Ζα σταλινα Ζα ροντινου...
< >
224v έγραψε:Asimov έγραψε:Α, οι σκιές είναι το πρόβλημα
Το προβλημα ειναι οτι χαρακτηριζουν καποιον π.χ. τον συγκεκριμενο δικτατορα καθε φορα που τον αναφερουν, ενω δεν κανουν το ιδιο για τους "αλλους". μιας λοιπον και η ισοπεδοσης ειναι της μοδας (ολα ενα - ιδια) θα πρεπει, καθε φορα οταν αναφερουμε τα ονοματα ολων αυτων, να τους επισυναπτουμε και τον καταλληλο χαρακτηρισμο γιατι αλλιως ξεχναμε τι ηταν ολοι αυτοι, γιατι δοξα το θεο, ακομα υπαρχουν νοσταλγοι τους.
markvag έγραψε:Anonymous Founder έγραψε:Κάποιοι θέλουν να βάλουν και τον Στάλιν στον ίδιο κουβά. Ειδικός δεν είμαι, αλλά νομίζω πως οι ιστορικοί δεν έχουν καταλήξει ακόμη.
Μια χαρά έχουν καταλήξει... Σφαγέας από τους λίγους και ευτυχώς πολύ σπάνιους στην ανθρώπινη ιστορία, ποια η απορία σου;;;
Οχι, δεν είναι αλήθεια. Δεν είναι αλήθεια.
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες. Σταματήστε τις
Ο Ιωσήφ Στάλιν δεν πέθανε.
Είναι παρών ο Στάλιν στο παγκόσμιο πόστο του.
Ο Στάλιν ανεβάζει στις επάλξεις των πέντε ηπείρων τις σημαίες της ειρήνης.
Ο Στάλιν ετοιμάζει με το σκόρπιο αλεύρι του κόσμου
Ενα ολοστρόγγυλο καρβέλι υγείας.
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες. Σταματήστε τις.
Οσο κι αν μονόφθαλμα κανόνια στρέφουν το μαύρο ρύγχος τους ίσα κατά την υψικάμινο των ελπίδων μας ο Στάλιν αγρυπνεί στο παγκόσμιο πόστο του.
Σώπα γιαγιά και σκούπισε με το τσεμπέρι σου τα μάτια σου.
Οταν σβύνει η φωτιά σου κάτω από το τσουκάλι σου
Είναι ο Στάλιν που σκύβει και φυσάει τη φωτιά σου ν' ανάψει.
Οταν λείπει από το τραπέζι μας το ψωμί κι από το στρώμα μας τ' όνειρο κι απ' το δώμα μας το λυχνάρι είναι ο Στάλιν που ανάβει τα μεγάλα ηλεκτρικά στον ορίζοντα κι ακούμε κάτω από τα τούνελ της νύχτας τη βοή των τραίνων που μεταφέρουν λάδι και ψωμί και κάρβουνο στους πεινασμένους.
Γιατί ο Στάλιν είναι ο πρωτογιός των προλετάριων κι ο Στάλιν είναι ο πατέρας τους
Για τούτο κι ο πιο μαύρος τοίχος της πιο μαύρης νύχτας
Είναι γιομάτος απ' τους σωλήνες του φωτός.
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες
Οι αιώνες σκαρφαλώνουν στην κορυφή της ψυχής του ν' ανασάνουν μην πείτε πως ο ήλιος ορφάνεψε. Κοιτάχτε
Κάθε ήλιος και σελίδα - μέρα με την ημέρα - με τους ήλιους των 74 χρόνων του έφτιαξε ένα χοντρό βιβλίο από ατσάλι και τ' ακούμπησε στα γόνατα του κόσμου
Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν
Το έργο του: Λευτεριά
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες κι ακούστε
Πάνου από την κόκκινη πλατεία στην εξέδρα του ήλιου
ο Ιωσήφ Βησσαριόνοβιτς Στάλιν μιλάει: «Υπερασπείστε, Λαοί, την Ειρήνη».
Hellenic tifosi έγραψε:Εγώ πάντως το είπα απλά ως θέμα αισθητικής(όχι προφανώς ότι τον θεωρώ καλύτερο από οποιονδήποτε άλλον δικτάτορα) - μου φαίνεται λίγο άκομψος ο "ψόφος", ειδικά όταν έχουν περάσει τόσα χρόνια. Σαν.... τζάμπα μαγκιά ένα πράγμα, απέναντι σε ένα ραμολιμέντο. Θα το καταλάβαινα απόλυτα, και θα το έλεγα και εγώ ο ίδιος αν πέθαινε πάνω στην δράση του.
Αντίστοιχα, μου φαίνονται τρομακτικά άσχημοι οι "ψόφοι" που βλέπω να μοιράζονται αριστερά δεξιά στο fb, και όχι σε δικτάτορες. Τόσο μίσος για όσους διαφωνούμε;
trident1971 έγραψε:
Nein... Διαβαζε να μαθαινεις...
Οχι, δεν είναι αλήθεια. Δεν είναι αλήθεια.
Σταματήστε λοιπόν τις καμπάνες. Σταματήστε τις
Ο Ιωσήφ Στάλιν δεν πέθανε.
.................................................................................
Τάσος Λειβαδίτης: Το μεγάλο αγκωνάρι
Ο Στάλιν δεν πέθανε
Οταν οι εργάτες χτίζουν τις μεγάλες γέφυρες για να περάσει το μέλλον
Ο Στάλιν ζει.
Οταν οι κόκκινοι φαντάροι αγρυπνάνε για την πατρίδα τους και την Ειρήνη
Ο Στάλιν ζει.
Οταν μισούμε τον πόλεμο, όταν αντιστεκόμαστε στον πόλεμο
Ο Στάλιν ζει.
Οταν ελπίζουμε, όταν τραγουδάμε, όταν παλεύουμε
Ο Στάλιν ζει.
(...)
Γιατί ο Στάλιν δεν είναι ένας άνθρωπος για να μπορεί να πεθάνει
Ο Στάλιν είναι η ελπίδα και το ψωμί, είναι τ' ατσάλι και η Ειρήνη.
Ο Στάλιν είναι ποτάμι και φράγμα, υψικάμινος και σημαία.
Ο Στάλιν είναι το μεγάλο αγκωνάρι που ακουμπάει ο κόσμος.
(...)
Μια ιδέα της λατρείας του Στάλιν παίρνει κανείς από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν όταν πέθανε. Από τα πολλά, θα παρουσιαστούν εδώ τέσσερα: Τα δύο πρώτα είναι ποιήματα και ανήκουν σε δύο επιφανείς ποιητές, τον Γιάννη Ρίτσο (1909-1990) και τον Τάσο Λειβαδίτη (1922-1988). Και οι δύο αποσιώπησαν, αργότερα, τα ποιήματα αυτά και δεν τα συμπεριέλαβαν σε καμία συλλογή τους. Το τρίτο είναι μια περιγραφή του Στάλιν από τον Νίκο Ζαχαριάδη (1903-1976) που δημοσιεύτηκε σε παιδικό περιοδικό των πολιτικών εξόριστων στις Ανατολικές χώρες. Δηλαδή παιδικό και παιδαγωγικό ανάγνωσμα.
dimik έγραψε:Μια ιδέα της λατρείας του Στάλιν παίρνει κανείς από τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν όταν πέθανε. Από τα πολλά, θα παρουσιαστούν εδώ τέσσερα: Τα δύο πρώτα είναι ποιήματα και ανήκουν σε δύο επιφανείς ποιητές, τον Γιάννη Ρίτσο (1909-1990) και τον Τάσο Λειβαδίτη (1922-1988). Και οι δύο αποσιώπησαν, αργότερα, τα ποιήματα αυτά και δεν τα συμπεριέλαβαν σε καμία συλλογή τους. Το τρίτο είναι μια περιγραφή του Στάλιν από τον Νίκο Ζαχαριάδη (1903-1976) που δημοσιεύτηκε σε παιδικό περιοδικό των πολιτικών εξόριστων στις Ανατολικές χώρες. Δηλαδή παιδικό και παιδαγωγικό ανάγνωσμα.
κάτι σαν τα θρησκευτικά στο σχολείο
![]()
![]()
![]()
DAP έγραψε:Αγαπητε τι σκατουλα ειναι αυτη που μας προσεφερες;
taxidiwtis έγραψε:Γιαννης Ριτσος .....!
Το Foreign Policy έγραψε:2016: The Theory Behind a Very Bad Year (and It’s Only Half Over)
The pace of violent and chaotic events around the world is speeding up. That’s probably not a coincidence.
Back in the fall of 1989, as the Iron Curtain was crumbling country by country, some friends and I had an idea for a new college history course. It would be called “Europe Since Last Wednesday.”
There are moments in history when time itself seems compressed, when so many shocking and important events crowd together that it becomes almost impossible to keep track of them. Lenin supposedly said “there are decades where nothing happens, and weeks where decades happen.” (The remark, alas, is probably apocryphal.) Long before him, the French writer Chateaubriand quipped that during the quarter-century of the French Revolution and Napoleonic regime, many centuries elapsed. In late 1989, a single three-month period saw the end of communist power in Hungary, East Germany, Czechoslovakia, Bulgaria and Romania and the fall of the Berlin Wall, as well as the U.S. invasion of Panama, and the Malta summit meeting between Mikhail Gorbachev and U.S. President George H.W. Bush where the two leaders essentially announced that the Cold War had come to an end: many years’ worth of change crammed into a single season.
trident1971 έγραψε:DAP έγραψε:Αγαπητε τι σκατουλα ειναι αυτη που μας προσεφερες;taxidiwtis έγραψε:Γιαννης Ριτσος .....!
Ακριβως, Ρίτσος σε τρελλα κέφια!!!

Μια ωραία ατμόσφαιρα. https://x.com/cl16_inside[…]
Πάμε να εξαφανίσουμε κανένα δάσος αλλά αξίζει. Θέλ[…]
Σε πετσοκοψα Κρις :shifty: https://i.[…]
Δεν στειλανε ουτε καν μια επιβεβαιωση της αλλαγης[…]
Αυτό με την υποτιθέμενη λογική, ώρες ώρες μου δίνε[…]
Μαζί με αλλαγή βρύσης στην κουζίνα λεω να αλλαξω τ[…]