μανεκεν που να χαιρεται να σε χαλαρωμει κιολας οταν την βρεις μονη.

- 27 Νοέμ 2016, 22:51 #331821

Δεν θα ήθελα πάντως τα παιδιά μου να διαβάσουν κάτι τέτοιο με τη δική μου υπογραφή, ακόμα και αν το πίστευα, που δεν...

Δεν θα είχα πρόβλημα. Το έχω πει πολλά χρόνια πριν στους γονείς μου (ειδικά στη μάνα μου που είναι φάση "τα παιδιά μου είναι το σημαντικότερο πράγμα στη Γη") ότι δεν γέννησαν δα και τον διάδοχο του τσαρικού θρόνου για να είναι τόσο obsessed.

Αυτό όντως ισχύει. Αν η μαντάμ δεν το ένιωσε, καλό θα ήταν να το κοιτάξει...

Μην είσαι απόλυτος, ξέρω πολλούς που έχουν πει το αντίθετο. Θυμάμαι την μάνα του πατέρα μου που έλεγε ότι δεν ήθελε παιδιά και αν έκανε 3 ήταν επειδή τα ήθελε ο άντρας της (παππούς μου). Προφανώς ήταν άθλια μάνα... Αυτό που λέω είναι ότι δεν είναι όλοι έτσι ερωτευμένοι με τα παιδιά τους! Βρίσκουν πολλά άλλα ενδιαφέροντα στη ζωή. Χθες ήμουν έξω με μια αδελφική φίλη με την οποία γνωριζόμαστε 30+ χρόνια. Ήταν πολύ χαρούμενη που άφησε τον μικρό διάβολο στην μάνα της και επιτέλους ένιωσε χαρά βλέποντας καλούς φίλους.


Ότσο Θεέ θέλω την συμβολή σου στο θέμα!

- 27 Νοέμ 2016, 23:24 #331826

Χθες ήμουν έξω με μια αδελφική φίλη με την οποία γνωριζόμαστε 30+ χρόνια. Ήταν πολύ χαρούμενη που άφησε τον μικρό διάβολο στην μάνα της και επιτέλους ένιωσε χαρά βλέποντας καλούς φίλους.

Ναι, και? Και εμείς όταν βγαίνουμε μόνοι είμαστε χαρούμενοι, γιατί να μην είμαστε? Για ρωτά τη φίλη σου όμως, θα άφηνε τον διαβολο για πάντα?

Γενικά, η τεκνοποιηση βασίζεται κυρίως σε ένστικτα. Δεν υπάρχουν ακριβώς "θέλω" και "δε θέλω". Όλα είναι μελετημένα: ακόμα και το ότι όλα τα νεογέννητα (ακόμα και τα υπόλοιπα ζωα) είναι τόσο γλυκά...

...>.

- 27 Νοέμ 2016, 23:31 #331831 Προφανώς αγαπητέ κουβέντα κάνουμε και ανταλλάσσουμε γνώμες. Ο καθένας έχει την δική του άποψη, δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Δε νομίζω ότι η φίλη μου θα ήθελε να τον αφήσει τον μικρό Ταλιμπάν (πολύ ζωηρό παιδί, όταν πάω σπίτι τους φοράω κράνος και αντιθραυσματικό γιλέκο, δεν ξέρεις από που θα σου έρθει η μπαλιά! ) για πάντα. Προφανώς τον αγαπάει! Προσωπικά όμως δεν θα μπορούσα να ζήσω μια τέτοια ζωή. Στην ηλικία που φτάσαμε, οι περισσότεροι φίλοι μου έχουν παιδιά. Ένας συμμαθητής μου μάλιστα έχει κόρη 18 χρονών (αυτός βιάστηκε προφανώς - βασικά ατύχημα ήταν στα 20καικάτι του ). Οι ιστορίες φρίκης που ακούω και βλέπω με κάνουν να θέλω να αλλάξω πλανήτη.

- 27 Νοέμ 2016, 23:49 #331836

Προφανώς αγαπητέ κουβέντα κάνουμε και ανταλλάσσουμε γνώμες. Ο καθένας έχει την δική του άποψη, δεν υπάρχει αντικειμενική αλήθεια. Δε νομίζω ότι η φίλη μου θα ήθελε να τον αφήσει τον μικρό Ταλιμπάν (πολύ ζωηρό παιδί, όταν πάω σπίτι τους φοράω κράνος και αντιθραυσματικό γιλέκο, δεν ξέρεις από που θα σου έρθει η μπαλιά! ) για πάντα. Προφανώς τον αγαπάει! Προσωπικά όμως δεν θα μπορούσα να ζήσω μια τέτοια ζωή. Στην ηλικία που φτάσαμε, οι περισσότεροι φίλοι μου έχουν παιδιά. Ένας συμμαθητής μου μάλιστα έχει κόρη 18 χρονών (αυτός βιάστηκε προφανώς - βασικά ατύχημα ήταν στα 20καικάτι του ). Οι ιστορίες φρίκης που ακούω και βλέπω με κάνουν να θέλω να αλλάξω πλανήτη. :
lol:

Στους γονεις σας ειπατε ποτε "μανα γιατι με γεννησες και εχασες τη χαρα και ελευθερια σου, ημουν 90% φρικη και μεχρι να φυγω απο το σπιτι σε τυρρανουσα?"
Καθε αποψη διαφορετικη οπως και η κωλ0τρυπ!δ@, αλλα σιγουρο ειναι αν δεν το ζησει προσωπικα η αποψη που εχει καποιος δεν ειναι ολοκληρωμενη για το αν αξιζε.
Και ας αφησουν μερικοι τα μπλιαχ και μπλιουχ εγω δεν παντρευομαι, δεν θελω παιδια κλπ. Κανε οτι θες και στα ξυδια μας. οταν γερασεις γεροξουρα τα λεμε.

Money, it's a crime.

- 27 Νοέμ 2016, 23:59 #331841 Ποσο σιγουρος εισαι πως οταν γερασεις θα σε κοιταξουν τα παιδια σου;

< >

"I find the cars uncompromisingly, almost painfully, beautiful" Ayrton Senna

- 27 Νοέμ 2016, 23:59 #331842

Στους γονεις σας ειπατε ποτε "μανα γιατι με γεννησες και εχασες τη χαρα και ελευθερια σου, ημουν 90% φρικη και μεχρι να φυγω απο το σπιτι σε τυρρανουσα?"

Εγώ ήμουν αγγελούδι από ότι μου λένε. Αλλά ο αδερφός μου ήταν διαόλι, κάθε βδομάδα πήγαινε η μάνα μου και τον μάζευε από το σχολείο... Έχεις ακούσει εσύ για αποβολή από το Δημοτικό επειδή έδειρε 3-4 συμμαθητές ή έβρισε την δασκάλα; Φρίκη πέρασαν οι καημένοι οι γονείς μου... Και όχι, δεν παίζει θέμα προβληματικής οικογένειας προφανώς από τη στιγμή που εγώ ήμουν μια χαρά. Στο παιδί είναι, το είπε και ο παιδοψυχολόγος που τον πήγανε!

Και ας αφησουν μερικοι τα μπλιαχ και μπλιουχ εγω δεν παντρευομαι, δεν θελω παιδια κλπ. Κανε οτι θες και στα ξυδια μας. οταν γερασεις γεροξουρα τα λεμε.

Η τωρινή μου ψήνεται για παιδί διότι δεν θέλει λέει να καταντήσει σαν την θεία της, 80 χρονών και μόνη. Το θεωρώ γελοίο και εντελώς εγωιστικό επιχείρημα. Αν θες παιδί το κάνεις στα 25-30 σου, όχι στα 41 σου και το κάνεις επειδή το ποθείς, όχι επειδή τελειώνουν τα γόνιμα σου χρόνια και φοβάσαι μην μείνεις άτεκνη και φοβάσαι και την κοινωνική κατακραυγή (μπορεί να πούνε από την φαμίλια ότι είσαι και στέρφα...)!

- 28 Νοέμ 2016, 01:47 #331876

Ποσο σιγουρος εισαι πως οταν γερασεις θα σε κοιταξουν τα παιδια σου;

< >

Ο nEK δεν αναφέρει κάτι για το αν θα σε κοιτάξουν τα παιδιά σου... Μάλλον εννοεί τι θα γίνει αν ο χ εργένης γεράσει και μετανιώσει που δεν έκανε οικογένεια, παιδιά κτλ

...>.

- 28 Νοέμ 2016, 01:50 #331878

Προσωπικά όμως δεν θα μπορούσα να ζήσω μια τέτοια ζωή. Στην ηλικία που φτάσαμε, οι περισσότεροι φίλοι μου έχουν παιδιά. Ένας συμμαθητής μου μάλιστα έχει κόρη 18 χρονών (αυτός βιάστηκε προφανώς - βασικά ατύχημα ήταν στα 20καικάτι του ). Οι ιστορίες φρίκης που ακούω και βλέπω με κάνουν να θέλω να αλλάξω πλανήτη.

Αν μπορείς να ζήσεις μια τέτοια ζωή θα το κρίνεις αν κάνεις δικό σου παιδί και όχι βλέποντας τι κάνουν οι άλλοι και ακούγοντας τρομακτικές ιστορίες .

Μετά όμως δεν μπορείς να το επιστρέψεις.. .


...>.